🍃🌷
﷽
#فنجـانی_چـاے_بـا_خـدا
#قسمت_چهاردهم
✍با انگشتانم روی میز ضرب گرفتم؛نرم و آرام:
- اشتباه میکنی،اگر هم درست باشه اصلا برام مهم نیست.
گفتی یه شب عروسیه دوتا از افراد داعش با هم بود.
خب منتظرم بقیشو بشنوم
دست به سینه به صندلیش تکیه داد،چند ثانیه ای نگام کردم:
- میدونی چقدر التماسم کرد تا حاضر شدم از #ترکیه بیام اینجا؟
چقدر تماشای باران از پشت شیشه،حسِ ملسی داشت
- خوب کاری میکنی!
هیچ وقت واسه علاقه ی یه مسلمون ارزش قائل نشو!
عشقشون مثه کرم خاکی،زمین گیرت میکنه
اونا عروسشونو با دوستاشون شریک میشن...
عین دانیال که وجودمو با هم رزماش تقسیم کرد😔
باز دانیال!حریصانه نگاش کردم
- منتظرم تا بقیه ماجرا رو بشنوم
عثمان رسید،با یک سینی قهوه
فنجانهای قهوه ای رنگ را روی میز چید..من،صوفی و خودش
کاش حرفهای صوفی در مورد عثمان راست نباشد
روی صندلی سوم نشست
نگاه پر لبخندش را بی جواب رد کردم
صوفی نفسش عمیق بود:
- با یه گروه از دخترا به یه منطقه ی جدید تو سوریه رفتیم.
تازه تصرفش کرده بودن به همین خاطر قرار شد مراسم #عروسی دو تا از سربازا رو همونجا برگزار کنن...
میدونستم شب خوبی نداریم چون اکثرا مست بودن و باید چند برابر شبهای قبل سرویس میدادیم!
مراسم شروع شد!
رقص و پایکوبی و انواع غذاها!
#عروس و #داماد رو یه مبل دونفره،درست رو خرابه های یه خونه نشستن
عاقد خطبه رو خوند
اما عروس برای گفتنِ بله،یه شرط داشت؛
🔴و اون بریدن سر یه #شیعه بود،خیلی ترسیدم،
این زن،عروسِ مرگ بود.
یه جوون ۲۱-۲۲ ساله رو آوردن. جلوی پای عروس به زانو درآوردنش و خواستن که به #علی (ع) توهین کنه
اما خیلی کله شق و مغرور بود با صدای بلند داد زد( #لبیک_یا_علی ❤️)
خونِ همه به جوش اومد.
اون جوون رو کشتن باوحشی گری اما من فقط لرزیدم
همه کف زدن،کِل کشیدن و عروس با وقاحت پا روی خونش گذاشت و #بله رو گفت.
نمیتونی حالمو درک کنی!
حسِ بدیه وقتی تو اوجِ وحشت،کسی رو نداشته باشی تا بغلت کنه
و زیر لب نجوا کرد:
- دانیالِ عوضی..
لعنتی
سرش را به سمت عثمان چرخاند
اون تو تیم داعش کف میزد و کِل میکشید؟
🌿🌹🌿🌹
صدای ساییده شدنِ دندانهای عثمان را رو همدیگر می شنیدم.
از زیر میز دست مشت شده روی زانویش را فشردم
داغ بود
نگاهم کرد،پلکهایش را بست.
صوفی باید می ماند و عثمان این را میدانست،پس ترسو وار ساکت ماند
پیروزیِ پر شکست
صوفی،گردنش را سمت من چرخاند:
- شب وحشتناکی بود،من دانیال رو دیدم که برا #جهاد_نکاح به سمت اتاقم میومد...
ماتِ لبهاش بودم.انگار ناگهان دنیا خاموش شد.
چیه؟ چرا خشکت زده؟
تو فقط داری میشنوی اونم از مردی به اسم #برادر؛
اما من تجربه کردم،از وجودی به نامِ #شوهر
یه زن هیچوقت نمیتونه برادر، #پدر یا هر فرد دیگه ای رو مثه شوهرش دوست داشته باشه.
منظورم مقدار علاقه یا کم و زیادیش نیست!
نوعِ احساس فرق داره..رنگ و شکلش،طعمش..
تفاوتش از زمینه تا آسمونه
بذار اینجوری بهت بگم:
اگه یه سارق بهت حمله کنه و اموالتو بدزده،واسه مجازات و محاکمه،سراغِ مردِ نانوا نمیری
مسلما یه راست میری پیش پلیس،چون همه جوره بهش اعتماد داری و میدونی که فقط اون میتونه واسه برگردوندن اموالت ومجازات دزدا،هر کاری از دستش بر بیاد انجام میده!
حالا فکر کن بری سراغ دزد و اون به جای کمک،تو رو دو دستی بسپاره دستِ همون سارقین و ته مونده ی داراییتو هم به زور ازت بگیره اونوقت چه حالی داری؟ دوست دارم بشنوم
و من بی جواب؛فقط نگاهش کردم
- حق داری
جوابی واسه گفتن وجود نداره چون اصلا نمیتونی تصورشم بکنی.
حالم تو اون روزها و شبها که فهمیدم چه بلایی داره سرم میاد و تموم بدبختی هام هدیه ی بزرگترین معتمدِ زندگیم یعنی شوهرمه،همین بود.
حسِ مشمئز کننده اییه،وقتی شوهرت چوبِ حراج به تمام زنانگی هات بزنه!
دانیال خیلی راحت از من گذشت و وجودمو با هم کیشهاش شریک شد...
اون هم منی که از تمام خانوادم واسه داشتنش گذشتم
بگذریم...اون شب مست و گیج بود.
اولش تو شوک بودم،
گفتم لابد ازم خجالت میکشه یا حداقل یه معذرت خواهی کوچولو
اما نه...
اولش که اصلا نشناخت،بعد از چند دقیقه که خوب نگام کرد یهو انگار چیزی یادش اومد!
اونوقت به یه صدای کش دار گفت که تا آخر عمرت مدیون منی،بهشت رو برات خریدم
خندید با صدای بلند
چقدر خنده هاش ترسناک بود.
دستانم آرام و قرار نداشت. نمیتوانستم کنترلشان کنم.
ای کاش تمام این قصه ها،دروغی مضحک باشد
عثمان فنجان قهوه ام را میان دو دستم مخفی کرد:
- بخورش..گرمت میکنه
مگر قهوه ام داغ بود؟
اصلا مگر دمایی جز سرما وجود داشت؟
سالهاست که دیگر نمیدانم گرما چه طعمی دارد
صوفی تکیه داده به صندلی،در سکوت آنالیزمان میکرد:
- چقدر ساده ای تو دختر!
حرفش را خواندم، نباید ادامه می داد:
- بقیه اش؟انقدر منتظرم نذار چه اتفاقی افتاد؟
✍ زهرا اسعد بلند دوست
⏪ #ادامہ_دارد...
📝 @eightparadise
🌸 https://eitaa.com/eightparadise 🌸
🍃🌷
﷽
#رمان_تنها_میان_داعش
#قسمت_سی_و_یکم
💠 شنیدن همین جمله کافی بود تا کاسه دلم ترک بردارد و از رفتن حلیه #وحشت کنم.
در هیاهوی بیمارانی که عازم رفتن شده بودند حلیه کنارم رسید، صورت پژمردهاش به #شوق زنده ماندن یوسف گل انداخته و من میترسیدم این سفرِ آخرشان باشد که زبانم بند آمد و او مشتاق رفتن بود که یوسف را از آغوش لختم گرفت و با صدایی که از این #معجزه به لرزه افتاده بود، زمزمه کرد :«نرجس #دعا کن بچهام از دستم نره!»
💠 به چشمان زیبایش نگاه میکردم، دلم میخواست مانعش شوم، اما زبانم نمیچرخید و او بیخبر از خطری که #تهدیدشان میکرد، پس از روزها به رویم لبخندی زد و نجوا کرد :«عباس به من یه باطری داده بود! گفته بود هر وقت لازم شد این باطری رو بندازم تو گوشی و بهش زنگ بزنم.»
و بغض طوری گلویش را گرفت که صدایش میان گریه گم شد :«اما آخر عباس رفت و نتونستم باهاش حرف بزنم!»
💠 رزمندهای با عجله بیماران را به داخل هلیکوپتر میفرستاد، نگاه من حیران رفتن و ماندن حلیه بود و او میخواست #حسرت آنچه از دستش رفته به من هدیه کند که یوسف را محکمتر در آغوش گرفت، میان جمعیت خودش را به سمت هلیکوپتر کشید و رو به من خبر داد :«باطری رو گذاشتم تو کمد!»
قلب نگاهم از رفتنشان میتپید و میدانستم ماندنشان هم یوسف را میکُشد که زبانم بند دلم شد و او در برابر چشمانم رفت.
💠 هلیکوپتر از زمین جدا شد و ما عزیزانمان را بر فراز جهنم #داعش به این هلیکوپتر سپرده و میترسیدیم شاهد سقوط و سوختن پارههای تنمان باشیم که یکی از فرماندهان شهر رو به همه صدا رساند :«به خدا #توکل کنید! عملیات آزادی #آمرلی شروع شده! چندتا از روستاهای اطراف آزاد شده! به مدد #امیرالمؤمنین (علیهالسلام) آزادی آمرلی نزدیکه!»
شاید هم میخواست با این خبر نه فقط دل ما که سرمان را گرم کند تا چشمانمان کمتر دنبال هلیکوپتر بدود.
💠 من فقط زیر لب #صاحبالزمان (علیهالسلام) را صدا میزدم که گلولهای به سمت آسمان شلیک نشود تا لحظهای که هلیکوپتر در افق نگاهم گم شد و ناگزیر یادگاریهای برادرم را به #خدا سپردم.
دلتنگی، گرسنگی، گرما و بیماری جانم را گرفته بود، قدمهایم را به سمت خانه میکشیدم و هنوز دلم پیش حلیه و یوسف بود که قدمی میرفتم و باز سرم را میچرخاندم مبادا #انفجار و سقوطی رخ داده باشد.
💠 در خلوت مسیر خانه، حرفهای فرمانده در سرم میچرخید و به زخم دلم نمک میپاشید که رسیدن نیروهای مردمی و شکست #محاصره در حالیکه از حیدرم بیخبر بودم، عین حسرت بود.
به خانه که رسیدم دوباره جای خالی عباس و عمو، در و دیوار دلم را در هم کوبید و دست خودم نبود که باز پلکم شکست و اشکم جاری شد.
💠 نمیدانستم وقتی خط حیدر خاموش و خودش #اسیر عدنان یا #شهید است، با هدیه حلیه چه کنم و با این حال بیاختیار به سمت کمد رفتم.
در کمد را که باز کردم، لباس عروسم خودی نشان داد و دیگر دامادی در میان نبود که همین لباس #عروس آتشم زد. از گرما و تب خیس عرق شده بودم و همانجا پای کمد نشستم.
💠 حلیه باطری را کنار موبایلم کف کمد گذاشته بود و گرفتن شماره حیدر و تجربه حس #انتظاری که روزی بهاریترین حال دلم بود، به کام خیالم شیرین آمد که دستم بیاختیار به سمت باطری رفت.
در تمام لحظاتی که موبایل را روشن میکردم، دستانم از تصور صدای حیدر میلرزید و چشمانم بیاراده میبارید.
💠 انگشتم روی اسمش ثابت مانده و همه وجودم دست #دعا شده بود تا معجزهای شود و اینهمه خوشخیالی تا مغز استخوانم را میسوزاند.
کلید تماس زیر انگشتم بود، دلم دست به دامن #امام_مجتبی (علیهالسلام) شد و با رؤیایی دست نیافتنی تماس گرفتم. چند لحظه سکوت و بوق آزادی که قلبم را از جا کَند!
💠 تمام تنم به لرزه افتاده بود، گوشی را با انگشتانم محکم گرفته بودم تا لحظه اجابت این معجزه را از دست ندهم و با #رؤیای شنیدن صدای حیدر نفسهایم میتپید.
فقط بوق آزاد میخورد، جان من دیگر به لبم آمده بود و خبری از صدای حیدرم نبود. پرنده احساسم در آسمان #امید پر کشید و تماس بیهیچ پاسخی تمام شد که دوباره دلم در قفس دلتنگی به زمین کوبیده شد.
💠 پی در پی شماره میگرفتم، با هر بوق آزاد، میمُردم و زنده میشدم و باورم نمیشد شرّ عدنان از سر حیدر کم شده و #عشقم رها شده باشد.
دست و پا زدن در برزخ امید و ناامیدی بلایی سر دلم آورده بود که دیگر کارم از گریه گذشته و به درگاه #خدا زار میزدم تا دوباره صدای حیدر را بشنوم. بیش از چهل روز بود حرارت احساس حیدر را حس نکرده بودم که دیگر دلم یخ زده و انگشتم روی گوشی میلرزید...
#ادامه_دارد...
✍نویسنده: فاطمه ولی نژاد
🆔
🌸 https://eitaa.com/eightparadise 🌸