🔶 اینفوگرافیک: شجره‌نامه قهرمانان رمان آتش بدون دود 💬 یکی از مهم‌ترین دلایل بی‌نظیر بودن رمان «#آتش_بدون_دود» روایت نسبتاً پیچیده‌ی آن است؛ دلیل این پیچیدگی مرور زندگی سه نسل از ساکنان ترکمن‌صحرا در سال‌های به قدرت رسیدن پهلوی اول و دوم است. 🎁 هدیه‌ی ویژه‌ی مجله‌ی میدان آزادی به علاقه‌مندان آثار #نادر_ابراهیمی «شجره‌نامه‌ی قهرمانان ترکمن رمان آتش بدون دود» است که برای هر مخاطبی که این رمان را می‌خواند بسیار کاربردی خواهد بود. طی مطالعه‌ی چنین اثر حجیمی، خصوصاً اگر وقفه‌های طولانی در مطالعه بیفتد، احتمال فراموش کردن نام‌ها و نسبت‌ها وجود دارد که این شجره‌نامه کمک می‌کند مخاطب بخش‌های گمشده را زودتر بیابد. 🔗 متن یادداشت نقد رمان آتش بدون دود و هدیه شجره‌نامه اینفوگرافی قهرمانان رمان آتش بدون دود را در سالروز درگذشت نادر ابراهیمی ببینید. #مجله_میدان_آزادی #کتاب #ادبیات 7⃣4⃣7⃣ @azadisqart

🔻خطابهٔ شب جنگ اینک زمان تیغ و تاوان است. امروز، صبح عزا بود. امشب ولی شام ستیز و امتحان است. آنک به کین آنهمه خون: خون زنان و کودکان بی‌گناهِ خفته در خاک، خون نجیب زندگی‌بخشانِ دانش، خون دلاور قهرمانان جهاد و استقامت، خون غریبان، خون شهیدان، گاهِ نبرد و فصلِ طوفان است. اینک زمان صبر و سازش نیست. اینک زمان تیغ و تاوان است. ای شیوه‌دانان طریق ناجوانمردی! ای شب‌نشینانِ نفور از روز پیکار! ای در گریز از جنگ‌های چشم‌درچشم ای از قفا خنجربه‌دستانِ شبِ تار! این تیرهای آرش، این سیل خروشان، این دوزخ جوشان سزای کشتن فرزند ایران است. فرداست روز حیدر کرّار ای اهل خیبر! قومِ فرّار! این رعد و برق سهمگین، این تیغ برّان، شمشیر مولا نه، که گوشه‌ای از ذوالفقار شاه مردان است! این خاک، خاکِ پهلوانان است؛ این شهر، شهر شهریاران است؛ دیروزتان گر وقت عیش و گاه عشرت بود، خواهید دانست، اینک زمان تیغ و تاوان است. شلیک! آتش! شلیک! آتش! این انتقام کشتنِ فرزند ایران است! این انتقام کشتنِ فرزند ایران است! #حسن_صنوبری #روایت_جنگ @FihMaFih

#حدیث از #امام_علی (علیه السلام) به نقل از کتاب #دیوان_امام_علی @FihMaFih

🔻درباب «اسم رمز عملیات» انتقامی ایران [ #روایت_جنگ | قسمت دوم ] ▪️اسرائیل در تاریخ بیست‌وسه خرداد به ما حمله کرد. ما کمتر از بیست‌وچهار ساعت عملیات دفاعی خود را آغاز کردیم. اسم رمز عملیات «یاعلی‌ابن‌ابیطالب» عنوان شد. سه دلیل به ذهن آدم می‌رسد: ۱. ما ایرانی‌ها هروقت می‌خواهیم کار دشواری را با قاطعیت یکسره کنیم یاعلی می‌گوییم. ۲. اصل همینکه ما شیعه‌ایم و آنان یهودی، و بزرگترین نبرد بین این دو، هزار و چهارصدسال پیش در خیبر و با قدرت‌نمایی حضرت امام علی علیه السلام اتفاق افتاده است. ۳. مهم‌تر از همه: ماجرا در شب عید غدیر، مهمترین عید شیعه و روز خاص حضرت علی علیه السلام رخ داده. ▪️اما بیایید برویم به چهل‌وپنج سال پیش: ماه خرداد و بیست‌وسه خرداد در تاریخ جنگ ما را یاد چه روزی می‌اندازد؟ سه خرداد، یعنی روز آزادسازی خرمشهر نبرد خرمشهر در یک پاراگراف: ۴آبان ۱۳۵۹، پس از ۳۴روز مقاومت خونین ارتش، مردم بومی، و بسیجیان شهرهای دیگر، به دلیل کارشکنی و استنکاف دولت مستقر (بنی‌صدر) از ارسال تجهیزات و پشتیبانی به مردم، خرمشهر سقوط کرد. سقوط خرمشهر تلخ‌ترین فاجعه برای مردم ایران در طول تاریخ جنگ و بلکه تاریخ انقلاب بود. مردمی که تازه انقلاب کرده‌اند و در سال دوم یک شهرشان را ازدست می‌دهند، آن‌هم با انبوهی کشتار، جنایت، تجاوز، غارت و ویرانی؛ آن‌هم با شکست‌های پی‌درپی عملیات‌های آزادسازی. بیست‌ماه بعد و پس از عملیات فتح‌المبین، با نبردی شگفت‌انگیز و با تقدیم سه‌هزار شهید عزیز، سوم خرداد ۱۳۶۱ خرمشهر آزاد می‌شود (۱۷۰۰۰ سرباز متجاوز کشته و حدود ۱۹۰۰۰ تن از لشگر دشمن اسیر می‌شوند). این پیروزی شیرین‌ترین خاطره مردم ایران از تمام جنگ هشت‌ساله و شاید از تمام جنگ‌های تاریخ خود است. این پیروزی آنقدر در دنیا سر و صدا می‌کند که همینه ارتش صدام و وجهه سیاسی او را نابود می‌کن، صدام از سر استیصال از آن زمان بیشتر به آمریکا نزدیک می‌شود و از آن روز است که ایران به عنوان یک کشور قدرتمند شناخته می‌شود. خرمشهر آنقدر حیثیتی و مهم شد که شش سال بعد و پس از صدور قطع‌نامه سازمان ملل و قبول آن توسط ایران، در سوم مرداد ۱۳۶۷ صدام بار دیگر با حمله به خرمشهر تصمیم می‌گیرد اشغالش کند، اما با شکست سختی که از سپاه ایران می‌خورد، تنها چند هفته بعد قطعنامه سازمان ملل را می‌پذیرد و جنگ ایران و عراق به پایان رسید. ▪️اما دو نکته جالب که می‌خواهم به قلب‌های عزیزِ نگرانِ بعضی از هم‌وطنانم (که یادشان رفته ما که هستیم و باید یادشان بیاید خدای بزرگ از مهیب‌ترین بمب‌های هسته‌ای هم بی‌نهایت بزرگ‌تر است) بگویم؛ -با عنایت به اینکه: در خرداد اتفاق‌افتادن این عملیات و نیز شب عید غدیر بودنش توسط ایرانی‌ها و مثلا تبلیغات‌چی‌هایشان تعیین نشده، بلکه دشمن چنین روزی را انتخاب کرده است-. چهل‌وسه‌سال پیش در ماجرای آزادسازی خرمشهر؛ ✔️ یکم، اسم عملیات این بود: «عملیات بیت‌المقدس»! ✔️ دوم، رمز عملیات با توسل به مقامِ حضرت «غالب کلّ غالب» دقیقا این بود: «یاعلی‌ابن‌ابی‌طالب»! @FihMaFih

🔻موتور، تاکسی، مترو: سه روایت از امروز تهران [ #روایت_جنگ | قسمت سوم ] 🛵موتور: دیروز موتور گرفته بودم برای حوالی جمهوری (تهران). ترافیک معمول جمهوری بود، فکرکنم سر خیابان ظهیرالاسلام یا شاید هم کناری‌اش، دیدم چندنفر و چندتا موتوری -مردم معمولی- سر خیابان ایستادند و دارند نگاه می‌کنند. کسی جلو نمی‌رفت. داخل خیابان را که نگاه کردم دود خیلی خیلی عظیمی تمام خیابان را پرکرده بود. طبیعتا حس کردیم موشک‌باران شده آنجا. راننده موتوری هیجان‌زده شد گفت: «وای بیچاره شدیم! وای بیچاره شدیم!»، گفتم داداش حالا صبر کن ببینیم چه خبر است، شما که سالمی هنوز! گفت «نه منظورم اینه که اونا بیچاره شدند»، گفتم آخه هیچ داد و بیداد و ناله و آمبولانسی نیست که، گفت «خب خودش هم نمرده باشه همین که به مالش زده باشن بیچاره شده توی این وضعیت جنگ»، گفتم نگران نباش بیمه است! کل‌کل را ول کردم رفتم کمی سرک کشیدم، زیاد جلو نرفتم چون فکر می‌کردم الآن یک‌چیزی می‌ریزد روی سرم یا زیر پایم منفجر می‌شود! دقت کردم دیدم همه ساختمان‌ها سالم‌اند. بعد از هرکی پرسیدم صدای مهیبی شنیدید یا نه گفتند نه هیچ صدایی نشنیدیم. خیلی تعجب کردم، نه آمبولانس، نه کشته، نه آتش، نه زخمی، نه داد و بیداد، ولی دود مهیب و عجیب سیاه. دیگه راه افتادیم. وقتی رسیدیم برای دوستم که در چت ماجرا را تعریف کردم برایم چندتا ویدئو فرستاد درمورد اینکه ماموریت تازه وطن‌فروشان و مزدوران اسرائیل، لاستیک‌سوزاندن و دودبه‌پا‌کردن برای فریب مردم و خالی‌کردن دلشان است که مثلا دود موشک‌ها همهٔ شهر را گرفته، تا مردم بترسند و شهر را خالی کنند. 🚕تاکسی: دیشب دیروقت حدود دوازده شب تاکسی اینترنتی گرفتم برای برگشت به خانه. راننده خیلی باصفایی بود خیلی با هم گفتیم خندیدیم. اول ازم تشکر کرد که مسیر داخلی گرفتم. گفت چندبار بهش ترمینال خورده و چون آنجا خیلی شلوغ‌شده حوصله ندارد برود. بعد کلی از خاطراتش از زمان جنگ گفت (متولد ۵۸ بود) و اینکه همیشه مطمئن بوده دوباره جنگ می‌شود. و اینکه بعضی از نسل جدید چون جنگ وحشتناک قبلی را ندیدند الآن می‌ترسند. القصه اولین شایعه‌ای که بهم گفت این بود که «شنیدی رادان را هم زدن؟». گفتم مطمئنی؟ گفت «آره بابا». گفتم در کدام رسانه خواندی؟ گفت «نه خیالت راحت، اول از چندتا مسافر شنیدم، بعد زنم هم پشت تلفن گفت!» چون دوست شده بودیم نخواستم توی ذوقش بزنم که مرد حسابی شنیدن کی بود مانند دیدن! آن‌هم در عصری که خود دیدن‌ها هم با اینهمه تولیدات فیک و دروغ و هوش‌مصنوعی‌کاری‌شده چندان قابل اطمینان نیست. اینترنتم هم وصل نمی‌شد که چک کنم. فقط گفتم من هرچی خبر خواندم این یکی تویش نبود و خیلی هم بعید می‌دانم چنین فردی ترور شده باشد. بعد که رسیدم خانه و سر فرصت دوباره وصل شدم و خوب جستجو کردم دیدم آخرین خبرها درمورد رادان هشدارهای او به برخورد شدید با وطن‌فروشان و پروژه‌بگیران اسرائیل است! 🚈مترو: صبح با مترو رفتم سر کار. نه شلوغ بود مثل قبل، نه خلوت آنطور‌ که می‌گفتند (خط ۴). تقریبا پر بود ولی خفقان همیشگی نبود، از روزهای نوروز شلوغ‌تر بود، ولی بالاخره با سختی توانستم صندلی پیدا کنم بنشینم. کسی با کسی حرفی نمی‌زد و هیجان و هیجان‌زدگی نمی‌دیدم. نه بحث و جدلی، نه اینکه مثلاً کسی خبرهای تازه را بلند بگوید. دقت کردم بیشتر مرد بودند و بین سی تا پنجاه سال و انگاری کسبه. همه آرامش داشتند. اما همانطور که دوستم روز قبل بهم گرا داده بود، اکثرا سرشان توی گوشی بود. 🏙 تهران این روزها: بی‌تعارف، جنگ است؛ ولی در تهران، زندگی به طور کامل جریان دارد و به طور نسبی آرامش هم؛ با اینکه شاید بیش از هر شهر دیگری، هدف حمله و تهدیدهای دروغ و راست و جنگ روانی‌ست. همچنان محل زندگی‌ست و چه‌بسا بیش از قبل (به دلیل کاهش آلودگی هوا و ترافیک و افزایش رواداری و مهربانی مردم نسبت به هم). اما همین وضعیت، با بی‌خیالی خودمان نسبت به سازوکار پخش‌شدن شایعه و اضطراب در شهر، می‌تواند آسیب جدی ببیند. البته طبیعتا بحث آرامش به دلیل وضعیت جنگی ضربه خورده و صدای پدافند در بعضی مناطق (از جمله خانه و محل کار من) برای بعضی‌ها مخصوصاً کودکان و بیماران قلبی آزاردهنده است. ولی صدای پدافند (که امروز به نسبت همه روزهای قبلی به شدت کاهش یافته بود) یک هزارم، بلکه یک صدهزارم شایعه‌پراکنی و شایعه‌باوری و حتی بزرگ‌نمایی و تمرکز بر تهدیدهای واقعی، نمی‌تواند به مردم شهر اضطراب بدهد و روی روند طبیعی زندگی تاثیر بگذارد و با تضعیف امنیت روانی شهروندان، امنیت سرزمینی و جانی‌شان را هم تضعیف کند. به قول دوستی: اتفاقاً خیلی خوب است که شهر خلوت شود ولی نباید خالی شود. طبیعتا کسانی که جای دیگری واقعا مفیدترند، خوب است بروند همانجا، ولی امثال بنده انشاالله هستیم، تردد هم می‌کنیم، چراغ زندگی را هم روشن نگه‌می‌داریم. تهران هم همیشه #تهران می‌ماند ✌🏽🇮🇷. @FihMaFih

این فایل را با عنوان «پیش‌بینی ۵ماه پیش رهبر انقلاب از جنگ ایران و اسرائیل» دوستی برایم فرستاد. اول تماشا کنید، بعد روایتم را درموردش می‌نویسم. ‌ سخنرانی دقیقا مربوط به تاریخ ۳ بهمن ۱۴۰۳ است و متنش (با جمله قبل ویدئو) به این شرح است: «این سنّت الهی است... هر جا از طرف بندگان خوب خدا مقاومت باشد، پیروزی در آنجا حتمی است. آن متوهّمِ خیال‌باف اعلام کرد که ایران ضعیف شده؛‌ آینده نشان خواهد داد چه کسی ضعیف شده! صدّام هم به خیال اینکه ایران ضعیف شده حمله را شروع کرد. ریگان هم به خیال اینکه ایران ضعیف شده آن کمک‌های آن‌چنانی را به رژیم صدّام انجام داد؛ آن‌ها و ده‌ها متوهّم دیگر به درک واصل شدند و رژیم اسلامی روزبه‌روز رشد پیدا کرد. من به شما عرض می‌کنم: به فضل الهی، این تجربه این‌بار هم تکرار خواهد شد». سخنرانی رهبری در آن مجلس در پایان همین جمله تمام می‌شود. ‌ @FihMaFih

🎶 جدا از اصل محتوا، انتخاب موسیقی هم بسیار به‌جاست. انتخابی که بازتنظیم یا اقتباسی از آن شاهکار آقای «گوستاوو سانتائولایا»ست و بنده خیلی دوستش می‌دارم :)

🔻پیش‌بینی: منطقا پیروز جنگ کیست؟ [ #روایت_جنگ | قسمت چهارم ] (صفحه ۱/۲) ◽️در سیاست کاملا معتقد به ابطال‌گرایی، واقع‌گرایی و خردگرایی‌ام و مخالف ایدآل‌گرایی و خیال‌گرایی. با چنین تفکری وقتی کسی در مترو بپرسد «به نظرت چه کسی پیروز این نبرد است؟» چه جوابی می‌شود داد؟ من که خدا نیستم بدانم، از شعاردادن هم که بدم می‌آید. ◽️اما اگر بخواهیم کاملاً منطقی و پوزیتیویستی پیش برویم، می‌شود با نگرش ابطال‌گرایانه (روشی در فلسفه علم) گمانه‌زن‌ها و پیشینه‌شان را مرور کنیم و از این مرور به یک آگاهی نسبی یا یک زمین محکم برای بنیاد تفکر خویش برویم. بیایید با هم بشمریم و فکرکنیم، پنج گروه می‌گویند ایران شکست می‌خورد و اسرائیل پیروز می‌شود: ۱. خود اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها. ۲. وطن‌فروش‌ها و مزدورهایشان (ولو ایرانی) ۳. آدم‌های افسرده، دلمرده، مایوس و اعصاب‌خراب (ولو آدم خوب) ۴. آدم‌های شل و ضعیف (ولو آدم خیلی خوب) ۵. بخشی محترم از جامعه که سعی می‌کنند واقع‌گرا باشند اما عموما تیزی واقع‌گرایی‌شان در تحلیل به سمت بدبینی به ایران است. سه گروه آخر شاید هیچ نسبتی با دو گروه اول ندارند. ولی اگر دقت کنید، از قدیم، از قبل انقلاب تا همین روز قبل از جنگ، این پنج گروه (ولو با پنج خاستگاه مختلف) همواره پیش‌بینی‌ها و تحلیل‌هایشان بسیاربسیار به هم نزدیک بوده و دقیقا برعکس پیش‌بینی و تحلیل دو رهبر ایران و شهیدانشان و آن بخش از جامعه که نگاه امیدوارانه‌ای به توانایی ایران دارند. فقط دعوت می‌کنم مروری کنیم بر نتایج پیش‌بینی‌های قبلی این دو نگاه. نماینده نگاه اول را هم می‌گذاریم شماره پنج که از همه آبرومندتر است: یک آدم خوب و خیرخواه و روشنفکر ایرانی که همواره در تحلیل‌هایش ایران یا مقصر است و شایسته مجازات، یا ضعیف است و آمادهٔ شکست! خب این بزرگوار در مسئله سوریه، در مسئله حزب‌الله لبنان، در مسئله مذاکره، در مسئله ان‌پی‌تی، در مسئله اصلاح‌طلبان، در مسئله تمایز داشتن یا نداشتن اروپا و آمریکا، در مسئله تمایز داشتن یا نداشتن آمریکا و اسرائیل، در مسئله قدرت واقعی نظامی ایران و... چه می‌گفت؟ من هشت مسئلهٔ بسیار مهم را برشمردم. به حافظه‌تان رجوع کنید. مهم نیست اصلا نتیجه این جنگ چه می‌شود مهم و آموختنی این است: در تمام مسائل تاکید می‌کنم: در تمام مسائل پیشین نظریات این آدم خوب خیرخواه و واقع‌گرای ایرانی و هر چهار همفکرش، به زباله‌دان پیوست. چون این جنگ به خودی خود ثابت کرد تفکر و تحلیل و پیش‌بینی این‌ها در تمام این موارد اساسی غلط بوده و معکوس بوده. و در تمام موارد قبلی همین جنگ پیشینی و تحلیل رهبری را تایید کرد. [ ادامه در صفحه پایین👇🏽] @FihMaFih

🔻پیش‌بینی: منطقا پیروز جنگ کیست؟ [ #روایت_جنگ | قسمت چهارم ] (صفحه ۲/۲) ◽️اگر یادتان نمی‌آید من بهتان می‌گویم درموارد هشت‌گانه پیش‌بینی و تحلیل و فرمایش پنج گروه چه بود: ▪️در مسئله حزب‌الله: نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران ، حزب‌الله به ما چه ربطی دارد؟ ▪️در مسئله سوریه: چرا ما باید برویم بشویم مدافعان اسد؟ سوریه به ما ربطی ندارد. در حالیکه رهبری و شهیدان می‌گفتند جدا از مسائل اعتقادی و انسانی و اخلاقی، نادان‌ها! اگر با دشمن در سرزمین دیگری نجنگیم مجبوریم در سرزمین خود با دشمن بجنگیم! اسرائیل پس از ترور سید حسن نصرالله با نیروی نیابتی‌اش سوریه و اسد را کنار زد، و دقیقا بعد از لبنان و سوریه، به ایران حمله کرد. تا سیدحسن و سوریه بودند اسرائیل طرف ایران نیامده بود و آمریکا هم خیال تهدید تهران را نداشت، اما با کنار رفتن این دو مانع زبانشان تا خود تهران دراز شد. پس رهبری راست می‌گفت طی دو دهه و شما طی دو دهه چرت می‌گفتید! ▪️در مسئله مذاکره: اگر برویم پای میز مذاکره جنگ نمی‌شود ▪️در مسئله ان‌پی‌تی: اگر کاملا با آژانس همکاری کنیم جنگ یا تحریم نمی‌شود، تازه کمکمان هم می‌کنند. ▪️در مسئله اصلاح‌طلبان: فقط اگر رییس‌جمهور یک اصلاح‌طلب باشد جنگ نمی‌شود. رییس‌جمهور اصلاح‌طلب انتخاب کردیم، پای مذاکره رفتیم، عضو مودب ان‌پی‌تی بودیم، در زمان عضویت ان‌پی‌تی، در زمان آقای پزشکیان و وسط مذاکره با خود آمریکا، جنگ شد! رهبری چه می‌گفت؟ به مذاکره بدبینم، به فردی رای بدهید که انقلابی و دارای کارنامه اجرایی باشد، به نهادهای بین‌المللی تحت سیطره آمریکا اعتماد نکنید. ▪️در مسئله قدرت واقعی نظامی ایران می‌گفت: غربی‌ها یک موشک به ما بزنند همه‌چیز تعطیل می‌شود و یک‌روزه تسلیم می‌شویم. جنگ با همه قدرتش شروع شد، موشک‌ها آمدند، اما آنکه زودتر از اتمام جنگ سخن گفت و چشم تمام جهان را به تعداد تلفات خود بست دشمن متجاوز بود. رهبری و شهیدان درمورد قدرت نظامی ایران چه می‌گفتند؟ می‌گفتند این یک مورد با ما! از این مورد خیالتان راحت! ایران بسیار قدرتمند است و پای هر متجاوزی را می‌شکند. اقتصاد و فرهنگ و سیاست با شما (و چه کردیم با اقتصاد و فرهنگ و سیاست!) ▪️▪️در مسئله تمایز آمریکا و اروپا و اسرائیل: اگر اسراییلی‌ها بد باشند هم، آمریکا خوب است و می‌شود با آمریکا بست، اگر آمریکا بد باشد هم، اروپا خوب است و می‌شود با اروپا بست. اسرائیل با حمایت کامل آمریکا و اروپا به ایران حمله کرد و آن‌ها نه‌تنها محکومش نکردند گفتند حق هم دارد از خودش دفاع کند. اعلام همراهی هم کردند با متجاوز. در حالیکه رهبری و شهیدان همواره غرب استعمارگر را یک بینش و یک ساختار واحد می‌دیدند (آمریکا+ اسرائیل + چند کهنه استعمارگر اروپا) و در هیچکدام برای خود خیال خام نمی‌پختند. اگر دست‌یابی به اسناد امنیتی اسراییل را هم بخشی از تجربه این جنگ بدانیم، افشای نوکری گروسی برای استعمارگران و همچنین همکاری اروپای مزورِ مدعی قانون و صلح، در صنعت تسلیحاتی هسته‌ای غیرقانونی اسراییل هم به این سیاهه افزوده می‌شود. ◽️این جنگ و تحققش، به خودی خود معجزه‌ای بود در ابطال انبوهی پیش‌بینی و تحلیل و ادعا و در تایید انبوهی پیش‌بینی و تحلیل و ادعای دیگر. پس آسان و بی‌مرور گذشته از کنارش نگذرید. می‌دانم این روزها بیشتر هیجان سر آدم می‌بارد، ولی باید سعی کنیم حتما زمانی را به فکر کردن (تفکر منطقی و انتقادی البته، نه نشخوار فکری!) اختصاص بدهیم. آدم ساده، نادان و بی‌خرد کسی است که به پیش‌بینی کسانی گوش کند که (ولو خیرخواه هم، ولی از شدت بدبینی، کوته‌بینی، افسردگی یا جهل) پنجاه سال است تمام پیش‌بینی‌هایشان غلط از آب درمی‌آید، یک‌بار هم عذرخواهی نکرده‌اند و همچنان گستاخ و وقیح، با نگاه عاقل اندر سفیه، دست به اظهارنظر و پیشینی جدید می‌زنند! @FihMaFih

🔻از شب‌کشی و شایعه‌خواری تا میهن‌طلبی و هوشیاری [ #روایت_جنگ | قسمت پنجم ] (صفحه ۱/۲) چشم اگر با دوست داری،‌ گوش با دشمن مکن تیربارانِ قضا را جز رضا جوشن مکن #صائب مثلاً: طرف می‌داند ترامپ دشمن است. کاملا می‌داند ترامپ مثل سگ دروغ می‌گوید. کاملا می‌داند یک رودهٔ راست توی شکمش نیست. کاملاً می‌داند تاریخ فتوحات آمریکا، تاریخ شیادی و دوز و کلک است. کاملا می‌تواند حدس بزندچند تیم متخصص جنگ روانی هر توییت ترامپ را می‌نویسند نه خود احمقش. ولی شب‌ها تا دیروقت بیدار می‌ماند. منتظر توییت‌ها و تهدیدهای ترامپ. و همـــــه را از دم باور می‌کند. و با همــــه‌اش از دم می‌ترسد. و هیچگاه از خودش نمی‌پرسد چرا از صد تهدید ترامپ یکیش هم محقق نشد؟ یا چرا نهایتا یکیش محقق شد؟ یا چرا ترامپ که اینقدر در کار تهدید و توییت فعال است این شب‌ها، شب قبل از دستور قتل حاج قاسم، یک توییت در این‌باره نزد؟ طرف احمق نیست. طرف دوست ماست (=دوستان). و دچار شوک روانی شده. در وقت صلح آمادگی روزهای دشوار را کسب نکرده. کتاب خوب نخوانده به اندازه کافی، با دوستان خوب معاشرت نکرده به اندازه کافی، برای خودشناسی و خداشناسی وقت نگذاشته به اندازه کافی، و حتی روانشناس و مشاوره‌اش را هم شاید نرفته به اندازه کافی. حال در وضعیت شوک قرار گرفته. هرشب تا نزدیک صبح بیدار است. به‌زور در صفحات فیلترنشده دنبال اخباری قطره‌چکانی از صفحات فیلترشده می‌گیرد. معتاد خبر نگفتنی شده. خبرنگفتنی را مثل یک مواد مخدر گران‌بها جستجو می‌کند در میان سطل‌سطل خبر معمولی یک‌خطی صفحات پیام‌رسان‌ها. طرف گناهکار نیست، غفلت‌زده و بیمار است. یکی دوتا هم نیستند، خیلی‌ها هستند. خیلی‌ها هستیم. ولو تا حدی هستیم. ولی باید بدانیم و بدانند برای درمان این غفلت و بیماری وقت زیادی نداریم. چون وسط جنگیم. باید بجنبیم و از شوک بیرون بیاییم. باید آب بزنیم به صورتمان و برویم در سنگر پاسداری از وطنمان، برای ایران عزیزمان. به دوستانی از اینگونه بگویید: ترامپ احمق، حاکم متکبر و متفرعنِ خودخواندهٔ جهان پروژه‌بگیر توییتری نیست. شأن ظاهری‌اش این نیست. ولی ببین چقدر اوضاع نظامی در اسرائیلِ چراغ‌ها را خاموش‌کرده افتضاح است، چقدر شیشهٔ عمر دیو ترک برداشته، چقدر اقدام سریع و صریح نظامی برای آمریکا هزینه‌بردار و شک‌برانگیز است که ترامپ با آنهمه ادعا مجبور است نقش صفحه علی کریمی در ززآ را بازی کند. نقش یک پروژه‌بگیر رسانه‌ای. و بهش بگو ببین این احمق حریص چقدر روی هیجان‌زدگی و احساساتی‌بودن بخشی از مردم خوب اما ظاهربین ما حساب کرده که دست به چنین کاری زده. [ادامه در صفحه پایین 👇🏽] @FihMaFih

🔻از شب‌کشی و شایعه‌خواری تا میهن‌طلبی و هوشیاری [ #روایت_جنگ | قسمت پنجم ] (صفحه ۲/۲) و برایشان تعریف کن این قیاس را که من به چندین دوستم گفتم: فرض کن، آن نوجوانان شناسنامه‌دست‌کاری‌کردهٔ به جبهه رفتهٔ دهه۶۰ را، (همان‌ها که بزرگترین جنگ جهانیِ یک‌طرفهٔ روزگار خود را پیروز شدند؛ همان‌ها که پیش چشمشان یک خالی بزرگ و عظیم از ابهام بود، نه دشمن را می‌شناختند، نه منطقه را، نه جنگ و جنگیدن را، نه تاکتیک و تکنیک را، نه ائتلاف جهانی را، نه انواع خطر را... ولی با یک گزاره، یک سخن، یک مرجعیت فکر و قلب، با یکی‌شدن و توحید، صرفا با دعوت امام خمینی راهی جبهه‌ها شدند و آن پیروزی خارق‌العاده را رقم زدند؛) فرض کن شب عملیات، هرکدام در خاکریز در جای خودش است، (همان سنگرهای یک‌نفره که با کلاهشان کنده بودند، و هم جانمازشان بود، هم رختخوابشان و هم رزم‌گاهشان، [و بعضاً: قتلگاهشان]) فرض‌کن شب عملیات است، فردا صبح با دستور فرمانده پیشروی شروع می‌شود، طبق همه خاطرات خیلی‌هایشان چنین وقتی نماز شب می‌خواندند یا قرآن، و بعد راحت می‌خوابیدند، گروهی هم درجا راحت می‌خوابیدند، در همان خاک و خل، سپس اندکی قبل از شروع نبرد سرحال و با انگیزه بیدار می‌شدند و می‌رفتند جلو... حال فرض کن در همین موقعیت که عین تاریخ است، شب یک چیز اضافه شود: دست هر رزمنده یک گوشی هوشمند با اینترنت! و‌ فرض کن آن‌ها هم مثل تو شب عملیات به جای استراحت و کسب آمادگی و بعد بیداری با نهایت هوشیاری و فایده‌مندی، گرم جستجوی مطالب درمورد جنگ می‌شدند از صفحات دروغ و راست... گرم نشخوار فکری، فکر و خیال، اضطراب و شک و سوال و... آن‌وقت قطعا ما جنگ را باخته بودیم! چون یا روح و روحیه‌شان تضعیف می‌شد، یا جسمشان ضعیف می‌شد و وقت عملیات مثلا خوابشان می‌برد یا با گیجی می‌جنگیدند! ما در جنگیم. اکنون وقت هشیاری است. باید مراقب باشیم وقت‌کشی و شب‌کشی نکنیم. خواندن بیش از اندازه اخبار جنگ وقتی ما مسئول پدافند شهر نیستیم برای ما فایده‌ای ندارد و مضر است. شب‌بیداری برای ما فقط اضطراب می‌آورد و باورکردن تهدیدهای دشمن، حتی راست‌هایش (چه رسد به دروغ‌ها) یعنی اول واگذار کردن زمین ذهن به دشمن، سپس واگذارکردن زمین اراده و سپس واگذارکردن زمین سرزمین! «و همه‌چیز از ذهن شروع می‌شود!». خبرها را روزها دنبال کنید. شب در برابر تلخترین خبرها هم کاری از شما برنمی‌آید. شب‌ها بخوابید و سعی کنید روزها سرحال باشید و با توکل به خدای مهربان روزها کاری یا کارهایی -هر کاری- برای این روزهای دشوار سرزمینتان و هموطنانتان بکنید. و هرگز و هرگز یاوهٔ دشمن را ملاک ذهنیت و اساس تفکر قرار ندهید، او شاید گاهی یک راست هم بگوید ولی برای قبولاندن ۹۹۹ دروغ سیاه به شماست. کسی که خدا دارد، از آمریکا نمی‌ترسد، از بمب اتم نمی‌ترسد، از فقدان نمی‌ترسد، از مرگ نمی‌ترسد، از شکست نمی‌ترسد، از تنهایی نمی‌ترسد، شما خدا دارید، پس خوشا به حالتان! بیچاره ملتی که خدا ندارد، بیچاره ملتی که خدا ندارد، بیچاره ملتی که خدا ندارد... @FihMaFih

🔻تهران زیبای من [ #روایت_جنگ | قسمت ششم ] (صفحه ۱/۲) ▪️در سال‌های مختلف زندگی‌ام با ادبیات ضدتهرانی مواجه بوده‌ام، از سمت گروه‌های مختلف. خیلی وقت‌ها روانشناختی و جزئی و سطحی بوده، اما بعضی موارد نه، مثل یک کینه یا عقدهٔ کهنه بوده، مثلا حتی در یک جریان سیاسی مدل خطرناک و عمیق و پیچیده‌اش را هم شناسایی کردم که بماند و الآن وقت طرحش نیست. اما مهمترین دلایل پس ذهن تهران‌ستیزان یا تهرانی‌ستیزان اضطراب یا خشم دربرابر نوعی تکبر و تفاخر است که اگر هم جایی وجود داشته باشد هیچ ربطی به #تهران و تهرانی ندارد، به پایتخت و پایتخت‌نشین‌بودن ربط دارد. واقعیت این است که هرجا رفاه یا مرکزیت یا قدرت تجمعی دارد، این تجمع بعضی افراد بی‌جنبه یا بی‌تربیت را -از هر نوع قومیت یا اصالت- دچار توهم یا تکبر می‌کند. حتما در طول روزگار از پیش از انقلاب بعضی پایتخت‌نشینان (چه تهرانی چه به تهران‌آمده) با این زمینه دیگران را تحقیر کرده‌اند. اما این یک ویژگی قومیتی یا فرهنگی نیست. چه اینکه بسیاری از این فخرفروشان و به‌رخ‌کشان زندگی سرشار از رفاه و تجمل، در همین روزگار هنوز لهجه غیر تهرانی دارند، یعنی اصالتا تهرانی نیستند. و برعکس: بسیاری از فروتنان و شرافتمندان تاریخ ایران تهرانی بودند. ذهنی که هوشمند و تربیت‌شده به اخلاق الهی و انسانی باشد، قومیت‌زده و جبرزده نباشد و موحد و مسلمان راستین باشد، می‌داند همه‌جا خوب و بد دارد، در خوبی و بدی تهران و تبریز و اصفهان و فارس و لر و ترک سهمی ندارند، این جعل الهی است («جعلناكم شعوبا و قبائلا لتعارفوا»)، ضعف روانشناختی ما از تحلیل بدی و خوبی و نیز بیماری ظاهرگرایی، ما را به برچسب‌زدن به اقوام و شهرها و صنف‌ها و گاهی حتی جنسیت‌ها وامی‌دارد. ▪️از مهمترین دعاوی ضدتهرانی، این است که تهرانی‌ها همه پول‌ها و امکانات را دارند و سختی و بدبختی و رنج برای دیگران است. اینجا باید توضیح داد، بله، ثروتمندترین‌ها عموما ساکن تهرانند، ولی تهرانی‌ها عموما ثروتمند نیستند. اقلیت بسیار ثروتمند ساکن تهران همه تهرانی نیستند، بلکه از تمام نقاط ایرانند. و این جمعیت هم سیال است: طرف ورشکست شود از تهران یا از بالای شهر تهران می‌رود، ثروتمندتر شود می‌رود خارج، یکی دیگر پولدار شود از شهر دیگر می‌آید جایش. [ ادامه در صفحه پایین 👇🏽] @FihMaFih