علاقه و شوقی که در تعریف کردن چیزهای موردعلاقه‌ات داری بینهایت زیبا و خوشمزه ست برام... شاید مثل تکه نان های مقدس شراب آلود :) -پستو - دوستت دارم پستو، خیلی هم دوستت دارم =)))))))

گلشید من ی مدته خودم زو گم کردم، همه چیز رو از دست دادم... شخصیت ۲۰ ساله م فروپاشید و فهمیدم دختری رو زیر این شخصیتِ اجباری زنجیر کردم... شخصیت قبلیم انتخاب نمیکرد، یعنی انتخاب میکرد بین چیزهایی که بهش اجازه دادن... بعد از اون فروپاشی دردناک، احساس آزادی ولی کافر بودن دارم... توی این مدت یکسری چیزها رو تجربه و انتخاب کردم برای شخصیت جدیدم باشن... حجاب کامل رو انتخاب کردم گاهی چادر و گاهی نه، سیگار رو انتخاب نکردم ولی شاید یک بار دیگه هم امتحانش کنم، خیلی از خلقیاتم رو انتخاب کردم پارت ۱ -پستو الان هم پدر بشدت مذهبیم حس ناامیدی بهم داره، سالها از لج و تنفر نماز نمیخوندم ولی همیشه در کشمکش با خودم بودم، الان علنی نماز نمیخونم، راک و متال گوش میدم حسین و علی و رسول رو هنوز دوست دارم، همچنان آرزوی نجف دارم... ولی من وسط مقتل خوانی سرم رو گذاشتم رو کیفم و دراز کشیدم، بی حرمتی کردم، نمیدونم من دیگه توان اون درد رو نداشتم، هفته ها بود که گریه نکرده بودم و کل وجودم رگهام درد میکرد، اگه دراز نمیکشیدم فکر کنم میمردم، روز قبلش هم وسط روضه پنیک شدم و کل بدنم بیحس شد،نمیدونم پ۲ پستو گاهی حس میکنم یه کافرِ از درگاه خدا رانده شده م گاهی ناامیدی من رو می‌بلعه و دلم مرگ رو میخواد همش حس میکنم نفس گناه آلودم داره باعث میشه نفس و روح بقیه آسیب ببینه و وجودم باعث بد شدت بقیه ست https://eitaa.com/pasto_e_man/4052 با تراپیستم که حرف میزدم بهم گفت: به قول استاد علی صفائی کفر متحرک به اسلام میرسد ولی اسلام راکد پدربزرگ کفر است میگفت الان کفر متحرکی نه کفر مطلق(هرچند قبلش داشت سعی میکردم بگه چقدر مسلمونتر از خیلیهام ولی قبول نمیکردم ) پستو پ نمیدونم چند گلشید آشفته ام... تو رو هم آشفته کردم ببخشید کاش راهی برای عدم شدن بود... نمیدونم میتونی بهم راهنمایی کنی یا نه... درد داره کل تنِ گریه نکرده م... دعا کن برام... راستی، فردا تشییع رهبر به یادت هستم(جزو بچه های امدادگرم) نمیدونم، دعا میکنم فردا اتفاقی برای کسی نیوفته ولی برای من بیوفته، تموم شم، توی وصیت نامم هم مینویسم فکر نکنین شهیدم، کافر ک شهید نمیشه،لیاقتشو نداره💔 ببخش بابت پرحرفیم پستو پارت ۴ و اخر -

شبتون به‌خیر تکه‌نان‌های من. طرف صحبتم با خیلی‌هاتون بود، برخی پیام‌ها باقی موند و هنوز جواب ندادم و ان‌شاالله بعداً پاسخ می‌دم. اما در خیلی‌هاشون همین مشکلات پستو و یا از قبیلشون رو باهام درمیون گذاشته بودید، برای همه‌تون آرزوی رستگاری می‌کنم و امیدوارم حتی برای دمی صحبت‌هام کمک‌کننده باشه✨

سگ‌ها یک‌جوری دسته‌جمعی زوزه می‌کشن که احساس می‌کنم درحال سوگواری هستن

https://eitaa.com/edrakxa/7959 درمورد این، آقای خامنه‌ای هم سیگار می‌کشیدن هم پیپ بعد یه‌بار امام خمینی درحال سیگار کشیدن می‌بینتشون و بهشون تذکر میده میده که شما که الگوی دینی مردم هستین و نگاهشون به شماست نباید این کار اشتباه رو انجام بدین و.. دیگه از اون به بعد کسی نمی‌بینه که آقای خامنه‌ای سیگار یا پیپ بکشن. - حق با شماست. ولی من نه رهبر انقلابم و نه الگوی دینی مردم. رهبر شهید هم سیگاری نبود، گاهی سیگار می‌کشید. خیلی از ماها سیگاری نیستیم اما سیگار کشیدیم. نمی‌دونم. سیگار خوب نیست، نکشید. لطفاً.

در مورد ژاندارک که گفتی، بعدش گفتی نظر خودت هم می‌خوای بنویسی. خب، میشه بنویسی؟ - می‌خواستم بگم بدترین زمان برای این درخواست رو انتخاب کردی که دیدم پیام برای چهار روز پیشه، الان می‌گم بدترین زمان برای جواب دادن رو انتخاب کردم. نمی‌تونم. ان‌شاالله بعداً. این‌هم بره توی لیست کارهایی که موکول کردم و هرگز قرار نیست بهشون برسم، چون بوی جنازه‌ام از من سریع‌تر پخش خواهد شد.

گلشید، حالا که تهرانی بنظرت همدیگه رو ببینیم؟🌻 - متأسفم، دیگه تهران نیستیم. الان نوشهرم.

https://eitaa.com/edrakxa/7972 چرا یجوری میگید دوست‌پسر نداری:/ انگار اونایی که داشتن چه گلی به سر خودشون زدن.. - نمی‌دونم. تمام روابط عاطفی زمینی در سنین نوجوانی به‌نظر من همه‌اش کذبه و مضحک، حالا شما به من بگو سنگ‌دل سنتی و این حرف‌ها

https://eitaa.com/edrakxa/7981 من بال فروش هستم ، اسم مشخصات رو بگید بالتون و تحویل بگیرید - ممنونم، باعث شد فکر کنم واقعاً چه‌ نوع بال‌هایی دوست دارم داشته باشم

سلام گلشید، سلام عزیزدلم اگه دوست داشکی بپیچون، خودت رو ملزم نکن، کمتر خودت رو اذیت کن. کاش کنارت بودم فقط میخوام در آغوش بگیرمت، چون غم ما رو بهم نزدیک میکنه، چون از جهان بینی‌ات خوشم میاد، اره. دوست دارم، جدی میگم. دوستت دارم، هر شبی که بتونم دعا کنم، برای تو هم دعا می‌کنم، تنها کاریه که ازم بر میاد. - سلام، در حال حاضر این پیام نجات‌دهنده‌ی من بود. می‌دونم احتمالاً باور نکنی، احتمالاً مثل اکثر تعریف‌ها و کلماتی که در فضای مجازی گفته می‌شه ازش رد بشی انگار که هیچ احساساتی پشتش نیست، اما من حقیقت رو گفتم. توی حیاط داشتم شبیه مادرهای فرزند از دست داده پریشان راه می‌رفتم. تنها. گاهی ما تظاهر می‌کنیم باهم خوبیم اما فرسنگ‌ها بینمون فاصله‌ست، پس بله، تنها بودم. و داشتم فکر می‌کردم چه‌قدر دیگه باید صبر کنم که دوباره همه‌چیز درست شه. دفعه‌ی قبلی چندسالی صبر کردم. و بله، این پیام نجاتم داد. الان اومدم توی اتاق و زیر پتو رفتم. بازهم تنها. اما حداقل می‌دونم یک‌جای این کره‌ی خاکی حتی یک‌نفر هم که شده، سعی کرده غم‌ من‌رو بفهمه و "سلام بیا هم‌صحبت شیم چون جهان‌بینی‌ت رو دوست دارم" و این حرف‌ها. نمی‌دونم. دوستت دارم. داشتم فکر می‌کردم چندمدته دعا نکردم که یادم اومد آخرین‌بار زیر بید مجنون، حوالی ساعت سه بامداد با نوای ملک سلیمان برای شما دعا کردم. برای همه‌تون. باید دعا کنم.