با یکدیگر نیکو سخن بگوییم 🌻 ﻧﮕﻮ : ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﺎﻥ ﺷﺪﻡ! ﺑﮕﻮ : ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻭﻗﺘﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﻦ ﮔﺬﺍﺷﺘﯿﺪ، ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ! ﻧﮕﻮ : ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻡ! ﺑﮕﻮ : ﺩﺭ ﻓﺮﺻﺘﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ! ﻧﮕﻮ : ﺧﺪﺍ ﺑﺪ ﻧﺪﻩ! بگو : ﺧﺪﺍ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺪﻩ! ﻧﮕﻮ : ﻗﺎﺑﻞ ﻧﺪﺍﺭﻩ! بگو: ﻫﺪﯾﻪ ﺍﻯ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ! ﻧﮕﻮ : ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻡ! ﺑﮕﻮ : ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻡ ! نگو: ﺯﺷﺘﻪ! ﺑﮕﻮ : ﻗﺸﻨﮓ ﻧﯿﺴﺖ ! ﻧﮕﻮ : ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ! بگو : عالی‌ام! ﻧﮕﻮ : ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ! ﺑﮕﻮ : خدا قوت! ﻧﮕﻮ : ﻣﺘﻨﻔﺮﻡ! بگو: ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ! ﻧﮕﻮ : ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ! ﺑﮕﻮ : ﺁﺳﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ! ﻧﮕﻮ : ﺟﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﻟﺒﻢ ﺭﺳﯿﺪ! ﺑﮕﻮ : ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﻧﺒﻮﺩ ! ﻧﮕﻮ : ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ! بگو: ﺧﻮﺩﻡ ﺣﻠﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ! ─┅─═इई 🌺🌼🌼🌺ईइ═─┅─

🔵 #داستان 👈خشک مقدسی 🍃حضرت آیت الله کشمیری قدرت خاصی در علم ضمیر و معاینات عرفانی داشتند. از ایشان سؤال شد: همه چيز به كشف، برايتان رخ مى دهد؟ ️ فرمودند: «نه، گاهى به صورت الهام است كه به دلم تفهيم میشود.» ☘️رروزى شخصى منزل استاد آمد و صداى تلويزيون همسایه در خانه شنيده مى شد. آن شخص براى اينكه خودى نشان بدهد، گفت:اين صداى تلويزيون حرام است. 🍀استاد فوراً (به الهام قلبى) فرمودند: «بلند شو برو، حرام آن است كه ديروز صبح سيلى به صورت عيالت زدى و فلان فحش را دادى!!»

💠جناب ملا على همدانى رفت مشهد خدمت آقاى نخودکى، و به ايشان گفت: مرا موعظه کن!!! 🔸ايشان گفت: ✨مرنج و مرنجان✨ گفت: خب،،، مرنجانش راحت است کسى را نمی‌رنجانم اما... مرنج را چه کنم!؟؟ ایشان جواب داد: خودت را کسى ندان عيب کار ما اين است که،،، ما خودمان را کسى می‌دانیم❗️ تا کسى به ما می‌گويد: بالاى چشمت ابروست، عصبانى می‌شویم. حالا کسى اعصابش ناراحت است و تند صحبت کرده، نبايد شما ناراحت شوى. وقتى خودمان را کسى بدانيم، از همه می‌رنجيم.

وقتی آن کس که دوستش داریم بیمار میشود، میگوییم امتحان الهی است... ولی هنگامی که شخصی که دوستش نداریم بیمار می‌شود، میگوییم عقوبت الهیست، وقتی آن کس که دوستش داریم دچار مصیبتی میشود، میگوییم از بس که خوب بود... و هنگامی که شخصی که دوستش نداریم، دچار مصیبت می‌شود، میگوییم از بس که ظالم بود، مراقب باشیم....! قضا و قدر الهی را آن طور که پسندمان هست تقسیم نکنیم...!! همه ما حامل عیوب زیادی هستیم و اگر لباسی از سوی خدا، که نامش سِتْر (پوشش) است نبود، گردن های ما از شدت خجالت خم میشد... پس عیب جویی نکنیم، در حالی که عیوب زیادی چون خون در رگ ها در وجودمان جاریست.

🌺 یه بانوی نمونه ✅ عالمی که از شدت علاقه به همسر تا چندین سال بعد از فوت او هر روز سر مزارش می‌رفت. 🔸علامه طباطبایی: «در طول زندگی ما هیچ‌گاه نشد خانم کاری بکند که من حداقل در دلم بگویم ای کاش این کار را نمی‌کرد، یا کاری را ترک کند که من بگویم ای کاش این عمل را انجام داده بود. هیچ‌گاه به من نگفت چرا فلان عمل را انجام دادی یا چرا ترک کردی ... من این همه محبت و صفا را چگونه می‌توانم فراموش کنم؟ 🌷 همسر شهید مطهری : «تا چند سال، هر وقت به منزل علامه می‌رفتم، به خاطر دوستی که من با خانم ایشان داشتم، من را که می‌دیدند یاد همسرشان می‌افتادند و با صدای بلند گریه می‌کردند.» 🔸این محبت باعث شده بود علامه به یکی از شاگردانشان پولی دهند تا به دست کسی برساند و او شب‌های جمعه به نیابت از قمرالسادات، حرم حضرت معصومه(س) را زیارت کند. 🔸علامه در پاسخ نامه تسلیت یکی از شاگردانش نوشت: «با رفتن او برای همیشه خط بطلان بر زندگانی خوش و آرامی که داشتیم کشیده شد.» 🔸پدرم ميگفت: اين زن بود كه مرا به اينجا رسانيد، او شريك من در كارهاي علمي بوده و هر چه #كتاب نوشته ام نصفش مال اين خانم است....

کانال پروانه های وصال👇  @parvaanehaayevesaal💕