بی‌خوابی بی‌تابی دلهره #شرح_حال #موقت

✉️ پیام مخاطب (۱) سلام آقای قدیری لطفا به این موضوع بپردازید که این نوع نمایش‌های بازدارنده که مسبوق به سابقه هست و البته نتیجه خاصی هم نداشته می‌تواند درزهای اطلاعاتی غیرقابل انکاری را به همراه داشته باشد. شهرهای موشکی زیرزمینی یا سیلوهای پنهان در ویدیوها، حتی اگر در محیطی تار و با نورپردازی کنترل شده باشد، از منظر هوش تجسمی و تحلیل فنی، یک معدن طلا برای سرویس‌های اطلاعاتی است. از طریق بافت‌شناسی بصری، می‌توان حدس زد که این پایگاه در چه نوع لایه زمین‌شناسی (مثلاً سنگ آهک، گرانیت یا رس) حفر شده. این موضوع به دشمن می‌گوید که برای تخریب این سازه به چه نوع بمب سنگرشکن با چه قدرت نفوذی نیاز دارد. وجود لکه‌های نم یا سیستم‌های تخلیه آب در ویدیو، عمق تقریبی پایگاه نسبت به سطح آب‌های زیرزمینی منطقه را لو می‌دهد. حتی اگر دوربین فقط بخش کوچکی از تونل را نشان دهد، نرم‌افزارهای پیشرفته می‌توانند با استفاده از تغییر زاویه دید دوربین، یک مدل سه‌بعدی دقیق از ابعاد تونل بسازند. فضای زیرزمینی برای حضور انسان و نگهداری سوخت موشک (که اغلب سمی و فرار است) نیاز به تهویه عظیم دارد. خروجی‌های هوا حجم دریچه‌های تهویه و صدای پس‌زمینه (فرکانس فن‌ها) در ویدیو، نشان‌دهنده وسعت کل شبکه زیرزمینی است. تحلیلگران با یافتن دریچه‌های تهویه یا برج‌های خنک‌کننده روی سطح زمین (از طریق ماهواره) و تطبیق آن‌ها با ساختار داخلی نشان داده شده در فیلم، مکان دقیق پایگاه را روی نقشه پیدا می‌کنند. نحوه قرارگیری موشک‌ها در کنار هم و تجهیزات جابجایی (جرثقیل‌های سقفی، تریلی‌های کشنده)، سرعت عملیاتی پایگاه را فاش می‌کند. با تحلیل فضای مانور در ویدیو، دشمن می‌فهمد که از لحظه صدور دستور، چه مدت طول می‌کشد تا یک موشک از انبار به سکوی پرتاب برسد. حتی یک فریم باکیفیت از بدنه موشک، به مهندسان دشمن اجازه می‌دهد سطح مقطع راداری آن را تخمین بزنند. هر دوربین فیلمبرداری یک امضای دیجیتال منحصر به فرد دارد. اگر ویدیوهای مختلف از پایگاه‌های مختلف با یک دوربین ضبط شده باشند، تحلیلگر می‌فهمد که این پروژه‌ها توسط یک تیم واحد و در چه بازه زمانی ساخته شده‌اند که به اثر انگشت سنسور معروف است. در سال‌های اخیر، تحلیلگران متن‌باز (OSINT) تنها با بررسی سایه‌ها و زاویه تابش آفتاب از ورودی یک تونل در ویدیوهای این شکلی، توانستند مختصات جغرافیایی دقیق آن را در میان هزاران کیلومتر رشته‌کوه پیدا کنند. پی‌نوشت: متن فوق را یکی از مخاطبان کانال پیش از اعلام منتفی شدن گزارش خبری از شهر موشکی، برای اینجانب ارسال نموده بود که اکنون با لغو پخش گزارش و کاهش حساسیت‌ها، منعکس نمودم. @GhadiriNetwork

✉️ پیام مخاطب @GhadiriNetwork

✉️ پیام مخاطب (۲) تکنیک ENF (فرکانس شبکه برق) این تکنیک تحت عنوان Electric Network Frequency Criterion یک روش قانونی (Forensic) در دادگاه‌های بین‌المللی برای اثبات زمان و مکان ویدیوهاست. شبکه‌های برق در سراسر جهان دارای نوسانات فرکانسی بسیار ریزی هستند که به عنوان یک «اثر انگشت» زمانی و مکانی عمل می‌کنند. مراکز تحقیقاتی در اروپا و آمریکا نقشه‌ی لحظه‌ای این نوسانات را ذخیره می‌کنند. اگر در ویدیوی شما کوچک‌ترین نویزی از برق وجود داشته باشد، مکان و زمان دقیق ضبط آن با خطای کمتر از چند دقیقه فاش می‌شود. تبارشناسی صنعتی و «ژنوم قطعات» (Industrial Genealogy) نظامیان روی بدنه موشک را رنگ می‌کنند، اما «فرایند ساخت» قابل پنهان کردن نیست. تحلیل جوش‌کاری و متالورژی، الگوی جوش‌کاری روی مخازن سوخت یا بالچه‌ها، سطح تکنولوژی ماشین‌آلات CNC و حتی ملیت دستگاه‌های پرس را لو می‌دهد. دشمن متوجه می‌شود شما فلان قطعه را از کدام بازار سیاه یا با دور زدن کدام تحریم تهیه کرده‌اید. این یعنی آن‌ها به جای موشک، زنجیره تأمین شما را هدف قرار می‌دهند تا تولید را در مبدأ متوقف کنند. اگر دستگاه CNC که قطعه را تراشیده، به اینترنت متصل باشد یا نرم‌افزار آن کرک شده باشد، دشمن از طریق فضای سایبر می‌داند شما امروز چه قطعه‌ای تولید کرده‌اید. امضای «تداخل الکترومغناطیسی» در فایل صوتی (EMI Leakage) حتی اگر تصویر کاملاً سیاه باشد، صدای ویدیو یک جاسوس تمام‌عیار است. کابل‌های برق فشار قوی یا سیستم‌های پردازشی داخل پایگاه‌های زیرزمینی، نویزهای الکترومغناطیسی ضعیفی تولید می‌کنند که روی مدار ضبط صدای دوربین اثر می‌گذارد. با آنالیز طیفی (Spectrogram) نویز پس‌زمینه، می‌توان فهمید که آیا در آن لحظه رادارهای پایگاه در حالت استندبای هستند یا فعال. همچنین، نوع فرکانس پردازنده‌های کامپیوتری موجود در اتاق فرمان از طریق این نویزها قابل ردیابی است که مستقیماً «سطح تکنولوژی دیجیتال» پایگاه را لو می‌دهد. حتی با محو کردن چهره، نوع پوتین سربازان، لکه‌های روغن روی لباس تکنسین‌ها یا حتی مارک ساعت مچی یک اپراتور زیرزمینی. اگر تکنسین‌ها از دستکش‌های ضد اسید خاصی استفاده می‌کنند، نوع سوخت موشک (که می‌تواند بسیار سمی و خورنده باشد) فاش می‌شود. اگر روغن روی لباس از نوع خاصی از روان‌کننده‌های مقاوم به سرمای شدید باشد، یعنی این موشک‌ها برای استقرار در مناطق کوهستانی بسیار سرد یا حتی سیلوهای قطبی طراحی شده‌اند، نه مناطق کویری. نظامیان تصور می‌کنند امنیت یک امر فیزیکی است (بستن درها، تاریک کردن فضا). اما در عصر Data-Fusion، امنیت یک امر سیگنالی است. بزرگترین اشتباه تولید ویدیو برای مصرف داخلی با استانداردهای امنیت خارجی است. @GhadiriNetwork

✉️ پیام مخاطب (۳) حشرات سایبورگ (HI-MEMS) پروژه‌ی HI-MEMS (سیستم‌های میکرو-الکترو-مکانیکی هیبریدی حشرات) سال‌هاست که توسط سازمان‌هایی مثل دارپا (DARPA) دنبال می‌شود. مهندسان امنیتی به جای ساخت یک ربات که شبیه حشراتی مثل سوسک یا زنبور باشد (که انرژی زیادی مصرف می‌کند)، سنسورها و ریزتراشه‌ها در مرحله شفیرگی داخل بدن حشره زنده کاشته می‌شوند. با رشد حشره، سیستم عصبی او با مدارات الکترونیکی ادغام می‌شود. این حشرات می‌توانند از طریق سیستم تهویه یا حتی همراه با بار و لباس پرسنل وارد عمیق‌ترین نقاط پایگاه شوند. آن‌ها مجهز به میکروفون‌های لرزشی هستند که مکالمات را نه از طریق هوا، بلکه از طریق لرزش دیوارها ضبط کرده و به صورت سیگنال‌های کوتاه به بیرون مخفیانه مخابره می‌کنند. غبارهای هوشمند (Smart Dust) به تازگی آزمایش‌های مهمی در این رابطه صورت گرفته. مثلا وقتی تیمی برای فیلم‌برداری وارد یک شهر موشکی می‌شود، دشمن می‌تواند این حسگرها را که به اندازه یک ذره شن هستند، روی تجهیزات فیلم‌برداری، لباس خبرنگاران یا حتی لاستیک خودروهای ورودی بنشاند. این ذرات در فضای پایگاه پخش می‌شوند و روی بدنه موشک‌ها یا تابلوهای برق می‌نشینند. آن‌ها می‌توانند پارامترهایی مثل دما، فشار، ترکیب شیمیایی هوا (برای تشخیص نشت سوخت) و حتی تغییرات میدان مغناطیسی هنگام فعال شدن سیستم‌های شلیک را گزارش دهند. بیو-سنسورهای محیطی (Environmental Bio-Sensing) یک لایه‌ی بسیار عمیق که نظامیان معمولاً آن را نادیده می‌گیرند، استفاده از موجودات بومی منطقه به عنوان حسگر است. تغییر در الگوی مهاجرت پرندگان یا رفتار خفاش‌های یک منطقه کوهستانی می‌تواند نشان‌دهنده تغییرات در امواج الکترومغناطیسی یا انتشار گازهای خاص از تهویه‌های زیرزمینی باشد. هوش مصنوعی دشمن با پایش ماهواره‌ای رفتار حیات‌وحش اطراف پایگاه، متوجه فعالیت‌های غیرعادی در اعماق زمین می‌شود. جاسوسی اپتیکی از راه دور (Laser Microphone) اگر تصور می‌کنید با بستن درها و جلوگیری از ورود موجودات زنده، امنیت برقرار است، سخت در اشتباهید. دشمن می‌تواند از فاصله‌ی چند کیلومتری، یک پرتو لیزر نامرئی را به بدنه خروجی‌های تهویه یا حتی سنگ‌های اطراف ورودی پایگاه بتاباند. لرزش‌های ناشی از صدای فن‌های عظیم زیرزمینی یا حرکت موشک‌های سنگین روی ریل، باعث نوسانات میکروسکوپی در دیواره‌های بیرونی می‌شود. لیزر این نوسانات را به صدا و داده تبدیل می‌کند. تحلیل این صداها، ریتم حیاتی پایگاه و زمان دقیق آمادگی رزمی را فاش می‌کند. @GhadiriNetwork

#اطلاعیه_نمازجمعه #ستاد_برگزاری_نماز_جمعه_بخش_قمصر 🔹خطیب: حجت‌الاسلام‌والمسلمین کتابچی امام جمعه محترم بخش قمصر 🔹مجری؛ جناب آقای محمدرضا خوشخوان #سخنران_هفته (بعد از نماز جماعت عصر) جناب آقای دکتر احمد قدیری نویسنده، پژوهشگر و‌ مدرس دانش‌آموخته حقوق بین‌الملل 🔸#مهد_آدینه: ویژه کودکان از ساعت ۱۱:۳۰ 🔸#کتابخانه_آدینه: تحویل امانتی کتاب (ویژه خواهران)همزمان با نمازجمعه 🔸#سرویس_رایگان: حرکت اتوبوس از ساعت ۱۱:۳۰ در محلات شهر قمصر 🔹امور ارتباطات و رسانه دفتر امام جمعه بخش قمصر 🆔 @adinehqamsar

✉️ پیام مخاطب | لطف مخاطب @GhadiriNetwork

امروز: شیراز، تهران، آران و بیدگل فردا: کاشان، قمصر، آران و بیدگل، قم، تهران @GhadiriNetwork