📃 اصفهان همون طبسه! (خلاصه‌ی یادداشتِ "چرا اصفهان همان طبس است؟" برای توزیع در تجمعات) 🔴 ابعاد: کاغذ آ ۶

📎 پیوست های یادداشت: چرا اصفهان همان طبس است؟ 🔻فایل چاپیِ خلاصه‌ی یادداشت (جهت توزیع در تجمعات) 🔻فایل صوتیِ ارائه‌ی یادداشت در یکی از تجمعات (دانلود از پیام‌رسان بله)

📁 #پرونده | دریای اراده ها (رهیافتی به تجمعات شبانه‌ی مردم ایران و اندیشه‌ی پشتیبانِ آن) 📄 شماره ۳ | جهنّمِ "سلطه پذیری" بسم الله الرحمن الرحیم 🔹️در دنیایی که "سلطه‌گر" نفس می‌کشد، تنها دو گزینه در مقابل هر جامعه قرار دارد: - یا "آقاییِ سطله‌گر را بپذیرد" و قیدِ "استقلال" را بزند؛ - یا با انتخابِ استقلال، "با سلطه‌گر اعلان جنگ کند."(ر.ک: یادداشتِ "یا جنگ یا ذلّت!") 🔸️اما چه عیب دارد اگر جامعه‌ای، سلطه پذیر باشد؟ آیا عاقلانه نیست که با صرف نظر کردن از استقلال، آتش دشمنیِ سلطه‌گر را زیر خاکستر نگه داریم و با کنار گذاشتنِ آرزویِ "قدرتمند شدن"، در سایه‌ی "آقاییِ سلطه‌گر"، زندگیِ آرامی داشته باشیم؟ 🔹️برای یافتنِ پاسخ این سوال، بد نیست به تجربه‌ی جوامعی که "این راهِ طی شده" را پیش‌تر از ما رفته اند، نگاهی بیَندازیم: • کشوری را می‌شناسم که آقاییِ آمریکا را پذیرفت و اجازه داد در خاکش پایگاه نظامی بزنند؛ و تا کنون، یکی از شایع ترین جرایم آن کشور، "تجاوز و کشتارِ زنان، توسط سربازان و پیمان‌کاران آمریکایی" بوده است.(بیشتر بخوانید.) • کشوری را می‌شناسم که با گرمی از پایگاه های نظامی آمریکا استقبال کرد و هر آنچه می‌توانست، نفت و ثروتش را به پای آمریکا ریخت، اما عاقبت توسط همان آمریکا، "گاو شیردِه" و "باسَن‌بوس" نامیده شد؛ و نیز به خاطر پایگاه های همان سلطه‌گر، خاکش را موشک باران کردند.(ر.ک: یادداشتِ "راهِ خمینی یا راهِ سعودی؟!") • و مثال های دیگری که ذکر آنها، کار را به درازا می‌کشاند... 🔸️ملت ایران نیز، "نَرَفته‌ی این راهِ طی شده" نبود؛ و سال های سال، طعمِ سلطه‌پذیر بودن را با گوشت و پوست و استخوانش چشیده بود.(ر.ک: همان یادداشت) اما عاقبت، آتش‌فشانِ باور هایش فوران کرد و در برابر سلطه‌گر، اعلان جنگ نمود. کدام "باور ها"؟ 🔹️ملّتِ ایران، "توحید" را باور داشت و توحید، به او اجازه نمی‌داد که آقاییِ هیچ‌کس، به جز خداوند را بپذیرد. ملّتِ ایران از قرآن آموخته بود که کمترین هزینه‌ی بردگی و بندگیِ هر چیز و هر کسی به جز خدا، "بیچارگی و خواریِ در همین زندگیِ دنیایی" است؛ و بیچارگیِ آخرتش را که نگو و نپرس! • إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ (آیه‌ی ۱۵۲ اعراف) - بی تردید کسانی که گوساله را [به پرستش] گرفتند، به زودی خشمی سخت از پروردگارشان، و خواری و ذلتی در زندگی دنیا به آنان خواهد رسید؛ و این گونه دروغ بافان را کیفر می دهیم.(ر‌.ک: یادداشتِ "ملّتِ خدا پرست!") 🔸️آری! چه خوب کردند ملّتِ ایران، که وقتی سلطه‌گرِ روزگار، آنها را بین "شمشیر" و "ذلّت" مخیّر کرد(۱)، "مرگ پیروزمندانه" را بر "زندگیِ ذلیلانه" ترجیح دادند: • قَدِ اسْتَطْعَمُوكُمُ الْقِتَالَ، فَأَقِرُّوا عَلَى مَذَلَّةٍ وَ تَأْخِيرِ مَحَلَّةٍ أَوْ رَوُّوا السُّيُوفَ مِنَ الدِّمَاءِ تَرْوَوْا مِنَ الْمَاءِ؛ فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ وَ الْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ. (خطبه‌ی ۵۱ نهج‌البلاغه) - [فرمان حضرت برای آزاد كردن آب فرات از چنگ شامیان:] شاميان با بستن آب شما را به پيكار دعوت كردند. اكنون بر سر دو راهى قرار داريد: يا به ذلّت و خوارى بر جاى خود بنشينيد، و يا شمشيرها را از خون آنها سيراب سازيد تا از آب سيراب شويد. پس بدانيد كه مرگ، در زندگى توأم با شكست، و زندگى جاويدان، در مرگ پيروزمندانه شماست. ✍ جوانِ عصر خمینی 🔻پی‌نوشت____ ۱_ أَلاَ وَ إِنَّ اَلدَّعِيَّ اِبْنَ اَلدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اِثْنَتَيْنِ اَلسِّلَّةِ وَ اَلذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا اَلذِّلَّةُ (از بیانات نقل شده از امام حسین علیه‌السلام) - خوانده‌شده و فرزندِ خوانده‌شده(کنایه از کسی که در نَسَبَش حرف و حدیث وجود دارد.) مرا بین دو چیز قرار داده است: شمشیر و خواری؛ و ما هرگز خواری را نمی‌پذیریم. ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📃 جهنّم سلطه پذیری (خلاصه‌ی یادداشتِ "جهنّم سلطه پذیری" برای توزیع در تجمعات) 🔴 ابعاد: کاغذ آ ۶ ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📎 پیوست های یادداشت: جهنّم "سلطه پذیری" 🔻فایل چاپیِ خلاصه‌ی یادداشت (جهت توزیع در تجمعات) 🔻فایل صوتیِ ارائه‌ی یادداشت در یکی از تجمعات (دانلود از پیام‌رسان بله)

📁 #پرونده | دریای اراده ها (رهیافتی به تجمعات شبانه‌ی مردم ایران و اندیشه‌ی پشتیبانِ آن) 📄 شماره ۴ | مرز های "دشمنی" کجاست؟ بسم الله الرحمن الرحیم 🔸️"دشمنی" واقعیتی است انکار ناپذیر، که در حیات اجتماعیِ انسان وجود دارد. این پدیده‌ی انکار نشدنی، هر چقدر هم که "خوشایند نباشد"، در بسیاری از اوقات، حقیقتا "اجتناب ناپذیر" است. 🔹️اجتناب ناپذیریِ دشمنی تا آنجاست، که قرآن کریم معتقد است برای دشمنی کردن نیز باید "الگو" داشت! • قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَ بَدَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَ الْبَغْضَاءُ أَبَدًا... (بخشی از آیه‌ی ۴ ممتحنه) - برای شما سرمشق خوبی در زندگی ابراهیم و کسانی که با او بودند وجود داشت، در آن هنگامی که به قوم (مشرک) خود گفتند: "ما از شما و آنچه غیر از خدا می‌پرستید بیزاریم؛ ما نسبت به شما کافریم؛ و میان ما و شما عداوت و دشمنی همیشگی آشکار شده است..." 🔸️اما دو پرسش اساسی وجود دارد: ۱_ چرا "دشمنی"، اجتناب ناپذیر می‌شود؟ ۲_ این دشمنیِ اجتناب ناپذیر را تا کجا باید ادامه داد؟ 🔹️ادامه‌ی همان آیه، "مرزِ دشمنی" را نشان می‌دهد و راهی برای پاسخِ پرسشِ دوم می‌گشاید: • ...وَ بَدَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَ الْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ... - ...و میان ما و شما عداوت و دشمنی همیشگی آشکار شده است؛ "تا آن زمان که به خدای یگانه ایمان بیاورید!"... 🔸️آری! مرزِ دشمنی، "توحید" است؛ کدام توحید؟ همان توحیدی که موحِّد را از "بردگی و بندگیِ غیر خدا"، باز می‌دارد. با این وصف، تمام کسانی که حاضر نیستند تن به بردگیِ غیر خدا بدهند، در یک جبهه قرار دارند. 🔹️ملّتی را سراغ دارم، که دستِ رد بر سینه‌ی "بردگیِ آمریکا" زده است. برخی از بانوانِ این ملت، "حجابی که مطابقِ رساله‌ی عملیه باشد" ندارند، برخی دیگر از افرادِ این ملت، مذهبی و مسجدی و هیئتی نیستند و حتی برخی دیگر، بر اساس شریعتی غیر از شریعتِ اسلام زندگی می‌کنند؛ اما همگی در یک جبهه اند. چرا؟ چون پای "توحید" ایستاده اند.(ر.ک: یادداشتِ "ملّتِ خداپرست!") 🔸️این "ملّتِ افسانه‌ای"، امروز شاید بیشتر از روزهای دیگر، تمرین می‌کنند که ضعف های یکدگیر را، مرزِ دشمنی قرار ندهند و جملگی، روی "مرزِ واقعیِ دشمنی" تمرکز کنند؛ همان‌طور که پیشوای‌ شهیدشان، بار ها این نکته را متذکر شده بود: • بعضی از همینهائی که در استقبالِ امروز بودند... خانم‌هایی بودند که در عرف معمولی به آنها میگویند «خانم بدحجاب»؛ اشک هم از چشمش دارد میریزد. حالا چه کار کنیم؟ ردش کنید؟ مصلحت است؟ حق است؟ نه، دل، متعلق به این جبهه است؛ جان، دلباخته‌ی به این اهداف و آرمانهاست. او یک نقصی دارد. مگر من نقص ندارم؟ نقص او ظاهر است، نقصهای این حقیر باطن است؛ نمی‌بینند. (بیانات ۱۹ مهر ۱۳۹۱) 🔹️اما دلیلِ "اجتناب ناپذیر بودنِ دشمنی" چیست؟ شاید پاسخ را در یک کلمه بتوان خلاصه کرد: "سیری ناپذیری"؛ سیری ناپذیریِ سلطه‌گرانی که تا "بَله‌قربان‌گوی محضِ" آنها نشوی، از زندگیِ خویش راضی نمی‌شوند! • وَ لَنْ تَرْضَىٰ عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ (بخشی از آیه‌ی ۱۲۰ بقره) - هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد، (تا به طور کامل، تسلیم خواسته‌های آنها شوی، و) از آیین (تحریف یافته) آنان، پیروی کنی.(ر.ک: یادداشت های "یا جنگ یا ذلت!" و "جهنّم سلطه پذیری") ✍ جوانِ عصر خمینی ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📎 پیوست های یادداشت: مرز های "دشمنی" کجاست؟ 🎙فایل صوتیِ ارائه‌ی یادداشت در یکی از تجمعات (دانلود از پیام‌رسان بله)

☀️ آیه‌ی ۱۷۹ سوره‌ی آل عمران: مَا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَىٰ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىٰ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشَاءُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ۚ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ. • چنین نبود که خداوند، مؤمنان را به همان‌گونه که شما هستید واگذارد؛ مگر آنکه ناپاک را از پاک جدا سازد. و نیز چنین نبود که خداوند شما را از اسرار غیب، آگاه کند (تا مؤمنان و منافقان را از این راه بشناسید؛ این بر خلاف سنت الهی است؛) ولی خداوند از میان رسولان خود، هر کس را بخواهد برمیگزیند؛ (و قسمتی از اسرار نهان را که برای مقام رهبری او لازم است، در اختیار او می‌گذارد.) پس (اکنون که این جهان، بوته آزمایش پاک و ناپاک است،) به خدا و رسولان او ایمان بیاورید! و اگر ایمان بیاورید و تقوا پیشه کنید، پاداش بزرگی برای شماست. (ترجمه: آیت الله مکارم)

📄 #یادداشت | هر چه "مجتبی" بگوید... بسم الله الرحمن الرحیم 🔹️بنده یک تحلیل‌گرِ سیاسیِ کارکشته نیستم، همچنان که مقام سیاسی و امنیتی نیستم و از جزئیاتِ فراوانی که در میدان وجود دارد، اطلاعات کاملی ندارم. اما در عوض، شکر خدا، خیال می‌کنم که یک چیز را فهمیده باشم: 🔸️مسائل سیاسی و اجتماعی -همچون جنگ و چگونگی شروع و پایان آن- پر از متغیّر هایی است که تا به همه‌ی آنها اشراف نداشته باشی، نمی‌توانی بهترین تصمیم را بگیری؛ واقعیت آن است که برای ما مردمِ کفِ خیابان، بسیاری از این متغیّر ها پوشیده (=غیب) است و جز در حد اخباری که از رسانه ها به دست‌مان می‌رسد، اطلاعی از آنها نداریم. 🔹️بیشترین اشراف را کسی دارد، که مدیریت و رهبریِ میدان در دستان اوست؛ و طبعا اوست که می‌تواند بهترین تصمیم را بگیرد. اما تضمینِ این که آن مدیر و آن رهبر بهترین تصمیم را خواهد گرفت، چیست؟ اگر تضمین می‌خواهی، باید رهبرت "مجتبی" (=برگزیده) باشد. 🔸️مجتبی (=برگزیده) چه کسی است؟ کسی اجمالا به "درایت" و "تعهد" او اطمینان داری؛ یعنی اطمینان داری که فهم و تدبیر لازم را برای گرفتنِ بهترین تصمیم دارد و نیز، پایبند ترین شخصی است که می‌شناسی؛ پایبند به اینکه: • به همه‌ی مردم فکر کند و نه فقط به خودش یا به حزب خاصی، • در تشخیصِ بهترین تصمیم کوتاهی نکند، • در گرفتنِ تصمیم درست، از تهدید ها نترسد و دلش با تطمیع ها نلرزد. و این، همان نعمتِ ولایت است. 🔹️ساز و کاری که با نام "مجلس خبرگان" در کشور ما ایجاد شده، برای همین است که چنین شخصی را بشناسد و در جایگاهِ مدیریت و رهبریِ جامعه بنشاند؛ و این ساز و کار، در حدود ۳۷ سال پیش، یک بار کارآمدیِ خود را نشان داد و ایرانِ عزیزِ ما را تا حدود ۴ دهه، از برکاتِ تصمیمِ خود، بهره‌مند کرد. ان‌شاءالله برکاتِ این تصمیم جدید نیز به زودی آشکار خواهد شد. 🔸️این همه کلام را طولانی کردم که بگویم: من از "غیبِ" این آتش‌بس دو هفته‌ای و مذاکراتی که قرار است در طول آن انجام شود، با خبر نیستم؛ و شاید قرار نباشد که همیشه با خبر شوم: • وَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ (آیه‌ی ۱۷۹ آل عمران) - و خدا بر آن نیست که شما را بر غیب آگاه کند. 🔹️اما با کنارِ هم گذاشتنِ دو چیز، می‌توانم به قلبم بگویم که "آرام باش!"؛ و آن دو چیز: 1️⃣ وَ لَٰكِنَّ اللَّهَ "يَجْتَبِي" مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشَاءُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ۚ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ - ولی خداوند از میان رسولان خود، هر کس را بخواهد بر می‌گزیند؛ (و قسمتی از اسرار نهان را که برای مقام رهبری او لازم است، در اختیار او می‌گذارد.) پس به خدا و رسولان او ایمان بیاورید! و اگر ایمان بیاورید و تقوا پیشه کنید، "پاداش بزرگی" برای شماست. 2️⃣ "در همین راستا و مطابق تدبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای (حفظه الله) و تصویب شورای عالی امنیت ملی، و با توجه به دست بالای ایران و مقاومت در میدان نبرد، و ناتوانی دشمن از اعمال تهدیدهای خود برغم همه ادعاها، و پذیرش رسمی همه مطالبات بحق مردم ایران، تصمیم گرفته شد، برای نهایی کردن جزئیات، مذاکرات در اسلام آباد انجام شود تا ظرف حداکثر ۱۵ روز با نهایی شدن جزئیات پیروزی ایران در میدان، در مذاکرات سیاسی نیز تثبیت گردد." (بخشی از بیانیه‌ی شورای عالی امنیت ملی) 🔸️الحاصل: از "غیبِ" قضیه خبر ندارم؛ هر چه "مجتبی" بگوید، لبیک... ✍ جوانِ عصر خمینی ✅ اعترافات: @eterafat_ir

📄 #یادداشت | ساعتِ "ابهام" و "سرنوشت" بسم الله الرحمن الرحیم 🔹️ساعتِ "ابهام و سرنوشت" چیست؟ لحظاتی است که "سرنوشتِ نهایی" کارزار را تعیین می‌کند و در عین حال، خیلی "مبهم" است؛ چرا ابهام؟ از آن رو که هر لحظه، امکانِ "برنده شدنِ بازنده" و یا "بازنده شدنِ برنده" وجود دارد. 🔸️در ساعتِ ابهام و سرنوشت: • ممکن است "پیروزیِ اُحُد"، تبدیل به "شکست" شود، • و یا "شکستِ حُنین"، به "پیروزی" بدل گردد. 🔹️"پیروزیِ اُحُد"، چگونه به "شکست" انجامید؟ قرآن سه دلیل را ذکر می‌کند(ر.ک: آیه‌ی ۱۵۲ ال عمران): ۱_ "فَشِلْتُمْ": خالی کردنِ میدان ۲_ "تَنَازَعْتُمْ": تفرقه و اختلاف ۳_ "عَصَيْتُمْ": سرپیچی از فرمانِ پیامبر (امام جامعه) 🔸️"شکستِ حُنین" چگونه به "پیروزی" رسید؟ تاریخ روایت می‌کند: • رسول خدا که چنین دید [اشاره به شبیخون خوردن مسلمانان فرار بسیاری از آنها]، به عباس بن عبدالمطلب -که عنان مرکب پیامبر را گرفته بود و صدایی بلند و رسا داشت- فرمود تا ندا کند:‌ ای "انصار"!،‌ ای "اصحاب سَمُرَه"!،‌ ای اصحاب "سورة البقرة"! پس از آن، فراریان از هر طرف نزد رسول خدا بازگشتند، به گونه‌ای که در همان‌جا یکصد نفر نزد پیامبر [= امام جامعه] گرد آمدند و پیامبر دلیرانه به یاری آنان با مشرکان جنگید. و کم‌کم بقیه اصحاب لبیک‌گویان و شتابان از هر سوی بازگشتند.(ویکی شیعه) 🔹️با این وصف، شاید اولین کارِ لازم، "ساعتِ ابهام و سرنوشت دانستنِ" وضعیتی است که در آن هستیم؛ بدان معنا که سرنوشتِ جنگ را تمام شده نپنداریم. و پس از این: 1️⃣ دچارِ "عصیتم" نشویم و به ندایِ "ای انصارِ" امام جامعه، لبیک گوییم: رعایتِ همین مسئله، به تنهایی همه‌ی عبرت های "اُحُد" و "حُنین" را تأمین خواهد کرد(ر.ک: اولین پیام رهبر انقلاب): 2️⃣ دچارِ "تنازعتم" نشدن: • باید بر وحدت بین آحاد و اقشار ملّت که معمولاً در مواقع مضیقه نمود خاصّی پیدا میکند، خدشه‌ای وارد نشود. 3️⃣ دچارِ "فشلتم" نشدن: • باید حضور مؤثّر در صحنه حفظ شود؛ چه به صورتی که در این روزها و شبهای جنگ از خود نشان دادید، و چه به صورت انواع نقش‌آفرینی‌های مؤثّر در عرصه‌های مختلف اجتماعی، سیاسی، تربیتی، فرهنگی و حتّی امنیّتی. 🔸️آخرین خاصیتِ "ساعتِ ابهام و سرنوشت" نیز، آن است که "همه کاره بودنِ خدا"، بیش از پیش آشکار می‌شود: • مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ (آیه‌ی ۲۱۴ بقره) - به آنان سختی ها و آسیب هایی رسید وچنان متزلزل و مضطرب شدند تا جایی که پیامبر و کسانی که با او ایمان آورده بودند [در مقام دعا و درخواست یاری] می گفتند: یاری خدا چه زمانی است؟ [به آنان گفتیم:] آگاه باشید! یقیناً یاری خدا نزدیک است. 🔹️و دچارِ "عصیتم" نشدن، یعنی ایستادنِ پای امام جامعه، همان چیزی است که در "ساعتِ ابهام و سرنوشت"، این "نصرتِ نزدیک" را به منزل می‌رساند: • إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ (آیه‌ی ۷ محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله) - اگر خدا را یاری کنید، خدا هم شما را یاری می کند و گام هایتان را محکم و استوار می سازد. 🔸️و از قضا اولین توصیه‌ی امام جامعه -که آن را به عنوان چهارمین کارِ لازم ذکر می‌کنیم- توجه داشتن به همین خاصیتِ ساعت ابهام و سرنوشت (یعنی ظهورِ بیشتر "همه کاره بودنِ خدا") است: 4️⃣ اوّلاً باید به یاد خداوند تبارک و تعالی و توکّل بر حضرتشان و توسّل به انوار طیّبه‌ی معصومین (صلوات اللّه ‌علیهم‌ اجمعین)، چون اکسیر اعظم و کبریت احمری نگریسته شود که تضمین‌کننده‌ی انواع گشایشها و ظفر قطعی بر دشمن است. ✍ جوانِ عصر خمینی ✅ اعترافات: @eterafat_ir