💠عدم اعتبار مراسیل شیخ صدوق قدس‌سره خصوصا در مواردی ...💠 و أمّا مرسل الصدوق في «الفقيه» فهو و إن كان من المعتبر عند بعض خلافاً لنا، و لكنّه مخدوش لخصوصية في المقام؛ و هي أنّ الصدوق صرّح بأنّه مسند في «الخصال» و سنده في «الخصال» مغشوش، فعليه يشكل الاعتماد عليه فليراجع. 📚کتاب الطهارة، سیدمصطفی خمینی، ج ۲ ، ص ۴۴۰. •┈┈••✾🦋🌻🦋✾••┈┈• کانال مکتب شهید سیدمصطفی خمینی قدس سره @mostafa_khomaini

🔺چه کنم غم از دل برود❓ 🎙 استاد #پناهیان

#حلقه_ثالثه تقریر جلسه ۳ تعریف مشهور از علم اصول، اشکال اول به تعریف، راه‌حل اشکال اول.

#حلقه_ثالثه تقریر جلسه ۴ تعریف مشهور از علم اصول، اشکال اول به تعریف، راه‌حل اشکال اول - اشکال دوم.

#حلقه_ثالثه جلسه ۵ تعریف مشهور از علم اصول، اشکال دوم، راه‌حل اشکال دوم. استاد شیخ محمدهادی #عصمتی

#حلقه_ثالثه جلسه ۶ تعریف مشهور از علم اصول، اشکال سوم به تعریف. استاد شیخ محمدهادی #عصمتی

#حلقه_ثالثه تقریر جلسه ۵ تعریف مشهور از علم اصول، اشکال دوم، راه‌حل اشکال دوم.

#حلقه_ثالثه جلسه ۷ تعریف مشهور از علم اصول، نکته تکمیلی در اشکال دوم - جواب محقق نائینی رحمه‌الله از اشکال سوم به تعریف. استاد شیخ محمدهادی #عصمتی

نمونه سوال حلقه ثانیه

پاسخ سوالات این نمونه سوال 👇👇

پاسخ سوالات چهارگزینه‌ای ۱ د ۲ ج ۳ ب ۴ د ۵ د ۶ ج ۷ د ۸ الف

پاسخ سوالات عبارتی ۱ عبارتی الف: دلیل بر برائت عقلی این است که وجود واقعی تکلیف محرک نیست بلکه وجود علمی تکلیف محرک است لذا وقتی مکلف علم به تکلیف ندارد پس مقتضی برای حرکت و امتثال تکلیف ندارد و شکی نیست که عقاب بر تکلیفی که مقتضی حرکت نداشته قبیح است. ب: مربوط به اثبات مسلک قبح عقاب بلا بیان است. ۲ عبارتی الف: وقتی دلیل محرز قطعی داریم دیگر به اصول عملیه رجوع نمی‌کنیم چون حجیت ندارند. ب: دلیل عدم حجیت اصول عملیه در فرض وجود دلیل محرز قطعی این است که دلیل محرز قطعی موضوع اصول عملیه را که شک در تکلیف است را برمیدارد که به آن اصطلاحا ورود می‌گویند. ۳ عبارتی الف: موافقت قطعیه واجب نیست زیرا علم به جامع بیش از این اقتضا و منجزیت ندارد که فعلی انجام شود که وافی به جامع باشد یعنی ترک کامل جامع نشود کافی است. ب: مخالفت قطعیه حرام است زیرا علم به جامع دارد و علم به جامع منجز است و اقل آن این است که یک طرف را امتثال کند. ۴ عبارتی الف: بحث مربوط به تفاوت ورود و حکومت است. ب: حکومت و ورود تفاوت اساسی دارند زیرا دلیل وارد حقیقتا موضوع دلیل مورد را از بین میبرد ولی در حکومت دلیل حاکم دلیل محکوم را تفسیر میکند و مراد جدی از دلیل محکوم را تعیین میکند البته لسان و تعبیر در دلیل حاکم نفی موضوعی است ولی واقعیت آن نفی حکم است یعنی نفی حکم میکند به لسان نفی موضوع.