زیاد فکر نکن ، باور کن مردم اصلا اونقدری که تو فکر میکنی بهت فکر نمیکنن:)

کشم نقشی برای دوستانم ولی کردند خراب دشمنانم به رنگِ عشق، بومم آراستم ولی شد رنگِ غم، بر آسمانم قلم را از میانِ اشک شستم که پنهان ماند دردِ بی‌زبانم اگر نقشم شکست از دستِ آنان هنوزم بوم، باشد هم‌زبانم نماند از هنر جز خاطراتی که جا مانده‌ست بر دیوارِ جانم

میدونین جالبیش چیه ، اینکه این شعر کپی نشده و شاعرش خود همساده هست..

هیچ چی . خسته شد . رفت.