از خود سیدالشهدا هم در زیارت اربعین با همین لفظ یاد می‌کنیم ؛ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ.. یعنی همراهی ِآن حسینی که خون قلبش را در راه تو فدا کرد آسان نیست . باید خون دلت را بگذاری وسط ! و همه‌ی سختی کربلا شاید به همین باشد . .

یاد گرفتیم زندگیمونو رو میزاریم اول ، کارمون ، دنیامون ، اولمون ، آخرمون ، همه چی و بعد ابی‌عبدالله رو ذیل این‌ها تعریف و تحریف میکنیم و آخرش هم کارمون لنگ میمونه ؛ نفهمیدیم که شما ابی‌عبدالله رو بزار روسرت و بقیه زندگی رو ذیلش بچین اونوقت میبینی چطوری جبران میشه .. اعتقاداتمون از بس توی طاقچه بود خاک گرفت و خراب شد . . دیگ یادمون رفته اینا فقط حرف نیست ، یادمون رفته اینا صرفا چهارتا مطلب قشنگ و دلنوشته نیست که تهش بگی افرین و راست گفت و به به .. ما یادمون رفته کربلای بدون استوری رو ؛ کربلای بدون اعلام خبر به عالم و آدم رو .. اسمش هم میزاریم حلالم کنید .. اون مال موقعی بود داداش جون که واسه رفتن دست قطع میکردن نه الانی که از در خونت تا خود قتلگاه شما پلن چیدی که چطور بری سخت نگذره ، چطور بری که واسمون از اول تا اخر جاده استوری و ریلز بزاری که خدایی ناکرده پیجت نخوابه ، چطور بری که به خریدهات هم برسی .. یادمون نیست هیئت بدون صوت و صدا و باند و پاور و هزارتا کوفت و زهرمار رو که وقتی برق یه هیئت قطع میشه تیتر ریلزاتون میشه ببینید فلانی وقتی برق قطع شد چطور خوند ! چطور مدیریت کرد ؟ انقدر غرق در این شدیم که کی بهتر ذکر میگه و اسم ذاکر میزنن تو پوستر که یادمون رفته اصلا یه زمانی ذاکر وجود نداشت و مداح برای مداح ذکر میگفت .. حرف زیاد است و وقت کم .. درآخر باید گفت ما همه اینا رو می‌خواستیم که به تو برسیم ابی‌عبدالله ، که به تو نزدیک تر بشیم ، که برای تو بیشتر تبلیغ کنیم ولی شرمنده.ایم که نفسمون اجازه نداد و حتی از یاد بردیم که رسالت اصلی چی بوده .. لابه لای اینهمه دنیایی که وارد دم و دستگاه ابی عبدالله کردن دیدم یه مداحی که شاید حتی نصف صدای اینایی که عالم و ادم نوکرشونن هم نداره و حتی مستمعین جلسه‌ای ‌که اونجا میخونه هم به تعداد دودست نرسن چندوقت پیش توسط یه عده منافق دزدیده میشه و بعد از دوسه هفته مفقودی فیلم شکنجه هاشو و ارباً اربا شدنش رو میفرستن واسه خانوادش ؛ شهید حمیدرضا رجب زاده ؛رسید به اون چیزی که میخوند و می‌خواست از اربابش ؛ و چقدر خوب فرمود شهید آوینی که آنان که به مقصد رسیده‌اند می‌گویند : میان ما و شما همین خون فاصله‌است .‌‌. حالا شما هی بخون خونم بریز ، جونم فدات .. برو تا ببینم کی میرسی آقاجون برو .. اول و وسط و اخر تو بودی و هستی و خواهی بود ؛ زمانی که عالم نبود تو بودی ، بعدا هم که این عالم تموم شه هستی .. تو معنی ابد هستی .. ابد در پیش داریم ‌.‌. پ.ن: طاووسی و حُسنت قفس پر زدن توست ای مرغ گرفتار ! چه سود از پر و بالت .. #چه‌شد | #شرح‌احوالات .

...🌱

...🌱

...🌱

_💔

بعضی آدم‌ها انگار از همان اول،برای ماندن نیامده‌اند.. آمده‌اند تا دلشان را به یک راه گره بزنند و آخرِ قصه، خودشان را فدای همان راه کنند.. حمیدرضا رجب‌زاده از همان آدم‌ها بود؛ جوانی که دلش با حسین می‌تپید،که نوکری اهل‌بیت را افتخار خودش می‌دانست و آرزویی بزرگ‌تر از شهادت در راه خدا نداشت.. شهادتش برای ما یک داغ است؛اما شاید برای خودش،پایانِ سال‌ها اشتیاق بود.. پایانِ دعاهایی که با دل شکسته گفته بود،پایانِ شب‌هایی که با نام حسین آرام گرفته بود و آغازِ زندگی‌ای که دیگر پایان ندارد.. ما علی‌وردی‌ها را از دست دادیم، عجمیان‌ها را از دست دادیم، رجب‌زاده‌ها را از دست دادیم؛ جوان‌هایی که می‌توانستند بمانند، زندگی کنند،آینده بسازند.. اما راه دیگری را انتخاب کردند؛راهی که آخرش به خدا می‌رسید.. و چه زیباست سرنوشتِ کسی که تمام عمر،خودش را نوکر حسین می‌دانست و سرانجام،در راهی قدم گذاشت که پایانش شهادت شد.. شاید همان لحظه‌ای که به آرزویت رسیدی،تمام خستگی‌ها از دلت رفت؛چون تو چیزی را پیدا کردی که سال‌ها دنبالش بودی.. آغوشی که همیشه آرزویش را داشتی؛ آغوش اربابت، حسین.. خوشا به حالت که این‌گونه رفتی؛با نام حسین بر دل،با عشق اهل‌بیت در جان،و با آرزوی شهادت در دل.. ما این‌جا مانده‌ایم و دلتنگی‌مان و تو آن‌جا،نزدیک‌تر از همیشه به اربابت.. شاید شهادت، پاداشِ سال‌ها نوکری تو بود؛و شاید حسین خودش تو را صدا زد.. حالا فقط یک دعا برایمان بماند: خوش به سعادتت رجب‌زاده.. کاش ما هم روزی،آن‌قدر لایق شویم که امام حسین نگاهی به ما بیندازد.. #دست‌نویس

مداحی قشنگ از شهید رجب زاده💔

ان مع العسر یسرا ، یعنی بامدادی است پی هر شب تیره آری(: #شاید‌برای‌تو🫵🏻❤️‍🩹

منتظر اذان _ عدالت . .🚶🏻

در راهِ حسین ارباً اربا شده‌ای مانندِ علی‌اکبرِ لیلا شده‌ای ای ذاکر و روضه‌خوانِ حزب اللهی یک مرثیه‌ی تمامْ معنا شده‌ای