💐 عطر مؤمن 🌺 این کسی که با قلم و بیان خود به این و آن نیش می ‌زند، به تعبیر فردوسی فردا یک جامه پر از تیغ در بَرِ او می ‌کنند.[1] این بیان لطیف را مرحوم حکیم فردوسی از این آیه گرفته که ﴿لَیسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلاّ مِنْ ضَریعٍ﴾؛[2] فرمود اینهایی که تا زنده بودند به این و آن نیش می زنند، با رباخواری مال این و آن را برباید، نیش است دیگر، فرق نمی‌ کند! حالا یا نیش سیاسی می‌ زند یا نیش اقتصادی می ‌زند یا نیش احتکار می ‌زند یا نیش گران فروشی می‌ زند به هر حال آزردن مردم است، اینها نیش است! این نیش می ‌شود تیغ، وگرنه آن جا یک جنگل نکاشتند، آن جا جهنم هست، آتش هست، حرفی در آن نیست؛ اما این جا گازوئیل و هیزم نیاوردند، فرمود: ﴿وَ أَمَّا الْقاسِطُونَ فَکانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً﴾[3] آدم‌ های ظالم همان هیزم جهنم‌ هستند، از این آیه شفاف ‌تر! فرمود ما جهنم داریم، آتش داریم، سوخت و سوز داریم، اما این چوب نسوز همین ‌ها هستند، آنها که اهل قَسط هستند «قَسط» یعنی جور. قِسط و عدل کنار هم است، قَسط و جور در کنار هم، فرمود: ﴿وَ أَمَّا الْقاسِطُونَ فَکانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً﴾ ما هیزم داریم؛ اما از همین‌ هاست، ما آن جا جنگل که درست نکردیم، البته اسرار دیگر، انحای دیگر جهنم هست که عقل ما نمی ‌رسد، هر چه را کتاب و سنت فرمود «سمعاً و طاعتاً» ولی این مقدار را که می ‌فهمیم، این مقدار را به صورت شفاف و روشن فرمود ظالمان هیزم جهنم هستند. ▪️ الآن مشکل اساسی ما این است که ما این قرآن را مثل یک سمعک می ‌دانیم، مثل چشم مصنوعی می ‌دانیم، مثل دندان مصنوعی می ‌دانیم، مثل پای مصنوعی می ‌دانیم در کنار زندگی ماست؛ اما وجود مبارک حضرت امیر که درباره عمار یاسر فرمود قرآن و دین از قَرن تا قدم او آمیخته شده است: «إِنَّ عَمَّاراً مُلِئَ إِیمَاناً مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِه‌‌»[4] همین است، ما قرآن هم داریم، دین هم داریم، اینها همسایه ما هستند! ▪️ هیچ کسی با عطر معطر نمی ‌شود، این ظاهر با همسایه بیگانه است! خود مؤمن وقتی روح و ریحان شد به تعبیر سوره مبارکه «واقعه» ﴿فَأَمَّا إِن کانَ مِنَ المُقَرَّبِینَ ٭ فَرَوْحٌ وَ رَیحَانٌ وَ جَنَّتُ نَعِیمٍ﴾[5] او همیشه معطر است؛ ولی اگر درون این ‌طور نشد یک مقدار عطر به لباس مالیدی، از کنار زباله هم گذشتیم یک بوی دیگر می ‌گیرید. فرمود من شما را معطر می ‌کنم: ﴿فَأَمَّا إِن کانَ مِنَ المُقَرَّبِینَ ٭ فَرَوْحٌ وَ رَیحَانٌ وَ جَنَّتُ نَعِیمٍ﴾ نه «فله روحٌ» که بگوییم «له» محذوف است، نه! ﴿فَرَوْحٌ وَ رَیحَانٌ وَ جَنَّتُ نَعِیمٍ﴾. بخش20؛ «اگر بار خار است خود کشته‌ای ٭٭٭ وگر پرنیان است خود رشته‌ای». آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی 📚 درس اخلاق تاریخ: 1387/05/24

🌺 استاد شهید مرتضی مطهری

🌸 وَهُدُوا إِلَى الطَّیِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَهُدُوا إِلَى صِرَاطِ الْحَمِیدِ ﴿٢٤﴾ سوره مبارکه حج 🌸 و آنان به گفتارنیک هدایت شده اند و به راه ستوده رهنمون گشته اند

🌺🌸🌸 وَإِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْکُنَّ أَجْرًا عَظِیمًا ﴿٢٩﴾ سوره مبارکه احزاب 🌸🌸🌺

🌺 حضرت محمد صلی الله علیه و آله : پروردگارا، زنانی که خود را پوشیده نگه می‌دارند، مشمول رحمت و غفران خود بگردان. (مستدرک الوسایل، ج ۳، ص ۲۴۴)

جوابهایی در حد یک عارف ، یک کارشناس یک ... چنین نوجوانانی از همه نظر در اوج امروز هم میتوانیم تربیت کنیم !؟

🌺🍀🌸🌺🍀🌸🌺🍀🌸 🌸 چرایی واجب بودن حجاب از نگاه اسلام/ آیا خدا همه را مجبور به رعایت حجاب کرده است؟ در هر جامعه‌ای، پوشش انسان‌ها آینه‌ای از فرهنگ و باورهای آن جامعه است. انسان‌ها از آغاز تاریخ، برای محافظت، زیبایی یا احترام به خود و دیگران، پوشش داشته‌اند. اسلام نیز وقتی از «حجاب» سخن می‌گوید، می‌خواهد پوشش را از یک عادت اجتماعی به یک رفتار آگاهانه و معنوی تبدیل کند؛ رفتاری که بر پایهٔ کرامت انسان استوار است، نه بر اجبار یا ترس. 🌸 حجاب؛ ریشه‌دار در تاریخ بشر پیش از اسلام نیز، زنان در تمدن‌های ایران باستان، روم و حتی ادیان پیشین مانند مسیحیت و یهودیت، نوعی پوشش داشتند. اسلام این سنت را نه حذف کرد و نه بی‌اهمیت شمرد، بلکه آن را معنا بخشید و هدف‌دار کرد. در نگاه قرآن، پوشش نشانهٔ عزت و احترام انسان است، نه محدودیت و انزوا. 🌸 فلسفه حجاب در قرآن کریم در آیه ۳۱ سوره نور می‌فرماید: «وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلی‌ جُیُوبِهِنَّ…» زنان مؤمن باید روسری‌های خود را بر گریبانشان بیفکنند تا وقار و عفاف حفظ شود. و در آیه ۵۹ سوره احزاب آمده است: «ذٰلِکَ أَدْنی أَنْ یُعْرَفْنَ فَلا یُؤْذَیْنَ» این پوشش، سبب می‌شود که زنان شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند. پس حجاب، دیواری میان انسان‌ها نیست؛ سپر کرامت و حرمت است تا روابط، انسانی‌تر و پاک‌تر بمانند. آزادی در کنار مسئولیت اسلام، آزادی را در کنار مسئولیت معنا می‌کند. هیچ آزادی‌ای در جهان بی‌حد و مرز نیست؛ حتی رانندگی هم قانون دارد. پوشش نیز جزئی از نظم اجتماعی است؛ اما از نگاه اسلام، حجاب پیش از آن‌که قانون اجتماعی باشد، مسئولیتی اخلاقی است. انسان مؤمن می‌داند که رفتار و ظاهر او بر آرامش دیگران اثر دارد. آیا اسلام همه را مجبور می‌کند؟ قرآن می‌فرماید: «قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ…» بگو به زنان باایمان… یعنی خطاب حجاب، پیش از هر چیز به ایمان‌آورندگان است. اسلام می‌خواهد انسان با شناخت و باور درونی، به پوشش روی آورد. اگر ایمان نباشد، اجبار ظاهری ثمربخش نیست. در سطح اجتماعی، ممکن است برای نظم عمومی قوانینی وضع شود؛ اما از دید دینی، حجاب حقیقی زمانی ارزش دارد که از دل برخیزد، نه از ترس. 🌸 حجاب؛ نماد وقار، نه وسیله قضاوت گاهی نگاه‌ها چنان تند می‌شود که گویی ارزش انسان فقط در نوع پوشش خلاصه است؛ در حالی که قرآن معیار را روشن کرده است: «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ» گرامی‌ترین شما نزد خدا، پرهیزگارترین شماست. حجاب نشانهٔ تقواست، اما همهٔ تقوا نیست. باید مراقب بود که پوشش به ابزاری برای قضاوت دیگران تبدیل نشود. زن محجبه، با انتخاب خود، می‌خواهد بگوید: «من ارزشم را در شخصیت و ایمانم می‌دانم، نه در نمایش ظاهر.» چگونه می‌توان حجاب را زیبا و پذیرفتنی کرد؟ تحمیل، پایدار نیست. ترویج حجاب، به جای اجبار، نیازمند محبت، گفت‌وگو و الگو است. اگر مادران با مهربانی فلسفهٔ حجاب را برای فرزندان بگویند، اگر رسانه‌ها چهره‌های موفق و باوقار با پوشش اسلامی را نشان دهند، اگر محیط‌های آموزشی فضایی برای پرسش و شنیدن دیدگاه‌ها فراهم کنند، حجاب به یک انتخاب آگاهانه و عاشقانه تبدیل می‌شود. در این مسیر، مردان نیز مسئول‌اند. پاکی نگاه، ادب در رفتار و احترام به مرزهای انسانی، مکمل عفاف زنانه است. 🌸 حجاب؛ زیبایی درونی و وقار بیرونی اسلام با حجاب، زیبایی را نفی نکرده بلکه به آن جهت داده است. زنِ محجبه، زیبایی خود را به نمایش نمی‌گذارد، بلکه آن را در خدمت زیبایی روح می‌گذارد. وقتی ظاهر، در هماهنگی با دل باشد، انسان به آرامشی می‌رسد که از درون می‌جوشد. چنان‌که امام علی (ع) فرمود: «العِفَّةُ رَأسُ کُلِّ خَیرٍ» عفت، ریشهٔ همهٔ خوبی‌هاست. سخن پایانی اسلام با واجب دانستن حجاب، نمی‌خواهد دل‌ها را محدود کند؛ بلکه می‌خواهد روح انسان را آزاد نگه دارد. حجاب یعنی احترام به خویش، به دیگران و به نگاهی که انسان را فراتر از جسم می‌بیند. جامعه‌ای که در آن حجاب از روی شناخت و محبت پذیرفته شود، جامعه‌ای آرام‌تر، با اعتماد بیشتر و روابطی انسانی‌تر خواهد بود. پس پیش از الزام و قانون، باید گفت‌وگو و آگاهی را گسترش داد. وقتی حقیقت زیباییِ حجاب روشن شود، دل‌ها خود آن را برمی‌گزینند. محمد عارف معزی - کد خبر 2139644 🌺🍀🌸🌺🍀🌸🌺🍀🌸