🔰بحث از چپ اسلامی؛ آری یا خیر؟!(۱) 🖍 سخنان اخیر دکتر سیدمهدی موسوی درباره جریان "چپ اسلامی" و مصادیق آن، موجی از واکنش‌ها را به دنبال داشته است؛ در کنار استقبال گسترده‌ای که از این اظهارات صورت گرفت، مخالفت‌های جدی نیز با آن مشاهده شد؛ این مخالفت‌ها را می‌توان ذیل دو دسته کلی جای داد؛ دسته نخست کسانی هستند که در آن برنامه به طور صریح از پیروان چپ اسلامی معرفی شده بودند؛ مخالفت این دسته چندان دور از انتظار نبوده و قابل پیش‌بینی بود؛ آن‌چه که دور از انتظار بود، واکنش‌های ابتدایی و هیجان‌زده آنان بود که تناسب چندانی با یک محیط علمی و اخلاقی نداشت! امری که البته در ادامه مسیر تا حدودی اصلاح شد! دسته دیگری از مخالفان هستند که به صورت مستقیم، مخاطب چپ اسلامی نبوده ولی در عین‌حال مخالف پرداختن به این موضوع می‌باشند؛ استدلال این دسته آن است که مسأله اصلی در دوران کنونی، نفوذ نئولیبرالیسم در ارکان مختلف کشور می‌باشد و هنگامى که چپ‌ها در حال مبارزه با این پدیده شوم هستند، مرزبندی با آنان ضرورتی نداشته و حتی شایسته است که از ظرفیت آنان برای به چالش کشیدن نئولیبرالیسم بهره‌برداری شود؛ نگارنده درباره دسته اول نظری ندارد و البته امیدوار است که در گفتگوهای آینده -که وعده برگزاری آن داده شده است- حقیقت برای همگان آشکار شود اما روی سخن این یادداشت با دسته دوم است؛ 🖍برای ورود به گفتگو با این دسته، از تاریخ کمک می‌گیرم؛ اردیبهشت سال ۱۳۵۷ است؛ یعنی حدود ۹ماه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی؛ نهضت دوران پر تب و تابی را سپری می‌کند؛ چلّه‌هایی که پس از حادثه ۱۹دی در شهر قم شروع شده همین‌طور پیش می‌رود و هر بار یک منطقه‌ای از کشور را درمی‌نوردد؛ فشار رژیم بر نهضت به طرز عجیبی زیاد شده و حتی برخی از انقلابیون را از ادامه مسیر و رسیدن به پیروزی ناامید کرده است؛ همین امر برخی از دست‌اندرکاران مبارزه را به اتحاد با دیگر گروه‌های مخالف رژیم متمایل نموده است؛ امام تأکید دارد که از ظرفیت همه مردم برای مبارزه با شاه بهره برده شود ولی در عین‌حال از آلوده شدن نهضت به جریان‌های منحرف به شدت برحذر می‌دارد؛ این نکته را ۴اردیبهشت ۱۳۵۷ در مصاحبه با خبرنگار روزنامه فرانسوی لوموند بیان می‌کند؛ جایی که خبرنگار نظر امام درباره "اتحاد تاکتیکی با مارکسیست‌ها" را جویا می‌شود این پاسخ را دریافت می‌کند: "ما حتی برای سرنگون کردن شاه با مارکسیستها همکاری نخواهیم کرد؛ من همواره به هواداران خود گفته‌ام که این کار را نکنند؛ ما با طرز تلقی آنان مخالفیم؛ ما می‌دانیم آنها از پشت به ما خنجر زده‌اند و اگر روزی به قدرت برسند، رژیمی دیکتاتوری برقرار خواهند کرد و این مخالف روح اسلام است." شاید برخی‌ها این موضع امام را برخلاف اصول مدیریتی و سیاسی قلمداد می‌کنند اما امام تا آخرین لحظه بر این عقیده خویش پافشاری کرده و مکتب ناب انقلاب اسلامی را زیر دِین هیچ گروهی نمی‌برند؛ با این وجود مواجهه با چپ‌ها محدود به دوران امام راحل نبوده و پس از ایشان نیز چنین برخوردی به چشم می‌خورد... 👈ادامه دارد... ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰بحث از چپ اسلامی؛ آری یا خیر؟!(۲) 🖍تا سال‌ها پس از رحلت امام و خصوصا پس از فروپاشی شوروی، در ایران اسلامی نیز چپ‌ها در انزوای کامل فرو می‌روند؛ این وضعیت تا دهه۹۰ ادامه می‌یابد ولی در این دهه و به دلیل شرایطی که بر وضعیت اقتصادی کشور حاکم می‌شود، دومرتبه و به تدریج صدای پای چپ‌ها به گوش می‌رسد؛ بی‌تدبیری دولت وقت در مدیریت اقتصادی کشور، فضا را برای گسترش ادبیات چپ‌ فراهم کرده و گروه‌های مختلفی با توسل به همین ادبیات به نقد دولت می‌پردازند؛ در میانه چنین دولتی که شیفته و دلباخته غرب است و از گوشه و کنار آن، آرزوی "انحلال در نظم جهانی" شنیده می‌شود، بیانات رهبری در سال۱۳۹۴ مبنی بر خطر "احیای مارکسیسم در دانشگاه‌ها" تعجب فعالان فکری و فرهنگی را برمی‌انگیزد؛ ایشان علاوه بر آن که این اقدام را دمیدن در کوره خاموش قلمداد می‌کنند، اعلام می‌دارند که اگر چنین چیزی -احیای مارکسیسم- واقعیت داشته باشد قطعا پول آمریکایی‌ها پشت آن است؛ چرا که انگیزه دیگری برای این امر قابل تصور نبوده و همین شقّه‌شقّه کردن دانشجوها در مواجهه با تمدن غرب، دستاورد ارزشمندی برای آنان محسوب می‌شود؛ اما این سوال همچنان باقیست که چرا رهبری در این شرایط سخن از خطر احیای مارکسیسم به میان می‌آورند؟ 🖍تصور کنید که دشمن با تمام قوا به کشور هجوم آورده و ما نیز قرار است با جمعی از سربازان وفادار کشور، به مقابله با او بپردازیم؛ اما کاشف به عمل می‌آید که شماری از عوامل دشمن در آشپزخانه‌ای که مسئول تهیه غذا برای سربازان است نفوذ کرده‌اند و مواد غذایی آلوده و مسموم به دست سربازان می‌رسانند؛ جامعه مخاطبِ این عوامل نفوذی نه همه مردم که تنها سربازان خط مقدم می‌باشد؛ بنابراین سربازانی که از این غذا مصرف کرده‌اند، در میانه نبرد با دشمن و به جای آن که باری از دوش جنگ بردارند، سربار دیگر سربازان شده و بخشی از توان و نیروی جبهه خودی را مصروف خود می‌کنند؛ عین همین داستان در جنگ تمدنی با غرب نیز ساری و جاری است؛ سربازانی که قرار بود از مرزهای فکری و هویتی انقلاب اسلامی در برابر تمدن مهاجم غربی محافظت کنند به دلیل تغذیه فکری نامناسب و آلوده، پس از مدتی نه‌تنها قادر به انجام این رسالت خود نمی‌باشند بلکه توان دیگر نیروهای خالص و مخلص را نیز به خود مشغول می‌کنند؛ انواع و اقسام اتهاماتی را که در حوزه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی، سیاست خارجی، بهداشتی و... توسط متأثران از اندیشه‌های چپ به شهید رئیسی زده شد به خاطر بیاورید؛ تا جایی پیش رفتند که گویی برای خود این سربازان نیز باید جهاد تبیین صورت می‌گرفت! نکته قابل توجه در این میان آن است که عَرضه عریان اندیشه‌های چپ و راست، شیوه معقولی برای جذب جوانان پاک‌ و صادق انقلابی نخواهد بود لذا بهترین کار، التقاط این ایدئولوژی‌ها با اسلام است! اما راه جلوگیری از این گرفتاری چیست؟ چاره کار آن است که با مراجعه به اندیشه‌های متفکران اصیل انقلاب اسلامی -امام، رهبری، شهید مطهری و علامه مصباح- از مصرف تمام مواد فکری آلوده و مسموم اجتناب کرد؛ رواج گفتگو و تبادل نظر پیرامون خطرات اندیشه‌های التقاطی، کمک شایانی به این امر خواهد کرد. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🖤🖤 📣رهبر معظم انقلاب: حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها یک جهادگرِ به‌تمام‌معنا، خستگی‌ناپذیر، محنت‌پذیر، سختی‌تحمّل‌کن است. ۱۳۶۸/۰۹/۲۲ 🎵شهادت مظلومانه حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها تسلیت باد

🔰کلاه‌برداری با نقاب دلسوزی‼️ 🔸بنا بر اسناد موجود یکی از عوامل شکل‌گیری جنبش‌های فمینیستی در غرب، ظلم و ستم بی‌سابقه‌ای بوده است که علیه زنان صورت می‌گرفت؛ عوامل دیگری نیز دست به دست هم داده و این جنبش را ابتدا در سرتاسر ممالک غربی و سپس در دیگر مناطق جهان گسترش دادند؛ انقلاب صنعتی و نیاز روزافزون سرمایه‌داران به کارگر ارزان و مطیع، لزوم کشاندن زن از خانه به کارخانه را ایجاب می‌کرد و مباحثی نظیر حقوق، آزادی و استقلال زن بهترین راه برای رسیدن به این مقصود بود. 🔸از سوی دیگر گسترش تولید نیازمند گسترش مصرف بود و لذا سرمایه‌داری برای تبدیل جامعه به عامل بی‌اراده مصرف، بار دیگر از زن بهره‌کشی کرده و از طریق گرو گذاشتن حیثیت و شرافت وی، به تبلیغ کالاهای خود پرداخت؛ حتی جوان قرن بیستم هم از این قافله عقب نماند و برای آن که از زیر بار تعهدات سنتی مرد به زن در امر ازدواج شانه خالی کند، بیش از دیگران به دفاع از حقوق و آزادی زن پرداخت! اما در تمام این موارد، این "حیا و عفت" زن بود که مانع اصلی استثمار وی به شمار می‌رفت و لذا باید با انواع لطایف‌الحیل از میان برداشته می‌شد. 🔸صائب تبریزی به خوبی این نقشه را به تصویر می‌کشد؛ وی معتقد است که افراد چشم‌چران و هوس‌ران، در کمین سوءاستفاده از توانمندی‌ها و زیبایی‌های محجوب دیگران بوده و لذا تمام تلاش خود را برای از بین بردن این مانع به کار می‌گیرند؛ او ادامه می‌دهد که غارتگران یک باغ، بسیار علاقمندند که دیوارهای آن فرو ریخته و به راحتی و به صورت رایگان از محصولات داخل باغ بهره‌مند شوند! در این میان اما آسیب‌دیده واقعی، همان صاحب‌ْباغ بیچاره‌ای است که تحت تاثیر القائات اطرافیان، تیشه برداشته و به جان دیوارهای باغ خود می‌افتد! صائب می‌گوید: از حُسن‌های محجوب داغ‌اند خیره‌چشمان طفلانْ فتاده خواهند، دیوارِ بوستان را #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🌱🌱 🖌روایت معروف "النَّصیحة لأئمّة المسلمین" به چه معناست؟ 👈آیا "انتقاد و اعتراضی" که در فضای مجازی رواج دارد، از مصادیق "نصیحت" به شمار می‌رود؟ 🆔@eghaal

🔰جهیزیه خود را تهیه کنید‼️ 🔸باور قلبی به روز آخرت از جمله مواردی است که می‌تواند روح تلاش و فعالیت را در زندگی انسان دمیده و او را از رخوت و سستی برحذر بدارد؛ در بیان نورانی امام صادق علیه‌السلام است که فرمودند: "أَعِدَّ جَهازَک وَ قَدِّم زَادَک وَ کُن وَصِیَّ نَفسِک وَ لَا تَقُل لِغَیرِک یَبعَثُ إِلیکَ بِما یُصلِحُک؛ بار و بنه‌ات را آماده ساز و توشه‌ات را پیشاپیش بفرست و خود، وصیّ خودت باش؛ به دیگری نگو که آنچه را به کار تو می‌آید [بعد از مرگ] برایت بفرستد" واژه "جهاز" در زبان عربی غالباً به وسایل سفر گفته می‌شود؛ "جهیزیه" نیز که در زبان فارسی رایج شده است، معنایی مشابه واژه "جهاز" دارد؛ چرا که گویی ازدواج به منزله سفر دختر از منزل پدری به سمت منزل همسر بوده و جهیزیه، همان وسایلی است که در این سفر همراه دختر است؛ سفارش امام صادق علیه‌السلام در ادامه روایت آن است که مبادا چشم امید به دیگران داشته و اجازه دهید که غفلت و تنبلی بر شما غلبه کند؛ بلکه شایسته است که خودتان پیشاپیش زاد و توشه مورد نیاز برای سفر آخرت را بردارید؛ در حقیقت هیچ انسان عاقلی به امید آن که دیگران در آینده، کمک‌هایی را برای او ارسال خواهند کرد به مسافرت نمی‌رود! 🔸ملای رومی مضمون توصیه امام صادق علیه‌السلام را به زیبایی به تصویر می‌کشد؛ وی می‌گوید که خداوند متعال در صحرای محشر ضمن پرسش از زاد و توشه بندگان خود به توبیخ کسانی می‌پردازد که روز قيامت را انکار می‌کردند؛ او در ادامه، روز قيامت را همانند یک "مجلس مهمانی" معرفی می‌کند که وظیفه پذیرایی در آن بر عهده تک‌تک انسان‌ها می‌باشد؛ اما برخی افراد از سر جهل و نادانی، مهمانی آخرت را زیر سوال برده و به جای آن که غذای آن مهمانی را آماده کنند به آتش‌بازی و عیاشی می‌پردازند و در نهایت از تنور دنیا چیزی جز خاک و خاکستر نصیب آنان نمی‌شود! در انتها با اشاره به آیه۱۷ سوره مبارکه ذاریات توصیه می‌کند که از خواب غفلت برخاسته و با انجام اموری نظیر شب‌زنده‌داری و استغفار سحرگاهی، آذوقه خود را برای آن روز آماده کنید! ملای رومی چنین می‌سراید: حقْ تعالی خَلق را گوید به حَشْر "ارمغان" کو از برای "روز نشر"؟ هیچ امید بازگشتن پس نبود؟! وعدهٔ امروزْ باطل می‌نمود؟! منکِری مهمانی‌اش را از خَری پس ز مَطبخ خاک و خاکستر بَری رو بگردان اندکی از خورد و خواب "ارمغان" بهر ملاقاتش بیاب شو "قلیل النّوم مِمّا یَهْجَعون" باش در أسحار از "یَستَغفِرون" #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🌱🌱 📌بسیار واضح است که: 🔸هیچ کس با تماشای "جهان‌آرا" سیاستمدار نمی‌شود! 🔸هیچ کس با تماشای "ثریا" اقتصاددان نمی‌شود! 🔸هیچ کس با گوش دادن به "صوت‌های طبی" و تماشای "دکتر سلام"، طبیب نمی‌شود! 🔸هیچ کس با مطالعه "لُمعه" قاضی نمی‌شود! 🔸هیچ‌کس با حفظ چند حدیث، مجتهد نمی‌شود! 🔸هیچ کس با حضور در "راهیان نور" و مطالعه "خاطرات شهدا"، استراتژيست نظامی نمی‌شود! 🔸هیچ کس به صِرف علاقه به دین و فرهنگ، سیاست‌گذار فرهنگی نمی‌شود! 🔸و... 👌جان کلام آن که در هر مسأله‌ای "هزار نکته باریکتر از مو" وجود دارد و آن کس که اصرار بر اظهارنظر تخصصی(!) در امور مختلف داشته و اعتماد به متخصصان هر حوزه را کسر شأن خود می‌پندارد، در حقیقت از "شهوت حرّافی" رنج می‌برد؛ این درد را باید علاج کرد. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🌷🌷 مادر به اشک روضه مرا داده است شیر در شیرم آب کرده، ولی سود با من است! ✍محمد سهرابی (معنی زنجانی) 💐میلاد باسعادت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و روز مادر مبارک باد

🔰"تعصب" چگونه پدید می‌آید؟! 🔸تعصب را به معنی «وابستگی غیرمنطقی به چیزی تا آنجا که انسان، حق را فدای آن کند» معرفی کرده‌اند؛ انسانی که آلوده به تعصب باشد، نعمت هدایت را از خود سلب کرده و از درک و فهم حقیقت عاجز خواهد شد؛ اما پرسش اساسی در این میان آن است که تعصب چگونه به وجود می‌آید؟! و آیا هرگونه دفاعی از یک موضوع را می‌توان نشانه تعصب دانست؟! پاسخ به این پرسش را از رهگذر رابطه بین "شخص" و "شاخص" دنبال می‌کنیم؛ در وجود مبارک ائمه معصومین علیهم‌السلام و نوّاب خاص و عام ایشان، هیچ‌گونه دوگانگی بین شخص و شاخص وجود نداشته و شاهد نوعی وحدت و یگانگی بین این دو مقوله می‌باشیم؛ کلام "المیزانُ الإمامُ" نیز که در تفسیر روایی مرحوم قمی آمده است دلالت بر شاخص بودن شخص امام دارد لذا در این صورت، اساساً بستر بروز تعصب وجود نداشته و دفاع از ساحت آنان، دفاع از عین حقیقت می‌باشد ولی در غیر از این موارد که شاهد دوگانگی بین شخص و شاخص هستیم، امکان بروز تعصب وجود دارد! می‌توان گفت که هرگاه بین شخص و شاخص، دوگانگی وجود داشته و شخص بر شاخص مقدم شود، تعصب پدیدار خواهد شد! 🔸به منظور تشریح چگونگی ظهور تعصب، ابتدا مثال‌هایی از قواعد و قوانین کلی بیان کرده و سپس واکنش انسان متعصب را مورد بررسی قرار می‌دهیم؛ به این مثال‌ها توجه بفرمایید: «کسی که علیرغم هزینه‌های سرسام‌آور نظامی، به سرعت در برابر دشمن تسلیم شده و از کشور فرار می‌کند، لایق حکومت‌داری نیست!»، «هرکس که به جدا شدن بخش‌هایی از کشور رضایت دهد، خائن و بی‌عرضه است!»، «هرکس کشور را در اختیار بیگانگان قرار داده و شأن مردم کشورش را به واسطه قانون کاپیتولاسیون در حد یک حیوان پایین می‌آورد، انسان پست و رذلی است!»، «هرکس که نسخه تسلیم کشور در برابر بیگانگان را بپیچد، خائن به این ملت است»، «هرکسی که تقلا می‌کند با هیاهو و هوچی‌گری، خود را یک کارگزار مردمی و انقلابی معرفی کند بویی از انقلابیگری نبرده است»، «تضعیف فرماندهان نظامی -آن هم در دوران ملتهب جنگ- چیزی جز مزدوری دشمن نیست!»، «هرکس اعتماد مردم به کارگزاران کشور را تضعیف کند، در جهت دشمن حرکت کرده است!»، «اردوکشی خیابانی و اجرای خودسر عدالت در نظام اسلامی، بازی در پازل دشمن است!»، «کنار کشیدن و مسئولیت‌گریزی در نظام اسلامی و در عین‌حال تحریک دیگران به نق‌زنی و اعتراض، از نشانه‌های نفاق است!» و... 🔸پس از بیان این قواعد کلی، شاخک‌‌های فرد متعصب، تیز شده و به سرعت دنبال مصادیق مورد نظر می‌گردد؛ اگر مصادیقی غیر از بُت مورد علاقه خود گفته شود نفَس راحتی می‌کشد و به بدیهی بودن این قواعد اذعان می‌کند اما اگر متوجه شود آن بت مقدسی که برای خود تراشیده است بیش از دیگران مبتلا به این اشکالات بوده و عملاً انکار آن ممکن نیست، به سرعت تغییر موضع می‌دهد؛ به این صورت که به جای پذیرش این قواعد بدیهی و تلاش در جهت اصلاح، به جان این قواعد می‌افتد و تقلا می‌کند که با هزار قید و تبصره، پیر و مراد خود را از تحت این قوانین خارج کند یا حتی در مواردی اصل قاعده را زیر سوال ببرد! این‌جاست که شخص بر شاخص مقدم گشته و منجر به شکل‌گیری تعصب شده است؛ به نظر می‌رسد که برای هدایت این افراد به سمت حق و حقیقت، نباید چندان وارد مصادیق شد؛ بلکه تنها باید به بیان قواعد کلی اکتفا کرده و نتیجه را به خداوند متعال سپرد؛ امید که بر تعصب خود غلبه کنند! ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰مردان خاکستری را دریابید‼️ 🔸دو گروه کلی را می‌توان در "عملیات تخریب کارگزاران نظام اسلامی" دخیل دانست؛ گروه اول که عمدتا شامل افراد خام و کم‌سن‌و‌سال هستند، به عنوان نیروهای کف میدان فعالیت کرده و مسئولیت فحاشی، هتاکی و لجن‌پراکنی را بر عهده دارند؛ این افراد با آشکار کردن حقد و کینه پنهان خود از کارگزاران نظام، ضمن سقوط علنی از وادی اخلاق، ادب و انصاف، نزد افکارعمومی نیز ساقط می‌شوند و پس از مدتی به حاشیه می‌روند اما گروه دیگری نیز هستند که این عملیات را همراهی کرده و به مراتب، پیچیده‌تر از گروه اول می‌باشند؛ 🔸گروه دوم تلاش می‌کند که در این عملیات، هیچ ردپایی از خود باقی نگذاشته و با عباراتی مبهم و دوپهلو به تأمین فکری و همچنین تحریک نیروها به اقدامات ایذایی بپردازد؛ پشتیبانی تشکیلاتی از نیروهای میدانی نیز از جمله اقدامات این گروه است؛ به این صورت که پس از آن که مأموریت نیروهای میدانی به صورت مطلوب و برنامه‌ریزی‌شده پیش نمی‌رود و واکنش منفی افکارعمومی را برمی‌انگیزد، این گروه وارد عمل شده و با کشیدن هاله مقدسی دورتادور آن عناصر، تلاش می‌کند که راه انتقاد از آن نیروها را ببندد! به محض انتقاد به گستاخی، لجن‌پراکنی و دریده‌گویی این نیروها، ناله وا اسلاما و وا انقلابا از طرف نیروهای پشتیبانی بلند می‌شود که "چرا از جوانان انقلابی(!) انتقاد می‌کنید؟! این‌ها جوان هستند و وجود خطا در کارشان طبیعی است!" این عناصر تقلا می‌کنند "خط مشکوک" تخريب کارگزاران را در حد یک "خطای موردی" تقلیل داده و اینچنین از نیروهای خود محافظت کنند! 🔸جالب آن که وقتی فرماندهان نظامی کشور و یا دیگر کارگزاران مورد اهانت و بی‌انصافی قرار می‌گیرند، صدایی از این افراد بلند نمی‌شود اما به محض این که طشت رسوایی مریدان بی‌هنر و پرسروصدای آنان‌ از بام افتاده و لذا مورد انتقاد قرار می‌گیرند، از لانه‌های خود خارج شده و ریش‌جنبانی می‌کنند! گویی فرماندهان نظامی این مملکت یا شخصیتی مثل شهید رئیسی، نیروی انقلاب نبوده و وابسته به طاغوت هستند که هجمه به آنان و سکوت در برابر مهاجمان را جایز و مباح دانسته ولی انتقاد از سرسپردگان خود را خط قرمز قلمداد می‌کنند! در هر حال به نظر می‌رسد برای مقابله‌ با این عملیات تخریب، باید هر دو گروه را توأمان در نظر گرفت و از مردان پشت پرده و خاکستری این جریان غفلت نکرد؛ چه بسا خطر و آسیب آنان بیشتر از نیروهای ناپخته و فریب‌خورده کف میدان باشد؛ سخن خود را با این بیت از صائب تبریزی که مرتبط با بحث است به پایان می‌بریم: دشمن آن است که پوشیده کند خَصمیِ خویش خصم چون کینه خود فاش کند، دشمن نیست! ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰کارشکنی منافقانه‼️ 🔸جریان نفاق به شدت از شکل‌گیری وحدت و همدلی در جبهه حق وحشت داشته و لذا همه تلاش خود را به کار می‌گیرد که چنین چیزی محقق نشود؛ اشاره به دو نمونه از این کارشکنی‌ها خالی از لطف نیست؛ 🔸شهید رئیسی در کنار تمام تلاش‌ها و فعالیت‌های شبانه‌روزی خود، از رسانه‌ها نیز درخواست کرده بود که به کمک دولت آمده و به "تزریق امید" در جامعه بپردازند؛ به عبارت خودمانی‌تر درخواست رئیس‌جمهور آن بود که اقدامات مثبت و منفی دولت را کنار هم دیده و این‌گونه نباشد که نسبت به نقاط مثبت لال شوید و نسبت به دیگری بلندگو به دست بگیرید! این سخنان به رسانه‌هایی که هویت آنان با سیاه‌نمایی و اظهارات ناامیدکننده گره خورده بود سنگین آمد و با جملاتی که نفاق درونی آنان را آشکار می‌کرد واکنش نشان داده و گفتند: "قرار نیست شما خراب‌کاری کنید و ما لالایی امید در گوش مردم بخوانیم!" (عباس.ع؛ روزنامه اعتماد) این رسانه‌ها به خوبی می‌دانستند که در صورت شکل‌گیری نهضت همگانی برای تزریق امید، دیگر جایی در افکار عمومی نداشته و به حاشیه خواهند رفت! 🔸یک نمونه دیگر؛ اشخاص و جریاناتی هستند که هویت آنان به وجود اختلافات گره خورده است و به محض فروکش کردن دوقطبی‌ها، این افراد نیز به حاشیه رفته و فراموش خواهند شد؛ طبیعی است که این گروه از شکل‌گیری وحدت و انسجام ملی به وحشت می‌افتند و با معرفی برخی موارد سخیف و مبتذل به عنوان مصادیق وحدت و همبستگی ملی، به مقابله با آن می‌پردازند! این که کسی بگوید "وطن، آغل نیست که با هرکسی وحدت کرد!" یا این که "زندگی مردم را نابود کرده‌اید و همچنان از وحدت صحبت می‌کنید! با مدیر نجومی‌بگیر نمی‌توان وحدت داشت!" جملگی حکایت از گرفتار شدن انسان در کارشکنی منافقانه دارد. 🔸لازم به ذکر است که در این گونه ارزیابی‌ها باید بین "منافق" و "عمل منافقانه" تفکیک قائل شد؛ چه بسا انسان و یا جریانی که جزو منافقان نبوده و در عین‌حال مبتلا به عمل منافقانه می‌شوند! شایسته است که همگان از گرفتار شدن به عمل منافقانه، مراقبت کنیم! 👈پ.ن: مطالعه یادداشت "تقلا برای سنگ‌اندازی" و همچنین "صف‌آرایی جریان نفاق در برابر انفاق" پیشنهاد می‌شود. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰تکیه به عقرب‌ها‼️ 👌هر جامعه‌ای کم و بیش درگیر معضلاتی است که حرکت و پیشرفت آن را مختل کرده و نارضایتی‌هایی در بین عموم مردم پدید آورده است؛ در این میان آنچه که اهمیت دارد شیوۀ صحیح مواجهه با این ناملایمات است؛ اگر چنانچه برای علاج این چالش‌ها به نسخه‌های جعلی عمل شود، نه تنها سرعت حرکت آن جامعه بهبود پیدا نخواهد کرد بلکه منجر به عقب‌گرد شدید خواهد شد! 👌صائب تبریزی معتقد است اگر شخصی برای علاج مشکلات خود به کسانی متوسل شود که هیچ درد مشترکی با انسان نداشته و خوی دشمنی در ذات آنان نهفته است، همانند شخصی هست که خاری در پای او فرو رفته و بخواهد آن خار را با نیش عقرب‌ بیرون بیاورد! وی می‌گوید: ز بی‌دردانْ علاجِ دردِ خود جُستنْ به آن مانَد که خار از پا برون آرَد کسی با نیش عقرب‌ها 👌به راستی چگونه می‌توان برای علاج معضلات خود، به کسانی اعتماد کرد که دردِ دین و فرهنگ و میهن ایرانیان را نداشته و به دنبال ایران توسَری‌خور هستند؟ آیا می‌توان خار "مشکلات اقتصادی" را با نیش "تکیه و اعتماد به غرب" بیرون آورد؟! #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal