آدمی که پنج سال دیگه هستی،کاملا بستگی داره به کتابایی که الان میخونی.آدمایی که باهاشون وقت میگذرونی.عادتای که برای ایجادشون وقت میزاری و بحثای که درگیرشون میشی!حواست به زندگیت باشه،وقتتو انرژیتو برای آدمای که ممکنه پنج سال دیگه هیچ جایگاهی تو زندگیت نداشته باشن هدر ندی!

همه ی زن ها که نبايد اهلیِ عشق باشند؛ بعضى ها بايد جسورانه در مسير روياهايشان تنها و رها باشند…

تابستون انگار یه جمعه‌ی بزرگه، همش تاسیانه ... قبول دارید؟

از امروز به خودتون قول بدید و‌ با خودتون تکرار کنید که: «هیچکس ارزش اینو نداره که بخوای بخاطرش از کارِت،ورزشت،درست،خوابت،آرامشت، هدفت بزنی! تاکید میکنم هیچکس..»

دوست دارم سینگل باشم و از زندگیم لذت ببرم +من وقتی همه رل زدن:

برای تمام این سال‌ها از تو ممنونم. برای تمام لحظاتی که دوام آوردی و در گوشِ من زمزمه می‌کردی که «این نیز می‌گذرد» ،تو قطعا دوست داشتنی ترین بخش زندگی‌ام هستی. با پیدا کردنت می‌توانم تغییر را شروع کنم. می‌توانم بخش هایی از رفتارهایم را تغییر دهم و می‌توانم عشق ورزیدن را دوباره بیاموزم اما این بار این تغییرات، لحن سرزنش نخواهد داشت. صبورتر خواهم شد و راحت تر با نقص ها کنار خواهم آمد. تو تا همیشه زیباترین همراه زندگی‌ام خواهی بود. کنارت خواهم ماند. این بار صبورتر و امیدوار. ممنونم '' خودم''

وقتی به دوستم میگم باهاش رل نزن ولی کار خودشو میکنه و پشیمون میشه:

اونا با زشتی هیچ دختری کنار نمیان پس توام با بی پولی هیچکدومشون کنار نیا.

‏بپذیریم یا نپذیریم آدمی که دوستمون داشته باشه نمیتونه ازمون بی‌خبر باشه نمیتونه پیام نده نمیتونه زنگ نزنه نمیتونه توجه نکنه حتی اگه بتونه بعد از یه تایمی نمیتونه دووم بیاره اگه دووم آورد یعنی هیچوقت دوستمون نداشته تمام.

:)

خوشبختی رو خیلی از ماها همیشه شاد بودن و داشتن رضایت کامل از زندگی تعریف میکنیم، در صورتیکه این تعریف اشتباه، باعث میشه فکر کنیم خوشبخت نیستیم. اما خوشبختی یعنی با اینکه جنبه‌هایی از زندگیت رو دوست نداری، هنوزم بهش عشق بورزی و با انرژی ادامه بدی. اگر‌ روزایی بی‌حوصله و دلتنگ میشی به خودت سخت نگیری، و بپذیری این هم جزئی از داستان زندگیه. در واقع خوشبختی یعنی با وجود همه حسرت‌ها، مشکلات، و رنج‌ها، باز هم برای رسیدن به آرامش بجنگی.

منِ عزیزم! ببخش که پیش از این‌ها با تو خوب رفتار نمی‌کردم، ببخش که وادارت کردم آدم‌هایی را دوست داشته‌باشی که ارزش فکر کردن هم نداشتند، ببخش که برای موفق‌تر شدنم، تو را نادیده می‌گرفتم و آزارت می‌دادم، ببخش که در کارزار بی‌رحم روزگار, با لجاجت برای خواسته‌هایم ایستادم، آنقدر که برف و بوران اندوه ببارد و موهایت زودتر از موعدش سپید شود. ببخش که نادیده‌ات گرفتم و اجازه دادم غمگین باشی، ببخش که نوازشت نکردم، در آغوشت نگرفتم و تو از بی‌پناهی‌ات به آغوش سرد غریبه‌ها پناه بردی. قول می‌دهم تمام کنم؛ بیش از توانم جنگیدن را، بیش از ظرفیت آدم‌ها محبت کردن را، و بها دادن به آدم‌های اشتباه را. قول می‌دهم بیشترین زمانم برای تو باشد، روزی چندبار با تو در آیینه قرار بگذارم، روزی چندبار در آغوشت بگیرم، موهایت را شانه بزنم، غمگین که شدی آرامت کنم، برایت چای بریزم، دستانت را بگیرم و با تو تمام راه‌های آرام جهان را قدم بزنم. منِ عزیزم! بعد از این تو را بیشتر از هرکسی و هرچیزی دوست خواهم‌داشت و برای شادی‌ات، همه کار خواهم کرد. لطفا مرا به‌خاطر تمام کوتاهی و اشتباهاتم ببخش، دوستت دارم...