آقای ِخیابان کشور دوست، سفر به سلامت... 💔

میگوییم بمان، تهران! ما محتاج به سخن هاییم.. میگوییم بمان، تهران! ما دلتنگ قامت رشیدتیم.. میگوییم بمان، تهران! ما به صاحب روضه های زهرا نیازداریم..💔

‌و حنینی الیک یقتلنی..!

دلتنگ ِوجودتون؟!.. من حتی دلم برای امضاهاتون پشت کتاب ها تنگ میشه...

باید رفت، باید دنبال ِپرچمت تا ابد رفت.!

من طاقت دیدن عکس های بغض آلود رهبر و ندارم. جوری بهم میریزم که خدا میتونه فقط حالمو میزون کنه، بعد تو داری از نبودن اقا حرف میزنی؟!

قبلنا چله برمیداشتیم برای سلامتی ِ رهبر، حالا چله برمیداریم برای .... یعنی ما باید برای ِ شما فاتحه بخونیم؟!

باید برخاست؛!.. برخاست ِ اصلی برای ما جوونا و نوجوونایی ك پشت لانچر نیستیم، درسمونه..! تنها شکلی ك میتونیم در مقابلشون بایستیم، قوی کردن ِایرانمونه. در هر جای و مکانی که باشی، هر شغلی که داشته باشی، چه دانش آموز و چه دانشجو، چه کارگر چه معلم... کاری بکنیم که امام زمان ازمون راضی باشه.. راست میگفت ك: خون دل خورده امام تا یکی عمار شود

قفسه سینم سنگینی میکنه.. کاش قلبی تو بدنم نبود.. غبار داغ اذیتم میکنه... برای همیشه ترکمون کردید؟!

برای ما تهرانیا سخته که ببینه آقاش میره اما خودش هنوز زنده ست... همیشه میگفتم، سختترین و طاقت فرسا ترین لحظات ِعمرم زمانیه که شما نباشید، شما رو از دست بدیم.. اما الان فهمیدم سختیش، اینه که من بعد از شما زنده بمونم؛.(((:

اگر روضه‌‌ی أبي‌عبدالله نبود..