کویر لوط، قبل از ساخت شهرهای موشکی: «سید علی اکبر جعفری» @farsitweets

بشدت سردرد، بشدت سردرد.

درمورد جنایت صربستان ۱۹۹۵ چیزی می‌دونید؟

هند چطور ؟

درمورد عبارت مرسوم دههٔ ۵۰ که میگفتن «نواره ، نوار گذاشتن» چی ؟

خدای من چقدر تاریخ عجیبه.

این ربطی به اولی و دومی نداره‌ها صرفاً سه تا موضوع جدیدی که فهمیدم تازه رو دارم باهاتون به اشتراک میزارم.

. . . .

«میانِ تمام ماجراهای این روزها، تنها چیزی که اذیتم می‌کند رفتارِ او ، یا شاید آنهاست‌. بحث‌های پوچ و بیهوده، کش دادن‌های مداومِ بی‌ثمر، گیرهای سه‌پیچ و بستن ماجراهای مختلف جدید و قدیم به یکدیگر بابت اینکه سرزنش‌ت کند. گمان می‌کنم حوصله‌اش زیادی سر رفته و قرار است کیسه‌بکسِ تمامِ چیزهایی که روی اعصاب‌ش است، من باشم. بعبارتی دق و دلی‌اش را در نهایت با بهونهٔ اشتباه کوچکی از سمتِ من، با یک اتفاق معمولی که معمولاً پیش‌ می‌آید، سر من خالی کند. فضای خانه بیش از اندازه برایم تنگ و خفه‌کننده‌ و اذیت کننده‌است. حتی در تجمعات هم اکنون می‌خواهم تنها باشم. تنها، با آدم‌هایی که دست و پا گیرِ غرغر کردن‌ها، شروط‌شان، سلایق‌شان و دسترسی‌ها و اختیاراتی که برایت با منت مِنو می‌کنند نشوی. نیاز است یک سفرِ تنها بروم، زیادی در کنار یک‌دیگر بوده‌ایم.»

شاید هم طاقتِ حوصلهٔ من طاق شده است.

—