حکایتی از بوستان سعدی
دزد و تنگدست
یکی را عَسَس، دست بربسته بود
همه شب، پریشان و دلخسته بود
به گوش آمدش در شب تیرهرنگ
که شخصی همینالد از دستِ تنگ
شنید این سخن، دزد مسکین و گفت:
ز بیچارگی چند نالی؟ بخُفت
برو شکر یزدان کن ای تنگدست
که دستت، عسس، تنگ بر هم نبست
مکن ناله از بینوایی بسی
چو بینی ز خود بینواتر کسی
لغات:
عسس: پاسبان. بخفت: بخواب.
تنگ: محکم.
کلیات سعدی، بوستان، باب هشتم در شُکر بر عافیت، ص ۳۷۰.
#بوستان_سعدی
#دزد
#تنگدست