#️⃣#پخش_زنده 💠اپلیکیشن شاد با همکاری مرکز گام برگزار میکند: 📡 شبگرد 💡 گفتگوی مستقیم با کارشناسان ⏰هر شب از ساعت۱۹ 🔰 موضوع این قسمت: « ماجرای محاصره دریایی آمریکا» 🔺مهمان برنامه: 👤 آقای دکتر مهدی اشعری 🗓 دوشنبه ۲۴ فروردین؛ از ساعت ۱۹ 📍جهت پرسش از کارشناسان از لینک زیر وارد بخش مهمان شوید: https://event.vc.shad.ir/class/shad1327467212/1650126510 @shabgard_live #شبگرد #گفتگو #نوجوان 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🌊معادله هرمز و باب‌المندب؛ نظم جدید دریاها ✍🏻سیدامیرحسین سیدیزدی کارشناس تجارت بین‌الملل #️⃣#یادداشت 🌍 تسلط بر دریاها، از ارکان مهم هر نظم جهانی است که از طریق اشراف بر ۶ آبراه راهبردی (مالاکا، هرمز، باب‌المندب، سوئز، جبل‌الطارق و پاناما) محقق می‌شود. با توجه به اینکه حدود 90\% تجارت کالایی جهان از طریق دریاها انجام می‌گیرد، این آبراه‌ها گلوگاه‌های حیاتی اقتصاد بین‌الملل هستند. در این میان، دو تنگه نقش قلب تپنده تجارت را ایفا می‌کنند: ⛽️ تنگه هرمز: مسیر عبور بیش از 25\% از انرژی جهان (تأمین‌کننده انرژی شرق و گاز اروپا). 🚢 تنگه باب‌المندب (دریای سرخ): شاهراه و قلب جریان تجارت کالایی شرق و غرب عالم. 👈 نتیجه: اشراف بر این دو تنگه، معادل تسلط بر جریان تجارت جهانی انرژی و کالا است. 📉 افول «نظم آمریکایی» در دریاها در گذشته، ایالات متحده تلاش می‌کرد با ترکیب حضور نظامی و ابزارهای اقتصادی (مانند انحصار بیمه‌های دریایی)، هژمونی خود را تثبیت کرده و این توهم را القا کند که تجارت بین‌الملل در چنگ آمریکا است. اما معادلات تغییر کرده است. ⚔️ تغییر موازنه؛ ظهور حاکمیت جبهه مقاومت تحولات اخیر نشان داد که ابتکار عمل در آبراه‌های استراتژیک در دست مقاومت است: ۱️⃣ دریای سرخ: پس از عملیات «طوفان‌الاقصی»، دولت انصارالله یمن در حمایت از فلسطین، با هدف قرار دادن کشتی‌های مرتبط با رژیم صهیونیستی و حامیانش، شریان اقتصادی دشمن را مختل کرد. ۲️⃣ تنگه هرمز: در پی جنگ رمضان، جمهوری اسلامی ایران اقتدار خود را به اثبات رساند و با تعلیق قاعده «عبور بی‌ضرر» در شرایط جنگی، تردد کشتی‌ها را منوط به درخواست و تأیید موردی نهادهای حاکمیتی ایران کرد. 🎯 نتیجه‌گیری و گام راهبردی آینده آغاز عملیات یمن در دریای سرخ و به دنبال آن شروع جنگ رمضان علیه ایران، نقطه پایان امپراتوری آمریکا بوده است. امروزه بر همگان پرواضح است که اشراف و حاکمیت حقیقی بر جریان تجارت بین‌الملل در دریای سرخ و تنگه هرمز در اختیار جبهه مقاومت به محوریت جمهوری اسلامی ایران است. با این حال، صِرفِ داشتن این اشراف میدانی کافی نیست؛ بلکه زمان اقدام قاطع فرارسیده است. ما باید هرچه سریع‌تر و بدون فوت وقت، «قواعد مدیریتی جدید» خود بر این تنگه‌های راهبردی را رسماً اعلام و با قدرت اعمال کنیم. طراحی و اجرای فوری این سازوکار اقتصادی-امنیتی، نه تنها حاکمیت ما را تثبیت می‌کند، بلکه به جبهه مقاومت این اهرم قدرتمند را می‌دهد تا در صورت بروز هرگونه شرارت از سوی محور آمریکایی-صهیونیستی، با قطع سریع شریان‌های اصلی تجارت جهانی، دشمن را به‌طور فلج‌کننده‌ای تنبیه کند. تعلل در اعلام این قواعد، جایز نیست. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

📌 محاصره ایران شدنی است؟ ✍🏻مهدی ازرقی رویکردهای آمریکا در قبال ایران، بیش از آنکه یک کنش فعالانه باشد، واکنشی از سر ناچاری و ضعف به قاعده‌گذاری‌ها و تصمیمات ایران در منطقه است. آمریکا با جوسازی‌های موقت و روانی و تهدید به محاصره و توقیف کشتی‌ها و مسدودسازی مسیرها، تلاش دارد اهرم فشاری برای خود بسازد. آمریکا از موضع مخالفت با انسداد تنگه در موضع محاصره ایران قرار گرفته که هیچ کشوری حاضر به مشارکت با این اقدام نمی‌شود که این خود به معنای اقدامات بی منطق آمریکاست. اما چرا محاصره در میدان عمل غیرقابل اجرا و فاقد اثرگذاری واقعی هستند؟ 🔹 ۱. اقدام بی اثر بر جریان ارزی کشور: در شرایطی که آمریکا به دنبال نتایج فوری است، توقیف محموله، تاثیر فوری نخواهد داشت؛ فرآیند فروش نفت لحظه‌ای نیست. رسیدن یک نفتکش به مقصد (مانند چین) حدود ۲۸ تا ۴۰ روز زمان می‌برد و تسویه مالی آن اغلب ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد. ارزی که امروز وارد کشور می‌شود، حاصل فروش ماه‌های گذشته است. بنابراین، هرگونه مانع‌تراشی آمریکا در تنگه، در کوتاه‌مدت هیچ اثر مالی بر ایران نخواهد داشت. حتی اگر نفتکش‌های ایرانی نیز از تردد متوقف شوند، در کوتاه مدت تاثیری بر منابع ایران نخواهد گذاشت. 🔹 ۲. شلیک به خود با افزایش قیمت جهانی نفت: کوچک‌ترین اختلال در روند عبور و مرور تنگه هرمز و کاهش عرضه نفت، اثر خود را در همان روز اول روی تابلوهای جهانی نشان داده و باعث افزایش قیمت نفت می‌شود. این اتفاق در تضاد کامل با منافع اقتصادی فعلی خود آمریکاست. تا همین الان نیز صرف این خبر قیمت را افزایش داد و با توقیف یک نفتکش این افزایش تصاعدی خواهد شد. 🔹 ۳. تقابل با کشورهای ذینفع در تنگه هرمز: کشتی‌هایی که از تنگه عبور می‌کنند صرفاً ایرانی نیستند. ناوگان‌های تجاری چین، هند، پاکستان، ژاپن و اروپا در این مسیر تردد می‌کنند. اگر آمریکا بخواهد کشتی‌ها را صرفاً به بهانه «پذیرش قواعد ایران» توقیف کند، باید پاسخگوی ده‌ها کشور باشد. از سوی دیگر، خریدار اصلی نفت ایران، چین است و فشار بر این شریان، مستقیماً فشاری بی‌دلیل بر پکن محسوب می‌شود. 🔹 ۴. بی‌اثر بودن حربه «تحریم کالاهای اساسی»: حتی اگر فرض کنیم آمریکا بتواند جلوی ورود چند کشتی غلات و کالای اساسی را بگیرد، ایران حداقل برای ۳ ماه ذخایر استراتژیک در اختیار دارد. از سوی دیگر، این فشارهای مقطعی یک توفیق اجباری است تا ایران وابستگی تاریخی خود به مبادی وارداتی جنوب را شکسته و تامین کالا از مرزهای شمالی را با سرعت بیشتری جایگزین کند. 🔹 ۵. بن‌بست نظامی و آسیب‌پذیری در خلیج فارس: اجرای پایدار و موثر این تهدیدات مستلزم استفاده از نیروی نظامی است. هرگونه اقدام نظامی آمریکا معادل آغاز یک جنگ خواهد بود که بلافاصله منافع و شناورهای خود آمریکا را نیز به اهداف مشروع تبدیل می‌کند و بحران تنگه هرمز را تشدید می‌نماید. 🔹 ۶- از تحریم هوشمند تا توقیف کور: هدف تحریم‌ها، محاصره ایران بود. آمریکا در وضع تحریم بر ایران، بسیار هوشمندی و ظرافت به خرج داد تا با کمترین هزینه برای خود، ذینفع نهایی تعامل با ایران شناسایی و جریمه شود. با این وجود، تحریم‌های چندین ساله، خواسته آمریکا را محقق نساخت! حالا با توقیف‌های کور و پرهزینه و سخت، قصد دارد ایران را محاصره کند! 📝 نتیجه‌گیری: آمریکا به خوبی می‌داند که اجرای این تهدیدها برایش هزینه‌هایی به‌مراتب بیشتر از دستاوردهایش دارد و در یک موضع کاملاً انفعالی، تنها به دنبال «ایجاد جو ترس و تهدید» است تا شاید از این طریق، محاسبات ایران را تغییر دهد؛ عملیاتی که با توجه به واقعیت‌های عینی میدان، از پایه فاقد امکان پیاده‌سازی است. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬 از سعدآباد تا اسلام آباد؛ تغییر معادله قدرت در مذاکره با آمریکا 👤امیر‌محمد نوری‌بیات مدیر مرکز تحلیل راهبردی و بین‌الملل 🔹در مذاکرات جدید ایران و آمریکا در پاکستان، معادله‌ای شکل گرفته که با دهه ۸۰ و پرونده هسته‌ای کاملاً فرق دارد. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬اگر معطل آمریکا شویم چه عواقبی به دنبال دارد؟ 👤امیر‌محمد نوری‌بیات مدیر مرکز تحلیل راهبردی و بین‌الملل 🔺چه اقداماتی در کنار مذاکره لازم است؟ 🔻چطور برگ برنده در مذاکرات را حفظ کنیم؟ 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🌍 آمریکای منزوی؛ از اتحادسازی تا تضعیف متحدان ✍🏻مهدی ازرقی بررسی رویکرد جریان حاکم بر سیاست خارجی آمریکا نشان‌دهنده یک تغییر بنیادین در سیاست خارجی این کشور است. تغییری که گواه ناکامی آمریکا در تداوم سلطه‌گری بر جهان و مقدمه‌ای برای آمریکای منزوی است. دو ویژگی بارز این تغییر بنیادین را می‌توان به شرح زیر بیان نمود: 🔹 ۱- پایان سواری دادن رایگان به اروپا! نگاه آمریکا به اروپا تغییر کرده است. در گذشته، آمریکا با تقبل هزینه‌های ناتو، چتر امنیت اروپا را تامین می‌کرد تا آن‌ها را تحت کنترل داشته باشد. اما اکنون معتقد است اروپا یک «رابطه انگلی» و یکطرفه با آمریکا پیدا کرده است؛ به این معنا که امنیت را با هزینه آمریکا تامین می‌کند، انرژی را از روسیه و کالا را از چین وارد می‌کند و کالاهای خود را به بازار آمریکا صادر می‌کند. نتیجه این رابطه منفی شدن تراز تجاری آمریکا و افزایش بدهی‌های خارجی شده است. همان عنصری که دولت ترامپ از ابتدا نسبت به بهبود آن تلاش‌های ناکامی نموده است. آمریکا با تحمیل جنگ روسیه و سپس تحمیل انرژی گران خود بر اروپا، حالا سعی کرده با کاهش سهم خود در هزینه‌های ناتو، مقدمه تضعیف هرچه بیشتر اروپا را فراهم سازد. در نتیجه این راهبرد آمریکا، متحدان اروپایی مجبور می‌شوند سهم هزینه‌های نظامی خود را افزایش داده و در سایه تهدیدهای امنیتی، از رشد اقتصادی مطلوب فاصله بگیرند. 🔹 ۲- مهار رشد اقتصادی متحدان ویژگی دوم تغییر در سیاست خارجی آمریکا، «مهار رشد اقتصادی رقبای جهانی» (مانند چین، هند و اروپا) است تا بتواند عقب‌ماندگی‌های اقتصادی خود را جبران کند. یکی از مصادیق مهم این رویکرد، فشار آمریکا بر هند برای نخریدن نفت از روسیه است؛ این اقدام تنها یک اقدام سیاسی علیه روسیه نیست؛ بلکه هدف پنهان آن، تحمیل هزینه‌های بیشتر به هند برای مهار رشد اقتصادی سریع این کشور است. هند با رشد اقتصادی نزدیک به ۷ و با جمعیت بزرگ خود آینده نگران کننده‌ای می‌تواند برای آمریکا داشته باشد. هرچند که در نگاه نخست، هند متحد آمریکا محسوب می‌شود اما تجربه چین در دو دهه اخیر نشان می‌دهد که همین کشورها در پناه نظم آمریکایی می‌توانند چالش بزرگی برای آمریکا ایجاد کنند. 📌 جمع‌بندی و نتیجه‌گیری: آمریکای امروز برای نجات از آینده تاریک خود در نتیجه فروپاشی بنای فرسوده نظم جهانی، قصد دارد با هزینه‌تراشی برای متحدان و مهار رقبای جهانی خود، بنای جدیدی در حاشیه جهان برای خود بسازد. همین سیاست، آمریکا را به انزوای جهانی کشیده و دولت این کشور را در ساخت ائتلاف و اتحاد برای تحقق طرح‌های خود ناکام گذاشته است. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

💠دیگر معطل نتیجه مذاکره با آمریکا نمی‌مانیم. #️⃣ #متن_نگار 🔹تفاوت ماهوی مذاکرات اخیر با دهه‌های گذشته در این است که ما دیگر برای انتفاع اقتصادی و از سر نیاز پشت میز ننشسته‌ایم؛ بلکه ضربات کاری به دشمن، آن‌ها را نیازمند تعامل کرده است. در این شرایط، معطل ماندن برای نتیجه مذاکرات خطایی راهبردی است که نه تنها باعث ارسال سیگنال ضعف به متحدانمان می‌شود، بلکه ما را از نقش‌آفرینی در تحولات سریع «نظم جدید جهانی» عقب نگه می‌دارد. 🔸راهبرد اصلی ما اکنون پیشبرد سریع مسیرهای موازی است. ما با تثبیت قواعد جدید عبور و مرور در تنگه‌ها، راه‌اندازی کریدورهای ترانزیتی با روسیه، فروش امنیت به چین در ازای سرمایه‌گذاری و پیوستن به سیستم‌های مالی غیرآمریکایی، عملاً تحریم‌ها را خنثی می‌کنیم. با این ابزارهای قدرت، حتی در صورت بن‌بست مذاکرات نیز اهرم‌های فشار ما (نظیر کنترل انرژی و تنگه‌ها)، طرف مقابل را وادار به عقب‌نشینی خواهد کرد. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬روایت پاکستان؛ یک همسایه خائن یا یک متحد استراتژیک؟ 👤علیرضا کمیلی دبیر اتحادیه بین المللی امت واحده 🔺فضای اجتماعی و سیاسی پاکستان نسبت به ایران تا به امروز چگونه بوده‌است؟ 🔻چرا از پاکستان به عنوان یک کشور متحد آمریکا در ذهن ما یاد می‌شود؟ 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬روایت پاکستان؛ در امنیت‌غذایی به کشورهای متخاصم تکیه نکنیم! 👤سید محمدجواد مویدیان مدیرگروه آب و کشاورزی شبکه کانون‌های تفکر ایران(ایتان) 🔺وضعیت وابستگی ما در امنیت غذایی به کشورهای متخاصم چگونه است؟ 🔻آیا پاکستان می‌تواند گزینه‌ جایگزین کشورهای متخاصم باشد؟ 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬داستان جنگ ما از نگاه اسناد آمریکایی-اسرائیلی 👤محمد خانزاده کارشناس روابط بین‌الملل 🔺در این جنگ، ۲ جبهه‌ی جنگ به دنبال چه تحولی در منطقه غرب آسیا هستند؟ 🔻پیروزی در این جنگ چه آورده‌ای دارد؟ 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

💠در ذهن ما مذاکره یعنی گفت‌وگویی برای امتیاز دادن یا پوست موزی برای لغزیدن؟ #️⃣ #متن_نگار 🔹به دلیل تجربیات تلخ گذشته، کلمه «مذاکره» در ذهن جامعه ایرانی با مفاهیمی مثل خوش‌بینی به دشمن، امتیاز دادن از موضع ضعف و پذیرش چارچوب طرف مقابل گره خورده است و باعث شده تا ما به هر نوع گفت‌وگوی دیپلماتیک، فارغ از شرایط و افراد، بدبین باشیم و آن را تله‌ای برای عقب‌نشینی بدانیم. 🔸اما ایران قوی در حال بازتعریف این مفهوم است. یک قدرت نوظهور باید بداند که مذاکره می‌تواند یک «میدان» باشد، نه یک «تله». می‌توان با بی‌اعتمادی کامل به دشمن، بدون معطل کردن کشور و از موضع قدرت وارد این میدان شد و از دیپلماسی نه به عنوان هدف، بلکه به عنوان یکی از ابزارهای متعدد برای رسیدن به اهداف ملی استفاده کرد. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

💠ایرانی همیشه بازنده است‼️ ✍🏻دکتر سعید شعرباف تبریزی هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد #️⃣#یادداشت 🔸ایران در سده اخیر و به ویژه پس از ظهور قدرت انقلاب اسلامی به معنای تمامی داشته‌های انسانی و سرزمینی و همه سرمایه‌های انسان‌ساخته و طبیعی خود کشور قدرتمندی بوده است که به اعتراف صدها شاخص پذیرفته‌شده جهانی و علی‌رغم سال‌ها جنگ نظامی و اقتصادی و تحریم‌های بی‌مانند، به صورت پیوسته و ممتدی فرآیند قوی شدن خود را حتی در قیاس با کشورها و ملت‌هایی که تقریباً هیچ کدام از محدودیت‌ها و موانع ایران را نداشته‌اند طی کرده است. برای اثبات این ادعا کافی است رجوع کنید به روند شاخص‌های توسعه انسانی در سی سال اخیر (HDI Report) و کتاب صعود چهل ساله مبتنی بر آمارهای بین‌المللی. 🔹حتماً در این فراز و نشیب سال‌ها و دهه‌های اخیر، ایران به معنای تمامیت ایران در حرکت خود نقاط قوت و ضعفی و فرصت و تهدیدهایی را چه در داخل و چه از سمت عوامل بیرونی تجربه کرده است. اما آنچه با یک انصاف علمی و با شهادت اجماع اندیشمندان حوزه توسعه و آنچه در میدان، به ویژه در سال‌های اخیر در تقابل بین ایران و قدرت‌های علی‌الظاهر جهانی رخ داده است و این روزها در اظهارنظرها و موضع‌گیری‌های اندیشکده‌های بزرگ و استراتژیست‌های تحلیل قدرت بسیاری از نقاط دنیا نیز قابل مشاهده است، قدرت رو به افزایش ایران مبتنی بر یک ساخت درونی و نیروی انسانی و سازوکارهای تاب‌آور است؛ امنیت خودبنیاد، اقتصاد تاب‌آور و توانمندی مقابله و حل مسئله در قبال پیچیده‌ترین و سهمگین‌ترین بحران‌های جهانی. 🔹اثبات حرکت قدرتمندانه و سریع ایران در مجامع علمی خیلی سخت نیست؛ اما همین حرکت واضح و صریح توسط جریان روشنفکری در ایران به صراحت و با قاطعیت نقض شده است. 🔸روشنفکر ایرانی برای اثبات ضعف ایران به دنبال شواهد همسو می‌گردد. مانند کسی که برای اثبات قضیه ازپیش قطعی‌دانستۀ خود از میان همه شواهد، شواهد مدنظر خود را جمع می‌کند. آن‌ها تلاش کرده‌اند با *کنار رفتن از واقعیت میدان داخل و خارج از کشور، ندیدن شاخص‌های ملموس قدرت و یا احیاناً بزرگ‌نمایی بخشی از اتفاقات و نقاط ضعف واقعی و یا احیاناً پیشگویی و پیش‌بینی* بر مبنای دستگاه معادلات ماتریالیستی، ضعف جامعه ایرانی و ضعف جمهوری اسلامی ایران را در ارتباط با سایر قدرت‌های جهانی اثبات کنند. 🔹یک روز از مقایسه GDP ایران با GDP آمریکا در افواح متفکرین اقتصادی این جریان می‌شنوید و از آن نتیجه گرفته می‌شود که اساساً امکان تقابل بین دو کشور با این میزان از تفاوت در شاخص تولید ثروت وجود ندارد! و علی‌القاعده از آن نتیجه گرفته می‌شود که چاره‌ای جز کرنش ایران ضعیف در مقابل آمریکای قوی وجود ندارد. و نهله‌ی دیگری که مدعی مردم شناسی ایرانی است تلاش می‌کند ضعف و سستی و ناتوانی را به ریشه‌های جامعه ایرانی نسبت دهد و از مردم شناسی ایرانی او چیزی جز ضعف در کار تیمی، استبداد، استبداد‌پذیری، ظلم‌پذیری، مطالبه‌گر نبودن، بی‌نظم بودن و امثالهم درنمی‌آید! اساساً چرا گفتمانی چون سرمایه‌گذاری خارجی بر ساختار سیاست گذاری کشور حاکم می‌شود؟ زیرا تفکر القای ضعف ایرانی چیزی جز این به بار نمی‌آورد! وقتی امکان تامین سرمایه، استفاده از منابع مادی سرشار، ظرفیت انسانی، سرمایه‌گذاری و حرکت در مسیر دانش و ظرفیت مبنایی حرکت به صورت کار تیمی در ایران وجود ندارد، علی‌القاعده پیشرفت سواحل مکران هم می‌بایست با سرمایه‌گذاری خیالی! چند صد میلیارد دلاری آمریکایی‌ها رخ دهد. 🔺بنابراین جریان روشنفکری در سده اخیر تلاش کرده تنها یک گزاره را به اثبات برساند: «ایرانیان ضعیف هستند؛» ضعیف در همه ابعاد مردم‌شناسی، ارتباطی، فنی، سرزمینی و حتی اعتقادی. اما امروز آن‌چه که نه در داخل کشور بلکه توسط یک رسانه از سرزمین دشمن منتشر می‌شود، اعتراف به ظهور یک ابرقدرت جدید در دنیاست. این قدرت را امروز همه دنیا دیده‌اند و اکنون ما نیز باید نسبت به قدرت ایران در جهان آگاه باشیم و جریان القای ضعف را در همین برگ از تاریخ به‌جا گذاشته و از آن عبور کنیم. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir