✅ #روزبرگ_شیعه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِیِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
موضوع امروز: «#منشور_هدایتگری»
روز چهارشنبه ١۴٠١/١١/٠۵
مناسبت روز: امروز سالروز شهادت دهمين #هادی_امت و خورشيد امامت، حضرت علی النقی (ع) است؛ لذا ضمن عرض تسلیت و تعزیت، سخن امروز را با سلام و صلوات بر محمد و آل محمد آغاز مینمائیم؛
در روز گذشته به مشهورترین لقب امام دهم، بهعنوان «#هادی» اشاره کردیم و انشاالله امروز، سخن خود را به یکی از بزرگترین خدمات فرهنگی آن امام همام با نام زیارتنامه «جامعه کبیره» به عنوان «منشور هدایتگری» اختصاص میدهیم؛
✍️ «امام شناسی» یکی از اصول مهم و ضروریات دین مبین اسلام است و طبق سخن رسول اکرم (ص) اگر مسلمانی بدون شناخت امام زمان خود از دنیا برود همانند مردمان جاهلیت از دنیا رفته است: «مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة» [كافی ج١، ص٣٧۶؛ مسند احمد، ج٣، ص۴۶۶]؛ بر این اساس یک مسلمان در ابتدا میبایست امامان معصوم و مقام و جایگاه آنها را بشناسد و سپس با شناخت و معرفت لازم از آنها پیروی و اطاعت کند؛ و در این طریق هدایت چه راهنمایی بهتر از «زیارت جامعه کبیره» که یک دوره کامل امامشناسی است؛
این منشور هدایتگر، آنچنان عظیم و تاثیرگذار است که بیش از دویست سال توطئه و برنامهریزی بنیامیه و بنیالعباس در جهت انحراف فکری مسلمانان و تضعیف جایگاه امامت و ولایت را خنثی کرده و مقام رفیع علمی و معرفتی اهلبیت عصمت و طهارت (ع) را برای مسلمانان تبیین نموده است؛
امام هادی (ع) در این زیارتنامه جامع، نه تنها در رابطه با معارف ائمهی قبل از خودشان به مردم آگاهی کامل دادهاند، بلکه در ارتباط با امامان بعد از خود و موضوع مهدویت و ظهور و وظایف شیعیان در دوران انتظار نیز روشنگری نمودهاند؛ لذا اهلبیت عصمت و طهارت و علمای بزرگ شیعه پس از آن امام همام نیز همواره بر خواندن و تدبر در این زیارتنامه تأکید داشتهاند، چنانچه علاّمه مجلسی (ره) «زیارت جامعه کبیره» را احسن و اکمل زیارات از راه دور و نزدیک برای تمامی حضرات معصومین (ع) دانسته است. (زادالمعاد، ص۳۰۱)
در این زیارتنامه که میتوان آن را «عرفاننامه» نیز نامید، «هادیامت» به بیش از دویست فضیلت و منقبت از اهل بیت عصمت و طهارت (ع) اشاره نمودهاند که در پایان این مجال به بخشهای کوتاهی از آن اشاره مینمائیم:
✍️ در ابتدای جامعه کبیره، پیشوای دهم ما را با آداب زیارت و سخن گفتن با حضرات معصومین آشنا کرده و میفرمایند: «هر زمانی که به آستان مقدس امامی رسیدی، در آنجا بایست و شهادتین را درحالی که غسل و طهارت داری بر زبان جاری کن، و چون نگاهت به ضریح افتاد، نخست سی مرتبه «اللّهاکبر» بگو و با کمال وقار و آرامش بسیار، گامهای خود را کوتاه بردار و بار دیگر سی مرتبه تکبیر بر زبان خود جاری کن، سپس نزدیک مضجع شریف شو و این بار چهل مرتبه «اللّهاکبر» بگو و آنگاه سخن خود را با سلام و درود بر آن امام همام آغاز کن؛
سپس حضرت، ائمه اطهار (ع) را مشکات هدایت، چراغهای در تاریکی، نشانههای پرهیزکاری، صاحبان خرد، پناهگاه مردمان و حجتهای خدا بر اهل دنیا و آخرت معرفی کرده، و در ادامه آن بزرگواران را حاملان قرآن و اوصیای رسول خدا دانستهاند؛
امام هادی (ع) در بخش دیگری از این زیارتنامه تأکید مینمایند که «حق» همواره با اهلبیت است و هرگز از آنان جداشدنی نیست، لذا هرکه از آنان دور شود قطعاً گمراه خواهدشد؛
در ادامه این عرفاننامه، امام با اشاره به فضل و رتبه و مقام رفیع و جایگاه والای ائمه (ع) در نزد خداوند، تصریح میکنند که آنان شاهراه و صراط مستقیم و گواهان در دین و آن امانتی هستند که حفظش بر مردم واجب شده است؛ و سپس به وظیفهی مسلمانان و آمادگی آنها برای دفاع از ائمه اطهار (ع) اشاره مینمایند؛
در ادامه حضرت هادی (ع) ما را به دو واجب الهی یعنی «تولی» و «تبری» رهنمون میشوند تا خداوند و امامان معصوم (ع) را گواه گرفته و بگوئیم: «ما به شما و به آنچه شما به آن ایمان دارید، ایمان داریم... و دوستدار شما و دوستدار دوستان شما هستیم؛ و بغض دشمنانتان را در دل داریم و دشمن آنهاییم؛ و در صلح هستیم با هر که با شما در صلح است و در حال جنگ هستیم با هر کس که با شما در جنگ است»؛
✍️ و بالاخره به ما میآموزند که زیارت معصومین را با این فراز به پایان برده و بگوئیم: «خدایا اگر ما شفیعانی را به درگاه تو نزدیکتر از محمّد (ص) و اهل بیت ایشان، آن خوبان و پیشوایان و نیکان مییافتیم، آنها را شفیع خود قرار میدادیم، پس به حقّی که برای آنان بر خود واجب کردهای، ما را در گروه عارفان به آنها، و آشنایان به حقّ آنها، و در شمار رحم شدگان به شفاعت آن بزرگواران وارد کن، به درستی که تو مهربانترین مهربانانی».
https://eitaa.com/ROOZBARG