امام علی(ع) می فرماید: «امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که اشرار بر شما مسلّط خواهند شد سپس هر چه دعا کنید مستجاب نمی گردد» https://eitaa.com/fatemi5/2772

راهکارهایی که انگلیس در دوره آخر عثمانی برای تضعیف اسلام و به استعمار کشیدن اسلام توسط جاسوس های خود مثل مستر همفرد بکار برد کاهش جمعیّت لازم است.مرد نباید بیش از یک همسر بگیرد؛ باید در راه ازدواج محدودیّت‌هایی پدید آورد؛ عرب نباید با فارس ازدواج کند؛ ترک نیز نباید با عرب ازدواج نماید. از کتاب مستر همفرد جاسوس انگلیس

🔰 دست به ماشه 🔴 تجمع مردم گناباد؛ 🔰 در اعلام آمادگی از فرماندهی کل قوا و حمایت از نیروهای مسلح در آستانه ماه محرم و به شکرانه شلیک موشک‌ها با رمز یا (اباعبدالله الحسین علیه السلام) به پایگاه استکبار آمریکای جنایتکار 📆 امشب چهارشنبه بعداز نماز مغرب و عشا 📌گناباد -خیابان شهید شوریده _پای نخل 🇮🇷 @Tabyingonabad

تجمع حمایت از نیروهای مسلح گناباد

چرا خدا از ما امتحان می‌گیره ؟😕 #استاد_شجاعی منبع #استوری: رشد و قدرت در سایه سختی ها

▪️امسال عَلَم محرم را باید بالاتر از همیشه برافراشت!

💢هیئت سکولار ♦️شب عاشورا وقتی در سخنرانی هیئت،واعظ در حال صحبت در مورد مسائل سیاسی روز و دشمن شناسی بود یکی هیئتی ها فریاد زد آقا جلسه را سیاسی نکن ما برای اشک بر حسین آمده ایم نه سیاسی بازی، روضه ما را خراب نکن بگذار برای غربت حسین اشک بریزیم و ضجه بزنیم! متاسفانه تعدادی دیگر هم با او همراه شدند 🔻ناگهان اول بیاد این نقل روایی افتادم: اول لهوف، سید بن طاووس روایتی را نقل میکند که در آن پیامبر اکرم در مسجد مدینه داستان شهادت امام حسین را برای مردم تعریف میکند. همه شروع میکنند به گریه کردن، بعد پیامبر همه را توبیخ میکند با این جمله تاریخی که اتبکونه و لاتنصرونه... آیا برایش گریه میکنید و یاریش نمیدهید؟ 🔻و سپس بیاد این واقعه تلخ تاریخی افتادم: ➖صحنه به دار کشیدن ۹ آزادیخواه تبریزی در شهر تبریز بدست لشگر قزاق روس به سال ۱۲۹۰ روز عاشورا ♦️هنگامی که روس ها در حال بدار کشیدن آزادیخواهان و دلاوران تبریز در روز عاشورای سال ۱۲۹۰ بودند صدای طبل و سنج از کوچه پسکوچه های تبریز شنیده میشد و مردم تبریز در حال عزاداری برای امام حسین علیه السلام بودند. عده ای زنجیر زن،عده ای سینه زن و عده ای قمه زن..... فرمانده روس اینگونه گفت: میترسیدم که آن جمعیت عظیم عزادار حسینی به آزادیخواهان مبارز تبریزی بپیوندند و در آن صورت چه بر سر ما میآمد !! ♦️اما جمعیت عظیم! مردم شیعه (سکولار)! عزادار فقط عزاداری و گریه کردند. زنجیر و سینه و قمه زدند به اعدام ۹ دلاور آزادیخواه خود توجهی نکردند. 📌آری این است نتیجه اسلام سکولار،این است اسلام منهای سیاست و این چیزی است که شیعه انگلیسی به شدت به دنبال آن است و برای آن میلیاردها دلار هزینه میکند. 📌براستی در هیئتی که دغدغه حفظ نظام و امر به معروف و نهی از منکر مسئولان و مردم و صدور انقلاب و نفی طواغیت زمانه و مبارزه با اسرائیل و صهیونیسم جهانی وجود نداشته باشد ابن زیاد سینه میزند، شمر اشک میریزد و یزید ضجه میزند... آری این است نتیجه بی بصیرتی و هیئت سکولار! ♦️به خودمان رجوع کنیم ببینیم ثمره اشک را چه دانستیم. رهبر انقلاب فرمود اگر به اشک و ندبه است معاویه هم اهل مدح و مرثیه بر امیرالمومنین بود. ♦️سید بن طاووس در لهوف نقل می کند که وقتی اهل بیت به کوفه رسیدند، اهل شهر به پهنای صورت اشک می ریختند. ولی مورد عتاب و نفرین حضرت زینب قرار گرفتند پس اشک به تنهایی نشانه ولایت نیست و بشرطها و شروطها که همان تبعیت از ولایت است این اشک یگانه کیمیای عالم میشود! ♦️برخی تلاش می کنند، خرجی می دهند، کار و فعالیت دیندارانه هم دارند، اما کار امام شان را پیش نمی برند. مثل اینکه امام در کربلا باشد و ما در مدینه اهل مجلس علم و خدمت رسانی به نیازمندان و سفره انعام و غیره باشیم، شوخی نیست؟ پس وقتی از صحنه حق و باطل زمان خویش غایب هستیم و در معیت ولایت، طاغوت زمان خود را، نفی و تکفیر نمیکنیم این گریه و بکاء برای ما ذره ای تقرّب الی الله ندارد! 🧊 امر به معروف و نهی از منکر https://eitaa.com/fatemi5/2772

ابوالقاسم حسینجانی از شاعران کشورمان درباره نوآوری در شعر عاشورایی گفت: بالاترین نوآوری در شعر عاشورایی بازگشت به حقیقت عاشورا است. آن چیزی که فعلا می‌شنویم و تولید می‌شود، غالبا تکراری است و خیلی جاها هم بی محتوا یا تحریف شده. وی افزود:عاشورا یعنی ایستادن در برابر ظلم و اینکه نگذاریم حق انحراف پیدا کند. عاشورا یعنی امر به معروف و نهی از منکر و اینکه واقعا فکر کنیم عزت در چیست. اما متاسفانه بسیاری از حرف‌هایی که در این شعرها زده می‌شود، اصالت را به ماتم و گریه کردن می‌دهند و تلاش می‌کنند هر طور که هست اشک مخاطب را در بیاورند. این شاعر اظهار داشت: کسی که می‌خواهد از عاشورا بگوید باید از خودش بپرسد امام حسین(ع) چه راهی رفتند تا ما هم همان راه را بریم. حق و باطل چیست؟ چرا حضرت مرگ با عزت را به زندگی با ذلت ترجیح دادند؟ آیا زندگی امروز ما مطابق عزت حسینی است؟ فعلا متاسفانه همه چیز به ظاهر ختم شده و به روضه و گریه و در چیزهای ظاهری و رنگ و لعاب شعر با هم مسابقه می گذارند. حسینجانی گفت: کسی که می‌خواهد نوآوری کند باید بداند خود حرکت امام نو است و باید اصل آن حرکت نوآورانه بیان کنیم و گرنه به جز آن هر کاری که انجام می‌دهیم حرف عوامانه و سخیف است. وی افزود: من امروز شعرهای خیلی بد و عوامانه‌ای را می‌بینم که درباره عاشورا ترویج می‌شود. مثلا در شعر می‌پرسد می‌دانید چرا چوب آتش می‌گیرد؟ چون به لب و دندان امام حسین(ع) خورد! یا می‌دانید چرا هلال ماه، هلالی و خمیده است؟ چون از داغ ماه محرم خمیده و هلالی شده! این شعرها چه قدر بد و سطحی هستند. انگار هلال بقیه ماه‌های سال خمیده نیست یا سنگی که به طرف حضرت پرتاب شد از آتش گرفتن معاف است! این شاعر گفت: من حتی به 14 بند محتشم هم نقد دارم که امروز در میان اشعار تبدیل به آیه قرآن شده است. مثلا این مصرع «ای چرخ غافلی که چه بیداد کرده‌ای» نگاه غلطی دارد. چرخ بیداد کرده یا حاکم ستمگر؟ آیا این درست است که گفتمان حق طلبی و عزت طلبی عاشورا را فراموش کنیم و آن را به چرخ نسبت دهیم؟ یا همین بیت «باز این چه شورش است که در خلق عالم است/ باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است» شاعر کربلا و عاشورا را به نوحه و عزا و ماتم خلاصه کرده است. آیا عاشورا فقط نوحه و عزا و ماتم بود؟ آن حرف‌های پر بار حضرت زینب و امام حسین(ع) و امام سجاد(ع) و آن رشادت‌ها در عاشورا در کجای شعر است؟ نشان هیهات من الذله کجا رفته است؟ حسینجانی اظهار داشت: من جدا فکر می‌کنم باید در زبان و ادبیات و مکتوباتی که در حوزه عاشورا داریم چه در نظم و چه در نثر بازنگری کنیم و در همین راستا این سوال را از خودمان بپرسیم در نوشته‌ها چه باید بکنیم که عاشورا در حد انسانی و خدایی و جهانی آن نشان داده شود و به خوبی از آن استفاده کنیم. گاندی وقتی به عاشورا رسید در حدی از آن استفاده کرد که یکی از ملت‌های بزرگ دنیا را متحول کرد و نجات داد. حرکت گاندی نوآورانه بود که باعث نجات از ظلم شد. این شاعر گفت: شعرها و حرکت‌هایی که باعث ایجاد حرکت و تحول در مخاطب می‌شود نوآورانه است. امام حسین(ع) شهید نشد که ما فقط بر سر خودمان بزنیم. از عاشورا گفتن باید باعث این شود که بفهمیم چه کنیم تا توی سرمان نزنند. و ما صرفا با حرکت‌ها و شعرهای سطحی به امام حسین(ع) ظلم می‌‌کنیم

فریضة مقدس امر به معروف و نهی از منکر، فریضه‌ای به قدمت انسان است؛ زیرا هدف بعثت انبیای الهی دعوت بشر به سوی توحید و نیکی‌ها و بازداشتن آدمیان از شر و پلیدی است.پیرامون نقش، جایگاه و اهمیت این فریضة والا و نیز ارج و ارزش آن از دیدگاه حضرت سیدالشهدا، امام حسین بن علی(ع) تاکنون سخن بسیار گفته شده و هر کس به اندازة بضاعت خویش کوشیده است تا در این قلمرو پهناور ادای دینی داشته باشد. هرچند که به نظر می‌رسد اکثر پژوهش‌ها در این زمینه بسیار با یکدیگر مشابهت دارند و اگر به این قلم فرسایی‌ها عنوان تکرار و کپی‌کاری اطلاق نشود، عموماً موازی و تقریباً همسان همدیگر هستند. این پژوهش بر آن است تا از منظری دیگر به انعکاس وجوب و اهمیت فریضه مقدس امر به معروف و نهی از منکر، از دیدگاه حضرت خامس آل‌عبا، امام حسین(ع) بپردازد و بازتاب اعتقاد و التزام عملی آن حضرت را به روایت شعر و ادبیات نظاره بنشیند. نگریستن به این موضوع از این زاویه، علاوه بر آنکه حلاوت سخن نو را دارد، بیانگر تأثیر این مفهوم عظیم و درک زیباشناسانة آن در قلمرو ادب و هنر متعهد است. ***  عشق و ارادت به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله(ع) در ادبیات فارسی، نمودی بسیار گسترده و چشمگیر دارد و به تحقیق هیچ شاعر آزاده و صاحبدلی را نمی‌توان یافت که در دیوان خویش سروده‌ای در مدح و منقبت یا مرثیه‌ای درباره آن امام همام نداشته باشد. از این رو می‌توان گفت، اشعاری که دربارة آن حضرت سروده شده است بی‌شمار است و عجبی نیست که هر لحظه بر تعداد این آثار افزوده می‌شود و چه بسا شاعرانی که با چندین سروده و حتی انتشار مجموعه شعر مستقلی دربارة آن حضرت، باز هم بر آن بوده و هستند که در پیشگاه آن حضرت، حق مطلب را نتوانسته‌اند ادا کنند. جای دریغ دارد که گفته شود اکثر شاعران پارسی‌گوی، بیشتر در سروده‌های خویش در پی بیان چگونه به شهادت رسیدن آن حضرت و مصائبی که بر ایشان و خانواده و یاران ارجمندشان رفت، بوده‌اند. در واقع بیشتر سروده‌ها متکی بر عنصر احساس است و کمتر شاعرانی به عنصر اندیشه در کنار احساس و پرداختن به این نکته مهم که «چرا» امام حسین(ع) قدم در آن راه دشوار نهاد و سرانجام شهادت را برگزید، پرداخته‌اند

فریضة مقدس امر به معروف و نهی از منکر، فریضه‌ای به قدمت انسان است؛ زیرا هدف بعثت انبیای الهی دعوت بشر به سوی توحید و نیکی‌ها و بازداشتن آدمیان از شر و پلیدی است.پیرامون نقش، جایگاه و اهمیت این فریضة والا و نیز ارج و ارزش آن از دیدگاه حضرت سیدالشهدا، امام حسین بن علی(ع) تاکنون سخن بسیار گفته شده و هر کس به اندازة بضاعت خویش کوشیده است تا در این قلمرو پهناور ادای دینی داشته باشد. هرچند که به نظر می‌رسد اکثر پژوهش‌ها در این زمینه بسیار با یکدیگر مشابهت دارند و اگر به این قلم فرسایی‌ها عنوان تکرار و کپی‌کاری اطلاق نشود، عموماً موازی و تقریباً همسان همدیگر هستند. این پژوهش بر آن است تا از منظری دیگر به انعکاس وجوب و اهمیت فریضه مقدس امر به معروف و نهی از منکر، از دیدگاه حضرت خامس آل‌عبا، امام حسین(ع) بپردازد و بازتاب اعتقاد و التزام عملی آن حضرت را به روایت شعر و ادبیات نظاره بنشیند. نگریستن به این موضوع از این زاویه، علاوه بر آنکه حلاوت سخن نو را دارد، بیانگر تأثیر این مفهوم عظیم و درک زیباشناسانة آن در قلمرو ادب و هنر متعهد است. ***  عشق و ارادت به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله(ع) در ادبیات فارسی، نمودی بسیار گسترده و چشمگیر دارد و به تحقیق هیچ شاعر آزاده و صاحبدلی را نمی‌توان یافت که در دیوان خویش سروده‌ای در مدح و منقبت یا مرثیه‌ای درباره آن امام همام نداشته باشد. از این رو می‌توان گفت، اشعاری که دربارة آن حضرت سروده شده است بی‌شمار است و عجبی نیست که هر لحظه بر تعداد این آثار افزوده می‌شود و چه بسا شاعرانی که با چندین سروده و حتی انتشار مجموعه شعر مستقلی دربارة آن حضرت، باز هم بر آن بوده و هستند که در پیشگاه آن حضرت، حق مطلب را نتوانسته‌اند ادا کنند. جای دریغ دارد که گفته شود اکثر شاعران پارسی‌گوی، بیشتر در سروده‌های خویش در پی بیان چگونه به شهادت رسیدن آن حضرت و مصائبی که بر ایشان و خانواده و یاران ارجمندشان رفت، بوده‌اند. در واقع بیشتر سروده‌ها متکی بر عنصر احساس است و کمتر شاعرانی به عنصر اندیشه در کنار احساس و پرداختن به این نکته مهم که «چرا» امام حسین(ع) قدم در آن راه دشوار نهاد و سرانجام شهادت را برگزید، پرداخته‌اند. در طول چند دهة اخیر، رویکرد امیدبخشی در این زمینه به وقوع پیوسته است و شاعران متفکری ظهور کرده‌اند که در آثار خویش بنا را بر معرفت و درک پیام الهی آن حضرت استوار کرده‌اند. شاعرانی که دریافته‌اند درد بزرگ حضرت سیدالشهدا(ع) فراتر از زخم‌ها و مصایب روز عاشوراست و دعوت سرخ آن حضرت را از عمق دل و جان لبیک گفته‌اند. در مجموع آثاری که در زمینه امام حسین(ع) و امر به معروف و نهی از منکر خلق شده را می‌توان به چند گروه ذیل تقسیم کرد: ۱ـ ترجمه منظوم زیارتنامه آن حضرت که در آن به صراحت از امر به معروف و نهی از منکر یاد شده است. ۲ـ اشارات تاریخی به نقل از کتب مقتل، بر پایه احادیث و روایات؛ از جمله وصیتنامة آن حضرت به برادر ارجمندش محمد حنفیه(ع).

۳ـ اشعاری که در خصوص جایگاه امر به معروف و نهی از منکر سروده شده و در آن شاعر به طور مستقیم از این فریضه‌ی و مقام حضرت سیدالشهدا(ع) به عنوان احیاءکننده این فریضه مقدس الهی سخن گفته است. ۴ـ حجم انبوهی از اشعار که در آن شاعر جهت اجتناب از شعارزدگی به آشنایی‌زدایی روی آورده و به طور غیرمستقیم به اندیشة امام که همانا اشاعه و ترویج معروف‌ها و مبارزه و جهاد با تمامی مظاهر منکرات و پلیدی‌هاست، پرداخته و نتیجه گرفته است که قوام دین اسلام، مرهون ایستادگی و جانبازی آن حضرت در این طریق مقدس است. غالباً اشعاری که برای حضرت سیدالشهدا(ع) سروده شده، یا حال و هوایی حماسی داشته و یا در حال و هوای مرثیه به مصائب آن حضرت، اصحاب و خانواده ایشان پرداخته است که معمولاً در اشعاری که دارای جنبة حماسی هستند، بیشتر به موضوع امر به معروف و نهی از منکر عنایت شده است

در برخی از اشعار که دارای حال و هوای عرفانی است نیز شاهد اشاراتی به شخصیت آن حضرت و معروف‌ها با زبانی نرم و لطیف هستیم که اقتضای چنین سبک و سیاقی است. چنین مدح و منقبت‌هایی عموماً بر پایة احساس و عاطفه شاعر استوار است و صرفاً عرض ارادتی است به پیشگاه امام و چه بسا محصول حال و خلوت خاص شاعر باشد و در لحظه سرودن اندیشه و انگیزة برانگیزاننده‌ای در سراینده وجود نداشته است. البته شعر عاشورایی در بیش از سه دهة اخیر دچار تحول و دگرگونی‌های امیدبخشی شده است. چنان‌که دکتر محمدرضا سنگری در دیباچة کتاب «رستاخیز حماسه» بر این باور است: «نگاه شاعر امروز، تنها به گودالی که در آن حنجره‌ای تشنه به دشنة قساوت سپرده می‌شود و سری که در عصر عطش بر نیزه می‌نشیند، دوخته نیست. او میان دیروز و امروز پل می‌بندد. کربلا را آیینه می‌سازد تا امروز را تماشا کند و در این میان خویش را می‌یابد.» (رستاخیز حماسه ـ ص ۱۱)