غربت امیرالمؤمنین (صلوات الله علیه) ۸
❌بعد از بیعت با عثمان❌
💎جُندب بن عبدالله میگوید بعد از بیعت با عثمان نزد امیرالمؤمنین (صلوات الله علیه) رفتم.
دیدم ایشان ناراحت هستند و سر به زیر انداختهاند.
گفتم: چقدر از قومت به شما مصیبت میرسد.
حضرت فرمودند: صبر جمیل دارم.
گفتم: سبحان الله! شما خیلی صبور هستید.
حضرت فرمودند: چه کار کنم؟
گفتم:در بین مردم بلند شو و آنها را به خودت دعوت کن و به آنها خبر بده که شما نزدیکتر هستید به پیامبر (صلی الله علیه وآله) و فضائل و سوابق خودتان را بگویید و از آنها یاری بخواهید بر این قومی که علیه شما هستند.
اگر از هر صد نفر هم ده نفر جواب شما را دادند میتوانید به وسیله این ده نفر با آن صد نفر مقابله کنید.
اگر آنها تسلیم شدند که همانچیزی میشود که شما دوست دارید و اگر اِبا کردند که با آنها میجنگید و اگر پیروز شدید به خلافتی که خدا به پیامبرش داد و شما به آن سزاوارترید، میرسید و اگر هم در این راه کشته شدید ان شاءالله شهید هستید و نزد خدا عذر دارید چون شما مستحقّتر هستید به میراث پیامبر (صلی الله علیه وآله) .
امیرالمؤمنین (صلوات الله علیه) فرمودند: ای جندب فکر میکنی از هر صد نفر، ده نفر با من بیعت میکنند؟
گفتم امید دارم.
فرمودند: ولی من امید ندارم و حتّی امید ندارم از هر صد نفر دو نفر با من بیعت کنند و به تو میگویم علّت این موضوع را.
مردم به قریش نگاه میکنند و قریش میگوید: آلمحمّد برای خودش برتری قائل هست نسبت به بقیه قریش و خود را ولیّ این امر میداند در مقابل بقیه قریش و آنها اگر به خلافت برسند دیگر این خلافت از خاندان آنها خارج نمیشود اما اگر در دست بقیه باشد بین قبایل مختلف میچرخد.
به خدا قسم قریش خلافت را هرگز با رغبت به ما نمیدهد... .
💎 عَنْ أَبِيهِ جُنْدَبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ:
دَخَلْتُ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (صلوات الله علیه) وَ قَدْ بُويِعَ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ، فَوَجَدْتُهُ مُطْرِقاً كَئِيباً، فَقُلْتُ لَهُ: مَا أَصَابَكَ جُعِلْتُ فِدَاكَ مِنْ قَوْمِكَ فَقَالَ: صَبْرٌ جَمِيلٌ.
فَقُلْتُ: سُبْحَانَ اللَّهِ! إِنَّكَ لَصَبُورٌ.
قَالَ: فَأَصْنَعُ مَا ذَا قُلْتُ: تَقُومُ فِي النَّاسِ وَ تَدْعُوهُمْ إِلَى نَفْسِكَ وَ تُخْبِرُهُمْ أَنَّكَ أَوْلَى بِالنَّبِيِّ (صلی الله علیه وآله) وَ بِالْفَضْلِ وَ السَّابِقَةِ، وَ تَسْأَلُهُمُ رَ عَلَى هَؤُلَاءِ الْمُتَظَاهِرِينَ عَلَيْكَ، فَإِنْ أَجَابَكَ عَشَرَةٌ مِنْ مِائَةٍ شَدَّدْتَ بِالْعَشْرِ عَلَى الْمِائَةِ، فَإِنْ دَانُوا لَكَ كَانَ ذَلِكَ مَا أَحْبَبْتَ، وَ إِنْ أَبَوْا قَاتِلْهُمُ، فَإِنْ ظَهَرْتَ عَلَيْهِمْ فَهُوَ سُلْطَانُ اللَّهِ الَّذِي آتَاهُ نَبِيَّهُ (صلی الله علیه وآله) وَ كُنْتَ أَوْلَى بِهِ مِنْهُمْ، وَ إِنْ قُتِلْتَ فِي طَلَبِهِ قُتِلْتَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ شَهِيداً، وَ كُنْتَ أَوْلَى بِالْعُذْرِ عِنْدَ اللَّهِ، لِأَنَّكَ أَحَقُّ بِمِيرَاثِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله) .
فَقَالَ أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ (صلوات الله علیه) : أَ تَرَاهُ يَا جُنْدَبُ كَانَ يُبَايِعُنِي عَشَرَةٌ مِنْ مِائَةٍ .
فَقُلْتُ: أَرْجُو ذَلِكَ.
فَقَالَ: لَكِنِّي لَا أَرْجُو وَ لَا مِنْ كُلِّ مِائَةٍ اثْنَانِ، وَ سَأُخْبِرُكَ مِنْ أَيْنَ ذَلِكَ، إِنَّمَا يَنْظُرُ النَّاسُ إِلَى قُرَيْشٍ، وَ إِنَّ قُرَيْشاً تَقُولُ: إِنَّ آلَ مُحَمَّدِ يَرَوْنَ لَهُمْ فَضْلًا عَلَى سَائِرِ قُرَيْشٍ، وَ أَنَّهُمْ أَوْلِيَاءُ هَذَا الْأَمْرِ دُونَ غَيْرِهِمْ مِنْ قُرَيْشٍ، وَ أَنَّهُمْ إِنْ وَلَّوْهُ لَمْ يَخْرُجْ مِنْهُمْ هَذَا السُّلْطَانُ إِلَى أَحَدٍ أَبَداً، وَ مَتَى كَانَ فِي غَيْرِهِمْ تَدَاوَلُوهُ بَيْنَهُمْ، وَ لَا وَ اللَّهِ لَا يَدْفَعُ إِلَيْنَا هَذَا السُّلْطَانَ قُرَيْشٌ أَبَداً طَائِعِينَ.
قَالَ: فَقُلْتُ: أَ فَلَا أَرْجِعُ وَ أُخْبِرُ النَّاسَ مَقَالَتَكَ هَذِهِ، وَ أَدْعُوهُمْ إِلَى نَصْرِكَ.
فَقَالَ: يَا جُنْدَبُ، لَيْسَ ذَا زَمَانَ ذَلِكَ.
قَالَ جُنْدَبٌ: فَرَجَعْتُ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَى الْعِرَاقِ، فَكُنْتُ كُلَّمَا ذَكَرْتُ مِنْ فَضْلِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (صلوات الله علیه) شَيْئاً زَبَرُونِي وَ نَهَرُونِي (منع و نهی کردن) حَتَّى رُفِعَ ذَلِكَ مِنْ قَوْلِي إِلَى الْوَلِيدِ بْنِ عُقْبَةَ، فَبَعَثَ إِلَيَّ فَحَبَسَنِي حَتَّى كُلِّمَ فِيَّ فَخَلَّى سَبِيلِي.
(امالی طوسی ص233)
@emam14