تنها روشم برای مقابله با این بحرانِ زجر کش کننده اینه که به همین پلن روضه گوش دادن و چایی خوردن ادامه بدم گاها اشکا گوشه پیرهنمو خیس میکنن یا مثلا چایی تو حلقم گیر میکنه واسه خاطر همون مقدار عظیمِ سنگِ بغض‌

الان باید به کدومیک از ائمه متوسل بشم؟ افرین کل ۱۴ معصومو گرو میزارم که امشب به خیر و شادی بگذره

الان من با این غمِ حرم نداشتن تو این لحظه باید چجوری کنار بیام؟!

میشه امسال هم اربعین کربلا باشم هم وسط سال؟ من واقعا نیاز دارم واسه یه مدت از زندگی مرخصی بگیرم و تو حرم ادامه حیات بدم :)

این اتیش غممو بیشتر شعله ور میکنه

جدی جدی این امام حسین و کربلاش با ما چیکار کرد :))))))))))))))))))))))

از چی کربلا بگم که این ذهن مشوش آروم بگیره؟ هرچی بگم که هی بیشتر دوز غممو میبره بالاتر

"خاطره بازی میکنم با خاطراتم فرقی نداره شب و روز تو کربلاتم نفس به نفس میگم حسین منو ببرم حرم حسین عزیزم حسین" :)

"کمکم کن که یه جور بشم خودت حظ کنی حسین :) من سر به هوام سر به زیرم کن تو راه همین روضه پیرم کن"

میگن اگه تو کربلا رفتن مصر باشین دعوت میشین حتما میشه دعوت کنین دوباره منو؟ لطفا :)

منم همینطور پنجره ی عزیز .. منم‌..