eitaa logo
حماسه نگاران📚🌱
178 دنبال‌کننده
708 عکس
85 ویدیو
16 فایل
انسان‌ها دو بار زندگی می کنند یک بار خودشان و یک بار با کتاب هایی که می خوانند یا می نویسند📚خوب بخوانیم راه ارتباطی با ادمین⬅️ @Ftm_dhghn1
مشاهده در ایتا
دانلود
🔅دفتر نقاشی این شب‌ها تصمیم گرفتیم دیرتر به تجمع برسیم تا از آن طرف بیشتر بمانیم و زود میدان را خالی نکنیم. چند دقیقه‌ای از دوازده شب گذشته بود‌. همسرم رفت به طرف موکب پخش چایی. پرچم را بالا گرفته بودم که یکدفعه صدای انفجار توی میدان پیچید. همه برگشتند به طرف صدا. کمی سکوت شد و بعد صدای الله اکبر بالا رفت. بعضی از زن‌ها به طرف بچه‌هایشان دویدند و چشم‌هایشان ترسیده بود‌. اما اکثر جمعیت از جایش تکان نخورد و بلند شعار می‌داد. رفتم لبه میدان ایستادم و مشتم را گره کردم و الله اکبر گفتم. کنار بقیه زن‌ها و دخترها و بچه‌ها. بچه‌هایی که این شب‌ها بیشتر از همه دنبال پیدا کردن نقش‌شان هستند. همه حتما صاحب یک پرچم مخصوص خودشان شده‌اند.‌ بیشتر از بزرگترها مشتاق آمدن به تجمع هستند و گاهی میدان‌داری می‌کنند و شعار می‌دهند. امشب وقتی ماشین صوت سرود حماسی گذاشته بود دو تا از همین بچه‌ها آمدند به طرف‌مان. توی دست‌شان پر از برگ دفتر نقاشی بود. پرچم آمریکا و اسراییل کشیده بودند و کاغذها را می‌انداختند زیر پای مردم و می‌رفتند. بعد از صدای انفجار همسرم تماس گرفت و برگشت. ایستادیم شعار دادیم. فهمیدیم انفجار در جایی دور بوده و فقط صدایش به میدان رسیده. میدانی که دوباره شلوغ شده بود و کاغذهای نقاشی زیر پایمان داشت له می‌شد. 🖊رقیه بابایی https://eitaa.com/roghayeybabaie7 با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
ماجرای خیابان گردی ما زمانی شروع شد که شما رفته بودی و ما نمی‌دانستیم...بنا به مصلحت...مصلحتی که شاید می‌خواست کمی قرار بگیریم و بعد بهمان بگوید...شاید... ساعت ده شب بود که بی‌شرف‌ها ریخته بودند توی خیابان و بی‌شرفی‌شان را هلهله می‌کردند و می‌رقصیدند... ما باور نکردیم؛ ما نخواستیم که باور کنیم؛ تا اینکه صبح شد؛ تا اینکه مصلحت نبود دیگر ندانیم که شما رفته‌ای... از آن شب دیگر تاب ماندن توی خانه را نداریم؛ هر شب به خیابان می‌آییم؛ ما دیگر تاب شنیدن آن صداهای انکر و دیدن صاحبانشان را نداریم...ما خیابان را رها نکردیم تا نفَسی بلند نشود مگر برای گفتن «الله‌اکبر»... 🖊معصومه سجادی با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
ماشینی را که آخرین بار سوارش شده، دیده‌ام... خیابانی که آخرین جای دنیایش بوده... باورم نمی‌شود که توی خیابان قصرالدشت هم بتوان شهید شد. فائضه غفار حدادی گفته؛ محمدمهدی که صدرا هم صدایش می‌زدند وقتی مادرش می‌خواسته برود حج، توی نامه‌ای به مادرش به سفرنامه‌ی او اشاره کرده و حسابی دلش رفته است و «اللّهم ارزقنی حج بیتک الحرام» گفته؛ اینکه یک شهید صفحه‌‌ی اینستای آدم را دنبال می‌کرده حس خوبی دارد؛ از آن طرف پیدا کردن رد نگاه خوب‌های عالم، توی فضای مجازی هم جالب است... تصور می‌کنم که مستقیم شرفیاب شده محضر آقاجان محی‌الدینش...نشسته‌اند در مورد هرزه‌ها و پاکان عالم حرف زده‌اند... بعد یک تمثیل جدید برایش گفته‌اند؛ از همان‌هایی که وقتی می‌شنوی حس می‌کنی چراغی همه‌ی وجودت را روشن کرده‌است. پیکرش جای خوبی آرام گرفته؛ توی صحن...صحن شاهچراغ...به گمانم گنبد و آن پنج دری بزرگ را از اینجا می‌شود‌ دید. 🖋سجادی با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
✍نامه شهید محمد مهدی نجابت به مادرش که عازم سفر حج تمتع بوده است : 🇮🇷سلام مادر خواستم زنگ بزنم و وداع کنم اما احتمال دادم گریه امانم ندهد که خواسته هایم را بیان کنم بنابر این خواسته هایم را می‌نویسم باشد که به یادم باشید هیچوقت تا این اندازه مثل امروز آرزوی حج و زیارت بیت الله را نداشته ام اما امروز ناگهان بعد از دیدن سفرنامه ی خانم غفار حدادی در صفحه اینستاگرامش یکدفعه از ته دل گفتم 《و ارزقنی حج بیتک الحرام...》 غیر از عظمت حج و عظمت ثواب و پاداش حاجی، عظمت سرزمینی که مسافر آن هستید، بسیار برایم حسرت برانگیز است. سرزمینی که خداوند زمین را از آنجا گسترانیده سرزمین ابراهیم سرزمینی که خداوند نسخه نهایی رحمتش را در آن نازل کرد. سرزمینی که محل زیست دلالیل خلقت بود. سرزمینی که کلام الله برای اولین بار در آنجا از زبان حضرت مصطفی شنیده شد سرزمینی که در آن دست یدالله بالا رفت و خداوند اورا برای همیشه امیرالمؤمنین خواند خوش به حال کسانی که قدم در مقدس ترین ارض خدا می‌گذارند سفرتان با مدینة النبی آغاز می‌شود شهری که ملجأ اهل بیت بود به مسجدالنبی که رسیدید به نیابت از من اینگونه خدمت رسول‌الله عرض سلام کنید اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ وَأَمِينِكَ وَصَفِيِّكَ وَحَبِيبِكَ وَخِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَحافِظِ سِرِّكَ، وَمُبَلِّغِ رِسالاتِكَ أَفْضَلَ وَأَحْسَنَ وَأَجْمَلَ وَأَكْمَلَ وَأَزْكىٰ وَأَنْمىٰ وَأَطْيَبَ وَأَطْهَرَ وَأَسْنىٰ وَأَكْثَرَ مَا صَلَّيْتَ وَبارَكْتَ وَتَرَحَّمْتَ وَتَحَنَّنْتَ وَسَلَّمْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ عِبادِكَ وَأَ نْبِيائِكَ وَرُسُلِكَ وَصِفْوَتِكَ وَأَهْلِ الْكَرامَةِ عَلَيْكَ مِنْ خَلْقِكَ خوب زیارت کنید لذت ببرید خوب خوب مسجد النبی در کنار خانه پیامبر و خانه حضرت فاطمه است همان خانه که جبریل امین بر درش می ایستاد همانجا که حدیث کسا در آن بیان شد پس در صحن مسجد النبی برایم عاقبت به خیری طلب کنید، سپس یک حدیث کسا هدیه کنید به سرور زنان عالم،مادرمان فاطمه زهرا خوشا بحالتان که بقیع را زیارت می‌کنید بقیع روضه ی مصوری است از غربت بی انتهای اهل بیت چه میراث گرانبهایی را امام هادی برای شیعیانشان به ارث گذاشته اند جامعه کبیره فکر کنم تنها تسکین دهنده سوز غربت بقیع، خواندن جامعه کبیره است. به نیابت از من جامعه بخوانید و سلام مرا به ولی نعمتانمان برسانید خواستم چند کلامی بنویسم که از طرف من به هرکدام از امامانم بگویید اما بعد از خدا هیچ کس را حاضر تر و ناظر تر از ائمه در زندگیم نیافتم آنها که به بی وفایی همچون منی واقفند اما خدا می‌داند چه جاهایی مرا از لغزش و سقوط در پرتگاه هلاکت نجات داده اند و من حتی متوجه نشده و عین خیالم نیست و کماکان همان رویه بی وفایی و بی توجهی را در پیش گرفته به مسیر خود ادامه می دهم فقط از جانب من عذرخواهی کنید خیلی عذر خواهی کنید ائمه ما آنقدر کریمند که روی مادر را زمین نمی اندازند بحث مادر شد در بقیع مزار خانم ام البنین است بهشان بگویید پسرم به درد نخور است به درد شهادت نمی‌خورد ولی توفیق مادر شهید شدن را به من بدهید همه جای بقیع بوی مادر می دهد در اشک هایی که برای غربت مادرتان میریزید به یاد من باشید و برایم دعای مادرانه کنید اگر توانستید به روضة النبي بروید آنجا به نیابت از من دو رکعت نماز بخوانید که روایت است آنجا قطعه ای از بهشت است. در هوای مدینه خوب تنفس کنید و از تک تک لحظات حضورتان در این شهر ‌که هنوز جای قدم های حضرت رسول در آن است ، شهری که هنوز نخلستان هایی که به دست آقا امیرالمؤمنین کاشته شده ثمر میدهند، شهری که هنوز آثار کرامت امام مجتبی در آن دیده می‌شود، لذت ببرید. انشاالله قبل از محرم شدن و مشرف شدن به مکه بازهم بهتان پيام میدهم زیرا مکه خود داستانی بلند و دراز دارد خلاصه که خیلی خوشبحالتان خدانگهدارتان باشد با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
روایت نویسی.docx
حجم: 16.8K
داغ داغ 🔥 خلاصه ای از مطالب خوب و مفیدی که در قالب دو جلسه مجازی درباره ی روایت نویسی توسط سرکار خانم بابایی عزیز مطرح شد🌺 هزینه کلاس و استفاده از مطالب خوبش صلواتی برای سلامتی و ظهور امام زمان جانمان💐 حالا دیگه وقتش هست که بشینید روایت هایی از جنگ رمضان و حضور در خیابان برامون بنویسید. روایت‌ها رو برای ادمین کانال حماسه نگاران بفرستید تا منتشر بشه. 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
این شبا برنامه طبق روال جلو می‌ره ،نمازظهر و شب تو حسینیه امام حسین (ع) محلمون ( خیابان فعال ) خونده میشه ، شب بعد از نماز سریع میایم خونه و یه افطاری میخوریم ، منتظر پخش دعای توسل از حرم امام رضا جانم می‌شینم ، نگاهم به ساعت هست حواسم هست ساعت قرار حسینیه (۸:۲۰) برا راهپیمایی شبانه محل نگذره (بنظرم پیاده‌روی و رفتن کنار خیابون محله ایستادن ،اثر خاص خودش داره )...... کم کم لباس مشکی عزای امام شهیدمون رو می‌پوشم پرچم ایران رو برمیدارم ،به سمت حسینه میرم ، هر شب مسیر راهپیمایی فرق داره ،سعی میکنن تمام کوچه های محل پوشش داده بشه ، ولی اثر ایستادن کنار چهارراه توی محل ( ابتدای بلوار قائم که محل عبور تعداد زیاد ماشین هست درواقع تقاطع اتصال سه خیابان شلوغ فکوری ،قائم ،فعال ) بنظرم بیشتره ، دیشب اتفاق جالبی افتاد که باعث شد برای بار دوم بنویسم وسط‌های شعار دادن کنار خیابون ، یکدفعه دیدیم، یه تعداد آدم که دارن شعار میدن از محله مسجد صاحب زمان فکوری به سمت ما میان ، سید بزرگواری که جلو دار بود و پیر و جوان که پشت سرش بودن ، از چهار راه رد شدن و اومدن سمت جمعیت ما ، دست دادن و خواستن که همه با هم شعار بدن ، ،سید بزرگوار با صدای بلند الله اکبر گفت و جمعیت با تمام قدرت جواب میدادن ، انگار تلاش آدم ها با صدای بلندشون این هست صداشون به آسمان برسه ... همون لحظه از شادی حضور اهالی مسجد صاحب زمان با خودم گفتم چی بهتر از این که این حضور باعث نزدیک شدن محله ها به هم بشه ، و چه بهتر که به مناسبت های مختلف محله ها مهمون هم بشن و مراسمات رو با هم برگزار کنن ، چه پتانسیل بزرگی میشه اگه همین مساجد و حسینیه ها در طول سال با هم پای کار باشند .... نیم ساعتی گذشت، همین جور که شعار ها داده میشد ،سید بزرگوار دستش رو بالا گرفت و گفت ان شاالله از فردا شب راس ساعت نه ،سر چهار راه به هم میرسیم ....... دستش رو به رسم ادب رو سینه گذاشت و خداحافظی کرد و مردمی که پشت سرش شعار میدان و میرفتن آقا سید مداح محل ما هم گفت برا شعار آخر طنین حیدر حیدر رو بگیم و حرکت کنیم به سمت حسینیه ..... یه سلام ،یه دست دادن ،یه همکاری ،که ان شاالله بشه باب کارهای بزرگ برای محله ها .... به حسینه که رسیدیم از کاروان محل خداحافظی کردیم و سوار ماشین شدیم ، آخه دستور هست معابر اصلی شهر هم نباید خالی بشه ، پیش به سوی کاروان خودرویی ..... تو مسیر که می‌رفتیم با دیدن عکس های امام شهیدمون ، داغ دل تازه میشد ، انگار این دل نمی‌خواد باور کنه که آقا به آرزوش رسید ، رو به آسمون کردم گفتم خدایا ما که داغ امام رو دیدیم ،میشه از عنایت تو نابودی کامل اسرائیل هم ببینیم .... ✍فاطمه تسلیمی شب چهاردهم با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
🇮🇷روایت صبح بسم الله الرحمن الرحیم هرشب که به موکب می‌رویم دانش آموزم را میبینم با همان ناز دخترانه اش جلویم می ایستد دخترانم مرا خانم معلم صدا نمی‌زنند آنها مرا خاله صدا میزنند،سلام می‌کند واغوشم را باز میکنم خودش را در آغوشم جا می‌دهد،میبوسمش دست روی گونه‌هایش میکشم،خدا روشکر سالم هست،الحمدالله به چهر‌ه‌ی دخترانم که نگاه میکنم به معلم های شجره طیبه فکر میکنم ،همچنین به معلم هایی که دانش اموزانشان نیستند... چه روزهای سختی خواهند داشت زمانی که حضور و غیاب می‌کنند آن لحظه که به کل کلاسشان نگاه می‌کنند و نیمکت های خالی را میبیند... یا مثلاً میخواهد فاطمه را صدا بزند اما اشتباهی ترنم را صدا میزند... زهرا داداری/ اسفند1404 با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
🇮🇷روایت صبح با شنیدن صدای انفجار خودش را به کوچه رساند. همه به طرف مدرسه میدویدندوداد می‌زدند" شجره طیبه رو زدند." به خودش که آمد با آنها همراه شده بود. صدای جیغ مادری که در آغوش زنی دیگر بود، حواسش را پرت کرد. بادقت نگاهشان کرد. هرچه او را می‌گرفتند باز به طرف تل آوار شده هجوم میبرد. انگار چیزی زیر این همه آوار جا گذاشته باشد. با دستهایش همه‌ی سنگ‌ها وگچ‌ها را کنار میزد، دخترش را صدا میزد. بین این همه نخاله و سیمان و آجر و تابوک دخترش را گم کرده؟؟ کمی آنطرفتر، صدای پدری که دخترش را صدا میزد و با تمام قدرت ناخاله سیمان ها را جابه میکرد و میگفت: "دختر بابا،عزیز بابا،عشق بابا" پیشانی اش خیس عرق بود،چفیه دور سرش را باز کرد عرق پیشانی اش را گرفت، لرزش دستانش را کنترل میکرد، چشمانش را چندین بار بهم فشرد تا بتواند خوب ببیند، سرفه امانش را بریده بود اما همچنان میگشت. مردها مضطر که می‌شوند به سر آستینشان دخیل میبندند چشمانش را با سر آستینش پاک میکرد و صدا میزد: "رقیه‌ی بابا، عزیزبابا، دختر بابا، عشق بابا..." مردی صدایش زد، علی آقا،بلند شو مرد: حتما بین مجروحین هست گونه‌های قرمزش را پاک کرد و همانطور که صدایش می‌لرزید، گفت:" گشتم نبود بیا بیا تو هم بگرد؛ رقیه روزه هست..." زهرا داداری1404/12/09 با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
🇮🇷روایت صبح بسم الله الرحمن الرحیم هرشب که به موکب می‌رویم دانش آموزم را میبینم با همان ناز دخترانه اش جلویم می ایستد دخترانم مرا خانم معلم صدا نمی‌زنند آنها مرا خاله صدا میزنند،سلام می‌کند واغوشم را باز میکنم خودش را در آغوشم جا می‌دهد،میبوسمش دست روی گونه‌هایش میکشم،خدا روشکر سالم هست،الحمدالله به چهر‌ه‌ی دخترانم که نگاه میکنم به معلم های شجره طیبه فکر میکنم‌،‌ همچنین به معلم‌هایی که دانش‌آموزانشان نیستند... چه روزهای سختی خواهند داشت زمانی که حضور و غیاب می‌کنند. آن لحظه که به کل کلاسشان نگاه می‌کنند و نیمکت های خالی را میبیند... یا مثلاً میخواهد فاطمه را صدا بزند اما اشتباهی ترنم را صدا میزند... زهرا داداری/ اسفند1404 با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
🇮🇷روایت صبح آزادی با طعم گوشت سوخته شده دختران مدرسه میناب آزادی به طعم درد سینه مادران میناب آزادی با داغ دل مادران ایرانم آزادی به طعم کمر خمیده پدران داغدار آزادی به طعم چشم انتظاری برادری برای هم بازی هرروزش آزادی به طعم تمام آرزوهایی که خاک شد زیر آوارهایی از موشک های اسراییل و آمریکا... و من هنوز مانده‌ام نان از کجا برداشته آید و خورده‌اید که از تکه های زیر آوار مانده دختران وطنتان خوشحالید... وحلال زاده بودن داستانی بس عظیم است... ✍زهرا داداری1404/12/09 قلب میدان با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله
باندهایی که برای وطن می خواند صدای مداحی از ماشین آن طرف خیابان می آمد. کاپوت صندوق عقبش را بالا زده بود.سیستم صوتی با باند های بزرگش تمام صندوق را گرفته بود.کیفیت صدا به قدری خوب بود که به گمانم با کیفیت ترین باند را در ماشینش نصب کرده بود.چند پرچم ایران را از شیشه ماشینش آویزان کرده بود.همین چند دقیقه پیش، در میان فرازهای جوشن،خبر انتخاب سومین رهبرمان را داده بودند. از خوشحالی پرچم به دست به کنار خیابان آمده بودیم و شعار می دادیم. مداحی پرشوری که از ماشین پخش می شد همه را به وجد آورده بود و مردم را دور خودش جمع کرده بود.گردن به این طرف و آن طرف می‌کشیدم تا بدانم صاحبِ خوش ذوق این ماشین چه کسی است.دختر جوانی با کاپشن کوتاهی که به تن داشت به ماشین تکیه داده بود.موهایش را به روی شانه هایش رها کرده بود و کلاه کاپشنش را روی سرش انداخته بود.عکس رهبر شهیدمان را به سینه چسبانده بود و با مداحی هم خوانی می کرد. کنارش پسری هم سن و سال خودش ایستاده بود.شلوار گشادی به پا داشت و مثل مد امروزی چند جایش خراش برداشته بود.دود سیگاری که در دستش بود را از میان دهانش بیرون داد.سیگار به تهش که رسید، با گوشه کفش لهش کرد و‌به سمت ماشینش که سیستم روی آن بسته بود رفت و مداحی پر شورتر دیگری را پخش کرد. ✍سمانه تبریزی با ما همراه باشید: 📲 ایتا | بله