و مثلا خط اخر، منظورم از اون تیکه این بود که حتی گاهی خودمونم قبول می‌کنیم زیادی ساده بودیم اما افسار احساسات از دست ادم در رفته. پس باز هم حسرت روزهایی که با اون فرد خائن داشته رو می‌خوره. من از زاویه دید یک ادم زخم خورده بدبخت این چیز مثلا داستان رو نوشتم؛ اما بیشتر به احمقانه بودنش اشاره می‌کنم. اینکه چطور گاهی حتی بعد از ضربه دیدن، باز هم نمی‌تونیم منطقی باشیم.

البته منظورم این نیست که ادم باید بدبین باشه یا اصلا اعتماد نکنه؛ ولی باید حواس‌مون جمع باشه که خودت رو داری برای چه کسی خرج می‌کنی؟

- شما: ‌ ‌https://eitaa.com/excusem3/1056 چی میخوای بخونی؟ خب حداقل اسم اون کتابایی که بیشتر از همه دوست داشتی ‌

خشم اژدهایان. جلد اول مجموعه سیاه دل رو خیلی دوست داشتم. دیگه کتابای بادام، یکی از ما دروغ می‌گوید، ربکا و کیمیاگر هم جالب بودن..‌. دیگه یادم نمیاد چیزی‌.

- شما: ‌ ‌نماز میخونی؟ ‌

بله خداروشکر.

براش یه موجود ماورایی رو توصیف کردم که یه چیزی شبیه دم داره ولی درواقع دم نیست (یعنی اصلا پشت بدن نیست فقط شبیه دمه) و باید یه اسم مناسب براش بذاریم بعد یهو وسط بحث جدی:

اصلا سابقه نداشته باهام اینجوری شوخی کنه همیشه جدی بودیم🤣🤣

- شما: ‌ ‌حاجی دمت گرم خیلی خوب می‌نویسی هرچی بگم بازم کمه چطوری آنقدر کلمه های قدیمی یا سنگین میدونی درکل هرچی بگم بازم کمه ‌

- شما: ‌ ‌چجوری قلمت انقدرررر خوبه ‌