🔻نقش‌های کلیدی زنان در جنگ رمضان دکتر سارا طالبی، استاد حوزه و دانشگاه 🔸️#یادداشت_اختصاصی جنگ اخیر، نمادی از بعثت امت اسلامی در پی هجوم به هویت الهی ملت ایران بود. زنان در این بعثت، به عنوان فرصتی علیه طاغوت، باید رشد کنند و رشد دهند. در این تربیت اجتماعی و تطور مردم در قیام لله، زنان نقش های مهمی را ایفا می کنند: 🔹الهام‌بخشی و تقویت روحیه: زنان اغلب به‌عنوان نمادهای مقاومت، فداکاری و امید در جامعه عمل کرده‌اند. داستان‌ها و اعمال آن‌ها، چه در جبهه‌های نبرد و چه در پشت خطوط مقدم، می‌توانسته الهام‌بخش مردان برای ادامه مبارزه و حفظ امید در شرایط سخت باشد. آن‌ها با حفظ ارزش‌ها و یادآوری آنچه برای دفاع از آن مبارزه می‌کنند، به تقویت عواطف اجتماعی مانند وطن‌پرستی و همبستگی کمک کرده‌اند. 🔹بسیج عمومی و حمایت از مبارزان: زنان در سازماندهی حمایت‌های مردمی، جمع‌آوری کمک‌های مالی و تدارکاتی، پرستاری از مجروحان و پشتیبانی از خانواده‌های رزمندگان نقش فعالی داشته‌اند. این فعالیت‌ها نه‌تنها بار لجستیکی جنگ را کاهش می‌داده، بلکه به مردم احساس مشارکت و مسئولیت‌پذیری در قبال تلاش‌های جنگی را می‌داده است. 🔹حفظ انسجام اجتماعی و فرهنگی: در کنار مسئولیت نظامی مردان، زنان مسئولیت حفظ ساختار خانواده، تقویت فرزندان و انتقال ارزش‌های فرهنگی و ملی، تمرکز دارند. این امر به جلوگیری از فروپاشی اجتماعی و حفظ هویت ملی در دوران بحران کمک شایانی می‌کرده است. 🔹مشارکت مستقیم در مقاومت: در بسیاری از موارد، زنان خود مستقیماً در فعالیت‌های مقاومت، از جمله جاسوسی، پیام‌رسانی، و حتی شرکت در نبردهای چریکی یا دفاع از سرزمین خود نقش داشته‌اند. شجاعت آن‌ها در چنین شرایطی، الگویی قدرتمند برای دیگران بوده است. زنان بسیاری از نقاط مهم در گرمابخشی و انگیزه دهی به مردان و حفظ ستون فقرات جامعه را برعهده دارد. 🔹ارتقای شجاعت و عواطف اجتماعی: زنان با نشان دادن استقامت، فداکاری و شجاعت در مواجهه با سختی‌ها، به ارتقای سطح کلی شجاعت در جامعه کمک کرده‌اند. آن‌ها با رجز خوانی، اقتدار معنوی را تقویت نموده‌اند. درک این نقش‌ها برای ارزیابی جامع‌تر تاریخ جنگ‌ها و اهمیت مشارکت همه اقشار جامعه ضروری است. 🔹 الگوآفرینی برای اقتدار و ایثار: تجربه بیان می‌کند که زنان بیش از نقشهای تکراری (مانند پرستاری، پشتیبانی، یا حفظ خانواده) ، بلکه در سطح کلان‌تر، در فرآیندهای تصمیم‌گیری که سرنوشت جامعه را تعیین می‌کنند، می توانند حضور فعال داشته باشند. زنان اغلب تجربیات و دیدگاه‌های منحصربه‌فردی از بحران‌ها دارند که ناشی از نقش‌های اجتماعی، خانوادگی و تجربیات زیسته‌شان است. این دیدگاه‌ها برای درک جامع‌تر ابعاد مختلف بحران و یافتن راه‌حل‌های مؤثرتر ضروری هستند. نادیده گرفتن این دیدگاه‌ها در فرآیند تصمیم‌گیری، منجر به تصمیماتی ناقص و ناکارآمد خواهد شد. زنان، اگر خودرا بیابند الگوآفرین هستند و اقتدار ایجاد نمایند. 🔹مسئولیت‌ مشترک: مشارکت زنان در تصمیم‌گیری به معنای تقسیم مسئولیت در مواجهه با بحران‌هاست. این امر نه‌تنها به توزیع عادلانه‌تر بار مسئولیتها کمک می‌کند، بلکه کمک می‌کند که راه‌حل‌ها جامع‌تر بوده و نیازهای جامعه را بهتر پوشش دهند. الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ ۚ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ أُولَٰئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» (سوره توبه، آیه ۷۱) اینجا ولایت اجتماعی متقابل نشان می دهد، ظرفیت زنان را در مسائل زیربنایی نباید فقط در اکتفا به کنشهای میدانی دید. 🔹تقویت صبر و همبستگی جامعه: جامعه توحیدی، مصداق اصبروا و صابروا و رابطوا است. در این جریان ها زنان در تصمیم‌گیری‌های اجتماعی، به‌ویژه در زمان بحران، مشارکت دارند، معمولاً تاب‌آوری بیشتری از خود نشان می‌دهند. این مشارکت به ایجاد سیاست‌هایی منجر می‌شود که جامع‌تر، فراگیرتر و پایدارتر هستند. زن مقاوم به‌عنوان «عامل فعال و تصمیم‌گیرنده» در شرایط بحران جنگی، مقاوم‌تر ساختن جامعه ضروری است. بیعت زنان، قوام بخش قلوب اجتماع: در شرایط خطیر پس از داغ شهادت و فقدان رهبر شهید سید علی خامنه‌ای (مدظله العالی)، «بیعت زنان» اهمیتی مضاعف یافت. این بیعت، از جنس امام شدن خانواده های پیشرو برای جهان اسلام و تقویت قلوب امت بود، بیعتی نه صرفا از سر وظیفه بلکه بر مبنای محبتی قوام بخش اجتماع در نهایت، به قول حاج قاسم فرصت ها در اوج تهدیدهاست و به فرمایش امام روح الله زنان، که قشر انسان سازند‌، در این تحولات اخیر باید به تحقق الگوی سوم که فرمایش مهم رهبر شهید انقلاب است و حیات جریان اجتماعی، به آن منوط است، قیام کنند و به حداقل ها اکتفا نکنند. 📗 @Eqlima_Mag

🔻هیچ چیز برای زن ایرانی، خطرناک‌تر از آمریکا نیست فاطمه صفدری، دانشجوی دکترای ارتباطات 🔸️ #یادداشت_اختصاصی آمریکا بیشتر دهه‌های موجودیت خود را به جنگ‌‌ گذرانده است. این موجودیت جنایت‌کار در خلال این جنگ‌ها ابتدا تلاش داشت رضایت مردم خود را برای جنگیدن جلب کند، اما این کافی نبود. متخصصان پروپاگاندا و تبلیغات جنگ به این نتیجه رسیدند که بخشی از رضایت آمریکا و جامعۀ جهانی در گرو این است که آمریکا نشان بدهد خود مردم کشور هدف، از حمله به کشورشان خوشحال هستند! اینجاست که مفهوم «رضایتِ برساخته» وارد بازی می‌شود: فرایندی که در آن، رضایت نه از دل تجربۀ زیسته مردم، بلکه از دل روایت‌ها، تصویرسازی‌ها و بازنمایی‌های گزینشی ساخته می‌شود. یکی از مسیرهای اصلی این ساختنِ رضایت، استفاده از گفتمان حقوق بشری به‌ویژه در حوزه زنان است. وقتی یک کشور به‌طور مداوم به‌عنوان جایی خطرناک برای زنان تصویر می‌شود، این تصویر به‌تدریج از یک گزارش اجتماعی به یک پیش‌فرض بدیهی تبدیل می‌شود. در این نقطه، هر نوع فشار یا حتی اقدام نظامی، می‌تواند در ذهن مخاطب به‌عنوان «واکنشی قابل درک» یا حتی «اخلاقی» جلوه کند. مسئله این نیست که واقعیت‌ها وجود ندارند؛ مسئله این است که کدام واقعیت‌ها انتخاب، برجسته و تکرار می‌شوند، و کدام‌ها حذف. به عنوان مثال آمارهای جهانی نشان می‌دهند که در هندوستان آمار تجاوز به زنان به گونه‌ای است که در هر ساعت چندین زن مورد تجاوز قرار می‌گیرند، با این حال آمریکا تاکنون برای آزادسازی زنان هندوستانی از مردان خطرناک هندی اقدام نکرده است و این موضوع را دستاویز خلق رضایت برای جنگ با آنان قرار نداده است. در همین چارچوب، بخشی از کنش‌های رسانه‌ای در دیاسپورای ایرانی، مثل ویدئوهای رقص پس از اخبار حمله یا پیام‌های تشکر از آمریکا و رژیم صهیونیستی، در رسانه‌های غربی به‌گونه‌ای بازنشر می‌شوند که معنایی فراتر از خودشان پیدا کنند. این‌ها دیگر صرفاً کنش‌های فردی نیستند؛ به نشانه‌ای تبدیل می‌شوند از اینکه «ایرانی‌ها خودشان هم با این مداخله موافق‌اند». اینجاست که یک حرکت پراکنده، در دل یک روایت بزرگ‌تر جاگذاری می‌شود و به تولید همان رضایت برساخته کمک می‌کند. هم‌زمان، ماجرای ورزشکاران زن ایرانی در خارج از کشور نیز در همین الگو قابل فهم است. فشار برای پناهندگی، صحنه‌های احساسی گریه ایرانیان دیاسپورا برای جلوگیری از بازگشت ورزشکاران و روایت‌هایی که بازگشت را تقریباً معادل با خطر مرگ نشان می‌دهند، همگی در یک قاب مشخص قرار می‌گیرند. تلاش بر این است که نشان بدهند بازگشت ورزشکاران زن به ایران معادل مرگ حتمی آنان به دلیل همخوانی نکردن با سرود ملی است. در چنین فضایی، پیچیدگی‌ها حذف می‌شوند و جای خود را به یک روایت دراماتیک و قانع‌کننده می‌دهند؛ روایتی که کارکردش بیش از اطلاع‌رسانی، جهت‌دهی به احساس و قضاوت مخاطب بین‌المللی و دیاسپورای ایران است که با دسترسی به این اینترنت، قدرت روایت‌سازی درباره مردم ایران درخلال جنگ را دارند. در نهایت، آنچه شکل می‌گیرد، یک پازل هماهنگ است: تصویر زنِ در خطر، کنش‌های نمادین دیاسپورا، و روایت‌های احساسی از «گریز» و «نجات» از دست حکومت. این قطعات، وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، یک پیام ساده اما قدرتمند می‌سازند: مداخله نظامی آمریکا و اسرائیل نه‌تنها قابل قبول، بلکه خواستنی است—حتی برای خودِ مردم آن کشور. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که رضایت، دیگر یک واقعیت اجتماعی نیست؛ یک محصول رسانه‌ای است. برای مقابله با این موضوع، باید نشان داد که زنان ورزشکار ایرانی همواره کشور خود را قلبا نمایندگی کرده‌اند و مردم نیز همواره حامی آنان هستند. ورزشکاران ایرانی همیشه غیورانه در هر کم‌وکاستی از کشور حمایت کرده‌اند و مردم نیز همواره با دعای خیر و شادی برای پیروزی آنان، آنان را همراهی کرده‌اند. با این وصف، طرد این ورزشکاران و نفرت‌پراکنی نسبت به آنان در شرایط حاضر قطعه آخر پازل رسانه‌ای است که دشمن به آن امید دارد. باید توجه داشت که این ورزشکاران علاوه بر مزاحمت‌های دیاسپورا و اعمال فشار از سوی آنان، از طرف پلیس و متولیان پناهندگی یک کشور بیگانه نیز به صورت غیرقانونی تحت فشار قرار گرفته‌اند. اساس مداخله و تحمیل چنین فشاری به تیم کشوری که در جنگ است امری ظالمانه است که باید محل اعتراض مردم باشد. در صورتی که به جای اعتراض به مداخله دشمن و تلاششان برای تحریف واقعیت، هر گونه دیگری‌سازی با ورزشکاران به نام وطن‌پرستی رخ دهد، صرفا بازی رسانه‌ای دشمن تکمیل می‌شود. امروز دشمن در جنگ شناختی خود برای ساخت تصویر ایران سرکوب‌گر و نیازمند نجات توسط آمریکا، هر روز به سوژه جدیدی متوسل خواهد شد و باید با هوشمندی کلان‌روایت این سوژه‌ها را دید و با آن مقابله کرد. 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻این خیابان چهره زنانه دارد! حمیده عرب‌سرخی، ارشد جامعه‌شناسی و پژوهشگر مطالعات جنسیت در مجله خردورزی 🔁#بازتاب‌_اندیشه‌‌ها این روزها، روزهای پرتب‌وتاب و پراضطرابی است. ما در روزهایی هستیم که مدت‌هاست از آن حرف می‌زنیم. در طول ۴۷ سال انقلاب اسلامی مردم ایران در حال مقاومت و تلاش برای اثبات هویت مستقل خود از سایر ملل هستند، اما توجه به نقش فعال و مؤثر زنان در میدان‌های اثرگذاری و عمل در شرایط کنونی دارای اهمیت وافر است. در شرایط کنونی مولفه‌ای تحت عنوان پشت و جلوی جبهه نداریم؛ اصطلاحی که به‌عنوان مفهومی کلیشه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد، در این بسط معنایی زنان در پشت جبهه و تدارکات فعالیت می‌کنند و وارد عرصه‌های اثرگذار نمی‌شوند، درحالی‌که اکنون پشت جبهه‌ای وجود ندارد، فقطوفقط کسی که پشت لانچر نشسته و مستقیم‌تر و ملموس‌تر با مسئله جنگ، آن هم به لحاظ مادی نه معنوی، مواجه است، جلوی جبهه محسوب می‌شود. همه افراد، چه زن چه مرد، در جبهه نبرد حق علیه باطل هستند. حضور پرشور و فعال زنان ایرانی در تجمعات، عزاداری‌ها و موقعیت‌های خیابانی محسوس است. خیابان اکنون از محلی برای تردد و عبور افراد و فضایی که افراد به جهت حرکت از مبدأ به مقصدی در آن تردد می‌کنند به محلی امن بدل شده است. همچنین در زمان اغتشاشات یا موقعیت‌های حساس دیگر در جامعه ایران، بسیاری از خیابان‌ها به محلی برای تشویش و ناامنی تبدیل شده بود، محلی که موجب کاهش ترس، افزایش همدلی، گسترش وحدت بین افراد می‌شود. خیابان به محلی برای تسکین روحیه و قوای مردم تبدیل شده است. زنان با قدم‌گذاری در میدان جهاد، تشویق اعضای خانواده به حرکت به سمت خیابان‌ها و همراه داشتن فرزندان و کودکان خود نشان می‌دهند که ترسی از دشمن ندارند. فریاد می‌زنند و مطالبه خون امام شهیدشان را دارند، ترس را پس می‌زنند و می‌گویند که ما همان ملتی هستیم که مظلومیم و مقتدریم. زنان مسلمان ایرانی در طی ۴۷ سال پس از انقلاب اسلامی همچنان در زمانی که باید، اثرگذار هستند. آن‌ها می‌توانند خیل عظیمی از جمعیت را به سمت خیابان‌ها بکشانند. اکنون، زنان حضور فعال دارند، اثرگذار هستند، شعار می‌دهند، تجمعات زنانه برگزار می‌کنند، کفن می‌پوشند و به میدان می‌آیند. آنچه در فرهنگ عام و کلیشه‌ها وجود دارد این است که زن از مرد لطیف‌تر است؛ پس عاطفه زن به معنای منفی آن غلبه دارد و در برخی موقعیت‌ها نمی‌تواند اثرگذار باشد و صرفاً سازوکارهای خاصی را برای زن تعریف می‌کنند که محدود به فضای خانه در معنای حداقلی آن است؛ اما امروز زنان در صف اول میدان جهاد قرار دارند. آن‌ها همپای مردان و حتی جلوتر از آنان کفن می‌پوشند و به خیابان می‌آیند. زنان بعد از رفتن امام شهیدشان و قرار گرفتن در فضایی از سوگ، انفعال و افسردگی، دیوارهای انفعال و افسردگی را کنار می‌زنند و سوگ را تبدیل به حماسه، شور و بالندگی می‌کنند. این عزاداری را محلی برای تبلور مفاهیمی مثل خشم، انتقام، اقتدار و استواری وطن قرار می‌دهند. آن‌ها وطن‌پرستی‌شان را با گفتن شعارها در زیر گوش فرزندانشان، آنان را تربیت می‌کنند. زنان، نسل جدید انقلاب اسلامی را به میدان می‌آورند و با ولی جدید خود تجدید بیعت می‌کنند. آن‌ها در موقعیت‌های مختلف از جمله تدارکات، آشپزی، آماده‌سازی پک، قرآن خواندن، شعار دادن، تجمع رفتن، برگزاری تشییع نمادین هستند؛ لذا اگر می‌خواهیم حرکت معنوی جامعه پیشرو و مفاهیم ایمان و تقوا قوی‌تر شود، حضور فعال زنان در صحنه، مؤثر و حیاتی است. همان‌طور که امام خمینی(ره) می‌گویند اگر زنان نبودند من نمی‌توانستم انقلاب را به سرانجام برسانم، حضور فعال و مؤثر زنان به عنوان عناصری که قدرت معنوی آن‌ها بر قدرت مادی‌شان غلبه می‌کند و می‌توانند در جهت ارائه انوار و فیوضات الهی قرار بگیرند و ارتباط وسیع و عمیق‌تری را با ولی خودشان برقرار کنند و این نسبت را به صورتی گسترده در بین اقشار جامعه و خانواده خود پخش کنند، اهمیت زن مسلمان ایرانی را در صحنه نبرد حق علیه باطل دوچندان می‌کند. 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

✳️شما دخترانِ فاطمه هستید بدانید امروز در هیچ جای دنیا زنانی که مثل این مادران شهدای ما، مادر دو شهید، مادر سه شهید، مادر چهار شهید باشند، نیستند. در جامعه ما، مادرانی با این خصوصیات که از پدرها بهتر و قویتر و آگاهانه‌تر ایستادند، در این میدان بسیارند. این همان تربیت اسلامی است؛ این همان دامان پاک و مطهّر و نورانی فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیهاست. شما دخترانِ فاطمه هستید؛ فرزندان فاطمه زهرا هستید؛ دنباله‌روان فاطمه زهرا هستید. ۱۳۷۹/۰۶/۳۰ | #بیانات_رهبر_شهید 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻#صوت | زن ایرانی و تکثیر شجاعت 🎙حریر عادلی، فعال رسانه در فراخوانی که چند روز پیش داده بودند، خیلی‌ها ترسیدند و به خیابان نیامدند اما من خانم‌های بسیار زیادی را دیدم که با کالسکه و بچه‌هایشان و شجاعت خاصی که این را فقط از قدرت ایمان می‌شود گرفت، به خیابان آمدند. فکر کنید یک مادر تمام مصائب بارداری و بزرگ کردن فرزند را به دوش کشیده و حالا او را دارد در جایی می‌آورد که می‌داند منطقۀ خطر است. شهادت یک زن هم نه‌تنها باعث نمی‌شود مابقی خانم‌ها بترسند و بیرون نیایند، بلکه آن‌ها را با قوت و جمعیت بیشتری به خیابان می‌کشاند... 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻فتذورها کاملعلقه؛ هشداری درباره وضعیت تعلیق زن فاطمه سادات سجادی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه نظام حقوقی یهودیت و اسلام بنابر شباهت‌ در مصدر صدور و دسته‌بندی ذیل ادیان ابراهیمی، دارای شباهت‌های متعددی است؛ از جملهٔ این موارد می‌توان به حق طلاق، مهریه و... اشاره نمود. طلاق شرعی در نظام حقوقی اسرائیل، تنها با تحویل برگهٔ طلاق (گِط) از طرف مرد به زن انجام می‌پذیرد و مرد در اعطای این برگه، کاملاً مختار است؛ لذا نه دادگاه و نه هیچ نهاد دیگری نمی‌تواند مرد را به تحویل گِط الزام نماید. این نقطۀ تمایز با اسلام است... سوءاستفاده از گِط، بیانگر خوی سلطه‌گری است که علی‌رغم حکم قضایی دادگاه و وجود هیچ‌گونه مانعی، زن را در بند خود اسیر کرده و امکان فعالیت و ساخت زندگی مجدد را از او سلب می‌کند. در صورتی که مرد از حالت طبیعی خود خارج شده و احساس وظیفه و مسئولیتش را در قبال زن فراموش کند و آن را زیر پا بگذارد، می‌تواند به نحوی مستدل و غیر قابل انکار در حق زن، چنين تعدی ظالمانه‌ای را روا دارد. هلاخا( Halakha) به‌عنوان مجموعهٔ قوانین شریعت یهود و شبکه‌‌ای از قوانین کاربردی، متضمن دستورالعمل‌های سخت‌گیرانه‌ای نسبت به زن است. از طرفی مرد به هر دلیل واهی؛ مانند: بلند حرف‌زدن و.. مجاز به طلاق زن است و از طرف دیگر بنا بر هلاخا، مسئولیت اصلی زن مدیریت خانه، تربیت فرزند و نگهداری از روابط خانوادگی است. در تلمود نیز حکمت آموزی و تعلیم علوم گسترده مثل فلسفه‌‌.. برای زن عملی ناشایست تلقی می‌شود.... نظام‌های حقوقیِ برخاسته از شریعت، زمانی به تحقق عادلانه نزدیک‌ترند که تفسیرشان نه بر پایهٔ سلطه و انحصار؛ بلکه بر اساس تکریم و حمایت از کرامت ذاتی انسان باشد. قرآن کریم، قرن‌ها پیش، با بینشی ژرف، مردان را از رهاکردن زنان در وضعیتی بی‌پایان و غیرعادلانه برحذر داشت: «فَلَا تَمِيلُوا کُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا کَالْمُعَلَّقَةِ» این عبارت کوبنده - «چونان زنی آویخته و معلق رها نسازید» - امروز نه‌فقط توصیف حال زن یهودیِ «آگوناه» که تصویری آشنا از زنانی است که در بن‌بست قوانین خشک و نگاه‌های سلطه‌گرانه، میان زندگی و طلاق، میان استقلال و وابستگی، «معلق» مانده‌اند. قانون اگر فاقد روح تکریم باشد، خود می‌تواند ابزار ظلم شود. ➕️دانلود فایل شماره دوم ویژه‌نامه اساس ملت 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻زنی که هلاک شد؛ از اغوای آدم تا مرد آهنین انسیه برومندپور، دکتری تفسیر تطبیقی 🔹️#گزیده_ویژه‌نامه «جنسیت» ظرفیتی بی‌نظیر برای تحقق زوجیت است که دو گونه زیست مکمل «مردانگی» و «زنانگی» را تعریف می‌کند. تمدن توحیدی تنها بر پایهٔ فهم صحیح از این دوگونگی و حرکت هماهنگ آن‌ها از خانواده تا امت حول محور امام محقق می‌شود. در طول تاریخ، این مسیر با تحریفاتی روبه‌رو شده که جریان «یهود» نقش‌محوری در آن ایفا کرده است. این جریان با خوانشی غیر وحیانی از خلقت و تحقیر حضرت حوا «علیها‌السلام»، در صدد تخریب زن به‌عنوان حلقۀ اتصال امت با امام و معرفی آن به‌عنوان «جنس پست» و «موجود اغواگر» برآمده است. روایات تحریف‌شدۀ تورات، زنان را در چشم‌اندازی مبتذل و یک‌بعدی، محصور در غریزۀ جنسی تصویر می‌کند. این روایت‌سازی، ابزاری برای توجیه «نظام استیلای مردانه» و بنیان‌گذاری تمدنی مادی‌گرا بوده است. در این میان ازآن‌جهت که نظام زندگی مادی با گونۀ زندگی مردانه‌ای همخوانی دارد که نمایندۀ قدرت‌های مادی‌ است، بدیهی ا‌ست که در این به‌هم‌ریختگی، مردانگی در شکل رشدنیافتۀ آن بیشتر رخ‌نمایی کرده و زنانگی اصولاً فرصت رشد یافتن به‌صورت فراگیر نیافته‌ است؛ به همین دلیل نوعاً تاریخ، با غلبۀ عنصر مردانه و حذف عنصر زنانه سپری شده‌است؛ درحالی‌که باید دقت داشت که مردانگی حقیقی یا حقیقت مردانگی با انبیای الهی فهم‌پذیر است. مردانگی تحریف‌شده و به انحراف کشیده‌شده را نباید همان مردانگی حقیقی دانست و بر این اساس با خوانشی اشتباه قائل به غلبۀ مردانگی تاریخی شد. حال باید به دنبال فهم سهم یهود در این انحراف از رسالت انسان باشیم. برای درک عمق این انحراف، مقایسۀ دو الگو گویاست: الگوی زن در روایت وحیانی قرآن و الگوی زن در تاریخ‌سازی یهود و تجلی عینی آن در نظم جنسیتی اسرائیل... ➕️دانلود فایل شماره دوم ویژه‌نامه اساس ملت 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻جبهه مردمی انقلاب و آموزه‌های روزهای اخیر محمدپورکیانی در کانال اشارات 🔁#بازتاب‌_اندیشه‌ها جبهه مردمی انقلاب در طول این سال‌ها با اتکا بر سرزندگی و پویایی و پشتوانه معرفتی‌اش، از تعارض‌ها و دوگانه‌های گوناگونی عبور کرده است. مثلا چند سالی زمان نیاز بود تا مساله «سرگرمی» به رسمیت شناخته شود و از آن در برنامه‌های مذهبی و انقلابی استفاده شود. موسیقی و ورزش را جدی بگیریم و محفل و معلی و نماهنگ بسازیم. سال‌ها زمان برد تا مساله «ملیت» را در مقابل دیانت قرار ندهیم و از هویت جمعی و تاریخی خودمان دفاع کنیم، در هیات‌ها و مساجد هم از ایران بگوییم و برای حفظ وطن شعار بدهیم. سال‌ها زمان نیاز بود تا جنگ و جهاد را آرمانی خلاف خانه و زندگی ندانیم و «رزم و بزم» را در کنار هم جدی بگیریم. جریان انقلاب زنده است و ویژگی موجود زنده در دیدن و شنیدن و آموختن است. از این روزهای سخت و به یادماندنی نیز بیاموزیم: ۱. عبور از دوگانه مردم-مسئولین این جمله که «مردم ما مردم خوبی هستند» نه تنها قابل پذیرش است، بلکه به آن ایمان داریم. ولی چه بسیار که خوب بودن مردم را برای اثبات خوب نبودن مسئولان به کار برده‌ایم. قدر این مردم را بدانید، یعنی اینکه قدر مردم را نمی‌دانید. فراموش نکنیم که ما با نظامی مواجه هستیم که اولا مسئولان آن از دل همین خانه‌ها و محله‌های مردم، به مسئولیت رسیده‌اند. ثانیا این نظام چند دهه است که با خون شهیدان از جمله خون مسئولان صف اولی شناخته شده است. از بهشتی و مطهری و رجائی و چمران و قرنی و آیت گرفته تا سلیمانی و رئیسی و رشید و طهرانچی و شمخانی و لاریجانی. آنقدر مسئول شهید داده‌ایم که آمار از دست داده‌ایم! پیشنهاد: از مسئولان مطالبه کنیم، به نقد مسئولان ادامه دهیم، ولی بی‌محابا درباره دین و دنیای آن ها نظر ندهیم! از مفاهیمی مانند نفاق، سقیفه، نفوذی، اشرافیت، سازشگر و... برای تحلیل استفاده کنیم ولی به راحتی و با ظن و گمان این مفاهیم را خرج مسئولان این کشور نکنیم. بدانیم که مسئولان این انقلاب تبار شهدایی داشته‌اند و دارند. ۲. عبور از دوگانه خلوص-انسجام صورتی هستیم یا قرمز؟ اهل تسامح و مداراییم یا امر به معروف و نهی از منکر؟ انسجام ملی مهمتر است یا خلوص مذهبی؟ مساله حجاب و انتخابات هم که این دوگانه را داغ‌تر و حیثیتی‌تر کرد. این روزها متوجه مسائل مشترکی می‌شویم که ذیل آن‌ها می‌توان شباهت داشت ضمن تفاوت، وحدت داشت ضمن کثرت. این الگوی وحدت در کثرت چه اشکالی دارد که در خودمان نهادینه نکنیم؟ دو شریک، دو برادر، دو همسفر با همدیگر تفاوت‌ها دارند و درباره آن بحث و حتی جدل می‌کنند، ولی رفیق و هم‌سرنوشت‌اند. آنقدر شادی‌ها و غصه‌ها و خاطره‌های مشترک داریم که تفاوت‌ها ما رو از هم دور نکند؛ که روی بر همدیگر ترش نکنیم. پیشنهاد: بر ارزش‌های خود محکم بایستیم و تسامح نکنیم، در بیان ارزش‌هایمان صراحت و صداقت داشته باشیم. ولی مراقبت کنیم که صراحت ما دیگران را از ارزش‌های ما دورتر نکند، امر والاتر را فدا نکند، فاصله ها را بیشتر نکند. اگر اکنون یک قدم جلو آمده است با سخن بی موقع من، دو قدم برنگردد. تمرین وحدت در کثرت، مشق این شب‌های ما می‌تواند باشد. ۳. عبور از دوگانه‌های جنسیتی و نسلی اگر هم گاهی مردان ما به دنبال پهباد به آسمان نگاه می‌کنند و احتیاط می‌کنند و گاهی هم خسته‌ی راه و کار، دل به خیابان نمی‌دهند، ولی این زنان و دختران‌اند که ذره‌ای تردید در دل‌هایشان و ذره‌ای سستی در قدم‌هایشان راه ندارد. عجبا از این همه ایمان، شور، اراده! شاید هم از اول انقلاب همیشه آن‌ها بودند که به کالبد سرد و خشک میدان، روح و گرما می‌دمیدند، ولی این بار به روشنی دیده شد. این یافته را برای همیشه ثبت کنیم که قدرت بانوان این سرزمین فراتر از انگاره‌های ذهنی و رسوب‌‌گرفته ماست. در این شب‌ها، از رجزهای نوجوانان هم شگفت‌زده شدیم. این چشم‌های تیز و کلمات نافذ در این سن و سال! هیجان‌زدگی در کار نیست، آن‌ها همین قدر بزرگ‌اند که نشان می‌دهند. پیشنهاد: نیازی نیست تصمیمات و عملیات‌ها در بخش مردان باشد و آن باقی مانده کار که عمدتا پشتیبانی در خانه و حسینیه است سهم زنان. نیازی نیست تاریخ انقلاب را مردانه روایت کنیم و کنارش برای خالی نبودن عریضه از مختصر فعالیت زنان هم بگوییم. متوجه باشیم که زنان ایران، آنان که در هوای این انقلاب نفس کشیده‌اند، در میانه میدان‌اند، و بلکه پیشروتر از همگان. 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

💢شماره دوم ویژه‌نامه جنگ رمضان منتشر شد: عالمه غیرمعلمه زن ایرانی کیست؟ جنگ رمضان پاسخ می‌دهد. این‌بار بنا داریم به حرکت عمومی زن ایرانی بپردازیم و از این رهگذر نسبت به هویت تاریخی این زن به شناختی تازه دست یابیم. به‌نظر می‌رسد زن ایرانی درحال بازکردن راهی و رقم‌ زدن تجربه‌های جدید برای پیشبرد حرکت این انقلاب و پیشرفت نرم‌افزاری کشور است. عناوین یادداشت‌ها: ➖عالمه غیرمعلمه ➖مؤلف جامعه ➖در کانون نبرد، چشم‌در‌چشم با دشمن ➖متکفل معنا، متولی باطن ➖راز خانواده‌های جبهۀ حق ➖مدافعان کمر‌بسته ➖تفصیل‌دهندۀ معنویت سیاسی ➖افتخار شاگردی ولایت ➖در جوار فطرت ⬅️دانلود فایل ویژه‌نامه از کانال مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻شماره دوم ویژه‌نامه جنگ رمضان عالمه غیرمعلمه زن ایرانی کیست؟ جنگ رمضان پاسخ می‌دهد. عاملە غیرمعلمه زن ایرانی کیست؟ جنگ رمضان پاسخ می‌دهد. ✍️سرمقاله مؤلف جامعه چگونه در جنگ رمضان، زن ایرانی جنگ را آحادی و اجتماعی کرد؟ ✍️مهدی تکلو در کانون نبرد، چشم درچشم با دشمن دنیای بدون طاغوت، در دستور کار زن ایرانی ✍️فاطمه سادات سجادی متکفل معنا، متولی باطن زن ایرانی منبع اصیل قدرت نرم و اراده جمعی جامعه است. ✍️مبینا پیشیار راز خانواده‌های جبهه حق زن ایرانی چگونه می‌جنگد که از خانواده فروگذار نمی‌کند؟ ✍️زهرا ستاری فقیهی مدافعان کمربسته زنان ایرانی چطور مقاومت را زنده نگه می‌دارند؟ ✍️حمیده عرب سرخی تفصیل‌دهندە معنویت سیاسی زن ایرانی چگونه مهم‌ترین نیروی تاریخی علیه سکولاریسم است؟ ✍️مهلا تکلو افتخار شاگردی ولایت زن ایرانی تربیت‌یافته خمینی و خامنه‌ای است! ✍️حجت‌الاسلام مقداد اموری در جوار فطرت خصلت‌های فطری زنانه را در زن ایرانی جستجو کنید. ✍️هانیه کثیری 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻انقلاب زینبی گزارش صوت نشست تبیینی، با موضوع: انقلاب اسلامی، جنگ و موقعیت زینب‌گونه‌ مهدی تکلو، مدیر دفتر مطالعات جنسیت و جامعه 🔹️#گزارش_متنی این جنگ، که حدود دو هفته از آغاز آن می‌گذرد، جنگی پیچیده و غیرکلاسیک است که در شرایط تاریخی خاصی رخ داده است. با وجود از دست دادن رهبر و پایگاه اتکا در ساعات اولیه، اوضاع کلی جنگ نسبتاً خوب است و چالش‌ها به خوبی مدیریت می‌شوند. مسئله زن در این میان اهمیت می‌یابد. پیش از انقلاب، امام خمینی (ره) با رسمیت بخشیدن به فعالیت سیاسی و انقلابی زنان، آن‌ها را از حاشیه به متن آوردند. ایشان حضور زنان را در مقاطع حساس تاریخی مانند دوران مشروطه و واقعه ۱۷ دی ۱۳۵۶ در مشهد، که نقطه جرقه انقلاب بود، کلیدی دانستند و انقلاب را "انقلاب زینبی" نامیدند. پس از انقلاب، تصویر زن دگرگون شد و در دوران جنگ تحمیلی نیز حضور پرشور زنان به پیروزی در جنگ کمک کرد. چالش کنونی این است که زن ایرانی در عمل کارهای بزرگی انجام می‌دهد، اما ادبیات علمی و ذهنی کافی برای تبیین و رسمیت بخشیدن به ظرفیت‌های او وجود ندارد. آمارها هنوز شهدای زن را در کنار کودکان قرار می‌دهند، در حالی که نقش زنان در جنگ‌های پیچیده امروزی فراتر از این است. کمبود الگوهای متنوع برای زنان نیز از دیگر چالش‌هاست. در نبود الگوهای کافی و روایت نشده، پدیده "زینب‌گونگی" شکل گرفته است. زنان با الهام از حضرت زینب (س)، در اوج مصیبت، قدرت و تسلط خود را نشان می‌دهند و عزیزانشان را در راه خدا فدا می‌کنند. این قدرت زینبی، زن را در موقعیت تسلط قرار می‌دهد، نه انفعال. این موقعیت، زمانِ اوج مصیبت نیست، بلکه دورانِ پس از آن است؛ دورانی که نیازمند مدیریت و هدایت است. در تاریخ ما، زن همواره نقش محوری داشته است. از حضرت زهرا (س) تا حضرت زینب (س)، زنان همواره واسطه فیض الهی و قلب تپنده جامعه بوده‌اند. در بزنگاه‌های تاریخی، مانند شهادت امامان یا دوران جنگ، این زن بود که با حضور، مدیریت و ایثارگری خود، جامعه را از انجماد و ناامیدی نجات داد. حضرت زینب (س) در واقعه عاشورا، حتی در اوج اسارت و مصیبت، با سخن و رفتار خود، نهضت حسینی را مدیریت کرد و پیام آن را به گوش تاریخ رساند. این «موقعیت زینبی» نشان می‌دهد که زن، حتی در سخت‌ترین شرایط، توانایی رهبری و مدیریت معنوی، روانی و فرهنگی را دارد. مدیریت زن تنها به امور خانه محدود نمی‌شود، بلکه مدیریت روح و قلب شهر است. زن با حفظ عفت، حیا و امید، جامعه را گرم نگه می‌دارد و از سردی و انجماد آن جلوگیری می‌کند. در دوران جنگ نرم امروز، که عرصه‌ی تبلیغات، فرهنگ و روان است، نقش زن به عنوان «فرمانده معنوی» حیاتی است. زن با قدرت نفوذ قلبی خود می‌تواند جامعه را در برابر هجمه‌های دشمن مقاوم سازد، امید را زنده نگه دارد و پیام «ما می‌توانیم» را ترویج کند. زنانی که در تاریخ، چه در جبهه‌ها، چه در پشت جبهه، چه در اسارت و چه در ایثار، نقش اول را ایفا کرده‌اند، گواه این مدعا هستند. اکنون، در این زمان که «موقعیت زینبی» اهمیت دوچندان یافته است، زن باید با ابزارهایی چون روشنگری، امید، شور، وفاداری و استقامت، در این میدان نبرد فرهنگی و روانی، نقش فرماندهی خود را پررنگ‌تر ایفا کند. زن باید بجنگد، بترسد، ناامید یا تسلیم نشود. او با هدایت جامعه به سمت مقاومت، انتقام، امید و پیروزی، می‌تواند شهر و جامعه را از انجماد نجات دهد و قلب آن را تپنده نگه دارد. این کاروانِ زینبی، کاروانی است که از دست زن برمی‌آید، چرا که او مادر جامعه و قلب تپنده آن است. 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻بازتعریف عاملیت زنانه در بحران‌های ملی(۱) دکتر زینب اصغریان، مدیر اندیشکده بانوان محیا 🔸️#یادداشت_اختصاصی رخدادهای اخیر (حمله نظامی آمریکا و رژیم اسرائیل به ایران، ترور رهبر و جمعی از فرماندهان عالی‌رتبه) منجر به شکل‌گیری موج جدیدی از کنش‌های جمعی در خیابان‌های شهرهای ایران شده است. آنچه از منظر جامعه‌شناختی شایسته توجه ویژه است، تغییر کمّی و کیفی حضور زنان در این راهپیمایی‌هاست. این یادداشت با بهره‌گیری از مشاهدات میدانی و روایت‌های مستند، به تحلیل این پدیده و ارائه راهکارهایی برای تقویت و بومی‌سازی این حضور می‌پردازد. ۱. تغییر پارادایم حضور زنان در راهپیمایی‌ها مشاهدات میدانی از راهپیمایی‌های پس از ترور رهبر نشان می‌دهد که نسبت حضور زنان به مردان نه تنها افزایش یافته، که ماهیت این حضور نیز دگرگون شده است. در گذشته، حضور زنان در حضور خیابانی بیعت عمدتاً در نقش‌های پشتیبان یا همراه تعریف می‌شد، اما اکنون شاهد حضور فعال و پیشگامانه زنان در صف‌های اول هستیم. یکی از زنان شرکت‌کننده در راهپیمایی خیابان انقلاب می‌گوید: «تا پیش از این، در هیچ راهپیمایی‌ای بلند شعار نمی‌دادم. اما پس از شنیدن خبر ترور رهبر، برای اولین بار از ته وجود فریاد زدم. حالا در این شب‌ها، صدایی از خودم می‌شنوم که قبلاً نمی‌شناختم.» که این روایت بیانگر «گذار فردی» از کنشگری منفعل به کنشگری فعال است. زن دیگری که با فرزند خردسال خود در راهپیمایی شرکت کرده، می‌گوید: «بچه‌ام را آورده‌ام تا ببیند چه می‌گذرد. تا بداند دشمن چه کرده. تا فردا که بزرگ شد، بداند مادرش در این روزها کجا بوده است.اینها را باید با چشم خود ببیند» این گزاره نشان‌دهنده «انتقال بین‌نسلی حافظه تاریخی» است که زنان خود را مسئول آن می‌دانند. در این میان، ابتکارات زنانه برای جذب اقشار مختلف به چشم می‌خورد. گروه‌هایی از زنان با تهیه شاخه‌های گل، آنها را به رهگذران و زنانی که در حاشیه راهپیمایی‌ها ایستاده و تماشا می‌کنند، اهدا می‌کنند. یکی از این زنان می‌گوید: «به زن‌هایی که کنار خیابان ایستاده‌اند و نگاه می‌کنند، گل می‌دهیم. می‌گوییم بیایید با ما. اینجا در کنار ما جای شماست. کنار وطن بایستید بعضی‌ها تشکر می‌کنند و می‌آیند. بعضی‌ها هنوز مرددند اما گل را می‌گیرند و لبخند می‌زنند.» همچنین توزیع هدیه‌های کوچک میان کودکان شرکت‌کننده در مراسم، به ابتکار زنان، فضای راهپیمایی‌ها را صمیمی‌تر کرده است. زنی که با چند مادر دیگر این کار را سازماندهی کرده، می‌گوید: «برای بچه‌ها خوراکی و بادکنک و نقاشی رنگی می‌بریم. بچه‌ها خوشحال می‌شوند و با ذوق بیشتری توی راهپیمایی می‌مانند. مادرها هم خیالشان راحت‌تر است.» ۲. مصادیق و اشکال کنشگری زنانه . پشتیبانی معیشتی و شبکه‌های خودجوش محلی: زنان در محله‌های مختلف، شبکه‌های خودجوش پشتیبانی از راهپیمایی‌کنندگان تشکیل داده‌اند. زنی می‌گوید: «شب گذشته آش پختم. یک کاسه هم بردم برای بچه‌های ایست و بازرسی. چند ساعت بعد شنیدم همان ایست و بازرسی را می‌خواهند بزنند. تا صبح دعا کردم خدا حفظشان کند.» زن دیگری می‌گوید: «این روزها وقتی غذا می‌پزم، قابلمه را بزرگتر انتخاب می‌کنم تا به چند نفر دیگر هم تعارف کنم.» زن دیگری که در محله خود اقدام به پخت و پز جمعی کرده، می‌گوید: «چند تا از زن‌های همسایه جمع شدیم. هرکی هر چی توی خونه داشته آورده. با هم می‌پزیم و می‌بریم برای مردمی که توی خیابون ماندند.یک سفره ساده افطاری در پارک پهن میکنیم بعد هم میرویم تجمع شعار می دهیم » . بازتولید گفتمان مقاومت در نسل بعد: یکی از مصادیق مهم، تغییر در الگوی بازی کودکان است. مادری توضیح می‌دهد: «بازی‌های بچه‌ها را برقرار نگه می‌دارم، اما یک چیز به آن اضافه کرده‌ام: سنگر گرفتن، محافظت از خود و همدیگر. بازی که تمام شد، با هم می‌نشینیم ماکت ترامپ و نتانیاهو درست می‌کنیم. این روزها تفریحشان آتش زدن همین ماکت ها و عروسک‌هاست.» مادر دیگری می‌گوید: «پسرم هشت ساله است. می‌گوید ماکت ترامپ را می‌سوزانم به خاطر رهبرمان. من به او یاد نداده‌ام. خودش از فضا گرفته است.» زن دیگری که در محله خود برای کودکان برنامه برگزار می‌کند: «با چند مادر جمع شدیم. برای بچه‌ها قصه‌های مقاومت می‌گوییم. بچه‌ها دوست دارند و یاد می‌گیرند و از خودشان و از ما فیلم می گیرند.» 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag