eitaa logo
منبرک فاطمی
8.9هزار دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
1.4هزار ویدیو
1.7هزار فایل
🔸 مباحث قرآنی، اخلاقی،داستان 🔸اهلبیت ومناسبتهامذهبی 🔸احکام کاربردی،پاسخگو 🔸مرثیه و مداحی 🔸عفاف وحجاب 🔸جهادتبیین 🔸فرزندآوری 🔸مهدویت 🔸شهدا 🔸نماز ✔️ هدیه به رهبر شهید و والدین،وخواهروبرادرانم. (فاطمی) @a_f_133 🔺فهرست https://eitaa.com/fatemi222/6618
مشاهده در ایتا
دانلود
💠داستان  قاضی نوراللّه شوشتری در کتاب المجالس ماجرای عجیبی نقل کرده است؛ او از پدر و مادری ناصبی متولد شده بود. مادرش نذر کرده بود که اگر پسری از او متولد شود او را برای دزدی و غارت گری در راه زائران حضرت امام حسین (ع) بفرستد تا اموال زائران را غارت کند و آنان را به قتل برساند! زمانی که او به دنیا آمد و به عنفوان جوانی رسید او را به خاطر ادای نذرش سر راه زائران فرستاد. هنگامی که به نواحی مسیّب نزدیک کربلا رسید به انتظار ورود زائران نشست ولی خوابی سنگین او را فرا گرفت و در حالی که خواب بود، قافله زائران از جادّه گذشته، گرد و غبار قافله زائران بر روی او می‌نشیند در این اثنا به خواب می‌بیند که قیامت برپا شده، فرمان آمده که او را به دوزخ دراندازند ولی آتش به خاطر آن گرد و غبار پاک به او نرسید. در حالی که از آن نیّت زشتش لرزان و ترسان بود از خواب بیدار شد. از آن پس ملازم ولایت اهل بیت گشت و مدتی بسیار طولانی مقیم کربلا و ساکن حائر شریف حضرت امام حسین (ع)شد و از این هنگام بود که مدح و ستایش اهل بیت را محور کار خود قرار داد و با یک رباعی کار نورانی مدیحه‌سرایی‌اش را شروع کرد: إذا شِئْتَ النَّجاةَ فَزُر حُسَیناً   لِکَیْ تَلْقی الألهَ قَرِیْرَ عَیْنِ فإنَّ النارَ لَیْسَ تَمَسُّ جِسْمَاً  عَلیهِ غُبارُ زوَّارِ الحسین 👈آنچه گفته شد سرگذشت ابوالحسن جمال الدین علی بن عبدالعزیز موصلی حلّی از ادیبان بزرگ و از مدیحه‌سرایان اهل بیت علیهم السلام و شاعری برجسته و انسانی فاضل بود که در شهر حلّه می‌زیست و در سال ۷۵۰ قمری در همانجا درگذشت و مزارش در شهر حلّه زیارتگاه معروفی است. 💠داستان مرحوم علامه نوری از عالم بزرگوار و متقی و معدن علم و فضل، شیخ المشایخ شیخ جواد و او از پدر بزرگوارش عالم متقی شیخ حسین نجفی نقل می‌کند: مردی نصرانی در بصره تجارت داشت ‌سود بسیار از بازرگانی به دست آورد، به طوری که بصره را برای سکونت و تجارت خود مناسب ندید. همکاران و دوستانش برای او نوشتند به بغداد بیا، بصره برای تو سزاوار نیست. ناگزیر اموال خود را گرد آورده، به سوی بغداد حرکت کرد تا بتواند به کسب خود ادامه دهد. در راه دزدان به وی حمله کردند و اموالش را چپاول نمودند. تاجر بینوا با دست خالی و پای پیاده خود را به یکی از بادیه نشین‌ها رسانیده و به عنوان مهمان بر آن‌ها وارد شد. کم کم با اهل قبیله مأنوس گردید، و در تغییر مکان با آن‌ها همراه، و در کار و شغل زراعت با آن‌ها همکاری می‌نمود. پس از مدتی با خود گفت: گویا من بر این مردم تحمیل شده‌ام. لذا روزی با جوانان و رفقا اندیشه خود را به میان گذاشت. به ا و گفتند: مطمئن باش تو بر ما تحمیل نشده‌ای. زیرا بودجه روزانه معینی برای خوردن و آشامیدن میهمانان منظور است، و با بود و نبود تو تغییری در آن داده نمی‌شود، آسوده باش. تا این‌که عده‌ای از آن‌ها قصد زیارت ائمه کردند و جهت توشه راه، گندم و خرما تهیه کردند، این نصرانی هم شوق زیارت پیدا کرد و گفت: از تنهایی در اینجا خسته می‌شوم، اگر مانعی ندارد مرا هم با خود ببرید تا کمکی برای شما باشم. لذا آن نصرانی را هم با خود بردند. از توشه آن‌ها می‌خورد و مواظب اثاث آن‌ها بود، تا به نجف اشرف وارد شدند، زیارت کرده سپس عازم کربلا شدند. ایام عاشورا بود، چون داخل کربلا شدند، همه کربلا پر از ماتم و شور و گریه بود. کنار صحن منزل کردند و اثاثیه خود را پیش نصرانی گذاشتند و به او گفتند: همین جا بمان تا فردا بعد از ظهر ما نزد تو می‌آییم. شب عاشورا بود، نصرانی در آنجا ماند. چون مقداری از شب گذشت، سه بزرگوار دید که از حرم خارج شدند، یکی از آن‌ها به دیگری فرمود: نام زائرانی را که در این شهر آمده‌اند در دفتر مخصوص ثبت کن. آن دو نفر جدا شدند و رفتند،‌ مدتی گذشت و برگشتند و صورت اسامی را تقدیم آقا نمودند. آقا نگاهی به دفتر کرد و فرمود:‌هنوز از افراد زائر باقی مانده است. دوباره رفتند و برگشتند و گفتند: کسی باقی نمانده است. آقا فرمود: باز هم لیست کمبود دارد، آن را کامل کنید. برای سومین بار به همه جا مراجعه کردند،‌ برگشتند و گفتند: هیچ کس باقی نمانده است مگر این مرد نصرانی. فرمود:‌چرا اسم او ننوشته‌اید؟ «اَلَیسَ قَد حُلَّ بِساحَتِنا؛ آیا او در حریم ما وارد نشده است؟» پس آن نصرانی از خواب کفر بیدار شد و نور ایمان در دلش تابید، و خداوند عوض اموال دنیوی نعمت‌های اخروی به او لطف فرمود.(۱۲) ــــــــــــــــــــــــــــ 📎پی نوشتها ۱.کتاب رحمت واسعه، صفحه ٢٧٢ ۲.الدّر المنثور، تفسیر آیه مورد اشاره ۳.کامل الزیارات، ص۱۴۲. ۴.تهذیب، ج۶، ص۴۵ و ۴۲ ۵.نحل /۳۰ ۶.الکافی، ج ۴، ص ۵۵۱ ۷.المقنعة، ص ۴۶۲ ۸.عيون أخبار الرِّضا،ج۲،ص۲۵۵ ۹.بحار الأنوار،ج۱۰۲،ص۳۱ ۱۰.ثواب‌الاعمال، صفحه۹۱ ۱۱.همان،ص۹۲ ۱۲.دارالسلام: ج ۲، ص ۱۴۴ 🌺 والسلام علی من اتبع الهدی 🌺 منبع:کانال منبر طلاب 🇮🇷 @fatemi222
. وَناجَزُوكَ الْقِتالَ‌، وَعاجَلُوكَ النِّزالَ‌، وَرَشَقُوكَ بِالسِّهامِ وَالنِّبالِ‌، و به مبارزه با تو پرداخته و در این امر شتافتند، و تیرها و سنگ‌ها را به تو پرتاب کردند؛ وَبَسَطُوا إِلَيْكَ أَكُفَّ الْإِصْطِلامِ‌، وَلَمْ يَرْعَوْا لَكَ ذِماماً، و دست های ویرانگر خود را به سوی تو گشودند، و حقّ تو را مراعات نکردند؛ وَلا راقَبُوا فيكَ آثاماً، في قَتْلِهِمْ أَوْلِياءَكَ‌، وَنَهْبِهِمْ رِحالَكَ‌، و در کشتن عزیزان تو و غارت زاد و توشه تو هیچ ترسی از جزای گناه خویش به خود راه ندادند.. 💔 📚 زیارت ناحیه مقدسه ــــــ__ـــــ__ــــــ__ـــــ__ــــــ__ـــــ__ــــــ__ـــــ__ـــــ 🇮🇷 @fatemi222
نشانه‌های پیروزی در قیام امام حسین(ع) با تکیه بر قرآن ۱.پیروزی در زنده ماندن راه حق، نه صرفاً پیروزی نظامی {«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِیل اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»} «کسانی را که در راه خدا کشته شده‌اند مرده مپندار؛ بلکه آنان نزد پروردگارشان زنده‌اند و روزی داده می‌شوند.»(آل‌عمران، آیه ۱۶۹) امام حسین(ع) و یارانش در راه دفاع از دین، عدالت و کرامت انسان ایستادند. بنابراین شهادت آنان پایان راه نبود؛ بلکه موجب شد نام و پیام آنان زنده‌تر و گسترده‌تر شود. این همان نوع پیروزی است که قرآن برای شهیدان بیان می‌کند. ۲. نپذیرفتن ذلت در برابر حاکم ستمگر خداوند می‌فرماید:«وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ»} «به ستمگران تکیه و تمایل پیدا نکنید که آتش شما را فرا می‌گیرد.»(هود ۱۱۳) امام حسین(ع) حاضر نشد با یزید بیعت کند؛ زیرا بیعت با حاکمی که آشکارا از مسیر اسلام و عدالت دور شده بود، به معنای تأیید ظلم و فساد شمرده می‌شد. در گزارش مشهور تاریخی آمده است که هنگامی که از امام خواستند با یزید بیعت کند، فرمود:«مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ» «کسی مانند من با کسی مانند او بیعت نمی‌کند.» پیروزی امام در این بود که تسلیم نشد و به جامعه آموخت ایمان با سازش با ظلم جمع نمی‌شود. ۳. انجام وظیفهٔ امر به معروف و نهی از منکر قرآن می‌فرماید:وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ»} «باید از میان شما گروهی باشند که به نیکی دعوت کنند و امر به معروف و نهی از منکر نمایند.» ( آل‌عمران۱۰۴) همچنین می‌فرماید:الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ»} «آنان که اگر در زمین به ایشان قدرت دهیم، نماز را برپا می‌دارند، زکات می‌دهند و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند.»(حج۴۱) در وصیت‌نامه‌ای که امام حسین(ع) هنگام خروج از مدینه خطاب به برادرش محمد بن حنفیه نوشت، هدف قیام را چنین بیان کرد: «من از روی خودخواهی، خوش‌گذرانی، فساد و ستم خروج نکردم؛ بلکه برای اصلاح امت جدم قیام کردم. می‌خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و به روش جدم و پدرم علی بن ابی‌طالب رفتار نمایم.» پس یکی از نشانه‌های پیروزی قیام، تحقق همین وظیفه بود: امام سکوت در برابر انحراف را شکست. ۴. شکست‌ناپذیری روحی در برابر قدرت ظاهری دشمن خداوند می‌فرماید:وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»} «سست نشوید و اندوهگین نباشید؛ اگر مؤمن باشید، شما برترید.» ( آل‌عمران ۱۳۹) امام حسین(ع) با وجود کمی یاران و محاصره شدن در کربلا، از موضع حق عقب‌نشینی نکرد. در روز عاشورا، هنگامی که دشمن او را میان تسلیم و کشته‌شدن قرار داده بود، فرمود: «أَلَا وَإِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ: بَيْنَ السِّلَّةِ وَالذِّلَّةِ، وَهَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ» > «آگاه باشید که این فرومایه، فرزند فرومایه، مرا میان دو راه قرار داده است: شمشیر یا خواری؛ و خواری از ما دور است.» ۵. رسوا شدن ظلم و بیدار شدن مردم قرآن دربارهٔ سرانجام ستمگران می‌فرماید: وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ»} «ستمگران به‌زودی خواهند دانست که به چه بازگشتگاهی بازمی‌گردند.»(شعراء، ۲۲۷) پس از عاشورا، تلاش حکومت اموی برای پنهان‌کردن حقیقت بی‌نتیجه ماند. خطبه‌های امام سجاد(ع) و حضرت زینب(س) در کوفه و شام، جنایت رخ‌داده را برای مردم آشکار کرد. از جمله، در گزارش‌های تاریخی آمده است که حضرت زینب(س) در مجلس ابن‌زیاد، در پاسخ به سخن تحقیرآمیز او فرمود:«مَا رَأَيْتُ إِلَّا جَمِيلًا» «جز زیبایی چیزی ندیدم.» یعنی شهادت اهل‌بیت(ع) را شکست نمی‌دانست، بلکه آن را راهی برای آشکار شدن حق و رسوایی باطل می‌شمرد. پس از واقعهٔ کربلا نیز حرکت‌هایی مانند قیام توّابین شکل گرفت؛ گروهی از مردم کوفه که از یاری نکردن امام پشیمان شده بودند. این بیداری اجتماعی، یکی از آثار روشن قیام عاشورا بود. ۶. پیروزی نهایی حق بر باطل قرآن می‌فرماید: بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ»} «بلکه حق را بر سر باطل می‌کوبیم، پس آن را در هم می‌شکند و باطل نابودشدنی است.» (انبیاء ۱۸) یزید از نظر نظامی بر سپاه اندک امام پیروز شد، اما نتوانست پیام امام را از بین ببرد. در مقابل، نام یزید در تاریخ با ظلم و حادثهٔ کربلا پیوند خورد؛ اما نام امام حسین(ع) نماد آزادگی، ایمان، عدالت‌خواهی و مقاومت شد. 🇮🇷 @fatemi222
👌کربلا صحنه تقابل جبهه معرفت و جهالت❗️ ✅ هدف امام حسین علیه السلام، تبیین و روشنگری وضعیت جهان اسلام بود تا مردم را از حیرت و جهالت نجات دهد، چون در زیارت اربعین می خوانیم: 🌹(وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلَالَةِ) ✅ این عمل امام، دقیقا تفسیر همان مطلب پیامبر است که فرمود: (مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة) ☑️ کوفیان و دیگران در جهالت بودند، جهالت توطئه، جهالت توهم، جهالت فتنه، جهالت حیرت و سرگردانی، و جهالت دنیادوستی❗️ 🌺محرم شد، امام حسین علیه السلام به کربلا آمد، برخاست و قیام کرد، عاشورا را بنا نمود تا خودش را معرفی کند تا مردم به او معرفت پیدا کنند. 👌بدانند که امام، ولی الله و حجت الله و قرآن ناطق است. 🏴 ولی آنان نخواستند بفهمند و لذا سر همین حجت الله و قرآن ناطق را بر نيزه کردند، درحالی‌که خود را مسلمان و بلکه لشکر خدا می‌دانستند❗️ 👈و این تقابل همچنان ادامه دارد... هیهات_منّا_الذلّه 🇮🇷 @fatemi222
🌸🍃﷽🍃🌸 ✋ تأثیر جهالت در انحراف انسان‌ها با تکیه بر قرآن ✍یکی از درس‌های مهم قیام امام حسین(ع)، مبارزه با جهالت، ناآگاهی و بی‌بصیرتی است. 🔹بر اساس سخنان امام حسین(ع) و آموزه‌های عاشورا، نجات انسان از جهل، ظلم، دنیاپرستی و انحراف از مسیر توحید، از اهداف مهم این نهضت به شمار می‌آید. 🔹جهالت در فرهنگ قرآن فقط ندانستن اطلاعات نیست؛ بلکه گاهی به معنای ندیدن حقیقت، پیروی از گمان، تعصب، هواپرستی، نپذیرفتن حق و ناتوانی در تشخیص راه درست است. 🔸 ممکن است انسان دانش‌هایی داشته باشد، اما در برابر حق، جاهلانه رفتار کند. ۱. جهالت، انسان را از شناخت حقیقت بازمی‌دارد ❗️نخستین اثر جهالت این است که انسان حقیقت را نمی‌شناسد یا آن را وارونه می‌بیند. ❗️در چنین شرایطی، باطل ممکن است در نظر او حق جلوه کند و ظلم، عدالت نامیده شود. قرآن درباره پیروی از گمان می‌فرماید: > إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنفُسُ «آنان جز از گمان و آنچه نفس‌هایشان می‌خواهد پیروی نمی‌کنند.»نجم، آیه ۲۳ ❗️انسان جاهل به جای تحقیق و مراجعه به حقیقت، از شایعه، گمان، تبلیغات، سخن افراد بانفوذ یا خواسته‌های نفسانی پیروی می‌کند. در نتیجه، تصمیم‌های مهم زندگی‌اش بر پایه شناخت درست شکل نمی‌گیرد. ❌ گوساله‌پرستی بنی‌اسرائیل ❗️پس از آنکه حضرت موسی(ع) برای مناجات به کوه طور رفت، گروهی از بنی‌اسرائیل تحت تأثیر سامری، گوساله‌ای ساختند و آن را پرستیدند. ❗️ آنان با وجود مشاهده معجزات فراوان حضرت موسی(ع)، بر اثر ناآگاهی و تأثیرپذیری، از توحید فاصله گرفتند. قرآن می‌فرماید: وَأَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ > «سامری آنان را گمراه کرد.» طه، آیه ۸۵ و در ادامه می‌فرماید:أَلَمْ يَرَوْا أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا > «آیا نمی‌دیدند که آن گوساله پاسخ آنان را نمی‌دهد و مالک زیان و سودی برای آنان نیست؟» طه، آیه ۸۹ این داستان نشان می‌دهد که جهل می‌تواند انسان را چنان تحت تأثیر فریب‌کاران قرار دهد که حتی روشن‌ترین نشانه‌ها را نادیده بگیرد. ۲. جهالت موجب پیروی کورکورانه از بزرگان و گذشتگان می‌شود ❗️یکی از عوامل مهم انحراف، تقلید بدون تفکر است. انسان جاهل گاهی به جای سنجیدن سخن با معیار عقل و وحی، می‌گوید: «چون پدران ما چنین می‌کردند، ما نیز همان را ادامه می‌دهیم.» ❗️قرآن درباره این منطق نادرست می‌فرماید:وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ > «و هنگامی که به آنان گفته شود از آنچه خدا نازل کرده پیروی کنید، می‌گویند: بلکه از چیزی پیروی می‌کنیم که پدرانمان را بر آن یافته‌ایم؛ آیا اگر پدرانشان چیزی نمی‌فهمیدند و هدایت نیافته بودند، باز هم از آنان پیروی می‌کنند؟» بقره، آیه ۱۷۰ ❌ قوم حضرت ابراهیم(ع) قوم ابراهیم(ع) بت‌هایی را می‌پرستیدند که پدرانشان نیز آن‌ها را می‌پرستیدند. وقتی حضرت ابراهیم(ع) از آنان پرسید چرا چیزی را می‌پرستید که نه می‌شنود و نه سود و زیان می‌رساند، پاسخ آنان فقط این بود: وَجَدْنَا آبَاءَنَا لَهَا عَابِدِينَ «پدرانمان را یافتیم که آن‌ها را می‌پرستیدند.» انبیاء، آیه ۵۳ این پاسخ نشان می‌دهد که در منطق جاهلانه، «رسم قدیمی» جای «دلیل» را می‌گیرد. ۳. جهالت، زمینه‌ساز تعصب و دشمنی می‌شود جهالت انسان را از گفت‌وگوی منطقی دور می‌کند. وقتی فرد حقیقت را نمی‌داند یا نمی‌خواهد بداند، ممکن است برای حفظ باور نادرست خود، به تعصب، توهین، خشونت و دشمنی روی آورد. قرآن درباره رفتار مشرکان در برابر پیامبران می‌فرماید: كَذَٰلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ > «همین‌گونه، هیچ پیامبری برای پیشینیان آنان نیامد مگر اینکه گفتند: جادوگر است یا دیوانه.» ذاریات، آیه ۵۲ ❗️به جای بررسی پیام پیامبران، آنان شخصیت پیامبر را تخریب می‌کردند. این رفتار در بسیاری از انحراف‌های اجتماعی دیده می‌شود: هنگامی که دلیل وجود ندارد، شخصیت‌کشی و برچسب‌زنی جای استدلال را می‌گیرد. ❌ نمونه عاشورایی در واقعه کربلا، بخشی از جامعه اسلامی تحت تأثیر تبلیغات و فضای ساختگی حکومت قرار گرفت. برخی مردم، امام حسین(ع) را به‌جای آنکه فرزند پیامبر(ص) و حجت الهی بدانند، فردی معرفی‌شده به‌عنوان مخالف نظم و حکومت می‌دیدند. این وارونگی شناخت، نمونه‌ای از جهالت سیاسی و دینی بود؛ یعنی جامعه ظاهر دینی داشت، اما در شناخت حق و باطل دچار انحراف شده بود 🇮🇷 @fatemi222
۴. جهالت، انسان را گرفتار شایعه و قضاوت عجولانه می‌کند یکی از خطرناک‌ترین آثار جهل، انتقال خبر بدون تحقیق است. یک خبر نادرست می‌تواند آبروی انسان‌ها را ببرد، جامعه‌ای را متشنج کند یا مردم را در برابر حق قرار دهد. قرآن می‌فرماید:يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ > «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر فاسقی خبری برای شما آورد، تحقیق کنید؛ مبادا از روی ناآگاهی به گروهی آسیب برسانید و سپس از کار خود پشیمان شوید.» حجرات، آیه ۶ این آیه نشان می‌دهد که گاهی انسان قصد بدی ندارد، اما به علت ناآگاهی و نپذیرفتن ضرورت تحقیق، مرتکب ظلم می‌شود. ❌داستان افک در ماجرای افک، شایعه‌ای درباره خانواده پیامبر(ص) منتشر شد و گروهی بدون تحقیق آن را بازگو کردند. قرآن مؤمنان را نکوهش می‌کند که چرا هنگام شنیدن چنین سخنی، گمان نیک نبردند و نگفتند این تهمتی آشکار است. > لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْرًا... > «چرا هنگامی که آن را شنیدید، مردان و زنان مؤمن نسبت به یکدیگر گمان نیک نبردند؟» نور، آیه ۱۲ ۵. جهالت، انسان را اسیر هوا و هوس می‌کند در قرآن، «جهالت» گاهی در برابر عقل و کنترل نفس قرار می‌گیرد. انسانی که از روی خشم، شهوت، حسادت یا انتقام تصمیم می‌گیرد، ممکن است دانش داشته باشد، اما در لحظه عمل، جاهلانه رفتار کند. قرآن درباره پذیرش توبه کسانی که از روی جهالت گناه می‌کنند، می‌فرماید: > إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ > «پذیرش توبه نزد خدا برای کسانی است که از روی جهالت کار بدی انجام می‌دهند و به‌زودی توبه می‌کنند.» نساء، آیه ۱۷ در اینجا جهالت فقط به معنای ندانستن حکم نیست؛ بلکه می‌تواند به معنای غلبه هیجان و نفس بر عقل باشد. ❌ قابیل و هابیل قابیل بر اثر حسادت و خشم، برادر خود هابیل را کشت. حسادت، قدرت تشخیص اخلاقی او را از بین برد و سرانجام مرتکب نخستین قتل انسانی شد. قرآن می‌فرماید: فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخَاسِرِينَ > «نفسش او را به کشتن برادرش ترغیب کرد؛ پس او را کشت و از زیانکاران شد.» مائده، آیه ۳۰ این داستان نشان می‌دهد که جهل اخلاقی و غلبه نفس می‌تواند انسان را به جنایتی بکشاند که شاید پیش از آن تصورش را هم نمی‌کرد. ۶. جهالت، انسان را فریب‌خورده قدرت و ثروت می‌کند انسان جاهل ممکن است قدرت و ثروت را معیار حق بداند. در چنین حالتی، هرکس ثروتمندتر، قدرتمندتر یا مشهورتر باشد، در نظر او برتر و شایسته‌تر جلوه می‌کند. ❌ نمونه داستانی: قارون قارون به ثروت خود مغرور شد و آن را نتیجه شایستگی شخصی خود دانست: > قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ عِندِي > «گفت: این ثروت را به سبب دانشی که نزد من است به دست آورده‌ام.» قصص، آیه ۷۸ گروهی از مردم نیز با دیدن شکوه و ثروت او آرزو کردند مانند او باشند: > يَا لَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِيَ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ > «ای کاش آنچه به قارون داده شده بود، برای ما نیز بود؛ او بهره بزرگی دارد.»قصص، آیه ۷۹ اما اهل معرفت گفتند: > وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِّمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا > «وای بر شما! پاداش خدا برای کسی که ایمان آورد و عمل صالح انجام داد بهتر است.» قصص، آیه ۸۰ در کربلا نیز یکی از عوامل انحراف برخی افراد، دنیاطلبی و ترجیح منافع زودگذر بر حقیقت بود. جهالت باعث می‌شود انسان نداند که قدرت و ثروت، معیار حقانیت نیستند. 🇮🇷 @fatemi222
سلام علیکم مطالب ارزشمند کانال استاد فاطمی توشه ای گرانبها برای منبری ها هست گمشده ای که خیلی زودتر از این باید توسط سازمان تبلیغات اسلامی برای طلبه های اهل منبر و علی الخصوص طلابی که به دلیل مشغله کاری، فرصتی برای مطالعه قبل از منبر ندارند، تهیه می شد. محتوای کانال استاد فاطمی مثل غذای حاضری و فست فودی اما پر محتوا در حد غذای کامل برای منبری ها هست. دسترسی راحت با محتوای عالی و کاربردی. انشاءالله که خداوند خیر دنیا و آخرت را نصیب شما گرداند، پدر و مادر و برادر شهیدتان را از این کار خیر نصیبی عنایت فرماید. ارادتمند شما شاگرد کوچکتان تان خزاعی 🙏
🌸🍃﷽🍃🌸 ✨ چهار رکن سعادت در زندگی (از نگاه پیامبر اکرم ص)** ✨ عن امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)، عن رسول الله(صلی‌الله‌علیه‌وآله) انّه قال: «أربعة من سعادة المرء: الخلطاء الصالحون، و الولد البارّ و المرأة المؤاتیة و أن تکون معیشته فی بلده» 📚چهار چیز است که هر کسی این چهار تا را داراست، آن را برای خودش سعادتی بداند. چون این چهار چیز جزء اموری است که انسان باید سعادت خود بداند، لذا اولاً: اگر داشت آن را حفظ کند و قدر آن را بداند، ثانیاً: در مقام ارزشگذاریِ داشته‌ها و نداشته‌های خود، تقدیر و تقویم صحیح داشته باشد و دنبال این چیزها باشد. --- 📌 ۱. اَلْخُلَطَاءُ الصَّالِحُونَ (دوستان و معاشران صالح) 🤝 کسانی که انسان با آن‌ها در زندگی، آمیزش اجتماعی و رفت و آمد و اُفت و خیز دارد، باید مردمان صالحی باشند. اگر شما در محیطی هستید که دوستان و معاشرین شما، کسانی که با شما رفت و آمد خانوادگی یا دوستانه یا محیط کار دارند، مردمان صالحی هستند، این جزء سعادت‌های شماست. اگر ندارید، دنبال این باشید و اگر هم دارید، حفظ کنید. 📌 ۲. اَلْوَلَدُ الْبَارُّ (فرزند نیکوکار) 🌱 دومین عنصر سعادت، فرزندی است که نسبت به والدین، «بَرّ» (نیکوکار) باشد. نیکی فرزند، غیر از صلاح فرزند است؛ صالح‌بودن یک نعمت دیگری است. صِرف همین‌که فرزند نیکی کند، این معنا را قدر بدانید و حفظ کنید و اگر ندارید دنبال آن باشید و مقدمات آن را فراهم کنید که فرزند، بِرّ به شما داشته باشد. 📌 ۳. اَلْمَرْأَةُ الْمُؤَاتِيَةُ (همسر سازگار) 💍 سومین رکن سعادت، زن سازگار است. اگر ناسازگار باشد، خیلی سخت است. محیط خانواده، محیط اَمن و امانی است اگر سازگاری بین زن و شوهر باشد. *(البته اینجا «مرأۀ مواتیه» گفتند: برای خانم‌ها هم «المرء المواتی»، «البعل المواتی»، شوهر سازگار هم سعادت است.)* 📌۴. مَعِیشَتُهُ فِی بَلَدِهِ (کسب‌وکار در شهر خود) 🏡 یکی دیگر از جمله سعادت‌های انسان این است که زندگی او، معیشت او و کسب و کار او، در شهر خودش باشد. 📌 نکته پایانی: این چهار نعمت، سعادت‌های زندگی معمولی و ساده انسان را تأمین می‌کند؛ اما سعادت‌های معنوی، الهی و اخروی هم با امور دیگر تأمین می‌شود. 🇮🇷 @fatemi222
🌸🍃﷽🍃🌸 چهار اثر مهم مقاومت همراه با داستان‌های قرآنی آمده است: ۱. مقاومت باعث پیروزی بر دشمن می‌شود یکی از آثار مقاومت در قرآن، غلبه بر دشمنان و عبور از شرایط سخت است. ❗️حضرت موسی علیه‌السلام و بنی‌اسرائیل وقتی فرعون و لشکریانش بنی‌اسرائیل را تعقیب کردند، یاران موسی ترسیدند و گفتند: > «إِنَّا لَمُدْرَكُونَ» ما قطعاً گرفتار می‌شویم./ شعراء، آیه ۶۱** اما حضرت موسی با ایمان و مقاومت پاسخ داد: > «كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ» > هرگز! پروردگارم با من است و مرا راهنمایی خواهد کرد. > سوره شعراء، آیه ۶۲ در نتیجه، خداوند دریا را شکافت و بنی‌اسرائیل نجات یافتند و فرعون نابود شد. ❌مقاومت در برابر ترس و فشار دشمن، زمینه‌ساز نجات و پیروزی الهی می‌شود. ۲. مقاومت سبب آرامش قلب و امید می‌شود قرآن می‌فرماید کسانی که در راه خدا استقامت کنند، فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند و به آنان آرامش می‌دهند: > «إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا...» > کسانی که گفتند پروردگار ما خداست، سپس استقامت ورزیدند... > سوره فصلت، آیه ۳۰ در ادامه آیه آمده است که فرشتگان به آنان می‌گویند: > نترسید و اندوهگین نباشید. ❗️مادر حضرت موسی علیه‌السلام مادر موسی مأمور شد فرزندش را در صندوقی بگذارد و به رود نیل بسپارد. این کار بسیار سخت بود، اما او به وعده الهی اعتماد کرد و مقاومت نشان داد. خداوند می‌فرماید: > «وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي» > نترس و اندوهگین مباش. > سوره قصص، آیه ۷ 👌سرانجام خداوند موسی را به مادرش بازگرداند. ⏪مقاومت همراه با ایمان، باعث آرامش قلب، امید و اعتماد به وعده خدا می‌شود. ۳. مقاومت موجب رشد، عزت و مقام معنوی می‌شود در قرآن، صبر و استقامت از ویژگی‌های انسان‌های بزرگ معرفی شده است. کسانی که در سختی‌ها مقاومت می‌کنند، نزد خدا جایگاه والایی پیدا می‌کنند. حضرت یوسف علیه‌السلام حضرت یوسف سختی‌های زیادی تحمل کرد؛ از حسادت برادران، افتادن در چاه، بردگی، تهمت و زندان. اما در برابر گناه و فشارها مقاومت کرد. وقتی همسر عزیز مصر او را به گناه دعوت کرد، یوسف گفت: > «مَعَاذَ اللَّهِ» > پناه بر خدا. > سوره یوسف، آیه ۲۳ او به‌خاطر پاکدامنی و مقاومتش زندانی شد، اما سرانجام خداوند او را عزیز مصر کرد. قرآن از زبان یوسف می‌فرماید: > «إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ» > هر کس تقوا و صبر پیشه کند، خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌کند. > سوره یوسف، آیه ۹۰ مقاومت در برابر گناه و سختی، انسان را به عزت، رشد معنوی و موفقیت بزرگ می‌رساند. - ۴. مقاومت سبب یاری و محبت خداوند می‌شود قرآن بارها تأکید می‌کند که خداوند با صابران است: > «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ» > همانا خداوند با صابران است. > سوره بقره، آیه ۱۵۳ این «با بودن خدا» یعنی حمایت، هدایت و کمک الهی. ❗️ پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله در جنگ احد در جنگ احد، مسلمانان با سختی و شکست ظاهری روبه‌رو شدند. اما قرآن آنان را به صبر و پایداری دعوت کرد: > «وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ» > صبر کنید که خداوند با صابران است. > سوره انفال، آیه ۴۶ همچنین قرآن وعده می‌دهد که اگر مؤمنان صبر و تقوا داشته باشند، خداوند آنان را یاری می‌کند: > «بَلَىٰ إِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا...» > آری، اگر صبر کنید و تقوا پیشه سازید... > سوره آل‌عمران، آیه ۱۲۵ مقاومت و صبر باعث می‌شود انسان از یاری، محبت و حمایت خداوند برخوردار شود. 🇮🇷 @fatemi222