هم چنین در شهر شام با شجاعت و شدّت کامل به یزید اعتراض کرد و فرمود: «ای پسر معاویه! آیا از عدالت است که زنان و کنیزان خود را در پشت پرده بنشانی ولی دختران رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) را به صورت اسیر از مقابل این جمع بگذرانی؟! حریم حجاب زنان ما را بشکنی و نقاب از چهره ی آن ها برداری؟!»

هنگامی که اهل بیت (علیهم السلام) را منزل به منزل می بردند، مردم در حین تماشا از روی دلسوزی به اسیران، نان و خرما می دادند، اما زینب (سلام الله علیها) با وجود گرسنگی و تشنگی، آن نان و خرماها را به آنان برمی گرداند و می فرمود: «صدقه بر فرزندان رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) حرام است.» اگر با دقت به عمق سخنان حضرت زینب (سلام الله علیها) بیندیشیم در خواهیم یافت که این سخنان گرچه در ظاهر برای پوشش و غذای حلال مطرح شده است ولی مطالب دیگری را هم شامل می شود. مانند تلاش جهت بیداری مردم و نمایاندن حق و باطل به آن ها و

حجت الاسلام احمدی: حضرت زینب سلام الله علیها بهترین الگوی جریان گفتمان ساز امر به معروف و نهی از منکر در تاریخ حضرت زینب علیها السلام بانوی حیا، پاسدار عفت و پاکدامنی بهترین الگوی جریان گفتمان ساز امر به معروف و نهی از منکر در تاریخ هستند.

نقش حضرت زینب(س) در واقعه کربلا افشا‌گری بدون درگیری بود؛ ایشان با افشاگری خود خون امام حسین(ع) را حفظ کردند؛ به تعبیر شهید مطهری این بزرگوار در لباس اسارات همچنان شیر بودند و ثابت کردند که شیر در قفس هم شیر است و انسان در بدترین شرایط هم می‌تواند به هدف خود برسد. ایشان مجلس یزید را به گونه‌ای هدایت کردند که یزید در همان مجلس برای امام حسین(ع) روضه گرفت و این کار از عهده هر کسی برنمی‌آید. حجت‌الاسلام سید اسحاق حسینی کوهساری

رهبر معظم انقلاب انسان زینب کبری را مشاهده می‌کند که با یک عظمت خیره‌کننده و درخشنده‌ای در عرصه ظاهر می‌شود؛ کاری می‌کند که دشمنی که به حسب ظاهر در کارزار نظامی پیروز شده است و مخالفین خود را قلع و قمع کرده است و بر تخت پیروزی تکیه زده است، در مقر قدرت خود، در کاخ ریاست خود، تحقیر و ذلیل شود؛ داغ ننگ ابدی را به پیشانی او می‌زند و پیروزی او را تبدیل می‌کند به یک شکست؛ این کارِ زینب کبری است. زینب (سلام اللَّه علیها) نشان داد که می‌توان حجب و عفاف زنانه را تبدیل کرد به عزت مجاهدانه، به یک جهاد بزرگ. ۱۳۸۹/۰۲/۰۱

امام خمینی(ره) درباره حضرت زینب(س) فرمودند: «حضرت زینب، پیام‌رسان نهضت عاشورا، دختر علی(ع) و فاطمه زهرا(ع) در پنجم جمادی الاول سال پنجم هجری متولد شد. از القاب او می‌توان عقیله بنی هاشم، عارفه، عالمه، محدثه و فاضله را نام برد. این بانوی بزرگوار از جدش رسول خدا و نیز پدر و مادر بزرگوارش حدیث روایت کرده است. دو پسرش به نام‌های محمد سالار اسیران، در سفر اسارت در کوفه و دمشق خطبه‌های آتشین ایراد و دستگاه ستم بنی امیه را رسوا نمود. در مقابل یزید، حضرت زینب سلام الله علیها ایستاد و آن را همچو تحقیر کرد که بنی امیه در عمرشان همچون تحقیری نشنیده بودند. همان مقداری که فداکاری حضرت، ارزش پیش خدای تبارک و تعالی دارد و در پیشبرد نهضت حسین سلام‌الله علیه کمک کرده است، خطبه‌های حضرت سجاد و حضرت زینب هم به همان مقدار یا قریب آن مقدار تأثیر داشته است». (صحیفه نور، جلد ۱۷، صفحه ۵۹).

«حضرت زینب (سلام‌الله علیها) در مقابل حکومت‌های جبار ایستاد و آن خطبه را خواند و آن حرف‌ها را زد که‌‌ ‌‌همه می‌دانید؛ زنی که در مقابل یک جباری ایستاد ـ که اگر مردها نفس می‌کشیدند همه را‌‌ ‌‌می‌کشتند ـ و نترسید و ایستاد و محکوم کرد حکومت را، یزید را محکوم کرد. به یزید‌‌ ‌‌فرمود تو قابل آدم نیستی، تو انسان نیستی. زن یک همچو مقامی باید داشته باشد». (صحیفه امام، جلد ۷، صفحه ۳۴۰). «همان مقدارى که فداکارى حضرت ارزشی پیش خداى تبارک و تعالى دارد و در پیشبرد نهضت حسین(ع) کمک کرده است، خطبه‌هاى حضرت سجاد(ع) و حضرت زینب(س) هم به همان مقدار یا قریب آن مقدار تأثیر داشته است، آن‌ها به ما فهماندند که در مقابل جائر، در مقابل حکومت جور، نباید زنها و نباید مردها بترسند، در مقابل یزید، حضرت زینب(س) ایستاد و آن را همچو تحقیر کرد که بنى‌امیه در عمرشان همچو تحقیرى نشنیده بودند». (صحیفه امام، جلد‌ ۱۷، صفحه ۵۴)

حادثۀ عاشوراى حسینى را هم ستمگران و ظالمان می‌خواستند نگذارند باقى بماند، زینب کبری(س) نگذاشت. دو حرکت عمّه‌ ما - زینب کبری(س) - انجام داد: یک حرکت، حرکت اسارت بود به کوفه و شام و آن روشنگرى‌ها و آن بیانات که مایه‌ى افشاى حقایق شد؛ یک حرکت دیگر، آمدن به زیارت کربلا در اربعین بود؛ حالا اربعین اوّل یا دوّم یا هرچه. این حرکت به معناى این است که نباید اجازه داد که انگیزه‌هاى خباثت‌آلودى که قصد دارند مقاطع عزیز و اثرگذار و مهم را از یادها ببرند، موفّق بشوند». (بیانات در دیدار مردم قم در تاریخ ۱۷ دی 

زینب کبری یک نمونه‌ برجسته‌ تاریخ است که عظمت حضور یک زن را در یکی از مهم‌ترین مسائل تاریخ نشان می‌دهد. اینکه گفته می‌شود در عاشورا، در حادثه‌ کربلا، خون بر شمشیر پیروز شد - که واقعاً پیروز شد - عامل این پیروزی، حضرت زینب بود؛ والّا خون در کربلا تمام شد. حادثه‌ نظامی با شکست ظاهری نیروهای حق در عرصه‌ عاشورا به پایان رسید؛ اما آن چیزی که موجب شد این شکست نظامىِ ظاهری، تبدیل به یک پیروزی قطعىِ دائمی شود، عبارت بود از منش زینب کبری؛ نقشی که حضرت زینب بر عهده گرفت؛ این خیلی چیز مهمی است.

مقام معظم رهبری حماسه‌ای که بی‌بی زینب کبری(س) به‌وجود آورد، احیاکننده و نگه‌دارنده‌ حماسه‌ عاشورا شد. عظمت کار زینب کبری(ع) را نمی‌شود در مقایسه‌ با بقیه‌ حوادث بزرگ تاریخ سنجید؛ باید آن را در مقایسه‌ با خود حادثه‌ عاشورا سنجید؛ و انصافاً این دو عِدل یکدیگرند. این انسان باعظمت، این بانوی بزرگ اسلام بلکه بشریّت، توانست در مقابل کوه سنگین مصائب، قامت خود را استوار و برافراشته نگه‌دارد؛ حتّی لرزشی هم در صدای این بانوی بزرگ از این‌همه حادثه پدید نیامد؛ هم در مواجهه‌ با دشمنان، هم در مواجهه‌ با مصیبت و حوادث تلخ، مثل یک قلّه‌ سرافراز استواری ایستاد؛ درس شد، الگو شد، پیشوا شد، پیشرو شد.

بازار کوفه، در حال اسارت، آن خطبه‌ شگفت‌آور را ایراد کرد: «یا اَهلَ‌الکوفَةِ یا اَهلَ الخَتلِ و الغَدرِ اَ تَبکونَ، اَلا فَلا رَقأَتِ العَبرَةُ وَ لاهَدَأَتِ الزَّفرَةُ اِنَّما مَثَلُکُم کَمَثَلِ التِی نَقَضَت غَزلَها مِن بَعدِ قُوَّةٍ اَنکاثاً» تا آخر؛ لفظ مثل پولادْ محکم، معنا مثل آبِ روان تا اعماق جانها می‌نشیند. در آن‌چنان وضعیّتی زینب کبری مثل خود امیرالمؤمنین حرف زد؛ تکان داد دلها را، جان‌ها را و تاریخ را؛ این سخن ماند در تاریخ؛ این در مقابل مردم در محمل اسارت. بعد هم، هم در مقابل ابن‌زیاد در کوفه، هم چند هفته بعد در مقابل یزید در شام، با آن‌چنان قدرتی سخن گفت که، هم دشمن را تحقیر کرد، هم سختی‌هایی را که دشمن تحمیل کرده بود، تحقیر کرد. شما می‌خواهید خاندان پیغمبر را به خیال باطل خودتان مغلوب کنید، منکوب کنید، ذلیل کنید؟ لِلّهِ العِزَّةُ وَ لِرَسولِهِ وَ لِلمُؤِمنین. مجسّمه‌ی عزّت است زینب کبری، همچنان‌که حسین بن علی (علیه‌السّلام) در کربلا، در روز عاشورا مجسّمه‌ی عزّت بود. نگاه او به حوادث با نگاه دیگران فرق دارد؛ [با] آن‌همه مصیبت، وقتی دشمن میخواهد او را شماتت کند، میگوید: ما رَاَیتُ اِلّا جَمیلاً؛ آنچه دیدم زیبا بود؛ شهادت بود، داغ بود، امّا در راه خدا بود، برای حفظ اسلام بود، ایجاد یک جریانی بود در طول تاریخ تا امّت اسلام بفهمند که چه‌کار باید بکنند، چگونه باید حرکت کنند، چگونه باید بایستند. این کارِ بزرگِ حماسه‌ی زینبی است؛ این عزّتِ ولىّ خدا است. زینب کبری از اولیاءالله است؛ عزّت او عزّت اسلام است؛ اسلام را عزیز کرد، قرآن را عزیز کرد. ما البتّه آن بلندپروازی را نداریم، آن همّت را نداریم که بخواهیم بگوییم رفتار این بانوی بزرگ الگوی ما است؛ ما کوچک‌تر از این حرف‌ها هستیم؛ امّا باید به‌هرحال حرکت ما در جهت حرکت زینبی باشد». (بیانات در دیدار پنجاه هزار فرمانده بسیج سراسر کشور در تاریخ ۲۹ آبان ۹۲).

✴️ اینو هر روز با خودت تکرار کن : ‌ 🌱امر به معروف و نهی از منکر می‌کنم تا... _شریک گناه دیگران نباشم. _زشتی گناه یادشون بمونه. _جای معروف و منکر عوض نشه. _خودمو به خدا ثابت کنم. 🍀 پس اگر امر و نهی کردن من، واکنش منفی داشت یا شخص در لحظه عوض نشد، حالم بد نمیشه😌 هدایت دست خداست و اینکه اون شخص تغییر کنه یا نه، به کمک خداست و من فقط سهم پازل خودمو میچینم🤗 #بی_تفاوت_نباشیم #امر_به_معروف_و_نهی_از_منکر 🍀@fatemi5