eitaa logo
دانلود
19.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎬 *مدینه شناسی؛ آشنایی با مسجدالنبی ص* مسجدالنبی یا مسجد نبوی، مسجدی در شهر مدینه در کشور عربستان سعودی است که مرقد پیامبر اسلام (ص) نیز در آن جای دارد.🍃 مسجدالنبی پس از مسجدالحرام دومین مسجد مقدس جهان اسلام است که توسط پیامبر اکرم (ص) در سال اول هجری ساخته شد و در دوره‌های مختلف توسعه یافته است.🍃 خانه پیامبر (ص) و خانه علی (ع) و فاطمه (س) نیز در کنار این مسجد بوده که در توسعه‌های مسجد، به آن ملحق شده است.🍃 مسجدالنبی از مهمترین زیارتگاه‌های مسلمانان است و نزد شیعیان جایگاه ویژه‌ای دارد.🍃 🕋مکه و مدینه https://eitaa.com/fatemi414/528
🕋 مَثَل امام، مَثَل کعبه است 🕋 ☀️عنْ سَيِّدَةِ نِسَاءِ اَلْعَالَمِينَ فَاطِمَةَ اَلزَّهْرَاءِ أُمِّ اَلْأَئِمَّةِ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ ... قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: مَثَلُ اَلْإِمَامِ مَثَلُ اَلْكَعْبَةِ تُؤْتَى وَ لاَ تَأْتِي، أَوْ قَالَتْ مَثَلُ عَلِيٍّ. 🔅 سرور زنان عالمیان حضرت فاطمه زهرا، مادر ائمه، عليها السّلام در ضمن حديثى متضمن نص بر امامت ائمۀ دوازده‌گانه فرمود: همانا رسول خدا(صلّى اللّٰه عليه و اله) فرمود: مثل امام مثل كعبه است كه نزدش روند و او نزد كسى نيايد، (يا آنكه فرمود: مثل على مثل كعبه است) 📙 الإنصاف، ج ۱، ص ۵۳۳ 📘 کفاية الأثر، ج ۱، ص ۱۹۷ 📗 عوالم العلوم، ج ۱۱، ص ۷۸۳ 📕 بحار الأنوار، ج ۳۶، ص ۳۵۲ 🕋مکه و مدینه https://eitaa.com/fatemi414/528
« طواف »  به كعبه نزدیك مى‌شویم باید پروانه شویم و طواف كنیم. 🔺در شهرها متفرق بودیم در مكه به هم پیوستیم، در مسجدالحرام جمع شدیم، در كنار كعبه باید فشرده شویم، قطره‌اى بودیم به دریا پیوستیم، به جایى رسیدیم كه سبب مباهات شدیم. 🔺ولى باید این طواف نقطه‌ى شروع و پایانى داشته باشد. نقطه‌اى روشن و طبیعى و دیدنى و مقدس و ساده و آن حجرالاسود است. 🔺 كه در حدیث مى‌خوانیم: «حجرالأسود یمین اللّه فى أرضه»؛ این سنگ خدا در زمین است. و دست گذاردن و بوسیدن آن به منزله بیعت و دست دادن با خداست. 🔺البته دست گذاردن به حجرالاسود براى تبرك خوب است به شرط آنكه سبب آزار و فشار بر مردم نباشد 🔺. امام صادق علیه السلام را دیدند كه بطور طبیعى طواف مى‌كند و در مسیر خود نزدیك حجرالاسود نمى‌رود. از او پرسیدند: پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله به سنگ دست مى‌مالید شما چرا این كار را نمى‌كنید؟ امام صادق علیه السلام فرمود: «یُفرّج له و لا یُفرّج لى»، براى پیامبر صلى الله علیه وآله راه را باز مى‌كردند ولى چون این كار براى من نمى‌شود لذا از این عمل صرف نظر مى‌كنم تا مردم آزار نبینند. 🔺طواف دور خانه خدا معنا دارد، یعنى نباید دور شرق و غرب بگردیم فقط باید دور كعبه گشت كه محور طواف و سمبل است.  🔺خانه‌ى خدا ثابت است ولى ما متحركیم، همانگونه كه خداوند محور وجود است و عالم بر گرد اراده و مشیت او طواف مى‌كنند.  🔺ما بیرون از مطاف فردیم و از مدار خارج و تماشاگر، ولى در طواف جمع مى‌شویم، حركت مى‌كنیم، یكنواخت، منظم و با هم. در طواف بزرگ و كوچك، جلو و عقب، رتبه و درجه نیست، هدف توجه یافتن دلها به خداى یگانه و خشوع قلب در پیشگاه عظمت اوست و طواف فلشى است كه ما را به آن جهت سوق مى‌دهد.  🔺كعبه یك سنگ نشانى است كه ره گم نشود  حاجى احرام دگر بند، ببین یار كجاست‌.. 🔺 بعضى از ما دور خانه مى‌گردیم ولى فرزند و مولود كعبه را رها كرده‌ایم، كودك را كنار گذاشته‌ایم و به دور گهواره‌اش مى‌چرخیم. مگر خداوند تولد حضرت على علیه السلام را در كعبه قرار نداد؟ و مگر رمز تولد حضرت على علیه السلام در این خانه‌اى كه مردم جهان گردش مى‌چرخند، این نیست كه به رهبرى معصوم توجه داشته باشیم؟  🔺در كنار كعبه، نیم دایره‌اى است به نام «حِجْر اسماعیل» كه در آنجا قبر هاجر و اسماعیل و جمعى از انبیا علیهم السلام است.  🔺كسى كه طواف مى‌كند باید قسمت حِجْر را هم مانند كعبه طواف كند. آرى! زن جوانى كه به خاطر خدا در بیابان‌هاى مكه تنها ماند و فرزندى كه به پدرش مى‌گوید: «یا أبَتِ افْعَل ما تُؤمَر»، اى پدر اگر مأمور شده‌اى كه مرا ذبح كنى معطل نشو، من تسلیم فرمان خدا هستم، قبر این مادر و فرزندِ مطیع، باید مثل كعبه باشد و از تمام جهان بیایند و دور قبر آنان بچرخند و بدانند كه خداوند شكور است و پاداش نیكوكاران را ضایع نمى‌كند. 🔺 اگر ابراهیم علیه السلام از خانه عموى بت تراش خود فرار مى‌كند، درعوض بنیان‌گذار كعبه مى‌شود و اگر اسماعیل علیه السلام تسلیم فرمان خدا مى‌شود، خداوند هم براى همیشه همه را پروانه او مى‌كند، این است معناى آیه: «فاذكرونى أذكركم» شما یاد من باشید من هم شما را فراموش نمى‌كنم. 🕋مکه و مدینه https://eitaa.com/fatemi414/528
« نماز طواف‏ »  گرچه طواف دور خانه خدا، به منزله‌ى نماز است ولى كافى نیست باید بعد از طواف، نماز هم بخوانى تا مُهر تائیدى بر آن طواف باشد.  🔺دو ركعت نماز طواف آن هم در پشت مقام ابراهیم علیه السلام؛ «واتّخذوا من مقام ابراهیم مصلّى» 🔺 نماز پشت مقام ابراهیم علیه السلام - جایى كه سنگى وجود دارد كه حضرت ابراهیم علیه السلام روى آن ایستاد و كعبه را ساخت - یعنى اى حاجى تو قائم مقام ابراهیم علیه السلام شده‌اى! آرى! امامت در اسلام به قدرى مهم است كه سنگى هم كه زیر پاى امام بوده باید در نماز جلوى ما قرار گیرد و ما پشت آن سنگ نماز بخوانیم. 🔺در طواف هم حق نداریم از فاصله میان كعبه و آن مقام دورتر برویم، حركت ما باید میان كعبه و مقام باشد، یعنى میان توحید و امامت، میان بندگى خدا و رهبرى معصوم. نماز طواف عمل از اعمال عمره تمتع براى زائران خانه خداست؛ اول در میقات لباس احرام پوشیدیم و لبّیك‌گویان وارد حرم شدیم، بعد به مكه آمدیم و طواف كردیم و حالا نماز طواف مى‌خوانیم امام صادق‌علیه السلام بعد از نماز طواف، سر به سجده نهاد و چنان مناجات و گریه‌اى نمود كه بعد از آنكه حضرت سر از سجده برداشت دیدند آنقدر گریه كرده كه گویا صورت مباركش در آب فرو رفته است. 🔺 جایگاه نماز طواف را مقام ابراهیم قرار دهید. سوره بقره، آیه ۱۲۵.۱۷۲ بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۲۱۴. 🕋مکه و مدینه https://eitaa.com/fatemi414/528
« نكاتى در مورد طواف‏ »  ۱- در طواف طورى حركت كنیم كه كعبه در سمت چپ باشد، فلسفه آن را نمى‌دانم، اما شاید رمز آن است كه انسان در سمت چپ است و انسان طرف قلب خود را سوى كعبه قرار مى‌دهد.  ۲- در طواف مى‌بینیم كه قبر حضرت اسماعیل و هاجر علیهما السلام پاى كعبه است شاید این درسى باشد كه بانى هر كارى باید پاى كار خود مقاومت كند و حتى در پاى كارش تمام عمرش را بدهد و همانجا بمیرد و راستى اگر قبر مطهر رسول خدا صلى الله علیه وآله كه بانى و مؤسس مسجدالنبى است در كنار مسجد نبود این همه رونق نداشت.  ۳- طواف را از مقابل حجرالاسود و گوشه‌اى كه چاه زمزم است شروع مى‌كنیم و درست در همین گوشه به پایان مى‌رسانیم. آیا نكته‌اى در رویاروئى چاه زمزم با حجرالاسود وجود دارد؟ نمى‌دانم! شاید رمز این باشد كه در هر حركتى نیاز به قدرت، توان و استعداد از منابع حیاتى و روحبخش است، انسان باید آبى بنوشد تا بتواند طواف كند و یا در پایان طواف، صاحب خانه با آب زمزم كه دواى هر دردى است از میهمانان خود پذیرائى مى‌كند. در مسجدالحرام تلاش و حركت و طواف مطرح است و این بدون آب امكان ندارد، آرى مادیات دوشادوش معنویات است.  ۴- هفت دور مى‌گردیم و طواف مى‌دهیم. غیر از طواف خانه خدا كه هفت دور است، تعداد ریگ‌هاى رمى نیز هفت است. در عدد هفت چه مطلبى است؟ ما نمى‌دانیم! ولى مى‌دانیم كه آسمان‌ها، هفتگانه هستند زمین هم هفتگانه است، سعى صفا و مروه هم هفت بار است.  ۵ - در طواف باید با اراده و اختیار بروى، اگر ترا ببرند، طواف باطل است. پس هم براى خدا و هم شانه به شانه‌ى خلق و منظم و هم در جمع و در یك جمله به اراده خود با مردم و براى خدا، باید طواف كنى.  ۶- در حال طواف انسان در هاله‌اى از معنویت و در شعاع عظمت الهى قرار مى‌گیرد هر آیه و دعا و ذكرى را مى‌تواند بخواند.  ۷- بعد از آنكه هفت دور طواف تمام شد، از همان نقطه‌اى كه وارد شدى یعنى مقابل حجرالاسود، خارج شو. ورود ما به این جهان و خروج ما از آن طبق دستو و اراده خداست اما حركت ما در این جهان طبق اراده خدادادى خود ماست، در ورود و خروج حق انتخاب نداریم، اما در حركت و نحوه‌ى آن حق انتخاب داریم. 🕋مکه و مدینه https://eitaa.com/fatemi414/528
💠سعی صفا و مروه 🔺بعد از طواف و نماز آن، سعی بین صفا و مروه است. صفا و مروه دو کوه کوچک در مکه است که در ضلع شرقی مسجد الحرام، در سمتی که در خانه کعبه و مقام حضرت ابراهیم است، قرار دارد. این دو کوه با فاصله حدود 420 متر در مقابل هم قرار گرفته اند و اکنون فاصله میان آن دو به صورت سالن بزرگ سرپوشیده درآمده است. حاجیان حرکت خود را از کوه صفا شروع می کنند و به سوی کوه مروه می روند، این حرکت هفت بار انجام می شود و در مروه به پایان می رسد. 🔺سعی صفا و مروه یادآور خاطره ای است که در آن گذشت، ایثار، فداکاری، تلاش و عشق وجود دارد. حضرت ابراهیم(ع) در ایام پیری صاحب فرزندی به نام اسماعیل شد و به فرمان خداوند فرزند و مادرش، هاجر، را به مکه برد که در آن زمان بیابانی خشک و بی آب و علف بود. 🔺حضرت ابراهیم(ع) هنگام خارج شدن از مکه فرمودند: «ربنا انی اسکنت من ذریتی بواد غیر ذی زرع عند بیتک المحرم ربنا لیقیموا الصلوة فاجعل افئدة من الناس تهوی الیهم و ارزقهم من الثمرات لعلهم یشکرون.»[3] 🔺ای پروردگار ما! برخی از فرزندانم را در وادی ای بی هیچ کشته ای، نزدیک خانه گرامی تو جای دادم، ای پروردگار ما! تا نماز بگزارند. دلهای مردمان را چنان کن که هوای آنها کند و از هر ثمره ای روزیشان ده، باشد که سپاس گزارند. 🔺حضرت ابراهیم(ع) با این دعا از مکه بیرون رفت و هاجر و اسماعیل در آن بیابان ماندند. طولی نکشید که آب و غذای آنها تمام شد، اسماعیل از تشنگی و گرسنگی بیتابی می کرد، مادرش با اضطراب به جستجوی آب برخاست. او ابتدا به سوی کوه صفا آمد، در آنجا اثری از آب ندید، سرابی از کوه مروه نظر او را به خود جلب کرد، به گمان آب به سوی آن کوه شتافت، اما آنجا نیز آبی نیافت. دوباره به کوه صفا نگاه کرد، سراب را در آنجا دید و به سوی آن بازگشت. بدین ترتیب، هاجر هفت بار فاصله کوه صفا و مروه را به امید پیدا کردن آب طی کرد، ولی اثری از آب پیدا نکرد. سپس با اضطراب و ناراحتی به سوی فرزند خود بازگشت، ناگهان متوجه شد که از زیر پای کودک چشمه ای فوران کرد. این چشمه مقدس که به پاس سعی خالصانه هاجر در آن سرزمین بی آب و علب از زمین جوشید به نام «زمزم» معروف گردید. 🔺سعی صفا و مروه یادآور گذشت و فداکاری حضرت ابراهیم(ع) و همسرش هاجر و نیز الهام بخش سعی و تلاش برای زندگی و نشانه امیدواری به حق تعالی است. انسان می تواند در سعی صفا و مروه از خداوند بخواهد که گذشت و فداکاری به او عنایت کند. یکی از اسراسر سعی صفا و مروه این است که با خداوند عهد ببندیم که در گفتار و کردار خود صداقت و در زندگی حسن خلق داشته باشیم. به عهد خود وفا و قانون مواسات را بر زندگی خود حکمفرما کنیم. از سعی صفا و مروه می توان درسهای امیدواری، تلاش و فداکاری در راه محبوب را آموخت. https://eitaa.com/fatemi414/698
💠تقصیر 🔰هنگامی که سعی صفا و مروه به پایان رسید، حاجیان در کوه مروه تقصیر می کنند. تقصیر از نظر فقهی آن است که حاجی از سر و صورت خود مویی بچیند یا ناخنی از انگشتان خود بگیرد. با این کار حاجیان از احرام خارج می شوند و کارهایی که در مدت احرام بر آنها حرام بود، برایشان حلال می شود. 🔰تقصیر از نظر عرفانی و اخلاقی تأکید بر دو بعدی بودن انسان است؛ یعنی در حالی که انسان روح خود را تعالی می بخشد، باید به جسم خود نیز توجه داشته باشد. یکی از معانی تقصیر این است که حاجی به خداوند می گوید: 🔰«خدایا به مطلوب و مقصود خود رسیدم و اکنون به سوی دنیا و مردم بر می گردم، زیرا مسلمان همان گونه که باید رابطه اش را با خداوند محکم کند، با مردم نیز باید رابطه ای استوار داشته باشد.» مسلمان در حالی که به آخرت توجه می کند، باید متوجه دنیای خود نیز باشد. قرآن کریم می فرماید: 🔰«و اتبغ فی ما اتیک اللّه الدار الاخرة و لا تنس نصیبک من الدنیا.»[4] و از آنچه خداوند به تو ارزانی داشته است، سرای آخرت را جویا باش و بهره ات را از دنیا فراموش مکن. 🔰امام صادق(ع) در این زمینه می فرماید: «از ما نیست کسی که دنیا را فدای آخرت و آخرتش را فدای دنیا کند.» 🔰شایسته است همه مسلمانان علاوه بر مسائل و احکام دینی، به امور دنیا از جمله خانواده و اجتماع خود نیز توجه کند. کسی که همه همّ وغم خود را بر امور اخروی مصروف می دارد و از زندگی خانوادگی و اجتماعی خود غافل می ماند، در اسلام مطرود است و بر عکس آن نیز چنین است. کسی نباید فقط به امور دنیوی مشغول شود و از آخرت غفلت ورزد. 🔰پس یکی از معانی دیگر تقصیر این است که مسلمان با خداوند پیمان می بندد که مانند مسلمان واقعی در حالی که به خداوند توجه دارد، به مردم و جامعه خود نیز توجه داشته باشد؛ در حالی که به آخرت فکر می کند، به دنیا نیز بیندیشد. امام حسن(ع) هنگام شهادت به جناده فرمودند: «اعمل لدنیاک کانک تعیش ابدا و اعمل لاخرتک کانک تموت غدا.»[5] برای دنیایت چنان عمل کن که گویی تا قیامت زنده هستی و برای آخرتت چنان باش که گویی فردا از دنیا می روی. 🔰این پنج عمل؛ یعنی احرام بستن، طواف، نماز طواف، سعی بین صفا و مروه و تقصیر را عمره می گویند. در اینجا اعمال عمره تمام می شود و حاجی از احرام بیرون می آید. https://eitaa.com/fatemi414/698