🔻مراقبت زنانه و صبر زینبی در روزهای بحران محمد‌رضا کدخدایی، عضو هیئت‌علمی مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) و پژوهشگر موسسه شناخت 🔸️#یادداشت_اختصاصی در لحظات بزرگ تاریخ، همیشه فقط شجاعت میدان تعیین‌کننده نیست؛ گاهی آنچه سرنوشت یک جامعه را حفظ می‌کند، احیای صبر، مراقبت، نگه‌داشتنِ امید و حفظِ پیوندهای اجتماعی است. در بسیاری از نظریه‌های معاصر اجتماعی از این نوع کنش با عنوان «اخلاق مراقبت» یاد می‌شود؛ نوعی از کنش اجتماعی که محور آن مراقبت از جامعه و نگه داشتن رشته‌های همبستگی و حفظ حیات اجتماعی است. این نوع کنش در طول تاریخ اغلب در تجربه‌های زنانه ظهور پیدا کرده است. در تاریخ اسلام نیز در لحظات بحرانی، چنین نقشی به‌وضوح دیده می‌شود. پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، در دوره‌ای که جامعه اسلامی با بحران هویت و بحران مسیر مواجه بود، نهضت فاطمی نمونه‌ای از همین کنش مراقبتی بود؛ کنشی که هدف آن حفظ حقیقت، نگه داشتن وجدان جامعه و جلوگیری از فراموشی مسیر پیامبر مکرم اسلام (ص) بود. سال‌ها بعد نیز پس از فاجعه عاشورا، آنچه پیام کربلا را از یک واقعه خونین به یک جریان تاریخی تبدیل کرد، نهضت زینبی بود. اگر عاشورا حقیقت را در میدان شهادت نشان داد، این زینب(س) بود که با صبر، روایت و حفظ انسجام بازماندگان، آن حقیقت را در تاریخ زنده نگه داشت. در چنین لحظاتی، جامعه بیش از هر زمان دیگری به حضور آرام، صبور و مراقبانه زنان نیاز دارد؛ حضوری که بتواند در کنار شور و خروش اجتماعی، ثبات، امید و پیوند اجتماعی را حفظ کند. اگر امروز جامعه در شرایطی قرار گرفته که نیازمند همبستگی، صبر و مراقبت از انسجام ملی است، این نقش می‌تواند جلوه‌ای از همان کار فاطمی و زینبی باشد؛ کاری که در آن زنان نه صرفاً همراه جمعیت و شکل دهنده اصلی تجمعات مراقبتی، بلکه نگهدارنده روح جامعه هستند. به همین دلیل شایسته است که در خطاب‌های عمومی و دعوت‌های اجتماعی، زنان به‌صورت مستقل مورد خطاب قرار گیرند؛ چرا که تجربه تاریخی نشان داده است در لحظات حساس، حضور آگاهانه و خلاقانه زنان می‌تواند به حفظ ثبات اجتماعی و جلوگیری از فروپاشی امید جمعی کمک کند. امروز نیز اگر قرار است جامعه با صبر، بصیرت و همبستگی از یک دوره دشوار عبور کند، بی‌تردید کار زنانه و کار زینبی یکی از مهم‌ترین ستون‌های این عبور خواهد بود. 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔺️ #صوت | زن و خیابان بخش ششم: فرهنگ شهادت 🎙اکبر شهبازی، دانشجو دکتری دانش اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران مفهومی که در جامعه ایران تبدیل به فرهنگ شده، شهادت‌طلبی است که توانسته یک پلی بین مرگ و زندگی بزند؛ این پل میان مرگ و زندگی تبدیل به این فرهنگ و این خیابان و این شکل از زنانگی شده است. این شهادت‌طلبی اتفاقاً برای حفظ زندگی است.. 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻#گزارش | یادداشت‌های اختصاصی نویسندگان مهمان اقلیما از شروع جنگ رمضان تاکنون: ۱. جنگ رمضان و رؤیت‌پذیر شدن زنان نامرئی همیشه حاضر دکتر فاطمه قاسمپور ۲. مراقبت زینبی و صبر زنانه در روز‌های بحران حجت‌الاسلام دکتر محمد‌رضا کدخدایی ۳. تغییر نظم سیاسی با دستکاری نظم جنسیتی دکتر محمدرضا قائمی نیک ۴. فریاد رهایی، زنان در صف اول مبارزه دکتر حمیده طائب ۵. زن در میان آتش، روایتی از الگوی سوم دکتر زینب تاجیک ۶. جنگ‌ دو باور دکتر شیما فتورچیان ۷. از سنگر خانه تا میدان مقاومت دکتر فاطمه درخشان ۸. تالیف قلوب، سلاح وحدت‌ساز زنان دکتر مرضیه شعربافچی‌زاده ۹. مادرانگی برای لحظات سخت تاریخی حجت‌الاسلام مجید رحیمی ۱۰. سید علی خامنه‌ای و میراث او در مسئلۀ زن، زهرا صادقی فرد ۱۱. زنان ایران برای نوروز امسال جهان را تکان می‌دهند زهره حسنی خوشبخت ۱۲. فرماندهی پنهان و وظیفه قلبی امت محدثه مولایی 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻 به زنان فقط افتخار نکنید، به زنان اتکا کنید! مهلا تکلو، پژوهشگر مطالعات جنسیت ✴️ #گزیده_مطلب ما عادت کرده‌ایم زن را در لحظه‌ بحران تحسین کنیم، اما هنوز بلد نیستیم در لحظه‌ تصمیم، به او تکیه کنیم. سحر امامی قهرمان نبود، متخصص بود. رسانه‌ای بود که فرو نپاشید و این نه شانس بود، نه استثناء. نتیجه‌ نادیده‌گرفته‌ شدن توان زن نیست؛ نتیجه‌ استفاده‌ شدن از آن است. اگر زن در لحظه‌ حمله قابل اتکاست، چرا در زمان مدیریت، حاشیه‌ای‌ است؟ اگر زن در خط مقدم دوام می‌آورد، چرا در خطوط برنامه‌ریزی غایب است؟ ما باید الگوها را عوض کنیم. زن قرار نیست تنها «الهام‌بخش» باشد، قرار است تصمیم‌ساز باشد. قرار نیست فقط در لحظه‌های خاص بدرخشد، قرار است در تمام لحظات حضور داشته باشد. اتکا، مهم‌تر از افتخار است. اتکا، یعنی ساختن سازوکارهایی که زن را نه به وقت بحران، بلکه همیشه، در متن قدرت و تاریخ‌سازی نگه دارد. رسانه‌ای که امروز با صدای زن دوام آورد، باید خودش را دوباره تعریف کند: نه صرفا با قهرمان‌سازی بلکه با اعتماد کردن به زن و احترام به تشخیص او. ➕️مطالعه متن کامل 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

قدرت ارادۀ زن در این است که در هنگامۀ مصائب و سختی‌ها، نه تنها اراده‌اش سست نمی‌شود، بلکه عزم راسخ خود را نشان می‌دهد. این همان قوت اراده است که از «باطن نورانی» او سرچشمه می‌گیرد. از منظر فلسفی، این اراده، تجلی آزادی درونی اوست که حتی در بند شرایط بیرونی، خود را اثبات می‌کند. مبینا پیشیار، دانشجوی ارشد الهیات و معارف اسلامی ➕️دانلود فایل ویژه‌نامه جنگ رمضان 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

یک جهان‌بینی ‌جدید در حال افزوده شدن به جهان اجتماعی ماست. یک زبان مشترک و متفاهم که می‌تواند دریچۀ‌ نگاه ما را ‌به عالم متعادل‌تر کند در حال نصب شدن بر مغز‌افزار جمعی ماست. بنا به «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» و ‌بنا به فراگیرتر شدن مناسک اربعین در دهه‌های اخیر باید گفت روح زینب(س) در جان زن‌های مسلمان ‌درحال بازگشتی تاریخی است. اگر در مقابل ما یزیدیان زمانه صف بسته باشند باید اصلی‌ترین نیروی مقابله با ‌آن‌ها را در همین راز پیچیدۀ زنانه و زینبی تحلیل کرد. شاید زینب(س) در ظرف زن مسلمان بازگشته و پروژۀ ‌کربلایی‌اش را می‌خواهد به ثمر برساند.‌ مهدی تکلو، مدیر دفتر مطالعات جنسیت و جامعه دانلود فایل ویژه‌نامه جنگ رمضان

تا مردم از سر قوت و احساس پیروزی و غرور و خونخواهی بر دشمن، مشتاق به خیابان آمدن نباشند، نمی‌توان با صرف ترسیدن از خطر جنگ شهری یک جمع پای کار ساخت. هر زمان که نیروی زنانۀ مؤمن زینبی از صحنه خارج شود، همۀ آن حرکت‌ها و اتفاقات پرشور می‌تواند سر به رکود بگذارد و آتش حماسه سرد شود. اینجاست که زن ایرانی نباید از راه پرافتخاری که تا الان آمده دست بکشد و همچنان باید به استحکام قلوب و توجه دادن به آرمان‌های انقلابی و نابودی رژیم صهیونیستی، مشغول و مشوق باشد. زهرا ستاری فقیهی، پژوهشگر مطالعات جنسیت ➕️دانلود فایل ویژه‌نامه جنگ رمضان 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻زنان، جنگ، حماسۀ گرم و متافیزیک ایام این روزها چطور به زنان احتیاج داریم؟ مهدی تکلو، مدیر دفتر مطالعات جنسیت و جامعه 🔁 #بارتاب_اندیشه‌ها دو هفته از جنگ می‌گذرد. دو هفته از روزهایی که به زعم من «روزهای زینبی» است. چرا که اساساً حسب ‌فهمی که از موقعیت و نسبتش با ظرفیت‌های وجودی زن – خاصه زن ایرانی – دارم، بر این باورم که این برهۀ ‌خاص را مثل تمام بزنگاه‌های قبلی باید در تعادل نیروی زنانه و مردانه پیش برد. در این موقعیت نیروی مردانه بنا ‌به انباشت تجربۀ تاریخی و غنا نرم‌افزار فرهنگی، به سرعت جای خود را پیدا می‌کند و مؤثرترین نقش‌های خود را ‌درمی‌یابد. اما بخش دیگر و بلکه بخش اساسی‌تر این ماجرا با زنان (آن‌هم نه هر زنی) است. این دو هفته آن‌قدر ‌زن ایرانی (به‌معنای اصیلش) درخشیده که کم‌تر چشمی از تبلور نیروی او غافل مانده است اما هنوز راه ‌بسیاری داریم تا بتوانیم درست‌ترین شیوۀ نگرش و نحوۀ اتکا به ظرفیت زنان را روی مبنا قرار بدهیم.‌ این روزها روزهای زینبی است و این به معنای این است که اکنون بیش از وضعیت روزمره، جبهۀ ما بر اساس ‌قواعد زنانه می‌تواند دست برتر و برگ برنده را رو کند. باید دربارۀ مختصات این موقعیت و اینکه چطور ‌جابه‌جایش با ظرفیت انسان مؤنث ایرانی متناظر می‌شود بسیار سخن گفت. اما در یک ادبیات‌پردازی کلی ما ‌برای ادامه و توفیق در این مسیر به «حماسۀ گرم» احتیاج داریم که بیشتر کاری زنانه است. حماسۀ گرم نیروی ‌حماسی و حرکت‌بخش خود را از محل آمیزه‌ها و آموزه‌های معنوی، قلبی و عاطفی زنانه تأمین می‌کند. احتیاج ‌جامعۀ ایرانی به حماسه گرم و وجه زنانۀ خود، بیش از هر چیزی در «معنای اجتماعی‌بخشیدن به جنگ» است. ‌حماسۀ گرم زمانی ساخته می‌شود که زنان بگویند «جنگ رمضان» و اضلاع مختلف این برهه را چگونه می‌فهمند ‌و به زبان می‌آورند و تا صحنۀ عینیت بسطش می‌دهند. در این صورت خواهیم فهمید دقیقاً چه نحوی از ‌پایان‌بندی جنگ، چه سرنوشتی برای خون مطهر رهبر، چه برنامه‌ای برای تثبیت موقعیت رهبر سوم و سایر ‌مسائل اجتماعی، سیاسی و امنیتی باید در دستور کار قرار بگیرد. این غیر از تمجید و افتخار کردن صرف نسبت ‌به حضور زنان در این میدان است.‌ حماسۀ گرم با نقش‌آفرینی خرد و درجۀ دوم زنان حاصل نمی‌شود. حماسۀ گرم با کنشگری صرفاً فیزیکی زنان ‌به‌دست نمی‌آید. حماسۀ گرم زمانی تولید می‌شود که زنان در «متافیزیک ایام» نقشی معناپردازانه ایفا کنند. در این ‌متافیزیک است که مشخص می‌شود ما برای چه در خیابان هستیم؟ صرفاً برای دفع خطر آشوب؟ یا تثبیت ‌قدرت معنوی-مردمی ایران اسلامی که بتواند با آن از مدیریت آشوب، پیش‌برد جنگ، پیگیری غرامت و انتقام ‌و چند مرحلۀ تاریخی دیگر پیگیری کند؟ حماسۀ گرم احتمالاً مسئله‌اش را روی زمین نماندن خون رهبری بداند و ‌پاسخش را دنیای بدون اسرائیل، نجات منطقه، امداد فلسطین و... معرفی کند. اگر در متافیزیک حماسۀ گرم ‌بگویند خطر آشوب متنفی است، می‌گویند بسیار خب اما ما دلائل متعدد دیگری برای ترک نکردن خیابان داریم. ‌چنانچه پیش از این گفتم زبان حماسۀ گرم نوحه است و در این حماسه است که سوگ به پروژه تبدیل می‌شود. ‌حماسۀ گرم با نیروی دل برپا می‌شود و سپس تصمیم می‌گیرد این نیرو را در کدام مسئله و کدام مسیر خرج کند.‌ ورود معناپردازانۀ زنان جهان اجتماعی جنگ و خیابان را ویرایش می‌کند، از فرم‌ها، از نظام تقسیم‌کارها، از ‌راهبردها، از شعارها و مضامین، از افق‌ها و رویاها و... و این شرط لازم و عنصر ذاتی موقعیتی است که من آن را ‌‌«زینبی» می‌فهمم. ما به این مهم احتیاج داریم. در موقعیت زینبی زنان صرفاً نقش حاشیه‌ای ندارند. ادبیات ‌پشت و جلوی جبهه در این موقف بی‌معناست. زنان در این موقعیت تنها جمعیت‌ها را پر نمی‌کنند. عنصر ذاتی ‌‌«موقعیت زینبی» معرفت‌شناسی و زبان زنانه است. حضرت زینب(س) جهان معنایی‌ای آفرید که نه‌تنها کربلای ‌سال 61 بلکه از آن پس همۀ ما در جهان معنایی او تنفس می‌کنیم. ما هم امروز باید در جهان معنایی زن ایرانی ‌شریک بشویم. و الا در سطح عینی هم با کمترین دقت روشن است که محیط خیابان را در همین دو هفته زنان ‌گرم نگاه داشته‌اند. اما زبان این عینیت چیست؟ تفسیرش چیست؟ پروژه‌اش چیست؟ از این رو باید سطح ‌تخاطب و تعامل با زنان و تکیه بر نیروی آن‌ها را تغییر داد. بگذاریم زنان خلاقانه میدان‌داری کنند تا زبان این ‌نیروی قدرتمند فعال‌تر شود. همین چندین زنی که در این ایام شهید دادند و زینب‌گونه خطبه خواندند خبری از ‌این می‌دهند که در درون‌جهان زنانه دریایی از معناست که کمتر فاهمۀ عمومی را تسخیر کرده است.‌ 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻زنان ایران اسلامی و بنیان‌های ناگسستنی فاطمه فیروزی، دانشجوی ارشد مطالعات زنان. 🔸️ #یادداشت_اختصاصی در فرایند تحولات تاریخ معاصر ایران، جایگاه زن مسلمان ایرانی از محدوده خانواده فراتر رفته و به عنصری محوری در عرصه‌های اجتماعی و سیاسی بدل گشته است. زنانی که با اتکاء به مبانی دینی و فرهنگی خود، حضوری مؤثر در شئون مختلف زندگی ایفا نموده و به الگویی برای سایر جوامع بدل شده‌اند. زن مسلمان ایرانی، به‌عنوان عامل پیش‌برنده‌ای در تحولات اجتماعی عمل کرده است. در دوران مبارزات انقلابی، زنان نه‌تنها در صفوف مقدم جبهه‌های مبارزه حضور فعال داشته‌اند، بلکه از طریق مشارکت‌های گسترده و فعال اجتماعی، به تعمیق و ارتقاء ارزش‌های انسانی و دینی یاری رسانده‌‌اند. این حضور، به‌ویژه در قالب فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی، در رفع موانع و پیشبرد اهداف انقلاب نقشی بسزا ایفا نموده و می‌توان به شکستن بن‌بست‌های سنتی در خصوص نقش زنان اشاره کرد. زن ایرانی با تأکید بر هویت اسلامی و حفظ کرامت انسانی خود، ثابت کرده است که می‌تواند همزمان، عفیف و متدین بود و به‌عنوان نیرویی فعال در جامعه ایفای نقش کرد.این رویکرد، بازتابی از الهام‌گیری از الگوی زنان صدر اسلام، به‌ویژه حضرت زینب (س) است که با شجاعت و بصیرت مثال‌زدنی خود، پیام کربلا را به نسل‌های متعددی منتقل نمودند. همان‌گونه که حضرت زینب (س) با روایتگری حماسه عاشورا، نقش تاریخ‌سازی ایفا کردند، زنان امروز نیز با حضور فعال و بیانی حماسی در میدان برای تبیین و روایت‌گری، الگوی جامعه‌ خصوصا در واحد کوچک‌تر آن، خانواده شده‌اند. زنان ایران اسلامی، با شیوه روایت‌گری و حضور خود در میدان جنگ و در حین بروز توانمندی‌های خود، فراتر از مرزهای جغرافیای ایران اسلامی رفته‌اند و به نمادی الهام‌بخش برای تمام زنان آزاده در سراسر جهان بدل گشته‌اند و اثبات‌ کرده‌اند که امکان ایفای نقشی مؤثر در عرصه‌های گوناگون از سیاست و اقتصاد تا فرهنگ و هنر و نقش آفرینی در میدان جنگ وجود دارد و می‌شود صدای زنان آزادهٔ مسلمان را در شیوهٔ زیستی مبارزانه و مجاهدانه و عابدانه در سراسر این کرهٔ‌خاکی را طنین‌انداز ساخت. 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻یادِ خونِ خدا 🎙#صوت | حبیب اله بابائی، دکترای تمدن و ملل اسلامی و عضو انجمن بین المللی مطالعات تطبیقی تمدن‌ها در آمریکا بانوان در شرایط جنگی می‌توانند در سه ضلع معرفتی، سوگ، و حماسی نقش موثری داشته باشند. در ضلع معرفتی علاوه بر فرهیختگی اکتسابی، زنان در فهم فطری خیر و شر بخوبی می‌توانند تمییز قابل بشوند. در بعد سوگ و ابعاد سلبی و رثای جنگ، به طور طبیعی زنان سهم موثری ایفا می کنند. در ضلع حماسه نیز بانوان می‌‌توانند به آسانی با استفاده از ابعاد معرفتی، از سوگ و مصیبت عبور کرده و به شور و حماسه دست پیدا بکنند. 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻ما در حال جنگ با کلوپ اپستین هستیم! مهدی فدایی مهربانی 🔁 #بازتاب_اندیشه‌ها ما اکنون در میانۀ جنگی هستیم که صورت سادۀ آن این است که گفته می‌شود نتانیاهو با تهدید ترامپ به انتشار اسناد بیشتری از حضور او در آن جزیرۀ اهریمنی، رئیس جمهور امریکا را به جنگی جدید با ایران کشاند. پیش از جنگ، بیش از سه میلیون سند از آن پرونده آزاد شد که حجم انبوهی از آن به ترامپ مربوط بود و پس از آغاز جنگ رمضان، 47 هزار و 635 فایل، 65 هزار و 500 صفحه، 182 هزار عکس و فیلم و 38 هزار بار اشاره به نام دونالد ترامپ و اعضای خانواده‌اش از اسناد منتشر شدۀ اپستین پاک شده است. انتشار پیش از جنگ این اسناد و حذف سریع آنها پس از حملۀ امریکا و اسرائیل بیشتر این فرضیه را تقویت می‌کند که باید نسبتی میان این جنگ و پروندۀ اپستین وجود داشته باشد. حتی به نظر می‌رسد باید میان اسناد منتشر شده در میانۀ جنگ و اجبار کردن ترامپ به دمیدن در کورۀ جنگ نیز نسبتی دید؛ یکی از این موارد انتشار سندی جدید در میانۀ جنگ به نقل از ریچارد کان است که در آن ترامپ پس از رابطه جنسی با یک بازیگر پورن در مورد او گفته بود که او من را یاد دخترم ایوانکا می‌انداخت! طبیعتاً این حجم از تهی‌شدگی اخلاقی را هیچ چیز به اندازۀ ایمیل خود جفری اپستین به فردی به اسم لاری سامرز در آگوست 2017 نشان نمی‌دهد که در مورد او گفته بود: «من در عمرم آدم‌های بد بسیاری دیده‌ام ولی هیچ‌کس به پای ترامپ نمی‌رسند. در تمام وجود او حتی یک سلول شریف و نجیب وجود ندارد!» من معتقدم هیچ‌یک از اسناد منتشر شده از پروندۀ اپستین را نباید صرفاً افشای یک شبکۀ فساد دانست؛ حتی اتاق دندانپزشکی برای کشیدن تمام دندان های کودکان برای تبدیل آنها به لولیتاهای بی‌گزند برای اورال سکس برای مردان متنفذ و قدرتمند یا تجاوز وحشتناک کلینتون و جورج بوش در یک قایق تفریحی به یک پسربچه به عنوان اجرای مناسک قربانی را نیز نباید ظهور یک فساد سیستماتیک ساده دانست. شایعات رسانه‌ای در غرب آن است که آنچه اسرائیل از ترامپ در اختیار دارد، تصاویر حاوی خوردن گوشت کودکان است. من نمی‌دانم این شایعات تا چه میزان صحت دارند؛ که اگر داشته باشند هم نه تعجبی می‌کنم و نه معتقدم برخورد خام با این اسناد چندان کمکی به فهم ما از وضیت کنونی ما و نسبت‌اش با این پرونده کند. تصور ناله‌ها و دست و پا زدن کودکان غرق در خون یا به آتش سپردن آنها به عنوان قربانی هم اگرچه تلخ‌اند و تصورشان دردی طاقت‌فرسا را نثار آدمی می‌کند، اما چندان کمکی به درک موضوع نخواهد کرد. اسناد متعدد منتشر شده که بر شکنجه‌های وحشتناک کودکان خردسال پس از تجاوز به آنها دلالت دارد نیز چندان مهم نیست. من معتقدم همۀ این اسناد و غوغاهای رسانه‌ای را می‌توان تقلیل داد به تحلیل جان گارتنر روانشناس مشهور که دردسر بزرگ اکنون جهان را ناشی از روانپریشی‌های شخص ترامپ محسوب کرده و صریحاً او را دارای جنون دانسته است. هرچه هست، به نظر می‌رسد صورت‌بندی جنگ کنونی بر مبنای فساد سیاستمداران، صورتی ساده شده از یک صف‌آرایی بزرگ است. مهم ترین موضوع در پروندۀ اپستین فهم منطق درونی وجود چنین محفلی در میان سیاستمداران، کارآفرینان و متنفذترین افراد جهان است. بعید است افرادی چون ترامپ، کلینتون، بیل گیتس، بن سلمان و دیگران که به راحتی می‌توانند در قصرها و هتل‌های متعدد خود، هرچیزی را برای التذاذ فراهم کنند، نیاز داشته باشند وارد جزیره‌ای پرحاشیه شوند تا شرایط خاصی برایشان فراهم باشد. موضوع این است که بسیاری از قدرتمندان جهان در آن پرونده حضور دارند و اپستین به عنوان تبعۀ اسرائیل که طبق اسناد موجود جاسوس آموزش دیدۀ موساد بوده و تصاویر اخیر از او این فرض را تقویت کرده که او هنوز در تل‌آویو زنده است، شبکه‌ای از نفوذ ساخته بود و اسناد متعددی علیه قدرتمندان دنیا در اختیار داشت که هنوز موجودند. حتی کار بدانجا رسیده است که بسیاری از مرتبطین با پروندۀ اپستین اذعان کرده‌اند اگر کسی در حلقۀ اپستین نبود، بدین معنی بود که شخصیت مهمی محسوب نمی‌شود و فردی حاشیه‌ای است. به عبارت بهتر، حلقۀ اپستین همچون کلوپی از قدرتمندان جهانی بود که که باید آن را «حلقۀ قدرت» نامید. اما پرسش این است که آیا ضرورتی وجود داشته که موضوع محوری و کانونی این حلقۀ قدرت، فسادی منزجر کننده باشد؟ ارتباط قدرت با این شکل از شرارت‌های افراطی و خارج از قاعده را نمی‌توان به‌راحتی و سهل‌انگارانه به فساد تقلیل داد! موضوع چیزی فراتر از فساد است و باید در آن طنین انسان فاوستی را دید که به رغم آگاهی‌اش از خداوند، به نتیجه رسیده است که برخورداری از قدرت دنیوی محصول عهد با شیطان است. تمام مشخصات و توصیفات جزیرۀ اپستین و شخصیت‌های مرتبط با آن پرونده نیز حکایت از آن دارد که ما با نوعی فرقه به معنی دقیق آن مواجه بوده‌ایم و هستیم. 📗 @Eqlima_Mag

🔻ما در حال جنگ با کلوپ اپستین هستیم (۲) مهدی فدایی مهربانی 🔁#بازتاب_اندیشه‌ها اکنون پرسش اصلی در مورد پروندۀ اپستین این است که چرا به تعبیر یکی از فعالان رسانه‌ای، کسانی مانند ریچارد داوکینز، لارنس کراوس، استیون پینکر و استیفن هاوکینگ و بسیاری از دانشمندان ناخداباور و مشهور معاصر که عمری بی‌خدایی و الحاد را تبلیغ می کردند، اکنون نامشان در میان این پرونده به عنوان کسانی وجود دارد که گویی همچون پیرو وفادار فرقه‌ای مخوف، آئین و مناسک مخصوص به خود را انجام می‌داده‌اند؟ این دقیقاً همان سویۀ تاریک این پرونده است که از آن سخن می‌گوییم. تمام بحث این است که چنین حد بالایی از شرارت و رذیلت نمی‌تواند بر بنیاد لذت‌جویی و فساد بنا شده باشد. می‌توان در اینجا از تعبیری از اشتفان تسوایگ بهره برد که تنها یک دین یا چیزی شبیه یک دین می‌تواند توجیه‌کنندۀ چنین حد بالایی از شرارت باشد. اگر با نگره‌ای نقادانه به تعبیر تسوایگ بنگریم، حداقل باید بپذیریم که برای توجیه چنین حدی از شرارت و جنایت، قطعاً نوعی شبه دین یا فرقۀ مخوف نیاز است؛ فرقه یا شبه دینی که خدامحور نیست و به تعبیری فاوستی، قدرت دنیوی را مستلزم عهد با شیطان می‌داند. شبه دینی که مناسک و آئین‌های مخصوص به خود را دارد و آن آئین‌ها، قدرت را نه بر بسط خیر که بر بسط شر و فزونی‌خواهی و افراط در شر می‌دانند. می‌توانیم تصور کنیم که چرا آغاز این جنگ با قربانی کردن عمدی 170 کودک خردسال بود. یکی از کاربران امریکایی در مورد هدف قرار دادن مدرسۀ میناب و کشتن این تعداد کودک خردسال به درستی گفته بود این اقدام امریکا حاصل یک اشتباه نبود بلکه تعمداً صورت گرفت؛ این کودکان کشته شدند، چون پرستندگان بعل باید چنین اقدامی را انجام می‌دادند! به بیان دیگر، این جنگ باید با قربانی کردن شمار زیادی کودک صورت می‌گرفت تا شکل و شمایل یک آئین فرقه‌ای را به خود بگیرد. ریخته شدن خون بی‌گناه‌ترین انسان‌ها، بنیاد هر شبه دین یا فرقۀ ناخدامحور است. شرح این مهم مستلزم بحثی مستوفی است که در این مجال نمی‌گنجد. من پیشتر به دلیل سال‌ها جستجو در فرقه‌‌شناسی، خاصه در سنت یهودی، با مواضع و اعتقادات محیرالعقولی مواجه شده‌ام که پروندۀ اپستین را به مورد تاریخی جدید و تعجب‌برانگیزی برایم بدل نکند؛ از همین‌روی برآنم که نباید حضور سیاستمداران در کانون پروندۀ اپستین را به یک فساد اخلاقی تقلیل داد. تنها اجازه دهید از خوانندگان جوان خود که ممکن است آنها نیز مانند همۀ ما وجودِ تمام مشکلات و کاستی‌های زیستن در این جامعه را حس کرده‌ باشند و از بسیاری امور به‌حق ناراحت و عصبانی باشند، بخواهم که کمی به این سخن برخی فعالان رسانه‌ای غربی بیندیشند که «تمام افراد حاضر در پرونده اپستین، دشمن ایران‌اند». ایران چه چیزی دارد که شرورترین انسان‌های تاریخ دشمن آنند؟ من به این جوان‌ها خواهم گفت که این یک حقیقت است که ایران، به رغم تمام کاستی‌هایش، به رغم تمام رنج مردمانش، به رغم خون دل خوردن اهالی‌اش، در حال جنگ با کلوپ اپستین است و این جنگ، جنگ تمدن اهورایی ایران، مردم ایران، با ناکسان تاریخ است. 📝 مجله اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag