🔻به بهانه خواهری، قتل عام کردند! حمیده عرب سرخی، دانشجوی ارشد جامعه‌شناسی 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه در این یادداشت، تمرکز ما بر فصل دوم آن یعنی «زنان در فلسطین و پیوند آن با تاریخ» قرار دارد. در این فصل، نویسنده دو گروه از زنان حاشیه‌نشین (زنان فلسطینی و زنان میزراهی) را بررسی می‌کند. او نشان می‌دهد که این دو گروه به‌طور تاریخی ازسوی نظام صهیونیستی مورد ستم، تبعیض و استعمار در اشکال مختلف قرار گرفته‌اند... براساس داده‌های کتاب، زنان فلسطینی و میزراهی پایین‌ترین سطح درآمدی را در جامعه دارند و مشاغل آن‌ها عمدتاً در حوزه‌هایی چون مراقبت، آموزش و خدمات متمرکز است. این امر نشان‌دهندۀ وجود یک تقسیم‌بندی جنسیتی عمیق در ساختار اشتغال است؛ برای مثال، زنان اشکنازی بیشتر در مشاغل مدیریتی و حرفه‌ای حضور دارند، درحالی‌‌که زنان فلسطینی به کارهای کارگری و خدماتی مشغول‌اند... ابدو معتقد است که فمینیسم اشکنازی گرفتار اصلی است به نام «فرهنگ‌گرایی» یا Culturalist که به دیدگاه محمود ممدانی اشاره می‌کند که نخستین‌بار مفهوم «گفتمان فرهنگی» را مطرح کرده است. ممدانی بر اهمیت مؤلفه‌هایی چون ملی‌گرایی، دین، سنت و خانواده در ساختارهای ایدئولوژیک تأکید دارد؛ اما یادآور می‌شود که چنین گفتمانی غالباً کمترین توجه را به شرایط تاریخی و زمینه‌های مادی واقعی معطوف می‌کند که براساس آن، ستم وارده بر زنان فلسطینی به فرهنگ خانواده و ملی‌گرایی نسبت داده می‌شود؛ درحالی‌که نقش دولت استعمارگر صهیونیستی و ساختار نژادپرستانه‌ای نادیده گرفته می‌شود که این ستم را ممکن ساخته است. در این فصل، نویسنده به پژوهش‌های اشخاصی چون شیلی کاتز اشاره می‌کند که از اصلی با عنوان «اصل خواهری» (Sisterhood Principle) سخن می‌گوید. نویسنده این اصل را «تخیلی» می‌داند؛ زیرا گویی نوعی همبستگی خیالی میان زنان صهیونیست و فلسطینی ترسیم می‌کند و ستم‌های عینی و پنهانی که بر زنان فلسطینی روا داشته شده را نادیده می‌گیرد... نویسنده یادآور می‌شود که زنان اشکنازی نه‌تنها قربانی نظام مردسالارانه و نژادپرستانۀ جامعۀ صهیونیستی نبودند، بلکه خود، بخشی از این نظام و در اعمال خشونت و استعمار نقش داشتند. او به‌عنوان نمونه به مشارکت آنان در فاجعۀ تاریخی قتل‌عام «دیر یاسین» اشاره می‌کند. در ۹ آوریل ۱۹۴۸، یعنی پیش از اعلام رسمی موجودیت اسرائیل، رخ داد. درگیری‌ها در آن زمان به اوج خود رسیده بود. ➕️دانلود‌ فایل ویژه‌نامه از کانال مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻بازنمایی زن در تاریخ پیدایش یهود حجت‌الاسلام مرتضی امیری، استاد سطوح عالی حوزه علمیه و یهودپژوه 🔹 #گزیده_ویژه‌نامه در آثار آحاد هاشارون و وایزمان، بنیان‌‌گذاران سازمان جهانی صهیونیست‌ها، این تلقی (نقش غیر مستقل زن) به‌ شکل ایدئولوژیک‌‌تر بازتولید می‌شود. آنان تأکید می‌کردند که «زن یهودی باید در خدمت بازسازی قوم باشد، نه در جدال جنسیتی با مرد» (وایزمان، 1919). این موضع‌گیری به‌‌وضوح نشان می‌دهد که حقوق زنان در تقابل باهدف ملی قرار داده شده است. هرگونه تلاش برای تمرکز بر برابری جنسیتی به‌‌عنوان انحراف از مسیر اصلیِ ملت‌‌سازی تلقی می‌شد...در سطح الهیاتی، صهیونیسم بازخوانی خاصی از اسطوره‌های کتاب مقدس ارائه کرد. زن در این خوانش، گاه تجسم شِخینا (حضور الهی) دانسته شد؛ اما نه به ‌معنای مقام معنوی مستقل، بلکه به‌‌عنوان نماد سرزمین که باید توسط مرد - قوم اسرائیل - بازتصرف شود (شِلم، 1957). در این پارادایم، زمین (سرزمین اسرائیل) مؤنث است و قوم مردسالار فاعل این بازپس‌گیری است. زن در این ساختار باید آیینۀ این رابطۀ الهیاتی - سیاسی باشد... زن در گفتمان صهیونیستی نه سوژۀ‌ انتخاب، بلکه ظرف عهد الهی است؛ ارزش او از نسبتش با قوم تعریف می‌‌شود، نه با فردیت. این تلقی، بازتابی از اندیشۀ جامعه‌‌گرای مردسالار یهودی به‌‌ویژه در قرائت‌های تلمودی است که زن را فاقد استقلال معرفتی می‌داند و او را در خانۀ یهود نگه می‌دارد (تلمود بابلی، براخوت 17 الف) و این نگاه، زن را به عاملی برای تداوم گروه تقلیل می‌دهد، نه عاملی برای تغییر اجتماعی... زن در تاریخ صهیونیسم از نماد مادرانۀ قوم تا ابزار ادعاهای مدرنیته حرکت کرده است؛ اما در هیچ مرحله‌ای به‌‌مثابۀ فاعل معناگرای مستقل بازنمایی نشده است. بازخوانی انتقادی این تاریخ، دریچه‌‌ای برای فهم پیوند میان سیاست، دین و بَدن در پروژه‌ای قوم‌محور است؛ جایی که معنای زن نه در خود او، بلکه در روایت مردانۀ قوم معنا می‌یابد. چنین تحلیلی برای نقد گفتمان‌‌های قدرت‌‌محور در جهان معاصر، به‌‌ویژه در نسبت با الهیات مهدوی و نگاه توحیدی اهمیت بنیادین دارد؛ زیرا این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه آرمان‌های ملی می‌تواند هویت‌‌های جنسیتی را تحت سلطۀ خود درآورد. ➕دانلود فایل ویژه‌نامه از کانال مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

✳️اولین پاسخ‌دهندگان به همۀ دعوت‌های بزرگ انقلابی البته در کنار او فعالیت بانوانی که وارد میدان مبارزۀ مثبت شدند، خودشان مستقیم فعالیت کردند هم نباید نادیده بگیریم. در دو سه سال آخر مبارزه، ناگهان نقش بانوان در پیروزی انقلاب و در قیام عظیم مردم یک برجستگی خاصی پیدا کرد و این را دنیا و تاریخ هم باید بدانند که تا همین امروز در میدان‌های کار و تلاش و احساسات مبارزه‌گرانه و مبارزه‌جویانه و احساس شور انقلابی، زن‌ها در کشور ما از مردها جلو هستند، اولین پاسخ‌دهندگان به همۀ دعوت‌های بزرگ انقلابی بانوان هستند؛ فرزندان را و شوهران را مادران و همسران هستند. ۱۳۶۶/۱۱/۱۷ | #بیانات_رهبر_شهید ➕️دانلود فایل شماره دو ویژه‌ نامه از کانال اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🌱 همراهان عزیز دفتر مطالعات جنسیت و جامعه 🔻در مسیر همراهی سه‌ساله با ما، می‌دانید که دفتر مطالعات جنسیت و جامعه، از آغاز تأسیس، رسالتی سنگین بر دوش خود گذاشته است. تلاش ما بر ادبیات‌پردازی، تولید دانش نظری و تدوین بینش‌های راهبردی بر اساس «نظریۀ زوجیت و حکمت جنسیت»، ذیل اندیشۀ انقلاب اسلامی بوده است؛ مسیری که به‌طور‌خاص در امتداد و تعمیق میراث فکری «امام شهیدمان» دنبال شده است. 🔻این مجموعه، در تمام این سال‌ها، آگاهانه کوشیده است تا به‌عنوان یک جمع دانشجویی و طلبگی، هویت خود را مستقل از وابستگی‌های سازمانی و ارگانی حفظ کند و فعالیت‌های خود را بر پایۀ ایفای نقش داوطلبانه و متعهدانه پیش ببرد. تلاش ما تاکنون بر این بوده است که با همراهی تحریریه پرتلاش دفتر، حتی خدماتی مانند درسگفتارها و رویدادهای اندیشه‌ای و روایی دفتر را با رعایت حال مخاطبان، با اهداف غیرتجاری و با حداقل هزینه ارائه دهیم. ✴️با این حال، شرایط جنگ، ماهیت و حجم این مسئولیت را دگرگون کرده است. هم در جنگ دوازده‌روزه و هم از آغاز این جنگ، فعالیت‌های دفتر، در کنار فعالیت‌های جاری و مستمر پژوهشی، به‌صورت متمرکز در سه حوزۀ «اندیشه‌ای»، «روایی» و «راهبردی» سازمان‌دهی شده و خروجی آن در «مجلۀ اقلیما»، «مجلۀ هفده دی» و «رسانۀ قرارگاه مردمی عقیله» منتشر شده است. تنها در بیست روز نخست جنگ، این تلاش‌ها به تولید ۵ ویژه‌نامه، بیش از ۲۰۰ یادداشت، مصاحبه، جستار و روایت، و بیش از ۳۰ بسته‌ی راهبردی و عملیاتی انجامیده است. 🤍 اما طبیعتاً این سطح از تولید فکری و میدانی در پیوند یک حوزۀ مطالعاتی میان‌رشته‌ای با اقتضائات جاری جنگ، صرفاً با اتکا به ظرفیت‌های محدود داوطلبانه قابل تداوم نیست. ✅ بر همین اساس، و بدون تغییر در اصل استقلال و هویت مردمی مجموعه، تصمیم گرفته‌ایم امکان مشارکت و حمایت مالی همراهان را به‌عنوان پشتوانه‌ای برای استمرار و تثبیت فعالیت‌های قرارگاهی فراهم کنیم. امیدواریم با مساعدت و حمایت‌های ارزشمند شما، امکان تداوم این مسیر در ابعاد معرفتی جنگ با دشمن هموارتر شود و ما نیز بتوانیم پرتوان‌تر از گذشته در خدمتگزاری شما بکوشیم. 💢 اگر این مسیر را در جهت تولید ادبیات، تقویت روایت و صورت‌بندی بینش‌های راهبردی در این مقطع تاریخی لازم، مفید و مؤثر می‌دانید، می‌توانید به اشکال زیر در تداوم آن سهیم باشید: *1️⃣ تهیه اشتراک مجله‌های مکتوب* (شماره‌های آتی در دست انتشار است): ▫️ فصلنامه اقلیما https://gesostu.ir/product/sub1/ ▫️ فصلنامه هفده دی https://gesostu.ir/product/17deysub1/ 2️⃣تهیه یا هدیه دوره‌ها و درس‌گفتارها https://gesostu.ir/product-category/courses/ 3️⃣ حمایت مالی مستقیم https://gesostu.ir/product/donate/ دفتر مطالعات جنسیت و جامعه در مقابل بنیادهای منحط تمدن غرب سنگر کوچکی است که امید داریم چراغ این سنگر با حمایت شما روشن بماند و در مبارزه حق علیه باطل نقش ایفا کند. @Gesostu_ir

🔻اینجا دست مادرانه‌ای در کار است دکتر مرضیه افراسیابی، عضو هیئت‌علمی پژوهشکده زن و خانواده 🔸️ #یادداشت_اختصاصی عموما جنگ امری مردانه تصور می‌شود؛ امری که با خشونت و سرکوب همراه است، امری که باید از عواطف و احساسات دور نگاه داشته شود، امری که حتی اگر زنان به آن ورود پیدا کنند، باید چهره‌ای مردانه از خود نشان دهند تا بتوانند در قالب شخصیت‌های نظامی در آن نقش آفرینی کنند. این روزها، خیابان های ایران چهره دیگری از جنگ و مقاومت ملی را به جهانیان نشان داد. در این تصویر، زنان نه در قالب چهره‌هایی مردانه و شخصیت‌های نظامی، بلکه با همان ظرافت‌های زنانه خود حماسه‌ساز شدند. در این تصویر، زنان شجاعت و اراده زنانه را به تصویر کشیدند و به جهان نشان دادند که "ایران" به شخصیت‌های سیاسی و نظامی‌اش محدود نمی‌شود، "ایران" یک ملت است که مادرانش از همان ابتدا، فرزندان شیرخواره خود را نذر مکتب حسین (ع) می‌کنند. این روزها و در میانه جنگ رمضان، خیابان‌های ایران صحنه تجلی شجاعت و مقاومت زنانی است که بدون هراس از بمباران، با بچه‌های کوچکشان به خیابان می‌آیند تا دل "مردان مقاومت" را محکم کنند و به آنها نشان بدهند برای آزادی قدس، در هنگام بمباران شهرها، زودتر و بیشتر از مردان آماده شهادت‌اند. این روزها، زنان ایران نشان دادند، "میدان مقاومت"، به حضور نظامی خلاصه نمی‌شود، بلکه هر کوچه و خیابان و مسجد و خانه این ملت، یک میدان مقاومت است. وقتی بازی کودکان، ساخت موشک‌های کاغذی برای نابودی اسرائیل است، حتما دست مادرانه‌ای در کار است که به "تربیت مقاوم" فرزندانش می‌اندیشد. وقتی شعرهای نوجوانان یک ملت، حماسه را روایت می‌کند، حتما دست مادرانه‌ای در کار است که شجاعت را در قلب نوجوانش می‌کارد. وقتی کودک شیرخواره‌ای سربند "لبیک یا امام" بسته، حتما دست مادرانه‌ای در کار است تا همه دنیا ببینند که حماسه و مقاومت ایران، حماسه و مقاومت یک ملت است که به دست‌های مادران حماسه آفرین این ملت، با وجود آنها آمیخته شده است. "زنان میدان" در این روزها نشان دادند، شاید جنگ نظامی امری مردانه باشد، اما جهاد و مقاومت، زن و مرد نمی‌شناسد، چه‌بسا سهم زنان در این قیام و خروش و مقاومت ملی بیش از مردان باشد. در این صحنه، زنان و مادران جامعه‌اند که شجاعت را در قلب تک تک اعضای خانواده، از کوچک و بزرگ می‌پرورانند و می‌توانند خانواده و جامعه‌ای مقاوم ایجاد کنند که در طول چند هفته در ماه رمضان هر شب و روز به خیابان بیایند و آنچنان حضوری را رقم بزنند که دشمن از فرط تحیر و درماندگی آن را انکار کند و ساختگی بخواند! این شب‌ها و روزها عرصه حماسه‌سازی یک ملت است، ملتی که با داستان‌های حماسی ملی و دینی خود بزرگ شده و امروز در صحنه جنگ با بزرگترین قدرت‌های نظامی جهان، آن حماسه‌‌ها را در عمل متجلی می‌کند. این شب‌ها و روزها عرصه حماسه‌سازی ملتی است که ذیل "ولایت الهی" خودش را یک خانواده واحد می‌داند که تمام اعضای خانواده در کنار یکدیگر برای مقابله با دشمن ایستاده‌اند؛ این خانواده خود را در کنف حمایت پدرانه حضرت رسول و امیرالمومنین و عنایت مادرانه حضرت زهرای بتول می‌داند و به امداد دست‌های مادرانه و پدرانه آنان اطمینان دارد. این خانواده مدد دست‌های مادرانه حضرت زهرا را بارها دیده و به مدد این دست‌های مادرانه در حصن ولایت الهی قرار گرفته و نصرت حتمی الهی را باور دارد. 《و ما النصر الا من عند الله العزیز الحکیم》 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻خیابان به‌مثابه عرصه‌ محبت،مناسک و بازسازی همبستگی اجتماعی اکبر شهبازی، دانشجو دکتری دانش اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران 🔹️ #گزارش_متنی در تجربه‌ اجتماعی امروز، معنا خیابان در حال دگرگونی است. خیابان دیگر تنها یک مسیر عبور یا صرفاً یک صحنه‌ سیاسی نیست، بلکه به تدریج به عرصه‌ای برای نوعی زیست جمعی تبدیل می‌شود. در این فضا نوعی «کنش معطوف به محبت» شکل می‌گیرد. کنشی که در آن افراد نه صرفاً بر اساس منافع فردی بلکه با توجه به دیگری و با روحیه‌ خدمت و همدلی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. رفتارهایی مانند پذیرایی از رهگذران، خدمت‌رسانی داوطلبانه یا همراهی با دیگران، جلوه‌هایی از همین کنش محبت‌آمیز هستند که به خیابان معنایی تازه می‌بخشند. یکی از تجربه‌هایی که چنین جهانی از روابط انسانی را به‌طور گسترده پیش چشم جامعه قرار می‌دهد، آیین اربعین است. در این آیین، میلیون‌ها نفر در فضایی حضور دارند که محور آن محبت، ایثار و خدمت به دیگری است. افراد بدون انتظار منفعت، امکانات خود را در اختیار دیگران می‌گذارند و نوعی جهان اجتماعی مبتنی بر مهمان‌نوازی و فداکاری شکل می‌گیرد. تجربه‌ زیسته‌ چنین فضایی تنها به همان مسیر زیارتی محدود نمی‌ماند، بلکه به تدریج در تخیل اجتماعی و در رفتارهای روزمره نیز بازتاب پیدا می‌کند و الگوهایی از کنش‌های محبت‌آمیز را در فضاهای عمومی تقویت می‌کند. در چنین وضعیتی خیابان می‌تواند از یک فضای صرفاً عبوری فراتر رود و به نوعی مسکن اجتماعی تبدیل شود. مسکن در اینجا به معنای فضایی است که در آن احساس سکون و آرامش شکل می‌گیرد. همان معنایی که در مفهوم سکینه دیده می‌شود. وقتی روابط انسانی در خیابان با مراقبت و توجه همراه می‌شود، فضا حالتی نزدیک به فضای خانه پیدا می‌کند. در این وضعیت می‌توان نشانه‌هایی از رفتار مادرانه را در فضای عمومی دید. رفتاری که بر مراقبت از دیگران، توجه به نیاز آنان و فراهم کردن آسایش برای ایشان استوار است. از دل این تجربه نوعی مادرانگی شهری پدید می‌آید که از مرزهای خانه فراتر می‌رود و در مقیاسی اجتماعی در خیابان ظهور پیدا می‌کند. حول محور این مسئله زنان نقش مهمی در اجتماعی شدن تجربه‌های سوگ دارند. آنان با شکل دادن به آیین‌ها و مناسک، سوگ را از یک تجربه‌ فردی به تجربه‌ای جمعی تبدیل می‌کنند. در این فرایند، سوگ تنها بیان اندوه نیست؛ بلکه می‌تواند به نوعی حماسه نیز تبدیل شود. تجربه‌ عاشورا نمونه‌ای روشن از این وضعیت است. جایی که سوگ در قالب مناسک اجتماعی حفظ می‌شود و در حافظه‌ی تاریخی جامعه تداوم پیدا می‌کند. تجربه‌ جنگ نیز در بسیاری از موارد در همین چارچوب در حافظه‌ی جمعی بازنمایی می‌شود. در چنین بستری «فرهنگ شهادت» نیز شکل می‌گیرد؛ فرهنگی که مرگ را در نسبت با حفظ و تداوم زندگی جمعی معنا می‌کند. در این نگاه، شهادت تنها یک پایان نیست، بلکه پلی است که مرگ را به حیات اجتماعی پیوند می‌دهد. این معنا از طریق آیین‌ها و مناسک اجتماعی در جامعه بازتولید می‌شود و در حافظه‌ جمعی باقی می‌ماند. از همین رو خلق مناسک اهمیت پیدا می‌کند. مناسک امکان آن را فراهم می‌کنند که افراد در تجربه‌ای مشترک کنار هم قرار بگیرند و پیوندهای اجتماعی خود را بازسازی کنند. خیابان در چنین شرایطی به یکی از مهم‌ترین بسترهای شکل‌گیری این مناسک مردمی تبدیل می‌شود. حضور جمعی در خیابان و انجام کنش‌های محبت‌آمیز امکان شکل‌گیری نوعی همبستگی اجتماعی را فراهم می‌کند و اجازه نمی‌دهد جامعه به مجموعه‌ای از افراد جدا از هم تبدیل شود. در این وضعیت خیابان به صحنه‌ای برای تجربه‌ی مشترک زندگی اجتماعی بدل می‌شود. فضایی که در آن مناسک، محبت و حافظه‌ی جمعی در کنار هم معنای تازه‌ای به حیات اجتماعی می‌بخشند. 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻شماره اول ویژه‌نامه جنگ رمضان منتشر شد: روضه صبح دهم و بذل مهجته لیستنقذ عبادک برای او ‌که خون قلبش را برای ما بذل کرد 💠 این روزها، زجرِ وجودم را به انتقام‌خواهی بدل کرده‌ام. فریاد می‌زنم، اما نمی‌دانم چرا هربار که صورتِ ماه او را می‌بینم، بی‌اختیار اشک بر گونه‌هایم جاری می‌شود. نمی‌دانم کِی شروع به گریه کرده‌ام. نمی‌دانم این زخم کِی کمتر می‌سوزد، یا اصلاً روزی می‌رسد که شعله‌اش فروکش کند؟ این روزها هیچ‌چیز نمی‌دانم. تنها یک چیز را می‌دانم: فردای پیروزی، مانند یتیمی که هستم، برایت مو پریشان خواهم کرد و ضجه خواهم زد. اما اکنون، زمانِ با صدای بلند گریستن نیست؛ اکنون زمانِ ایستادن است. [⬅️دانلود فایل ویژه‌نامه از کانال فصلنامه هفده‌دی] 📝فصلنامه هفده دی روایت روزگار انسان مونث مسلمان 🔹️ @mag_17dey

🔻شماره اول ویژه‌نامه جنگ رمضان روضه صبح دهم برای او که خون قلبش را برای ما بذل کرد.. عناوین جستارها: ما همه سبو‌های شکسته توییم 👤ریحانه سیف خیابان قرنی، به وسعت کربلا 👤سحر رئیسی برای تو، که پناه ما بودی 👤نرجس سادات سجادی نسب پیامبرِ زنِ ایرانی 👤فاطمه صادقی جانِ ملّت 👤مهلا تکلو سوگواره‌ای برای پدرِ امت 👤الهه حبیب‌نژاد طعمِ گسِ یتیمی هانیه زلفی 📝فصلنامه هفده دی روایت روزگار انسان مونث مسلمان 🔹 @mag_17dey

🔻مؤلف جامعه چگونه در جنگ رمضان، زن ایرانی جنگ را آحادی و اجتماعی کرد؟ مهدی تکلو، پژوهشگر مطالعات جنسیت و جامعه‌‌شناسی 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه اگر زندگی باطناً معنا ‌کردن دنیا به شکلی انسانی و زیبایی‌شناختی است، باید قوام زندگی را (نه منحصراً در خانواده یا از طریق و ‌به‌واسطۀ خانواده) به زن نسبت داد. اساساً زن به نحو مرجحی این امکان را دارد که آسمان را در زمین جاری کند ‌به شکلی که نه روزمرگی بی‌معنا باقی بماند و نه جنگ موقعیتی حرفه‌ای و صرفاً نظامی فهمیده شود. از این رو ‌باید گفت زن است که می‌تواند به همین واسطه‌ها جنگ را اجتماعی و آحادی کند.‌ ➕️دانلود شمارۀ دوم ویژه‌نامه جنگ رمضان در مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻در کانون نبرد، چشم درچشم با دشمن دنیای بدون طاغوت، در دستور کار زن ایرانی فاطمه‌سادات‌سجادی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه آگاهی سیاسی این زن به برکت هرچه بیشتر مسلمان شدنش، به‌قدری وسعت می‌یابد که می‌تواند نابودی موجودیت طاغوت را رأساً در دستور کار قرار دهد و بر همین قصد، کنش‌های سیاسی جدیدی خلق کند. پس در تدبیر جزئیات زندگی‌اش، خط «دنیای بدون طاغوت» را پیش می‌گیرد تا ایدهٔ مطلوبش را پیش چشم‌ها واضح کند و از طریق ایجاد گرایش نسبت به آن، تحققش ببخشد. ➕️دانلود شمارۀ دوم ویژه‌نامه جنگ رمضان در مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻سنگربانان انقلاب اسلامی حمیده عرب سرخی، دانشجو ارشد جامعه شناسی و پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔸️ #یادداشت_اختصاصی رهبر شهیدمان همواره در بیانات خویش بر نقش و تأثیرگذاری زن مسلمان ایرانی در سراسر تاریخ، چه تاریخ اسلام و چه تاریخ معاصر و در بازه‌های قبل و بعد از انقلاب اسلامی تأکید داشته‌اند. ایشان در بیانات خود از تأثیر و نقش جدی حضرت زینب (س) در ادامه یافتن مسئله و حماسه کربلا و عاشورا یاد می‌کنند. رهبر انقلاب مکرراً در بیانات خود از ما رایت الا جمیلا برای حضرت زینب (س) استفاده می‌کنند (۱) و آن را به عنوان یک رجزخوانی مهم و اثرگذار در سخنانشان مطرح می‌سازند. ایشان معتقدند حضرت زینب (س) به عنوان الگویی برای زنان مسلمان، اگر دختر علی (ع) و فاطمه (س) نبودند نیز به خاطر خصلت‌ها و خصوصیاتی که داشتند، زنی مهم و تأثیرگذار بودند؛ چراکه ایشان پس از عزاداری و شهادت ولی‌امر خود به میدان آمدند و اثرگذار بودند. بنابراین ایشان زنی پیشرو و اثرگذاری در تاریخ اسلام به شمار می‌روند. ایشان در مورد حضرت فاطمه (س) نیز نکاتی را مطرح می‌کنند و ایشان را به عنوان زنی پیشرو در زمان خود معرفی می‌سازند. با این حال، رهبر انقلاب اسلامی در بیانات خود مکرراً به نقش زنان در پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی و منجر شدن آن به انقلاب ۵۷ اشاره می‌کنند. ایشان به سخنان امام راحل ارجاع داده و می‌فرمایند که اگر زنان نبودند، این انقلاب به سرانجام نمی‌رسید. در یکی از بیانات خود رهبر انقلاب مطرح می‌کنند که نقش زنان در انقلاب و پس از انقلاب و در زمان جنگ، تعیین‌کننده و اثرگذار بوده و همچنین در آینده نیز می‌توانند تعیین‌کننده و اثرگذار باشند؛ زیرا زنان تعیین‌کننده و تضمین‌کننده آینده هستند. ایشان از نقش بی‌بدیل زنان ایرانی پس از انقلاب به عنوان مادر، همسر یا فرزند شهید یاد می‌کنند و از وفاداری و عواطف حضور زن در میدان‌های مختلف راهپیمایی و انتخابات سخن می‌گویند. معتقدند صبر، شکیبایی و استقامتی که مادران شهید دارند، در پدران همان شهدا یافت نمی‌شود و زنان انگار در یک قدم جلوتر هستند. ایشان این زنان را دنباله‌رو مکتب حضرت زهرا (س) می‌دانند. رهبر شهیدمان گویا یک سیر و پیوستاری را در پیشران بودن زن مسلمان ایرانی می‌دانند که سرآغاز آن را در بین زنان مهم تاریخ جهان اسلام، یعنی حضرت زهرا (س) و حضرت زینب (س) پیگیری می‌کنند و توجه ویژه‌ای را بر قیام زینبی در بیاناتشان دارند.(۲) کاری که حضرت زینب (س) انجام دادند، در ادامه به پرداخت جدی به نقش زنان در قبل از انقلاب و تأثیرشان در منجر شدن به انقلاب اسلامی، بعد از انقلاب و در دوران حال‌حاضر و زمان جنگ و مواردی از این دست می‌پردازند. ایشان تأکید دارند که زنان ایرانی اکنون سنگربانان ارزش‌های اسلامی در مقابل دنیای غرب هستند؛ یعنی آن‌ها می‌توانند حصار محکمی در مقابل جامعه و الگوی غربی باشند و می‌توانند این سنگر را حفظ کنند.(۳) به عنوان پیشرانان و حرکت‌دهندگان در صفحه اول مسئله مقاومت، ایستادگی و استکبارستیزی و حرکت به سوی جهانی که در آن ما با مسئله ظهور مواجه هستیم. رهبری معتقدند زنان پیشگام حرکت معنوی انسان هستند و برای پیشرفت می‌توانند کمک‌کننده باشند. در قرآن وقتی می‌خواهند از انسان مؤمن صحبت کنند، از یک زن به عنوان این مثال یاد می‌کنند. (۴) پس زنان در پیشران بودن و پیشگام بودن در زمینه حرکت‌های معنوی در جامعه اثرگذار هستند و می‌توانند روی مردان اثر بگذارند و می‌توانند اثرگذاری خودشان را پایدار و پابرجا نگه دارند و می‌توانند در بازه‌های مختلف تاریخ این تأثیرگذاری خودشان را به نمایش بگذارند. (۱) ۱۳۸۹/۰۲/۰۱ (۲) ۱۳۷۰/۰۸/۲۲ (۳) ۱۳۷۰/۰۸/۲۲ (۴) ۱۳۷۹/۰۶/۳۰ 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag