🇻🇪 نبرد یک ملت برای آزادی (مروری بر تاریخ خصومت آمریکا علیه ونزوئلا) [صفحهٔ ۲/۲] ۶. «ماریا کورینا ماچادو» از معروف‌ترین مخالفان غربگرای مادورو و ستایشگران ترامپ است. تمام فرزندان و اعضای خانوادۀ او در آمریکا زندگی می‌کنند. در سال‌های اخیر آمریکا سرمایه‌گذاری زیادی روی او کرد؛ چون جزو معدود غربگرایانی است که وقیحانه حامی تحریم و حتی جنگ خارجی علیه ونزوئلاست. سه ماه پیش، در ۱۸ مهر ۱۴۰۴ جایزۀ صلح نوبل با طراحی و توصیۀ آمریکا به این زن جنگ‌طلب رسید. او فردای دریافت جایزه، جایزه را به ترامپ تقدیم کرد! و گفت: «امروز بیش از هر زمان دیگری نگاهمان به ترامپ است! ...ما به حمایت بین‌المللی برای سرنگونی رژیم احتیاج داریم ، هرچند که موضوعی داخلی است! ... آمریکا قانون را اجرا خواهد کرد!» (در نسخۀ ایرانیِ قصه یاد کی افتادید؟!). او همچنین از هواداران جدی اسرائیل است و وعده داده با به قدرت رسیدن روابط ونزوئلا را با اسرائیل عادی می‌کند. ۷. از نیمۀ پاییز، آمریکا با ادعای مبارزه با مواد مخدر ونزوئلا نیروهای نظامی گسترده‌ای را در دریای کارائیب مستقر می‌کند. ترامپ مدام اتهام مدیریت مواد مخدر را نسبت به مادورو مطرح می‌کند؛ این اتهام یک ریشۀ تاریخی دارد؛ آمریکایی‌ها در ۱۹۹۹ حاکم پاناما را به همین اتهامِ مثلا مشروع ربودند. مادورو در مقابل اصرار داشت موضوع مواد مخدر نیست، موضوع تصاحب نفت ملی ونزوئلا است. رسانه‌های غربی مدام مشغول بزرگنمایی مواد مخدر بودند. این بگو مگو ادامه داشت تا اینکه ترامپ علنا گفت «باید نفت‌مان و زمینمان و پول‌هایمان را پس بدهید!» آذرماه ترامپ دولت #ونزوئلا را یک سازمان تروریستی اعلام کرد + جایزۀ کمک به ربایش مادورو را به ۵۰ میلیون دلار افزایش داد + اقدام به توقیف نفتکش‌های ونزوئلا کرد + قایق‌رانان غیرنظامی ونزوئلایی هدف تیراندازی آمریکایی‌ها قرار گرفتند و بیش از ۸۰ غیرنظامی کشته شدند (قاتلان و دزدان دریای کارائیب!). ۸. هفتۀ قبل #ونزوئلا پیشنهاد مذاکرۀ آمریکا را قبول کرد. فردایش آمریکا رسما به ونزوئلا حمله نظامی کرد. دیروز مادورو اعلان کرد هم درمورد مواد مخدر هم درمورد نفت آمادۀ مذاکره است و می‌شود آمریکایی‌ها هم با شرایط برابر در خاک ونزوئلا کار کنند. امروز با تشدید حملات آمریکا و با همراهی خائنان، آمریکا توانست در اقدامی وقیحانه رئیس جمهور قانونی ملت ونزوئلا و همسرش را برباید و از کشور خارج کند. ترامپ در نشست خبری رسما اعلام کرد: ونزوئلا فعلا توسط آمریکا اداره خواهد شد! + ادارۀ نفت ونزوئلا تماما در اختیار شرکت‌های آمریکایی قرار خواهد گرفت + این نفت ما بود که پسش گرفتیم + آمادۀ جنگ‌های بعدی هستیم + امیدواریم همۀ کشورهای جهان درس گرفته باشند + این صلح از طریق قدرت است + دوست داریم به مردم کوبا هم کمک کنیم! با اعلان خبر ربایش مادورو، ماچادو از اعلام آمادگی کاملش برای مدیریت ونزوئلا خبر داد، اما ترامپ در نشست خبری گفت: او گرچه زن خوبی است ولی توانایی و محبوبیت لازم را برای حکومت ندارد! ۹. ترامپ ضمن تهدید هیئت دولت ونزوئلا از اقدام مشابه در ربایش آن‌ها و همچنین آغاز موج سنگین‌تر حملات نظامی اعلام کرده در صورت همکاری معاون مادورو، نیاز به ادامۀ جنگ نیست. رسانه‌های غربی معاون مادورو را رئیس جمهور موقت ونزوئلا اعلام کرده‌اند؛ با اینحال، معاون مادورو، خانم «دلسی الوینا رودریگز گومز» اعلام کرد: تنها رئیس جمهور ونزوئلا نیکلاس مادوروست + آمادۀ دفاع از کشور خود هستیم + ونزوئلا هرگز مستعمره نخواهد شد! ۱۰. یکی از ویدئوهایی که این روزها در سراسر جهان وایرال شد، پیشبینی هوگو چاوز فقید از حملۀ آمریکا به ونزوئلا بود. پیشبینی‌ای که از سوی غربگرایان کشورش فقط یک «توهم توطئه» عنوان می‌شد. @FihMaFih

پیشبینی دقیق چاوز از حملهٔ آمریکا به #ونزوئلا @ShidTv @FihMaFih

🔺تماشای آینده، با دوربین گذشته [#ایران_طلبی | قسمت یکم] وقتی در یک‌ کشور معمولی تنشی رخ می‌دهد، مرحلهٔ بعدی یا گفتگو و تنش‌زدایی‌ست، یا تنش‌افزایی و سرکوب، یا بی‌محلی دولت به مردم و بعد پایان تنش. یعنی کل‌ فرایند -در هر سه حالتش- دو سه مرحله‌ای است. ولی در کشورهای «جهان جنوب» که منابع و‌ موقعیتشان محل طمع و سوژهٔ استعمار و استثمار است، پس از رخ‌دادن تنش با انبوهی از مراحل سخت دیگر مواجهیم که طبیعی نیستند و استعمار طراحیشان می‌کند. من این مراحل را برای خودم چند جور صورت‌بندی‌اش کردم. یک مدلش -اگر‌ خودمان را جای طراحان بگذاریم- اینطوری است: 🔬مرحله‌شناسی تنش خیابانی در ایران ۱. تفسیر خصمانهٔ تنش و سوارشدن مزدوران استعمار پشت آن، برای ایجاد جو رسانه‌ای ۲. فراگیرشدن و انعکاس تفاسیر استعماری در بخشی از افراد هیجانی جامعه ۳. افزایش دوقطبی + آشوب خیابانی + قلاب‌انداختن طراحان آشوب برای سوژه‌های افزایش تنش + پمپاژ روایت‌گری استعمار (راست) + پمپاژ روایت‌سازی استعمار (دروغ) ۴. سکوت و انفعال نیروهای وفادار به وطن در پاسخ درست، هوشمندانه و به موقع + در نتیجه گیج‌شدن و فریب‌خوردن گروه‌های زیادی از جامعه ۵. وطن‌فروشی و خودشیرینی بخش‌هایی از صاحبان ثروت و شهرت برای استعمار، از ترس عقب‌ماندن و‌ حذف‌شدن + غالب‌شدن صدای قطب منفی، و پذیرش آن به عنوان «نظر اکثریت» توسط گروه‌هایی از مردم + تفسیر مقاومت پلیس به استبداد و خشونت + توجیه خشونت آشوب‌طلبان به قهرمانی و ضرورت ۶. تک‌صدایی و تک‌قطبی‌شدن فضا + پیوستن اقشار زیادی از جامعه به قطب منفی، صرفا به دلیل «احساس غلبهٔ قطب منفی» ۷. پذیرش ذهنی شکست از سوی نیروهای وفادار به وطن + افزایش اعتماد به نفس آشوب‌طلبان ۸. بالا گرفتن آشوب خیابانی + بالا رفتن آمار کشته‌ها و مجروحان طرفین + کین‌کشی و فوران خشم کور + برادرکشی ۹. شکستن آخرین و بزرگترین سد وفاداران وطن + خارج‌شدن کنترل خیابان و فضا از دست حاکمیت + آغاز مداخلۀ خارجی + آغاز قتل عام و‌ جنایات گسترده ۱۰. سقوط دولت + تجزیه یا تصرف کشور + هرج و‌ مرج + نابودی زیرساخت‌ها + سرقت اموال + قرارگرفتن منابع، مدیریت و موقعیت سرزمین در اختیار استعمارگران 🔭جمع‌بندی به نظرم الآن بین مرحله دوم تا چهاریم؛ البته بنا به باورهای شخصی‌ام اعتقاد دارم ما هیچ‌گاه به شمارهٔ ۱۰ نمی‌رسیم -به دلیل حضور خون مقدس انبوه پاک‌ترین شهیدانی که برای حفظ این سرزمین و آیین، با خاک ما آمیخته شده- اما واقع‌بینانه می‌بینم هربار از مرحلهٔ ۱ تا ۹ را کم یا زیاد، به شیوه‌های گوناگون، با ترتیب و بی‌ترتیب، در آشوب‌های گوناگون می‌پیماییم. و تلخی ماجرا اینجاست که آنچه این روند را تا قبل از مرحلهٔ پایانی متوقف می‌کند فدا شدن انبوهی دیگر از پاک‌ترین جان‌ها و خون‌هاست؛ دیو تا قربانی نگیرد و خون نیاشامد آرام نمی‌گیرد، آنهم فقط خون پاک و مقدس. نکتهٔ دیگر این است که در هرکدام از این مراحل که هستیم می‌توانیم جلوی پیشروی روند بیماری را بگیریم و به مرحلهٔ سیاه‌تر بعدی نرویم، چگونه؟ با: منظرنگری + مسئولیت‌پذیری و رفتار مسئولانه + گفتگو + مطالعه + کنش‌گری + دلسوزی + هوشیاری + تدبیر + اولویت‌دادن اخلاق به ایدئولوژی + اولیت‌دادن تفکر به احساسات + اولیت‌دادن مصلحت اجتماعی به منفعت فردی ... و مهم‌تر از همه: عدم انفعال. فقط کافی‌ست دستکم سی سال عمر کرده باشی + در این مملکت زندگی کرده باشی + دست‌کم دوتا کتاب دربارۀ تاریخ رفتار استعمار با دیگر کشورها خوانده باشی + و البته حافظۀ تاریخی‌ات را با پاک‌کننده‌های قوی ِتفاسیر احساسی و خیالی یا اسیدهای لج و جدل از بین‌ نبرده باشی؛ تا ببینی این وضعیت چقدر تکراری است و چه فرجام سیاهی می‌تواند برای مردم داشته باشد. وضعیت آنقدر تکراری است که حتی آشوب‌‌طلبان برای نمایشش خیلی اوقات از فیلم‌های سال‌های قبل استفاده می‌کنند! الآن حتی وقت اعتراض درست هم نیست. عقل می‌گوید وضعیت جنگی قواعد خودش را دارد. وقتی کشورت در محاصرهٔ کفتارهای بیگانه است، وقتی جان میلیون‌ها انسان بی‌گناه در خطر است، وقتی رسماً از سوی وحشی‌ترین تمدن‌ها تهدید به جنگ می‌شوی، وقتی تفالهٔ گندیدهٔ سلطنت پدرپسری فراخوان اعتراض می‌دهد و وقتی رژیم کودک‌کش می‌گوید ما در خیابان در کنار شماییم! مسالمت‌آمیزترین دعوت و بی‌خشونت‌ترین حضور در اعتراضات و آشوب‌ها هم، آشکارا بوی وطن‌فروشی، بی‌شرفی و بلاهت می‌دهد. @FihMaFih

🌷 رهبر انقلاب: ان‌شاء‌الله به زودیِ زود، خداوند احساس پیروزی را در دلهای همه‌ی مردم ایران رواج بدهد. ۱۴۰۴/۱۰/۱۹ 📥 نسخه قابل چاپ | استوری 💻 Farsi.Khamenei.ir

⭐️ فیلم کامل بیانات امروز رهبر انقلاب در دیدار اقشار مختلف مردم در سالروز مبعث پیامبر اعظم صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم. ۱۴۰۴/۱۰/۲۷ 💻 Farsi.Khamenei.ir

ای نام تو بهترین سرآغاز بی نام تو نامه کی کنم باز؟ #نظامی

📮 کارنامهٔ یازده‌روزهٔ وبلاگی من پیشخوان: امیدوارم هرجا هستید سالم و سلامت و در امان و امنیت باشید. همه‌چیز که قطع شد، این وبلاگ‌نویس قدیمی هم برگشت به وبلاگ. به بهشت گمشده و آرمان‌شهر متروکه. و البته فرصتی هم نبود که نشانی‌اش را جایی بگذارم: FihMaFih.blog.ir بیان وضع جالبی ندارد، البته مهم این است که کار می‌کند و بخش زیادی از امکانات خوبش را دارد. ولی به‌روز نیست و یک چیزهایی خراب است. مثلاً تقویمش یک روز جلوست! یا آمار بازدید و بسته‌هایش قفل است فعلا . در این ۱۱ روز، از ۱۸ دی، ۱۱ تا مطلب در وبلاگم منتشر کردم که به استثنای یکیش هیچ‌کدام اینجا نیست. پنج‌تایش یادداشت بود و باقی شعر و حدیث. تعدادی هم کامنت نوشتم و خواندم و جواب دادم. طبیعتاً در این روزها مسئلهٔ اصلی‌ام سیاست و وطن بود و اکثر کامنت‌های دریافتی‌ام سیاسی بود. در میان کامنت‌های مخالف، اکثریت قاطع بدون هیچ منطق و استدلالی، فقط فحاشی بود و من به جز آن‌ها که فحش ناموسی خیلی زشت داشتند بقیه را تایید کردم و پاسخ دادم. { تنها مطلبی هم که بیرون از وبلاگ نوشتم باز از جنس سیاست و وطن بود: «شعر شاملو برای شاه» } این مدت یک عالمه مطلب از دیگر وبلاگ‌نویسان هم خواندم. از روزمره‌نویس‌ها، از تبلیغات‌چی‌ها، از ادایی‌ها، از وظیفه‌گراها، از ایران‌ستیزها و سلطنت‌طلب‌ها، از وطن‌پرست‌ها و از ایران‌طلب‌ها، از نفرت‌پراکن‌ها، از امیدپراکن‌ها، از کسی که هرروز درباره وضعیت اتصال یا قطعی اینترنت مطلب می‌نوشت، از کسی که با ده‌تا وبلاگ تبلیغ و شماره فحشا و اجارهٔ زنان برای ده شهر مختلف را می‌گذاشت، از وبلاگی که مسجد یا نهاد امام جمعهٔ یک روستای کوچک هرروز اخبار رسمی آن روستا را به‌ اطلاع می‌رساند و از کسی که در شلوغ‌ترین و خونین‌ترین شب‌ها هم هرشب وبلاگش را با جهان فانتزی کرهٔ جنوبی‌اش به‌روز می‌کرد. وبلاگ‌نویس‌ها خیلی کم شده‌اند و شاید نصفشان دیگر اصلا وبلاگ‌نویس نباشند. القصه دلم حسابی برای وبلاگ تنگ شده بود و البته تا حدی هم دلی از عزا درآوردم، با چرخیدن در وبلاگستان. همچنان و همچنان هیچ‌چیز جای وبلاگ را نگرفته و نخواهد گرفت. جا نه به معنای فرصت زمانی، به معنای فرصت وجودی. اما ۱۰ مطلبی که آنجا گذاشتم و اینجا نیست فعلا: ۱. مراحل تنش‌های خیابانی در ایران و دیگر کشورهای جهان جنوب ۲. آموزش کودتا در ایران، با دکترین آمریکایی ۳. «نخوانند بر ما کسی آفرین | چو ویران بود بوم ایران‌زمین» ۴. یک دیالوگ خیابانی: این بود حکومت علی؟ ۵. و باز هم: «ایران زخمی» ۶. روایتِ خیزشِ امروزِ تهران: ۲۲ دی ۱۴۰۴ ۷. حدیثی از امام کاظم علیه السلام ۸. «چو ایران نباشد تن من مباد» ۹. «شمعی برای شب مهمانی تو» ۱۰. حدیثی از پیامبر خاتم صل الله علیه و آله @FihMaFih

دی‌ماه و چه دی‌ماه؟ که چون آذر سوخت دی‌ماه و چه دی...؟ که سوخت همچون اسفند

۳۱۱۷ را فراموش نخواهم کرد ۳۱۱۷ عدد خیلی بزرگی است. مخصوصاً برای این بازهٔ زمانی اندک خیلی زیاد است. ۲۴۱۷ هم عدد خیلی بزرگی است. حتی ۶۹۰ هم عدد بزرگی است، هرچند دربرابر عدد قبلی، عدد چندان بزرگی نیست، دست‌کم باید گفت: عدد عادلانه‌ای نیست. وقتی ویدئوهای تجمع و توحش زامبی‌وار جماعتی صدنفره بالای سر یک یا دو سه آدم را می‌بینم که مثل حرامی‌های لشگر یزید ریخته باشند سر یک جان شریف و‌ پاک (که هیچ نیتی جز نجات دیگران را نداشته)، و حتی دست از سر جسدش هم برنمی‌دارند عدد ۶۹۰ خیلی‌خیلی کم و کوچک است، خیلی‌خیلی ناچیز و ناعادلانه است در برابر ۲۴۱۷. این یک درد است. و درد دیگر -شاید بزرگتر- این است: ظاهراً تمام، یا اکثریت قاطع آن ۳۱۱۷ خون که بر زمین ریخت (ظالم یا مظلوم، باشرف یا بی‌شرف، این‌طرفی یا آن‌طرفی) خونِ ایرانی است. انصاف و اخلاق حکم می‌کند به تاوان ۲۴۱۷ فکرکنیم و از آن ساده نگذریم. ولی همت و حمیّت هم حکم می‌کند به گرفتن انتقام ۳۱۱۷ برخیزیم، از هر آن جانور مضر و خون‌خوار که از آنسوی جهان و برای بلعیدن ایران، باعث شد تا خون ایرانیان بر زمین بریزد. «تا چند باید با خود ستیزیم؟ وقت است تا خون از سر شیطان بریزیم» @FihMaFih

◽ واکنش «راجر واترز» -ستاره موسیقی پینک فلوید- به وقایع اخیر ایران 🎸 #راجر_واترز، آهنگساز، خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی، ستارۀ موسیقی راک جهان غرب و بنیان‌گذار گروه پینک فلوید است که نظراتش در امور سیاسی و اجتماعی همواره در میان نخبگان جهان مطرح است. 🎤 در مصاحبه‌ای که روز جمعه ۲۶ دی ۱۴۰۴ در برنامه «بدون سانسور با پیرس مورگان» پخش شد، ضمن حمایت و تایید حق اعتراض مردم ایران و دیگر کشورها به گرانی و مشکلات اقتصادی، گفت مردم ایران و حتی خود او با ایدۀ تغییر نظام در ایران موافق نیستند و تأکید کرد که اعتراضات اخیر در کشور را نیز نباید به‌عنوان تلاشی برای سرنگونی حکومت تعبیر کرد. اهمیت رویکرد واترز از اینجاست که او در سال‌های گذشته همواره جزو منتقدان حکومت ایران بوده است. برای نمونه هم در اتفاقات سال ۱۳۸۸ و هم در وقایع سال ۱۴۰۱ او منتقد دولت ایران بوده است و با جو رسانه‌ای مخالف همراهی کرده است. 👤 راجر واترز در پاسخ به سؤال صریح پیرز مورگان درباره حمایت از معترضان ایرانی در وقایع اخیر گفت: اگر منظور تو افرادی هستند که به وضعیت اقتصادی اعتراض دارند، چنین مطالباتی را کاملاً قابل درک می‌داند و تأکید کرد که طرح این خواسته‌ها حق طبیعی مردم است. با اینحال در ادامه گفت نه خودش نه اکثریت مردم ایران با ایده تغییر رژیم در ایران موافق نیستند. او در ادامه تصریح کرد که جامعه ایران خواهان بازگشت «پسر شاه» نیست و حتی او را کم‌اقبال‌ترین گزینۀ موجود دانست. 🔗 متن کامل خبر و ویدئوی مصاحبه راجر واترز دربارۀ وقایع ایران را در سایت مجله بخوانید و ببینید. #مجله_میدان_آزادی #موسیقی 1️⃣1⃣2⃣2⃣ @Azadisqart

#حدیث از حضرت #امام_حسین (علیه السلام) به نقل از #ارشاد_القلوب دیلمی @FihMaFih

#حدیث از حضرت #امام_سجاد (علیه السلام) به نقل از #میزان_الحکمه @FihMaFih