جنگ احزاب جامع ترین جنگ اسلام بود. جامع تر از جنگ بدر و احد و... . این ویژگی جنگ احزاب ۱.در قران با عنوان «از بالا و پایین به سراغتان آمدند» مورد اشاره قرار گرفته است. ۲.در شأن نزول سخن از یهود و مشرکین است (که دو قطب دشمنی با اسلامند). ۳.کلمه احزاب هم یادآور یک‌کل متفرقِ متفق علیه ایمان است ۴. سالها پیش آیت الله خامنه ای از جامعیت این جنگ با تعبیر «تمامی ایمان در برابر تمامی کفر» یاد کرد که در مورد نبرد علی ع و عَمربن‌عَبدُوَد است. این تعبیر برای شناخت جنگ احزاب بسیار اساسی است:قَد بَرَزَ الاِیمانُ کُلُّه إِلَی الکُفرِ کُلِّه. این تقابل از آن جهت تقابل کل ایمان و کفر است که عمر نماینده آن کل است‌. اکنون یهود روح مدرنیته را در اختیار گرفته است و جنگ احزاب همچنان موضوع جهان معاصر است. ولی نباید از تدبر در آیات و روایات غفلت کرد. ایشان می‌فرماید: جنگ خندق یا جنگ احزاب که همه‌ی گروههای کافر در آن دست به دست هم دادند تا اسلام را به زانو درآورند- سرباز شجاع اسلام علی بن ‌ابی طالب ع به میدان عمروبن‌عبدود وارد شد؛ تمامی ایمان در برابر تمامی کفر https://farsi.khamenei.ir/video-content?id=46575 ایشان چند بار حوادث انقلاب را بر جنگ‌احزاب تطبیق کرده‌اند: در جنگ احزاب، همه ی قبائل مشرك مكه و غیر مكه و ثقیف و غیره آمدند متحد شدند؛ یهودیهایی هم كه همسایه‌ی پیغمبر بودنداینها هم با آنها همكاری كردند. اگر بخواهیم این را با امروز مقایسه كنیم، یعنی آمریكا انگلیس و رژیم صهیونیستی مخالفت كرد، پولهاشان را خرج كردند، نیروهاشان را جمع كردند، یك جنگ احزاب درست كردند؛ كه دلها را خیلی ترساند.۱۹.۷.۹۱

در دعای ابوحمزه صریحاً عبارت آخر سوره مدثر تفسیر می‌شود: لَسْتُ أَتَّكِلُ فِي النَّجَاةِ مِنْ عِقَابِكَ عَلَى أَعْمَالِنَا بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَيْنَا لِأَنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ (مدثر۵۶). عبارت أَهْلَ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ در انواع ادعیه در ماه رمضان و در نماز عید فطر و... آمده است. معنای اهل مغفرت بودن تا حدودی معلوم است اما اهل تقوی بودن خداوند چه معنایی دارد؟ اهل تقوی بودن خداوند با اهل تقوی بودن بندگان تفاوت دارد: خدا اهل تقوای بنده است و بنده باید اهل تقوای خدا باشد. بندگان باید خود را از گناه نگه‌ دارند بلکه اهل تقوای خدا باشند یعنی خدا را (با پرهیز از گناه) برای خود نگه می‌دارند. ولی خداوند اهل تقوای سیئات بنده است بلکه اهل تقوای خود بنده است (در قرآن آمده که قِهِم؛ نه فقط تَقِ اَلسَّيِّئٰاتِ) یعنی بنده را از گناه نگه می‌دارد و این‌نشانه رحمت اوست. همان‌طور که در دعای ابوحمزه این آیه نشانه فضل خدا بر بندگان است. این‌نوع تقوا در آیه وَ قِهِمُ اَلسَّيِّئٰاتِ وَ مَنْ تَقِ اَلسَّيِّئٰاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذٰلِكَ هُوَ اَلْفَوْزُ اَلْعَظِيمُ (غافر۹) آمده است. اهل‌التقوی شبیه اسم مؤمن در سوره حشر است که هر دو اسماء مشترک خدا و بندگان است. خدا به بنده‌اش ایمان دارد و او را تصدیق و تأیید و حمایت می‌کند. بدون این فضل و رحمت الهی انسان موفق نیست و این رازی بزرگ است که توحید و هدف خلقت را توضیح می‌دهد. @estentagh

در نکته۳۹ تفسیر #سوره_عنکبوت‌ نظر علامه طباطبایی ذیل آیه وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ (عنکبوت۶۴)، بیان شد که زندگی این دنیا خالص نیست و جز سرگرمی و بازی نیست. یعنی دنیا حیات دارد ولی سطحی و در حد لهو و لعب است. اما آخرت حیات خالص است. پس می‌توان گفت دنیا همان آخرت خالص نشده است. برنامه زندگی پس از زندگی با مقایسه شاخص‌های اینجا و آنجا، مکررا نشان داد که چگونه گزارش‌گران تجربه نزدیک به مرگ می‌گویند زندگی این دنیا با آن دنیا قابل مقایسه نیست. این تکرار گزارش تا جایی پیش رفت که در آخرین روز ماه رمضان گفته شد: وضعیت اینجا در دنیا اصلاً زندگی نیست بلکه نامی‌ دیگر مانند زنده‌مانی شایسته تر است. آیا قسمت پایانی آیه یعنی لوکانوا یعلمون (ای کاش می‌دانستند) را تجربه‌گران تا حدی متوجه شده‌اند؟ https://telewebion.com/episode/0x62baff4 @abbas_mowzoon @estentagh @rezakarimi

تحلیل محتوای منابع جشنواره رضوی با موضوع سیره و زندگانی امام حسن عسکری علیه‌السلام دانلود در کیفیت‌های بالاتر: https://www.aparat.com/v/Jgi9O @estentagh

آیات أَحَسِبَ اَلنّٰاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنّٰا وَ هُمْ لاٰ يُفْتَنُونَ وَ لَقَدْ فَتَنَّا اَلَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اَللّٰهُ اَلَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ اَلْكٰاذِبِينَ (عنکبوت۲و٣)، ایمان و فتنه را ملازم هم می‌داند. وقتی کسی از ايمان بگويد به بلا و فتنه می‌افتد تا صدق و کذب ایمانش معلوم شود. تفاوت اسلام و ايمان هم‌اینجاست که ایمان چون کار قلب است باید صدق آن آزموده شود وگرنه با قول فقط اسلام سنجیده می‌شود. اسلام دین قولی و ایمان دین قلبی است و شناخت قلب با آزمایش است. اگر کسی با خواندن اذکار و ادعیه دچار برخی مشکلات می‌شود نباید از آن‌ها گله کند بلکه آیه یُفتَنون در او جاری شده است.منظور از مشکلات هرآنچه است که فتنه و بلا نامیده می‌شود. به قول حافظ عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها. ایمان اظهار عاشقی است و نازپرورد تنعم نبرد راه به دوست، عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد. @estentagh

قاعده زرین سیری در نامه ۳۱ #نهج_البلاغه بخش پانزدهم ۱۶اردیبهشت ۱۴۰۲ @estentagh @rezakarimi

رهبر معظم انقلاب در سخنرانی روز کارگر با اشاره به آیه لَیسَ لِلاِنسانِ اِلّا ما سَعیٰ‌ نتیجه گرفت که: ما احتیاج داریم که یک رابطه‌ی مستقیمی بین درآمد و کار وجود داشته باشد. این نتیجه آیه را از ساحت اخروی به ساحت دنیوی می‌کشاند یعنی آیه فقط درباره حسابرسی اعمال انسان در آخرت نیست بلکه وضعیت انسان در روابط اجتماعی این‌جهانی را هم شامل می‌شود. با این تفسیر آیه مذکور فقط تذکری معنوی نیست بلکه ابعاد فقهی اقتصادی هم دارد. منظور ایشان این است که: "درآمد بایستی ناشی از سعی و کار و تلاش باشد. یعنی خیلی از این پولها و ثروتهای بادآورده غلط است. ما باید فرهنگ ثروت بادآورده را در کشور متوقّف کنیم. این کارِ بلندمدّت و مشکلی است امّا باید بشود؛ فرهنگِ ارتباطِ درآمد با کار". در ادامه ایشان یک مصداق پول بادآورده بدون کار را دلالی می‌داند: "خیلی از این واسطه‌گری‌ها و سوداگری‌ها و دلّال‌بازی‌ها، رشوه دادن و رشوه گرفتن‌ها و رباخواری‌ها در بعضی از جاها، ویژه‌خواری‌ها برای یک درآمدِ آسانِ بی‌دردسرِ بدون کار، همه‌ی اینها برای جامعه مضر است. درآمد باید با کار ارتباط مستقیم داشته باشد". آیه لیس لَیسَ لِلاِنسانِ اِلّا ما سَعیٰ‌ مالکیت را منحصر در "سعی" می‌کند یعنی بدون سعی چیزی برای انسان نیست. علی علیزاده در یک سخنرانی مجازی به اهمیت این بحث از نظر تقابلی که با اقتصاد لیبرالی دارد مفصلاً پرداخته است‌ و بر این اساس مصادیق دیگری مانند بورس‌بازی را هم به عنوان درآمد بدون کار اضافه کرده است. تحلیل او با وجود همه دقت‌نظرهایش قرآنی نیست و فقط علیه اقتصاد راست‌گراست. اکنون درآمدهای بدون کار بسیاری حتی مدعیان پیروی از قرآن را آلوده کرده است. ارزش سخنرانی رهبر در بازخوانی آیه سعی است تا بار دیگر ظرفیت‌های قرآن برای اقتصاد اسلامی مورد توجه قرار بگیرد. همینجاست که باید گفت: مرتبه این مسئله نباید در سطح عرفی و دنیوی تقلیل پیدا کند. از منظر توحیدی، پیش از سعی باید اراده و نیت هم سنجیده شود برای همین بعضی در آخرت از سعی خود راضی نیستند و بلکه سعیشان گم و حبط می‌شود. پس جمله "برای انسان جز آنچه سعی کرده نیست" یک حقیقت پنهان دارد: انسان امکان هر سعی را ندارد و سعی هر کس بنابه نحوه پیوند و اتصال او متفاوت است. هر چند نیت و پیوند انسان جز با سعی و عمل ظاهر نمی‌شود. حافظ که گفت: دولت آن است که بی خونِ دل آید به کنار ور نه با سعی و عمل باغِ جَنان این همه نیست او نفی سعی نکرده است بلکه منظورش این است که سعی باید در سایه یار باشد و برای سعی و عمل توفیق لازم است. حقیقت جهان فقط این جهانی نیست و اسباب کارگاه هستی فقط این نیست که به ظاهر دیده می‌شود. حاصلِ کارگه کون و مکان این همه نیست باده پیش آر که اسبابِ جهان این همه نیست باده آوردن سبب می‌شود انسان به سعی خود تکیه نکند و از اسباب ظاهری به مسبب‌الاسباب رو کند. ارث، هدیه، انفال، فیء، همگی ثروت‌های بدون کار هستند که حاصل پیوند‌های حلال‌اند. بلکه کار هست اما کار در اوقاتی است که با دوست به سر می‌شود نه اعمال خستگی‌آور و خون‌دل‌آور. بی می و معشوق بطالت جای کار را می‌گیرد: به هرزه بی می و معشوق عمر می‌گذرد بِطالتم بس از امروز کار خواهم کرد کار با توسل به خداوند اثر دارد وگرنه حاصل کار دنیوی کوتاه و موقت است. آیه وَ مٰا أَفٰاءَ اَللّٰهُ عَلىٰ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمٰا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لاٰ رِكٰابٍ وَ لٰكِنَّ اَللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلىٰ مَنْ يَشٰاءُ وَ اَللّٰهُ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (حشر٦) صراحتاً از تصاحب اموال بدون کار سخن می‌گوید و نظر حافظ به چنین آیاتی است. ولی این فیء حاصل پیوند با خدای قدیر هست نه حاصل نشستن و قعود. در حقیقت سعی انسان درون او و ایمانش را نشان می‌دهد و سعی و عمل ذاتاً ارزشی ندارد و نقش آن نمایندگی حقیقتی بالاتر است. ممکن است به این نکته تکمیلی اشکال وارد شود که نگرش توحیدی به علم اقتصاد و مسئله کار و کارگر ذاتاً ارتباطی ندارد و از نظر اخروی مهم است و آیه سعی هم در دو ساحت مستقل می‌تواند مبنا قرار بگیرد. ولی قواعد اداره این دنیا از عالم موازی و باطنی خود مستقل نیست یعنی بدون نگرش توحیدی اقتصاد و کار دنیوی به رنج و تذبذب و کشمکش مداوم آلوده است حتی اگر ظاهراً قرآنی باشد. @estentagh

تزو‌ّد و تزوید سیری در نامه ۳۱ #نهج_البلاغه بخش شانزدهم ۳۰اردیبهشت ۱۴۰۲ @estentagh @rezakarimi

از تفسیر سوره روم در المیزان فهمیدیم که: -در قصه پیروزی و شکست روم ظاهر حوادث مهم نیست بلکه تأویل آنها مهم است. -قانون زوجیت به معنی ناقص بودن و فقیر بودن زوج است و پشت کردن به آن ادعای خدایی داشتن است. -اگر علامه طباطبایی با تفسیر فطرت به دین مخالف است چون این تفسیر مطابقت دین با خلقت را نادیده می‌گیرد. -از ظاهر المیزان در تفسیر آیه امت واحده (بقره۲۱۳) نوعی بدویت برداشت می‌شود. اما در آیه فطرت (روم۳۰)، علامه طباطبایی صریحاً امت واحده را امت فطری می‌نامد. -علامه طباطبایی نه تنها روایت گریه نوزاد با نقل عمر را نادیده نگرفته بلکه آن را دارای لطیف‌ترین اشارات دانسته است. -نباید شهادت نوزاد و دیگر موجودات بی‌زبان را از جنس الفاظ و علم دنیوی دانست. -حقیقت قرآنی شیب (پیری) نوعی شکستگی ملازم با ضعف بعد از قوت است. -بر اساس تفسیر علامه از علم، کسی که اطلاعات ذهنی با ظن و تخمین یا شک و تردید دارد عالم نیست. @estentagh

حجت‌الاسلام عالی برای توصیف امام رئوف علیه السلام تفاوت رأفت و رحمت را بیان می‌کند. پیش از این در گروه المیزان تفاوت این دو صفت بیان شده بود 👇که آن بیان با سخنان ایشان هماهنگ است: https://eitaa.com/estentagh/34 #امام_رضا_علیه_السلام #رأفت @estentagh

دعا و رحمت الهی -سه علت تأخیر در اجابت -اصرار در دعا؛ مسئله‌ای که در نسخه تحف‌العقول آمده و در نهج‌البلاغه نیست! -آیا دعا اعتراض به وضع موجود است؟ سیری در نامه ۳۱ #نهج_البلاغه بخش هفدهم ۱۳خرداد ۱۴۰۲ @estentagh @rezakarimi

مروری بر آثار قرآنی امام خمینی http://www.mersadnews.ir/news/434964