ز جمع آشنایان می‌گریزم ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ به کنجی می‌خزم آرام و خاموش نگاهم غوطه ور در تیرگیها ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ به به بیمار دل خود میدهم گوش ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ فروغ فرخزاد ؛

بنده الان افسرده ام با کمی ساغر

میرم سوسک شم در ادامه

من تو را با تکه هایی از وجودم دوست داشتم که نمی‌دانستم هنوز هم وجود دارند . ‌ ‌ ‌ نوشته هایی که شاید هرگز ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ به سراغشان نروم ؛