درخواست‌های طولانی یا چند دستور پشت‌سرهم ممکن است کودک را گیج کند. هر بار یک خواسته‌ی مشخص بگویید؛ مثلاً: «لطفاً کفش‌هایت را بپوش» به‌جای اینکه چند کار را یک‌جا فهرست کنید.
برای تغییر فعالیت هم کمی فرصت بدهید: «پنج دقیقه‌ی دیگر بازی تمام می‌شود و وقت شام است.» این هشدار کوتاه به کودک کمک می‌کند برای جابه‌جایی از یک کار به کار دیگر آماده شود.
@fandoqa
اگر موقعیت اجازه می‌دهد، به کودک دو انتخاب قابل‌قبول بدهید: «اول لباس‌هایت را می‌پوشی یا دندان‌هایت را مسواک می‌زنی؟» این‌طوری هم مرز شما روشن می‌ماند، هم کودک احساس می‌کند در تصمیم‌گیری سهم دارد.
وقتی همکاری کرد، همان رفتار را مشخص و صمیمی تحسین کنید: «ممنون که وقتی صدایت کردم آمدی.» توجه به رفتارهای مطلوب، به کودک نشان می‌دهد دقیقاً چه کاری ارزشمند بوده است.
@fandoqa
اگر کودک مخالفت کرد، احساسش را ببینید، اما خواسته‌ی ضروری را کنار نگذارید: «می‌دانم هنوز دوست داری بازی کنی؛ بااین‌حال الان وقت رفتن است.» با صدای آرام و جمله‌ای کوتاه، درخواست را تکرار کنید و وارد بحث طولانی یا تهدید نشوید.
اگر خودتان عصبانی شدید، چند لحظه مکث و نفس عمیق می‌تواند کمک کند آرام‌تر واکنش نشان دهید. هدف، کنترل کودک با ترساندن نیست؛ ساختن همکاری با ارتباط روشن، ثبات و احترام است.
اگر نسخه‌ی کامل را می‌خواهید، می‌توانید به وبسایت فندقا برید و مطالعه‌اش کنید
ادرس وبسایت:
fandoqa.ir
@fandoqa
ساعت ۶ عصر. شام روی گاز، تکلیف نصفه، دعوای بچه‌ها…
و صدات دارد بالا می‌رود. 😮💨
خیلی از مادرها وسط شلوغی تربیت، صبرشان تمام می‌شود و بعدش غرق احساس گناه می‌شوند.
این نشانهٔ بدی مادر بودن نیست؛
نشانهٔ خستگی است. 🤍
خبر خوب: آرامش یک استعداد نیست،
مهارتی است که تمرین می‌شود.
یک راهنمای ۷ گامی نوشته‌ایم تا بدون خودسرزنشی، آرام‌تر واکنش نشان بدهی.
👇 این ویدیو رو ببین
@fandoqa