بعدشم تصمیم گرفتیم بریم پارک 🎡 ففط واکنش مردم که فکر میکردن من سه تا پسر دارم 😂👵🏼

خلاصه که خوش گذشت و شاید فکر کنید؛ اووو، چه دلی داری! دوتا پسر بچه با بچه خودت ، یجا!👦🏻👦🏻👶🏻 اما باید عرض کنم که واقعا معتقدم بچه ها ابدا، اصلا و عمرا غبار پشت پنجره، فرش‌ جارو نکشیده و سفره ای که سفره آرایی نشده رو ندیدن و یادشون نمی‌مونه🧹 اما مطمئنم تا آخر عمرش خاطره پارک و پنکیک و خنده‌ها و شوخی های امروز یادشون میمونه🖼💚

سلام ✨ برای دهه محرم براتون شگفتانه دارم ...

رمانِ 🏠 ساکن موقت «قرار بود فقط چند روز، ساکنِ آن خانه باشم...» هر غروبِ دههٔ اول محرم...🌇 قسمت اول قسمت دوم قسمت سوم قسمت چهارم قسمت پنجم قسمت ششم قسمت هفتم قسمت هشتم

#ساکن_موقت 🏠 قسمت اول: آغاز سکوت درب چوبی را با صدای زمخت و کشیده اش پشت سرم بستم و وارد حیاط شدم. بوی نم و کهنگی در فضا پیچیده بود. کاشی های کف زمین انگار به اندازه ی عمر قدم‌هایی که در این خانه زده شده، یکی درمیان ترک خورده بودند. مجبور بودم که تحمل کنم. روی لبه ی حوض، کنار گلدان‌های خشکیده ی شمعدانی نشستم و چشم چرخاندم. برگهای خشک درخت گردوی کهنسالِ بالای سرم، داخل حوض ریخته و رنگ فیروزه‌ای اش را قایم کرده بودند. حال و حوصله‌ی جمع کردن چمدان ها و جعبه هایی که کارگرها گوشه‌ی حیاط رها کرده بودند را نداشتم، اما دلم هم نمیخواست گرد و خاکِ این حال هوای کهنه، رویشان بنشیند. داخل خانه هم وضع بهتر نبود؛ ولی بالاخره سقفی بود بالای سرم، بهتر از بی‌سر و سامانی و پرسه زدن در خوابگاه های شلوغ. نگاهم چرخید و گره خورد به پله های بلندی که به پایین میرسیدند و حیاط نقلی خانه را به زیرزمین وصل میکردند. صدای مرد املاکی توی سرم تکرار شد: «میشه گفت این مِلک دو طبقه است. ولی چون زیرزمین بلااستفاده و متروکه مونده من به قیمت یه طبقه بهتون اجاره میدم.» از همان موقع کنجکاوی غریبی هولم میداد که در اولین فرصت به آنجا سرک بکشم. برای همین، صبح زود، قبل از آمدن وانت وسایل و جعبه‌ها، قفلساز آوردم و قفل زنگزده اش را شکستم. از جا بلند شدم. کوله را روی یکی از جعبه ها گذاشتم و پله ها را آرام آرام پایین رفتم. غار غار کلاغها در هوای گرگ و میش عصر پیچیده بود و حس کنجکاوی ام را بیشتر قلقلک میداد. انگار میخواستم پرده از تمدنی کهن و ناشناخته بردارم. بی‌پروا لگدی به درب کهنه زدم و بازش کردم. رنگ غروب تاریکی مطلق اتاق را برهم میزد. بوی خاک کهنه‌ای زیر بینی‌ام پیچید. فضا انگار از هیچ پر شده بود. کمی طول کشید که چشمانم، تمام جزئیات را ببینند. یک تلفن گردان کرم رنگ، گوشه ی انبار کز کرده و دو شاخه اش به دیوار متصل بود. از ذهنم گذشت اینجا چه صاحبخانه‌ی بیخیالی داشته که همه چیز را جارو کرده و تلفن را همینطور متصل، جا گذاشته و رفته است. لحظه به لحظه هوا تاریکتر میشد و هنوز بی‌دلیل به تنها شی به جا مانده از تمدن قبلی خانه، خیره مانده بودم که ناگهان صدای زنگ تلفن، مرا از جا پراند. کف دستهایم عرق کرده بودند. صدای تپش قلبم در صدای زنگ پیچیده بود. احساس سنگینی داشتم. عقب پریدم، در یک آن درب را پشت سرم کوبیدم و پله‌ها را دوتا یکی بالا دویدم. عجب کابوسی بود اما... هنوز صدای زنگ تلفن میامد ... به قلم حاد ✍ 🌿 @had9797 🌿

رفقا محرم اومده ...🚩 این چند روز که کارای مقدمات محرم رو انجام میدادم، دائم زیر لب این نوحه رو می‌خوندم ... چون که قدیمیه و منو یاد روزای شیرین نوجوانی میندازه❤️‍🩹

پرچمت همین پیرهن سیاه منه🏴 الهی که عاقبت بخیر بشی زیر این پرچم میوه‌ی دلم💕 کماکان با پرچم🇮🇷

قسمت اول چطور بود ؟ میتونید حدس بزنید تو این ده شب چه اتفاقاتی قراره بیوفته ؟ نظر نظر نظر نظراتتون برام ارزشمنده💎 https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_kkd16t&btn=پیام.های.

روضه خونگی همسایه 😍💚

بریم برای قسمت جدید؟