عمري بود كه دل شده ام ياعلي مدد
از راه دور آمده ام ياعلي مدد
باور نداشتم كه تو دعوت كني مرا
ديدار بارگاه خود قسمت كني مرا
هرچند بد ولي زبد خويش تائبم
من آن سگم كه آمده ام پيش صاحبم
دل كجا و خانه دلبر كجا
من كجا و زائر حيدر كجا
اي گل دنيا و دين خارم مكن
خواب اگر ميبينم بيدارم مكن
ياعلي من از ره دور آمدم
خسته و غمگين و مهجور آمدم
آمدم تا فارغ از هستم كني
ساقي كوثر تو سرمستم كني
سيدي مولاي من بر ما امير
پايم از ره خسته شد دستم بگير
بنده ام من بنده مولايم توئی
خوش بحال منكه آقايم توئي
بردرت با خسته حالي آمدم
من گدايم دست خالي آمدم
==
يا علي عبد شرمسار توام
هركه ام زائر مزار توام
آنچه يك عمر آرزو كردم
در حريمت بدست آوردم
جنت من ديار توست علي
كعبه من مزار توست علي
گرنهند آفتاب را به كفم
نيست مانند سايه نجفم
سالها در زديدگان سفتم
همه عمر ياعلي گفتم
سنگ بودم كه گوهرم كردند
زائر قبر حيدرم كردند
ياعلي ياعلي گنه كارم
روز محشر فقط تورا دارم
توحيات من و ممات مني
حج من صوم من صلاه مني
جنتم خاك تربت توست
اشك چشمم نثار غربت توست
به تجلاي تو درخشيدم
با ولاي تو شير نوشيدم
شير من كوثر ولاي تو بود
ذكر لالائيم ثناي تو بود
تازبان را به حرف بگشادم
مادرم داد ياعلي يادم
تاكه طفلي2ساله گرديدم
تاب برخاستن به خود ديدم
شاد بابا زنوشخندم كرد
ياعلي گفت تا بلندم كرد
در ميخانه واشده حاجت مستان رواشده
زلطف ساقي پياله اي به جهان سهم ماشده
غم تو تا هستي ما شد غم دنيا پستي ما شد
مي ما و مستي ماشد زولاي تو ياعلی
علی مولا یا علی مولا
به ولاي تو زنده ام به پاي تو سر فكنده ام
خداي عشقي و من ترا به خداي تو بنده ام
چه كنم من ايده ام اين است
كه ولاي تو اصل دين است
همه بندگي همين است به خداي تو ياعلی
علی مولا یا علی مولا
به گدائي من آمدم چه فرق اگر خوب اگر بدم
تو شاهي من ترا گدا چه كنم گر كني ردم
چو اميري تو بر دوعالم به توام بسته در دو عالم
كه رسد خير هردوعالم به گداي تو ياعلی
علی مولا یا علی مولا
شير خدا و لنگر عرش خدا علي
مرآت حق و آئينه حق نما علي
در روز حشر شافع امت محمد است
باب النجاه سلسله انبيا علي
اي ماوراي حد تصور مقام تو
مريم كنيز و عيسي مريم غلام تو
تو روشني روي خدائي و چون خداست
بالاي ماوراي ثصور مقام تو
دست خدا و چشم خدا و صورت خدا
تو بر خداي قائم و ما بر قوام تو
--
هركه دارد علي خدا دارد
روي سر سايه هما دارد
هركه داردعلي خدا با اوست
با علي داشتن خدا دارد
به علي هركه شد ارادتمند
دلي آكنده از صفا دارد
آشناي علي كسي باشد
كه نشاني زآشنا دارد
منكه نام تو بر زبان دارم
نام پاك تو حرز جان دارم
با تولاي تو به ذات خدا
شرف و عز جاودان دارم
سرناقابلم فداي تو باد
جان چه باشد كه ارمغان دارم
تا نهادم جبين به خاك درت
سر فراتر زآسمان دارم
ترسي از روز محشرم نبود
چون تو مولاي مهربان دارم
منكه دارم زتو حسين ترا
كي نظر سوي اين و آن دارم
ياحسين ياحسين ميگويم
بر تن خسته تا كه جان دارم
خدا حافظی زائران کربلا
خداحافظ ای برادر زینب،خدا حافظ یار بی سر زینب،خدا حافظ خاک کرببلا
حسین جانم ای حسین جانم،حسین جانم ای حسین جانم، حسین جانم ای حسین جانم
________________________
خدا حافظ ای خاک کرببلا،خدا حافظ ای محفل شهدا،خدا حافظ ای بارگاه حسین
حسین جانم ای....
_____________
خدا حافظ ای یابن ام بنین،خدا حافظ ای خاک خوب زمین،خداحافظ ای بین هردوحرم
حسین جانم ای.....
_________________
خداحافظ ای یاوران حسین، خداحافظ ای سامرا کاظمین،خداحافظ ای خاک پاک نجف
حسین جانم ای...
___________________
خدایا نما قسمت من دوباره، کنم بارگاه حسینی نظاره،شبی سرکنم پیش شش گوشه اش
حسین جانم ای حسین جانم،حسی
زمزمه ی ورود به نجف الاشرف
وصل تو درمانم علی
مدح تو میخوانم علی
آمده ام زیارتت
با چشم گریانم علی
جانم علی جانم علی...
من زائر کوی تو ام
دلداده ی روی تو ام
عشق تو ایمانم علی
جانم علی جانم علی
جانم علی جانم علی...
میشوم از لطف شما مُحرم ایوان طلا
خورشید تابانم علی
جانم علی جانم علی
آمدم بر درگهت با چشم گریان یا علی
تو کریمی عالمی من بر تو مهمان یا علی
گرچه سر تا پا گناهم زائر قبر توام
روی لطف و مرحمت از من مگردان یاعلی
بوده عمری آرزوی من که در شهر نجف
آیم و بوسم ضریحت از دل و جان یا علی
آمدم چون کعبه قبرت را بگیرم در بغل
با تو بندم بار دیگر عهد و پیمان یا علی
آمدم تا از تو پرسم از چه بعد از قرن ها
مانده قبر همسرت از دیده پنهان یا علی
آمدم تا با تو گویم سائلم در مانده ام
باز کن بر من ز رحمت باب احسان یا علی
آمدم تا با تو گویم مرغ جانم را بگیر
از کرم دور ضریح خود بگردان یا علی
آمدم تا با تو گویم آخر ای چشم خدا
یک نگه کن بر من آلوده دامان یا علی
آمدم تا با تو گویم با همه جرم و خطا
هر که هستم دوستت دارم به قرآن یا علی
ای که می دادی غذای خویش را بر قاتلت
لطف کن بر من که هستم از محبان یا علی
نخل 3 ص 120
90/4/1
ای ولی خدا سلام علی
حجت کبریا سلام علی
خاک ذریه ی بتولم کن
روسیاهم،بدم، قبولم کن
زائر درگه شما هستم
زائر ار نیستم گدا هستم
تو کریمی من کدات علی
به امیدی زدم صدات علی
عشق مولی الموالیم باشد
هستیم دست خالیم باشد
دست خالی و بار سنگین است
کل سرمایه ی گدا این است
تو که در هر دلی بود حرمت
تو که قاتل خجل شد از کرمت
کی زنی دست رد به سینه ی ما
ای تولای تو سفینه ی ما
کیست جان رسول غیر از تو
کیست زوج بتول غیر از تو
کیست غیر از تو جان پیغمبر
کیست جز تو کننده ی خیبر
کیست مقصودِ کعبه غیر از تو
کیست مولود کعبه غیر از تو
به نماز و دعای نیمه شبت
به مناجات و اشک و تاب و تبت
به اذان شب شهادت تو
به خلوص تو و عبادت تو
به نوای دل شکسته ی تو
به جبین به خون نشسته ی تو
به صدای دعا و زمزمه ات
به حسین و حسن به فاطمه ات
حال کز مرحمت رهم دادی
جای در پرتو مهم دادی
وقت مردن بیا به دیدارم
به خدا من فقط تو را دارم
نخل 4 ص 129
90/4/1
http://www.mahmel.ir/pages/atabat-najaf3.htm
خداحافظ ای کوفه، ای شهر غم
که در کام من کرده ای زهر غم
خداحافظ ای سجده گاه علی
که چشم تو مانده به راه علی
خداحافظ ای شهر لب دوخته
خداحافظ ای خانه ی سوخته
رساندی تو ای کوفه جان بر لبم
مدارا کن ای کوفه با زینبم
خداحافظ ای بی وفا دوستان
خداحافظ ای آتش و ریسمان
خداحافظ ای نان خشک و نمک
خداحافظ ای ماجرای فدک
خداحافظ ای آستان درم
خداحافظ ای مقتل همسرم
خداحافظ ای نخل ها، چاه ها
دگر نشنوید از علی آه ها
خداحافظ ای کوچه های خموش
نیاید علی نان و خرما به دوش
خداحافظ ای انتظار اجل
خداحافظ ای زانوی در بغل
غم و دردم آخر به پایان رسید
به زهرا بگویید مهمان رسید
خداحافظی می کنم با همه
کشد انتظار مرا فاطمه....
90/4/1
http://www.mahmel.ir/pages/atabat-najaf4.htm
ایوان نجف عجب صفایی دارد
حیدر بنگر چه بارگاهی دارد
ای کعبه به خود مناز از روی شرف
جایت بنشین که هر که جایی دارد
المنّتُ لله که به کوی تو مقیمم
در بارگهت چون سگ اصحاب رقیمم
هر دم رسد از حلقة زلف تو نسیمم
ای خاک درت جنّت فردوس نعیمم
---
هزار آتش اگر در پوست داری
نسوزی گر علی را دوست داری
اگر مهر علی در سینه ات نیست
بسوزی گر هزاران پوست داری
---
چون نامة اعمال مرا پیچیدند
بردند به میزان عمل سنجیدند
بیش از همه کس گناه ما بود ولی
ما را به محبّت علی بخشیدند
---
قرآن به جز از وصف علی آیه ندارد
ایمان به جز از حب علی پایه ندارد
گفتم بروم سایه لطفش بنشینم
دیدم که علی نور بود سایه ندارد
---
از آن زمان که شنیدم فمن یمت یرنی را
هوای مرگ دارم و لقای روی علی را
---
دل را ز علی اگر بگیرم چه کنم
بی مهر علی اگر بمیرم چه کنم
فردا که کسی را به کسی کاری نیست
دامان علی اگر نگیرم چه کنم
90/4/1
http://www.mahmel.ir/pages/atabat-najaf7.htm
ای نجف ای باغ دلها السلام
ای نجف ای شهر مولا السلام
ای نجف داری تو انوار جلی
ای نجف ای شهر مولایم علی
خسته و غمگین و مهجور آمدم
ای نجف من از ره دور آمدم
من اگرخوبم وگرکه من بدم
ای نجف من سرخود اینحا نامدم
حضرت مولا مرا دعوت نمود
زین عنایت غرق در خجلت نمود
1390/8/17
سبک
(ای قلم سوزلری)
ای مزارت چراغ دل ما
یاد تو گرمی محفل ما
مهر تو روح آب و گل ما
نام تو حل هر مشکل ما
سیدی یا جواد الائمه
کاظمین تو دار الولایم
قبر تو کعبه و کربلایم
تو جواد استی و من گدایم
با عنایات تو آشنایم
سیدی یا جوادالائمه
باب صحن تو باب المردام
چهره بر آستانت نهادم
دل به مهر و ولای تو دادم
هر که هستم گدای جوادم
سیدی یا جوادالائمه
رشتة دل جز از تو گسستم
از ازل دل به مهر تو بستم
زیر کوه معاصی شکستم
کس نگیرد به غیر از تو دستم
سیدی یا جوادالائمه
یابن زهرا ببین روسیاهم
هستیم گشته بار گناهم
خاری افتاده در خاک راهم
جان زهرا بکن یک نگاهم
سیدی یا جوادالائمه
قدّم از بار عصیان خمیده
رنگم از شرمساری پریده
کس چو من روسیاهی ندیده
قاصد مرگم از ره رسیده
سیدی یا جوادالائمه
خون دل ریزد از هر دو عینم
گریه از بهرتان گشته دینم
عاشقم عاشق کاظمینم
هر نفس شد به دل یا حسینم
سیدی یا جوادالائمه
ای نگاه تو اذن دخولم
از گنه شرمسار و ملولم
میثم اهلبیت رسولم
جان زهرا قسم کن قبولم
سیدی یا جوادالائمه
90/4/1
ای مزارت چراغ دل ما
یاد تو گرمی محفل ما
مهر تو روح آب و گل ما
نام تو حل هر مشکل ما
سیدی یا جواد الائمه
کاظمین تو دار الولایم
قبر تو کعبه و کربلایم
تو جواد استی و من گدایم
با عنایات تو آشنایم
سیدی یا جوادالائمه
اینجا روان اشک خلایق از دو عین است
اینجا مزار یوسف زهرا حسین است
اینجا شرف بر جنت موعود دارد
اینجا ملک روی غبار آلود دارد
اینجا فضا بوی خدا همراه دارد
اینجا صفا از خون ثارالله دارد
اینجا به روی آل طاها آب بستند
پیشانی فرزند زهرا را شکستند
اینجا به خون فرزند زهرا دست و پا زد
در زیر تیغ شمر مادر را صدا زد
اینجا کلام الله را در خون کشیدند
اینجا حسین ابن علی را سر بریدن
اینجا زغصه جان عالم بر لب آید
اینجا صدای مرکب بی صاحب آید
اینجا زغم رنگ از رخ زینب پریده
بگذاشت لبه را به رگهای بریده
اینجا ولایت گلشنش آتش گرفته
اینجا یتیم دامنش آتش گرفته
اینجا خزان گردیده گلهای مدینه
نیلی ز سیلی شد گل روی سکینه
اینجا یتیمان سیلی از بیداد خورند
از ترس، زیر خار ها لب تشنه مردند
اینجا زدند آل علی را ظالمانه
اینجا زدشمن خورده زینب تازیانه
اینجا سر فرزند زهرا بر سنان بود
دستش جدا از تیغ ظلم ساربان بود
---
اینجا زمینش لاله های یاس دارد
یک باغ گل از پیکر عباس دارد
اینجا شرر بر قلب خیر الناس افتاد
اینجا دو دست از پیکر عباس افتاد
اینجا روان خون دل از چشم رباب است
در گریه ی اصغر صدای آب آب است
اینجا گلوی خشک اصغر را دریدند
صید حرم را تشنه لب در خون کشیدن
---
اینجا علی اکبر ز صدر زین فتاده
اینجا پدر بر صورتش صورت نهاده
غلام رضا سازگار
نخل 3 ص 231
----
نوحه
----
زهر طرف رسد صدای زمزمه
صدای ناله ی علی و فاطمه
حسین حسین حسین 2
ز هر طرف رسد صدای یا حسین
که تشنه لب شدی چنین فداحسین
حسین حسین حسین 2
به لرزه آمده زمین کربلا
که شد سر حسین زپیکرش جدا
حسین حسین حسین 2
---
1389/6/15
http://www.mahmel.ir/pages/hosein-atabat-sher1.htm
حسینم وا حسینم وا حسینا
بود این گلشن گلهای زهرا
محل خیمه گاه آل طاها
محل خیمه عباس و زینب
محل سجده و قرآن و یارب
محل خیمه سلطان خوبان
محل خیمه شاه شهیدان
محل خیمه لیلا و ا کبر
رباب و طفلک ششماهه اصغر
محل خیمه شهزاده قاسم
محل خیمه گاه آل هاشم
محل خیمه شاه شهیدان
امام و سرورو ماه شهیدان
حسین آن سرو رو سالار هستی
حسین آن یکه تاز حق پرستی
کسی که پادشاه عالمین است
حسین است اوحسین است اوحسین است
حسین پرورده دامان زهرا
زکین زد خیمه دراین دشت و صحرا
چو برپا خیمه آل عباشد
در این صحرا غم و ماتم بپاشد
حسین گفتا بیاران سنگراینجاست
مقدس سرزمین باور اینجاست
عمود خیمه را اینک بکوبید
که مارا وعده گاه داور اینجاست
کمر محکم ببندیدای عزیزان
که جولانگاه صدها لشکر اینجاست
هما نجائی که گردد آب نایاب
برای عترت پیغمبر اینجاست
همانجائی که بیند ام لیلا
بخون آغشته جسم اکبراینجاست
همنجائی که گردد نجمه مجنون
زداغ قاسم فرخ فر اینجاست
همانجائی که بارد برسرِما
سنان و تیر و سنگ و خنجر اینجاست
همانجائی که افتد از دم تیغ
دودست از پیکر آب آور اینجاست
همانجائی که باتیرسه شعبه
شود پاره گلوی اصغر اینجاست
حسینم وا حسینم وا حسینا
حسینم وا حسینم وا حسینا
1389/6/27
http://www.mahmel.ir/pages/hosein-atabat-sher2.htm
از تل زینبیه که زینب نظاره کرد
با چشم خود به سوی مدینه اشاره کرد
جدم بیا ببین که چگونه حسین را
دشمن که با سیوف خودش پاره پاره کرد
بر روی سینه ای شه دین شمر جلوس کرد
سر از بدن جدا شد و زینب نظاره کرد
آمد صدای مادری از قتلگاه به گوش
نفرین بر آن کند که ستم بی شماره کرد
اسبان به روی آن بدن پاره تاختند
این خاک و را مدفن ماه وستاره کرد
خواهر پی برادر خود بین نیزه ها
با حال زار بوسه به رگهای پاره کرد
این خاک را مدفن اولاد احمدست
چشم دلم به سوی حریمش اشاره کرد
محمد جواد قدرتی
1390/7/2
http://www.mahmel.ir/pages/hosein-atabat-sher5.htm
خداحافظ ای شهر رویای من نجف تربت پاک مولای من
خداحافظ ای شهر شور و شرف خداحافط ای خاک پاک نجف
خدا حافظ ای کوچه های غریب خداحافظ ای عطر ناب حبیب
خداحافظ ای بارگاه صفا خدا حافظ ای صحن ایوان طلا
نجف مقدسترین
حرکت از نجف به سمت کربلا
از نجف عرش خدا/می رویم کرببلا
یاد شهیدان و روح خدا هستیم/زوّار مظلوم کرببلا هستیم
مظلوم حسین جانم...
دل پریشان می رویم/دیده گریان می رویم
رویم به جایی که محشر به پا گشته/رأس حسین بن علی جدا گشته
مظلوم حسین جانم...
سر دهد آوای غم/فاطمه با قدّ خم
آبت ندادند ای نور دو عین من/تشنه لب عطشان مظلوم حسین من
مظلوم حسین جانم...
آن حرم عرش خداست/قبر مصباح الهداست
بُوَد به زاری و سوز دل و آوا/شبهای جمعه زهرا زائر آنجا
مظلوم حسین جانم...
ای ولی معبودم ، سربه درگهت سودم
زائربدی بودم ، رفتم از سرکویت
یاعلی خداحافظ۴
با دوچشم خونبارم من فقط تورا دارم
روبه هرطرف آرم دیده ام بود سویت
یاعلی خدا حافظ۴
لطف ورحمتت باید تا مرا بیاراید
هرکجا روم آید برمشام جان مویت
یاعلی خدا حافظ۴
با گناه سنگینم جلوه کن به بالینم
وقت مرگ خود چینم لاله از گل رویت
یاعلی خداحافظ۴
بانگاه احسانت کن نظربه مهمانت
ای نبی ثنا خوانت ای خداثنا گویت
یاعلی خدا حافظ۴
دادی ازکرم راهم حاجت ازتو میخواهم
من گدای درگاهم توکرم بود خویت
یاعلی
ناله خیزد ازنایم این بود تمنایم
تادوباره بازآیم درحریم نیکویت
یاعلی
زمزمه ی ورود به نجف الاشرف
وصل تو درمانم علی/مدح تو میخوانم علی
آمده ام زیارتت/با چشم گریانم علی
جانم علی جانم علی...
من زائر کوی تو ام/دلداده ی روی تو ام
عشق تو ایمانم علی/جانم علی جانم علی
جانم علی جانم علی...
میشوم از لطف شما/مُحرم ایوان طلا
خورشید تابانم علی/جانم علی جانم علی
جانم علی جانم علی...
یا علی یا حیدر مدد/انشاءا... که تا ابد
سائلت می مانم علی/جانم علی جانم علی
جانم علی جانم علی...
عشق تو سرنوشت من/حرم تو بهشت من
جنّت و رضوانم علی/جانم علی جانم علی
جانم علی جانم علی...
زمزمه ی کربلایی
به اشک و به سوز و نوایی/به مرثیه ی آشنایی
ایشالا میشیم کربلایی/خدایی
ما زائر مرقد آن عزیز خداییم
ما زائر قتلگاه امامُ الهُداییم
ما زائر کربلای شه سر جداییم
خراب ِ غم ِ نینواییم
مولا حسین یا حسین یا حسین یبن زهرا...
همون کربلایی که غوغاس
همون جایی که عرش دلهاس
آره بیت الاحزان زهراس/چه غوغاس
زهرا شب جمعه ها تو حرم بی قراره
چشماش به یاد حسین بارون غم می باره
یاد ِ تن بی سر و بی کفن غصه داره
کاری غیر گریه نداره
مولا حسین یا حسین یا حسین یبن زهرا...
تو و مقتل و خون پیکر
تو و غربت و اشک خواهر
تو و روضه ی سخت معجر/واویلا
مادر بمیره برات بچه هات چی کشیدن
از دشمن بی حیا طعنه هِی می شنیدن
ناله زنان از حرم دل پریشون دویدن
سرت رو به مقتل بریدن
مولا حسین یا حسین یا حسین یبن زهرا...
نوحه ی حرم حضرت عباس علیه السلام
این حرم ماه بنی هاشم است/او که خدا به رتبه اش عالم است
فدای راه دین/گل امّ البنین
ای زائران اجر شما با/حضرت صدیقه ی کبری
واویلا واویلا واویلا...
عباس آنکه ماه عالمین است/عباس آنکه یاور حسین است
یار پیر و جوان/ساقی تشنگان
او در پی ِ یک جرعه آب است/اُمید زینب و رباب است
واویلا واویلا واویلا...
کنار نهر علقمه چه ها شد/با تیغ کینه دست او چه ها شد
امان از ظلم و کین/عمود آهنین
عرش خدا دارالعزایش/زهرا زند ناله برایش
واویلا واویلا واویلا...
زمزمه
خداحافظی با مولا امیر المؤمنین علیه السلام
الا ای مرقدت قبله گه مقصودم/حلالم کن اگر مهمان بدی بودم
علی مولا علی مولا یا علی مولا...
ولای تو بُود دین من و ایمانم/خداحافظ الا ای جانم و جانانم
دعا کن یا علی من عبد خدا گردم/دوباره زائر این صحن و سرا گردم
الا ای دلبر دیرین من ِ مسکین/دم ِ مُردن بیا بالین ِ من ِ مسکین
به اشک جاری ام هر لحظه کنم یادت/منم خاک سر کوی تو و اولادت
به قربان تو وآن نور دو عین تو/تمام زندگیم قربان حسین تو
سحاب رحمت و محبوب خدا حیدر/جمالت جلوه ی مصباح هدی حیدر
نما رحمی شها بر این دل پر دردم/به زودی کن دعا که سوی تو برگردم
زمزمه ی قتلگاه امام حسین علیه اسلام
میان قتلگه غوغا به پا شد
فقط تنها خدا داند چه ها شد
حسین بن علی جانش فدا شد2بار
واویلا آه واویلا واویلا...
همینجا سوی یک پیکر دویدند
همینجا رأس مظلومی بریدند
همینجا جسم او در خون کشیدند2بار
واویلا آه واویلا واویلا...
همینجا مادری قامت خمیده
به روی نیلی و اشک دو دیده
بنالد از غم یک سر بریده2بار
واویلا آه واویلا واویلا...
همینجا دیده ظلم بی بهانه
همینجا دیده داغ ِ آن یگانه
همینجا خورده زینب تازیانه2بار
واویلا آه واویلا واویلا...
زمزمه – کف العباس
گشته اینجا محشر کبری به پا/آه و صد واویلتا
شد علمدار حسین دستش جدا/آه و صد واویلتا
پیکر بی دست عباست ببین/یا امیر المؤمنین
با تن بی دست شد نقش زمین/یا امیر المؤمنین
اهل خیمه تشنه و پر اضطراب/آب و آب و آب و آب
ساقی و شرمنده گشتن از رباب/آب و آب و اب و آب
مزه ی تلخ خجالت را چشید/شد امیدش نا امید
تیر بر مشک ابوفاضل رسید/شد امیدش نا امید
پیکرم شد از سر کین چاک چاک/یا اخا ادرک اخاک
اوفتادم در میان خون و خاک/یا اخا ادرک اخاک
زمزمه ی خیمه گاه – کربلا
اینجا بُوَد خیمه گه ِاهل بیت ِخیر الوری
اینجا بُود مکانی که ناله رود تا به سما
واغربتا واغربتا...
غصه های قلب زینب بر دل نهاد داغی شگفت
ای زائران همینجا بود که عاشورا آتش گرفت
جان فدای ِ ثارالله و آن غربت ِ بی کرانش
از همینجا گشته بلند اَلعَطش ِ کودکانش
همینجا بود که دشمن ِ بی مروّت وحشیانه
میزد دائم بر پیکر اهل حرم تازیانه
همینجا شد ناله بلند ازحرم با قلب محزون
همینجا بود که ذولجناح برگشته با یال پر خون