باید که به تصویر کشم نقش حرم را در رکن یمانی بزنم کِلکِ قلم را باید که بگویم سخن از مرتبهء او باید بِزُدایم زِ دلم چهرهء غم را می گردم و بر گردِش گرداب سوارم موجم که به آشوب کشم دور و بَرَم را انگشت به لب مانده جهانی زِ تعجّب ماندیم چه نامیم شهِ ملکِ عدم را ؟ در بیتِ خدا زاده شده تا که بدانیم این طفل برون می کند از بیت صنم را چون قامتِ او عین الف بود ندیدند جز نزد خداوند، از او قامتِ خم را جبریل بیان کرد به هنگام رکوعش یک آیه که تفسیر کند طرزِ کرم را با خطبهء بی نقطه و یا بی الفش او فهماند به ما معنیِ معنایِ اتم را ایوان نجف قبله گهِ ماست ولاغیر لیلای دلم همسرِ زهراست(س)، ولاغیر شد مولدِ او افضلِ بر کلِ موالید شد موعدِ چشمک زدنِ زهره و ناهید هر کوچه و برزن پُرِ از عطرِ خدا شد چون عنبرِ گیسوش بر این خاک تراوید پیکانِ دل و قبله نما رو به علی(ع) شد وقتی زِ دلِ کعبه برآمد خودِ خورشید این کیست که بر مسندِ این خانه نشسته این کیست که از خوفِ خداوند نخوابید این کیست که صد زخم به هر معرکه برداشت این کیست که از دردِ خودش هیچ ننالید این کیست که مرآتِ خدا روی زمین است این کیست که مثلش به خلائق نتوان دید یوسف شد و از شوقِ رخش دست بریدند آنان که مریدند و مریدند و مریدند لالائیِ هر روز و شَبَم، نغمهء یا هو شد کارِ همه صبحدمَم زمزمه با او جز او نتوان گفت به کس شیرِ دلاور جز او نشود هیچ کسی همسرِ بانو(س) در کار علی(ع) نیست عجب اینکه بگویند جز نزدِ خداوند، نزَد سجده و زانو عالم به علی(ع) نازد و مولا به عبادت پس نیست فقط مرتبه اش آن یَد و بازو هرچند که دشمن زره انداخت دمی که انداخت علی(ع) نقشِ گرِه بین دو ابرو دامی است در آن خالِ لب و زلف که بی شک صیدش شده هرکس که بُوَد عبدِ خداجو تاج سرِ ما هست، علیً ولیُ اللَه حقَ است بخوانیم هوَ الحیُ و هوَ الهو ما دست ز بیگانه کشیدیم، علی(ع) جان معنای عسل با تو چشیدیم، علی(ع) جان بر کفّهء دین وزنه و معیار تو بودی بر خلقتِ ما بانی و معمار تو بودی گفتند ملائک که چرا خلقتِ آدم برداشت خدا پرده، پدیدار تو بودی خورشید بر آمد به طوافِ قدمِ تو هرچند خود مطلعُ الانوار تو بودی هربار پیمبر ز خداوند مدد خواست یک تن به مدد آمد و هر بار تو بودی یعنی که بدانیم علی(ع) بود و علی(ع) هست تا دین خدا بوده به کَرّار تو بودی تکرار نبودی که شدی اول و آخَر دریاب لبِ تشنهء ما ساقیِ کوثر شمشیر نیاور که کسی مردِ خطر نیست تو میرسی و زمزمه جز اَینَ مَفَر نیست هر چند که در قابِ قلاف است ولیکن برگیری اگر هیچ تَنی لایِقِ سر نیست یک لشگر و تنها توئی و احمد مختار یک ذره ولی در دلت از خوف اثر نیست بیهوده نگفتم اگر اینگونه بگویم در سینهء یک دشمنِ تو هیچ جگر نیست چون بیت خداوند صدف بود شدی دُر پس خاکِ به زیرِ قدَمت غیرِ گُهَر نیست باید که بسوزم ز غمِ غربتت آقا در سینهء من از غمِ تو غیر شرر نیست کُشتند گُل و غنچهء تو پیش دو چشمت گهواره در این خانه مگر جای پسر نیست گهواره که گفتم همه جا کرببلا شد برگرد علی اصغر(ع) من وقت سفر نیست حلقوم تو باریک تر از چوبهء تیر است حلقوم تو بازیچهء آن تیر سه پر نیست بر نیزه نشستی پسرم، غنچهء مادر ای وای تو را آب ندادم دمِ آخر #شعر_ولادت_حضرت_امیرالمومنین_علی #محمد_رضا_افشان @hadithashk

ننداز گِرِه را وسطِ چینِ جَبینَت هر چند که هوشم بَرَد از عقل، هَمینت خورشیدِ خدا هستی و پرنور تَرینی عمری ا‌ست جهان روشن از آن نورِ مُبینت ما عین رکابیم و تو هم عینِ عقیقی ای گَردِ همه کُون و مکان سنگِ نگینت هر زاویهء معرکه تحتِ نظرت هست جسمت به یَسار است و نظر سمتِ یَمینت دنیا اگر از شش جهتش بر تو بِتازد قدری نشود کم زِ کمالاتِ یقینت از جنسِ خدا بود تنَت اینکه دلش را بِشکافته کعبه که شود فرشِ زمینت از بس که میانِ تو و رب فاصله کم بود در بیت خودش کرد چنین پرده نشینت معبود توئی، عبد منم، دستِ خودم نیست آنقدر که با خویش خدا کرده عجینت چون عالیِ اعلاست خدا، گفت علی(ع) باش این سِر نشود تا خودِ محشر به کسی فاش #شعر_ولادت_حضرت_امیرالمومنین_علی #محمد_رضا_افشان @hadithashk

#استوری_حدیث_اشک @hadithashk

بلند آوازه ی عالم..علیِ عالیِ اعلی تو آن بالاترینی که شده مبهوت تو طوبی خدا در وصف تو شعری سروده اینچنین آقا علی حق و علی حی و علی والاتر از والا برای ما همین یک نکته از تو منجلی باشد که تا بعد از قیامت هم فقط حق با علی باشد اگر جبریل در پیش قدومت سر خم آورده هزاران بار در منطق به پای تو کم آورده برای مدح تو جانا خود زهرا دم آورده شکسته بغضش انگاری که چاه زم زم آورده تو آن شاهی که در عالم ندارد هیچ مصداقی دلیل سر کشیدن ها…حدیث بزم عشاقی همین اندازه می دانم امام المتقین هستی مسیحایی..معمایی امام العارفین هستی ز هرچه هست در خلقت از آن بالاترین هستی عجب تفسیر زیبایی..امیرالمومنین هستی تو قبل از خلقت آدم از این عالم گذر کردی به خاکش پا نهادی و به بنیانش نظر کردی همیشه سرکشیدم از می ات پیمانه پیمانه نمی دانم نجف داری تو آقا یا که میخانه؟ به انگور ضریحت هر که لب زد گشت دیوانه ز بسکه مست شد برگشت تا ایوان تو سلانه سلانه پیمبر وقت معراجش تو را دیده در آن بالا بلند آوازه ی عالم…علیِ عالیِ اعلی خدا خرج تو کرده خویش را تا حیدرش باشی به شکل تو درآمد تا حکیم منبرش باشی کلامت عین وحی است و کلام دیگرش باشی خدا فرمود تو آئینه ی پیغمبرش باشی “خدا خود را که مومن خواند منظورش همین باشد که میخواهد علی تنها امیرالمومنین باشد” سزاوار است جان ما به قربان نجف باشد چرا که کعبه هم دستش به دامان نجف باشد بهشت من به واللهِ بیابان نجف باشد همان جایی که تحت سلطه ی خانِ نجف باشد نَجاشی ها همه حیران نخلستان خرمایت که شاهی و خلاصه گشته در یک چاه دنیایت جگر داریِ تو در معرکه شد باعث حیرت ز خشم تو فراری شد ز میدان خصم بد سیرت خدا در عرش زد فریاد:ای جانم بر این هیبت بقیه پشت میدان و تو در میدان..بنازم بر تو با غیرت تمام دشت از خشم نگاهت معدن سر بود چنان کردی که لشکر گفت این طوفان محشر بود قلم بر صفحه می چرخد به نامت،ساقی کوثر نخوردم غبطه هرگز جز به حال نوکرت،قنبر که وقف تو نموده خویش را یک عمر سر تا سر چه بختی و چه اقبالی…غلام حضرت حیدر… نوشتم کور بادا چشم هر کس با تو بد باشد که اسم رمز اولادت فقط حیدر مدد باشد به پایان آمد این شعر و حکایت همچنان باقی دلم مست است از وصفت…الا یا ایها الساقی نمانده هیچکس بی روزی از تو..بسکه رزاقی کریمی و کرم داری..در این ره صدر آفاقی بده خرجیِ مارا..ما به دستان تو دل بستیم علی جان رد مکن ما را…گدای خانه ات هستیم #شعر_مدح_حضرت_امیرالمومنین_علی_ع #آرمان_صائمی @hadithashk

#استوری_حدیث_اشک @hadithashk

زادگه کعبه و محراب شهادتگاهت از خدا تا به خدا بود تماماً راهت گاهی اوقات به ما هم نظری کن ای که سرگذارند ملائک همه بر درگاهت ما كه باشيم بخواهيم شهادت بدهيم اَشهدُ اَنَّ على گفته رسول الله ات بخدا که به خدا وصل شدن دشوار است در کنار تو به این امر رسیدم راحت تا ابد ((عدل علی ، عدل علی)) می گوئیم همه در حسرت دوران کم و کوتاهت شب معراج، پیمبر به همه ثابت کرد میشود رفت به دیدار خدا همراهت غیر پیش تو دلم پیش کسی عاجز نیست تا تو باشی به کسی رو بزنم ، جایز نیست حرف خالق به میان بود نوشتیم از تو صحبت خلق جهان بود نوشتیم از تو ما به غیر از تو ندیدیم در این عالم، پس هر چه در کون و مکان بود نوشتیم از تو آن که فکر دگران بود نوشتیم از خود آن که ما را نگران بود نوشتیم از تو پادشاهی که به جای "برو" گفتن به گدا صحبتش حرف "بمان" بود نوشتیم از تو آنکه از نام تو بگذشت، گذشتیم از آن بحث ارکان «اذان» بود، نوشتیم از تو خطبه ی بی الف از داغ سکوت تو گریست بحث از فن بیان بود نوشتیم از تو بی سبب نیست خداوند شده عاشق تو لایق فاطمه ای، فاطمه هم لایق تو گاه خورشید شدی بر دل ما تابیدی گاه باران شدی و بر سر ما باریدی متولد شدنت را که ندیده است کسی به گمانم که همان لم یلد توحیدی سیب سرخ از شجر سبز به احمد دادی جای آن «فاطمه» از نخل نبوت چیدی آن شبی که همه بر قتل نبی جمع شدند تو فقط جان نبی، جای نبی خوابیدی سر همسایگی نام تو بوده است فقط صدق اللهِ خدا دارد اگر تاییدی نطفه‌اش قابل تردید شود هر کس که سرِ حق بودنتان دارد اگر تردیدی از من خسته به درگاه تو سائل تر نیست اشهد انک از نام تو عادل تر نیست دکمه ی پیرُهنت یوسف کنعان همه‌ست زلفِ در باد، رهای تو پریشان همه‌ست شبِ لطفت همه در سایه‌ی پُر مِهر تواند صبح قهر تو همان شام غریبان همه‌ست تو همانند خداوند برای همه ای آیه های سخنت مصحف و قرآن همه‌ست رزق با نیم نگاه تو به عالم برسد به خدا که اثر چشم تو در نان همه‌ست رسم چرخاندن تابوت به دور حرمت بهترین‌ بدرقه و نقطه‌ی پایان همه‌ست با رکوعت شه مردان همگی پاک شدیم که نمازت سبب عفو گناهان همه‌ست رازق خلقی و هر روز به یاد همه‌ای همه عشاق مریدند و مراد همه‌ای داشت اوصاف جلالیه ی حق در تو بُروز پای درس ات ملک الموت می‌آمد شب و روز آنقدر غرق نمازی که ندادی اصلاً درد را وقت برون آمدن تیر بُروز بندگی را به اولوالعزم تو آموخته‌ای نوح و موسی و خلیل‌اند تو را کار آموز زیر پای تو زَر و دُرّ و زُمُرّد پهن است گوشه‌ی مسجد حنانه دگر گیوه ندوز به کسی که وسط جنگ فراری بشود شیعه‌ی حیدر کرار بگوید پُفیوز ضربه ات را زدی و رد شدی و بی سر شد چند ثانیه گذشته است نفهمیده هنوز همه دیدند که مرحب‌کُشِ خیبر افکن با یتیمان عراق است چو بابا دلسوز با نخی دوخته‌ای سِرِّ ازل را به ابد دل ما را سر آن وصله‌‌ی نخ دار بدوز سالک مذهبِ وحدانیتش مینامیم آن کسی را که به درگاه تو میمالد پوز علوی ام علوی ام علوی ام علوی مست نام علی ام غرق همین بَحر و عَروض گر بپرسند چه کس خیر تو را میخواهد من بگویم که بغیر از تو ندارم دلسوز کاش میشد برسانند به دستان حسین دست هایی که بلند است به سمتت امروز خشک بودیم که تو ساقی کوثر گشتی تو به تاریخ ابالفضل شدی برگشتی رفتی و زینب تو خنده مگر کرد نکرد غم مگر از دل او صرف نظر کرد نکرد تا نفس داشت به یاد علی اکبر نالید قطره‌ای گریه برای دو پسر کرد نکرد وسط گریه ی او پیروهنی غارت شد اَحَدی رحم بر آن دیده‌ی تر کرد نکرد از بنات تو کسی بعد شب عاشورا غیر یک پارچه‌ی سوخته سر کرد نکرد به سوی کوفه خودش قافله ای راه انداخت چه کسی گفته که با شمر سفر کرد نکرد ای که نگذاشته ای سایه‌ی او دیده شود دخترت از ملاء عام گذر کرد نکرد دم دروازه تنش گرم سپر بودن شد خستگی را دم دروازه به در کرد نکرد بی هوا بود هرآنچه به سرش می‌آمد سنگ و آتش ز روی بام خبر کرد؟نکرد به اذیت شدنش هم که وصیت میشد زینب اینقدر نباید که اذیت میشد #شعر_ولادت_حضرت_امیرالمومنین_علی_ع #گروه_شعر_یا_مظلوم @hadithashk

اوج پرواز ملائک تا علیست ذکر خوبان عوالم یا علیست ذکر تسبیح ملک در آسمان نعره های لا فتی الا علیست دستگیر ماست امروز از وفا شافع روز جزا فردا علیست کفر گوید هر که می‌گوید خداست گر چه مرد روز وانفسا علیست برترین اعجاز پیدا مرتضاست تا ابد اعجاز  ناپیدا  علیست نوح اگر کشتی بیاندازد به آب جان پناه نوح در آنجا علیست شد به آغوش گلستان گر خلیل آن گلستان را یقین معنا علیست گر عصا در دست موسی مار شد دست اعجاز خود موسی علیست هم که دارد دست حق در آستین هم که انوار ید بیضا علیست علت ایجاد هستی مصطفاست علت پیدایش طاها علیست کوثر جان محمد فاطمه است آن که بر او گشت اعطینا علیست بر دو پیکر روح واحد داده حق هم علی زهراست هم زهرا علیست گفت قرآن از تلاقی دو بحر از قضا گفتند یک دریا علیست آن یکی زهراست این هم مهر او مهر زهرا هم خود مولا علیست آب حیدر ، خاک حیدر ، باد هم نار و نورِ طورِ در سینا علیست عالمِ  علمِ  زمین و  آسمان مالک مُلک و مَلَک تنها علیست ساکن خاک زمین با خاکیان زائر ذات هو الاعلی علیست ریشه نخل ولایت جای خود برگ و بار سدره و طوبا علیست حاکم خلوت نشین سائلان کیسه بر دوش دل شبها علیست آن که کرده نطفه های پاک را عاشق و شوریده و شیدا علیست مرتضی با حق همیشه با هم اند خوش به حال حق که دائم با علیست شد قلم قاصر که بنویسم از او برتر از هر واژه و معنا علیست ای مریدان فلان ابن سوال خاکیان پاک را بابا علیست چون قیاسش با خطاکاران خطاست فاش باید گفت بی همتا علیست از ازل بوده امیرالمومنین تا ابد بر ما سوا مولا علیست #شعر_مدح_حضرت_امیرالمومنین_علی_ع #داریوش_جعفری @hadithashk

خانه آبادی ام از خانه آباد علیست همه زندگی ام در ید امداد علیست پدرم گفت ز باباش به نقل از پدرش هفت پشتم همه روزی خور اولاد علیست هر چه را گفتم از آغاز علی بود علی تا ابد ذکر تبارم همه فریاد علیست مادرم تا دم آخر همه دم فاطمه گفت پدر هم همه دم روی لبش ناد علیست سرو قامت شده ام زیر پر سایه او هر چه سرو است به زیر پر شمشاد علیست یاد او نیست فقط در سر مخلوق خدا که خدا نیز خودش دم همه‌ دم یاد علیست گر چه قرآن همه از سینه احمد گل کرد شرح و تفسیر نوشتند به  ایفاد علی ست این عجب نیست سخن گوید اگر از پس و پیش عرش مکتب شد و دادار خود استاد علیست اینهمه مرجع و علامه و آیات عظام با همه رتبه ، کمی از گل مازاد علیست نعمت هر دو جهان گر چه شمردن نتوان به گمانم نشود گفت به تعداد علیست قاصدک نه که ملک باز خبر آورده است که خدا هم بخدا شاد ز میلاد علیست #شعر_مدح_حضرت_امیرالمومنین_علی_ع #داریوش_جعفری @hadithashk

حق آمدی و به حد کافی است علی غیر از تو امیر مومنان کیست علی؟ دیوار اگر ترک ترک شد به خدا ظرفیت کعبه بیش از این نیست علی #شعر_ولادت_حضرت_امیرالمومنین_علی_ع #جابر_عابدی @hadithashk