فدای ساغولچه

ز جمع آشنایان می‌گریزم ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ به کنجی می‌خزم آرام و خاموش نگاهم غوطه ور در تیرگیها ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ به به بیمار دل خود میدهم گوش ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ فروغ فرخزاد ؛

بنده الان افسرده ام با کمی ساغر

میرم سوسک شم در ادامه