ساعت ۶ عصر. شام روی گاز، تکلیف نصفه، دعوای بچه‌ها…
و صدات دارد بالا می‌رود. 😮💨
خیلی از مادرها وسط شلوغی تربیت، صبرشان تمام می‌شود و بعدش غرق احساس گناه می‌شوند.
این نشانهٔ بدی مادر بودن نیست؛
نشانهٔ خستگی است. 🤍
خبر خوب: آرامش یک استعداد نیست،
مهارتی است که تمرین می‌شود.
یک راهنمای ۷ گامی نوشته‌ایم تا بدون خودسرزنشی، آرام‌تر واکنش نشان بدهی.
👇 این ویدیو رو ببین
@fandoqa
سلام عصرتون بخیر مامانای عزیز 🌿
به این موقعیت توجه کنید:
نوبت آرایشگاه گرفته‌اید، کودک‌تان هم تا دقیقهٔ قبل راضی بود. اما همین‌که به در آرایشگاه می‌رسید، دستتان را محکم می‌گیرد و با گریه می‌گوید: «نمی‌خوام!»
دور و برتان پر از نگاه است و خودتان هم نمی‌دانید چه کار کنید. اصرار؟ قول و قرار؟ یا برگردید خانه؟
اگر این صحنه برایتان آشناست، شما تنها نیستید.
@fandoqa
خیلی از ما در این لحظه همان کاری را می‌کنیم که از پدر و مادرمان یاد گرفته‌ایم: «اگه نیای، دیگه بیرون نمی‌برمت!» یا «ببین بقیهٔ بچه‌ها چقدر آرام نشسته‌اند!»
اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند پشت این «نه»، معمولاً لجبازی نیست، ترسی قابل‌فهم است؛ از صدای ماشین، لمس ناگهانی یا غریبه‌بودن آرایشگر. تهدید و مقایسه ترس را کم نمی‌کند و ممکن است خاطرهٔ بدتری از آرایشگاه بسازد.
خبر خوب این است که چند کار ساده و عملی هست که می‌تواند همین ۱۰ دقیقه را برای هر دوی شما آرام‌تر کند.
@fandoqa