مقاله: بررسی روایت الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم خلاصه: از لحاظ سندی هیچ قرینه یا شاهدی بر صدور این کلام از معصوم وجود ندارد و صرفا یک کلام مشهور است که این کلام را به ایشان انتساب میدهد. از حیث محتوایی نیز اگر منظور از روایت این باشد که حکومت عادل لزوما پایدار است، حتی اگر کافر باشند و حکومت ظالم حتی اگر دیندار باشد ساقط میشود دارای اشکالات متعدد محتوایی است. مهمترینش را میتوان این دانست که خود کفر و شرک بزرگترین ظلم است لذا حکومت کفر خودش مصداق حکومت ظلم است. بنابراین گزاره به گونه ای خود متناقض است. اما تنها معنای صحیحی که میتوان برای گزاره در نظر گرفت، بیان کلی اهمیت عدالت و ظلم در پایداری حکومت است. 📝https://eitaa.com/goftarha📝

📍پس از سختی... یکی از امید بخش‌ترین آیات قرآن در مورد سختی‌های زندگی آیه 5 و 6 سوره شرح است. فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿٥﴾ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿٦﴾ این آیات پس از ذکر سختی‌هایی است که پیامبر (ص) در طول نبوتشان تحمل کردند و خداوند نیز یادآوری میکند که چگونه آن سختی‌های خرد کننده را از روی دوش پیامبر برداشت. بنابراین این دو آیه را می‌توان در مقام بیان علت رفع آن مشکلات دانست. خداوند در این آیات یکی از سنت‌های الهی را نام می‌برد که علت تسهیل مشکلات است و آن همراه بودن سختی و آسانی است و اینکه قطعا پس از سختی‌ها، آسانی و راحتی وجود دارد. این وعده الهی چنان قطعی است که تاکید لفظی شده است و این آیه دوبار تکرار شده است. البته باید توجه داشت که براساس روایتی از پیامبر(ص) این وعده به شرط صبر محقق می‌شود. .... فَإِنِ اِسْتَطَعْتَ أَنْ تَعْمَلَ بِالصَّبْرِ مَعَ اَلْيَقِينِ فَافْعَلْ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَاصْبِرْ فَإِنَّ فِي اَلصَّبْرِ عَلَی‌ مَا تَكْرَهُ خَيْراً كَثِيراً وَ اِعْلَمْ أَنَّ اَلنَّصْرَ مَعَ اَلصَّبْرِ وَ أَنَّ اَلْفَرَجَ مَعَ اَلْكَرْبِ وَ أَنَّ مَعَ اَلْعُسْرِ يُسْراً «إِنَّ مَعَ اَلْعُسْرِ يُسْراً » (من لایحضره الفقیه ج4، ص412) بنابراین براساس این وعده الهی می‌توان گفت هنگامه مشکلات و سختی‌ها زمان ناامیدی و دست کشیدن از تلاش نیست بلکه زمان صبر و تلاش است. 📝https://eitaa.com/goftarha📝

#به_پیر #به_پیغمبر سوگند استعاری "به پیر به پیغمبر" حاکی از رویکرد اهل طریقت و صوفیانه دارد که پیر (قطب) خود را جانشین و پیامبر حاضر می دانستند از این رو بر رسولان الهی مقدم می کردند. حتی برایش احادیثی جعل شده: الشیخ فی قومه کالنبی فی امته کاربرد عامیانه این اصطلاح ریشه در چنین جهان بینی دارد —————————- فلسفه زبان اسلامی در ایتا 🆔@projectsystem 🌐@kiamojtabaphd

📍آیاتی خطاب به روشنفکران آیات 13 و 14 سوره بقره، در مورد کسانی سخن می‌گوید که ایمان به خداوند را ویژگی انسان‌های بی‌خرد میدانستند و به همین خاطر از ایمان به خداوند امتناع می‌ورزیدند. در مقابل نیز خداوند آنها را انسان‌هایی سفیه توصیف میکند که حتی خودشان هم این را نمی‌دانند. از سوی دیگر همین افراد برای نفوذ در میان مومنان اظهار ایمان می‌کردند تا در بین ایشان نفوذ کنند و در دل ایشان بذر شک و تردید بکارند. این آیات به خوبی توصیف کننده وضعیت بخشی از جریان روشنفکری ما است. قشری که به گفته جلال آل احمد دومین شرطش نداشتن تعبد است و متشرع متعبد اصلا نمی‌تواند به این جرگه در بیاید. کسانی که خود را از لحاظ فکری برتر و هدایت کننده جامعه می‌دانند و ایمان و دین را امری عامیانه می‌دانند که صرفا باید به عنوان یک ابژه و موضوع به آن نگریسته شود. امری که ناشی از ترس و ناآگاهی بشر در دوران گذشته است و تا امروز نیز ادامه داشته است. البته این بررسی نیز نهایتا با این هدف صورت میگیرد که ریشه‌های این امر را بررسی و با آن مقابله شود، به نام مبارزه با تعصب و آگاهی بخشی. و چقدر این روشنفکران شبیه آن کسانی هستند که در قرآن یاد شده‌اند... تصویر: شوالیه‌های ناتوی فرهنگی ص18 📝https://eitaa.com/goftarha📝