نمی‌خوام مورب بشه که؛ کامنت توی برنامه‌نویسی یه حالتی هست که کد رو داری ولی رنگش تغییر میکنه و حالا مورب هم می‌شه و وقتی برنامه رو ران کنی اون بخش اعمال نمیشه. برا این تیکه هم دوست داشتم کامنتش کنم، کمرنگ بشه و کمتر ببینمش که اگه خواستم بعدا حذفش کنم.

- شما: ‌ ‌https://eitaa.com/he_wrote/19 میشه توضیح بدی داستان از چه قراره؟ میشه ادامش رو بذاری؟ لطفا ‌

یه نفر گفت "کاش آن روز" رو ادامه بدم؛ منم این رو براش نوشتم. اگرم منظورت خود داستان هست، یه داستان کوتاه با داستان باز بود، در همین حد که گذاشتم تو چنل. البته داستانه بیشتر حالت استعاره‌ای داشت؛ حالا اگه خواستی توضیح میدم. اما متاسفانه ادامه‌ای نداره و داستان همینجا تموم میشه.

- شما: ‌ ‌اسم آخرین کتابی که خوندی چیه؟ امکانش هست اسم کتابایی که خوندی رو بذاری؟ ‌

"یکی از ما نفر بعدی است" که البته نصفه ولش کردم- فعلا می‌خوام یه چیز دیگه بخونم. نه امکانش نیست هزارتا کتاب خوندم تاحالا-

- شما: ‌ ‌بیو😊🎀 ‌

۱۹، قم، نرم افزار

- شما: ‌ ‌https://eitaa.com/excusem3/1054 اره میشه لطفا توضیح بدی؟ ای کاش ادامه داشت ‌

منظورم وقتی هست که وابسته کسی می‌شی، بهش اعتماد و تکیه میکنی اما اون فرد تو رو توی موقعیت بدی که توش گیر کردی رها می‌کنه. باعث می‌شه حتی بدتر آسیب ببینی.

و مثلا خط اخر، منظورم از اون تیکه این بود که حتی گاهی خودمونم قبول می‌کنیم زیادی ساده بودیم اما افسار احساسات از دست ادم در رفته. پس باز هم حسرت روزهایی که با اون فرد خائن داشته رو می‌خوره. من از زاویه دید یک ادم زخم خورده بدبخت این چیز مثلا داستان رو نوشتم؛ اما بیشتر به احمقانه بودنش اشاره می‌کنم. اینکه چطور گاهی حتی بعد از ضربه دیدن، باز هم نمی‌تونیم منطقی باشیم.

البته منظورم این نیست که ادم باید بدبین باشه یا اصلا اعتماد نکنه؛ ولی باید حواس‌مون جمع باشه که خودت رو داری برای چه کسی خرج می‌کنی؟