_

کاش همون موقع نهنگ آبی نصب میکردم

خطرناک‌ترین نوعِ خشم، خشمیه که تو دلِ یه آدم مهربون جمع می‌شه.

گفت خب ایراد تو چیست؟ گفتم زیاد فکر می‌کنم، خیلی، بی‌نهایت، به هر چیز مسخره‌ای بارها و بارها، مخصوصا اگر برایم زیاد اهمیت داشته باشد، درون خود می‌ریزم و بدتر از همه نمی‌توانم هیچکدام از این‌ها را بگویم، و در نهایت می‌دانم همین نابودم می‌کند.

-

روزای خوب ماهم فرا میرسه بالاخره...

شبان آهسته میگریم که شاید کم شود دردم؛

دلم میسوزد و کاری ز دستم بر نمی آید؛