اما با اظهار تاسف دلیل این کارشون رو فقط دنیا طلبی و رفاه زدگی می دونن. امام می گن اونا از دامن عدالت به گرداب ظلم و جور فرار کردند . یعنی با وجود مشکلات فراوانی که حکومت ما داشته و ما رو دچار جنگ های متعدد داخلی کردند اما با این وجود اگه اونا دنبال عدالت بودند واسه همین از حکومت من فرار کردند و به معاویه پناهده شدند ، قطعا اونجائی که رفتند نه تنها عدالتی گیرشون نمیاد بلکه گرفتاری های زیادی رو دچارش میشن

بعدش امام می گن گرچه رفتن اونا بلاخره ضربه محکمیه به پیکره ی نظام اسلامی ولی ما بهش اهمیت نمی دیم و دلمون رو به خدا می سپاریم

[در پاسخ به پای حرف امام علی(علیه السلام)/علیرضا مطلب ] ┈•••༶༓(نامه هفتادم)༓༶•• 🌹🌼🌼نامه70🌼🌼🌹 نامه به سهل بن حنیف که در سال 37 به مناسبت فرار عده ای از مهاجران و انصار به سمت معاویه نوشته شده .سهل بن حنیف در این ایام فرماندار مدینه است و امام برای فرونشاندن غائله جمل و نهروان در کوفه به سر می برند . مقدمه ی این نامه رو حتما 👈 اینجااااااا👉 بخونید ای سهل !! به من خبر رسیده که عده ای از مردانی که توی مدینه پیش تو بودند مخفیانه به سمت معاویه فرار کردند !! غصه ی این که تعدادی اَزَمون کم شده و کمک کردنشون رو از دست دادیم رو نخور. واسه اونا همین که در به در شام شدن کافیه و واسه تو هم از اینکه از درد و رنج ( همراهی نکردن هاشون و غُر زدن هاشون ) خلاص شدی کافیه. فرار کردن اونا در حقیقت، فرار از حق و هدایت، و گریختن به سمت کوری و نادانی بوده ( و چه بلائی بدتر از این؟!!!) اونا فقط اهل دنیا بودند و همیشه رو به ثروت های دنیا داشتند و با سرعت به سمت دنیا می رفتند . اونا عدل و عدالت رو شناختند و دیدند و می دونستند که مردم در حکومت ما توی حق برابرند ، اما با این وجود به سمت استبداد و انحصار طلبی گریختند . الهی که از رحمت خدا دور باشند و خدا لعنتشون کنه . اونا که از ظلم جور فرار نکردند و به دامن عدالت که پناه نبردند . ما امیدواریم که خدا سختی های رفتن اونا رو واسه ما آسون کنه و غم غصه ی رفتنشون رو هم واسمون هموار کنه . ان شاء الله والسلام #امام_علی #نهج_البلاغه #امیر_المومنین --<<نهج البلاغه ص 612 نامه 70>>---‌ پای حرف امام علی (ع).. 👇👇👇👇👇 ⊰❀🌹❀⊱━━━╮ @harfe110 . ╰━━━⊰❀🌸❀⊱

پادکست نامه ۷۰ نهج البلاغه موضوع: ◇مسئله ی ریزش ها در حکومت امام پای حرف امام علی(ع)||◇👇 @harfe110

🔗🔗نشر حداکثری 🙏 سلام نامه 70 نهج البلاغه یه مسئله بسیار مهم در حکومت اسلامی رو مطرح می کنه و اون مسئله ی ریزش ها و جدا شدن از نظام اسلامیه!! حتما حتما این نامه رو بخوند و گوش بدید (فقط سه دقیقه وقت میگیره) برای مطالعه این نامه و گوش دادن به پادکستش لطفا بیان 👈 اینجاااااا ⊰❀🌹❀⊱━━━╮ @harfe110 . ╰━━━⊰❀🌸❀⊱

سلام مقدمه نامه ۷۱ یکی از چالشهای امام علی علیه‌السلام در حکمرانی ، کمبود کارگزار مجرب و متعهد بود . یعنی کسی که هم از عهده ی کار بر بیاد و هم متعهد و متقی باشه تا به بیت المال دست اندازی نکنه. به همین جهت امام مجبور بود از خیر الموجودین استفاده کنن و با توصیه و نصحیت و‌احیانا تهدید اونا رو مدیریت کنن. کمبود نیروی متعهد، باعث شد که برخی از کارگزارهای امام که ظاهر الصلاح بودند و به نظر می رسید بتونن به امام در حکومت کمک کنن و ایشون به اونا اعتماد کرده بودند ، از اعتماد امام سوء استفاده کنند و به بیت المال دست اندازی کنند و با دزدی و اختلاس کلان، از پشت به امام خنجر بزنن و با پولی هنگفت به سمت معاویه (= کانادای آن روز) فرار می کردند. نمونه بارزش ابن عباس هست که فرماندار بصره و کوفه بود و با تصاحب بیت المال به امام پشت کرد .که ما قبلا در نامه های ۴۰ و ۴۱ و ۶۶ به این قضیه پرداخته ایم 👈 اینجااااا یکی دیگه از این کارگزاریی که تو زرد از آب در اومده شخصی به نام « منذر بن جارود عبدی» هست که گزارش هوسرانی هاش به امام رسیده و ایشونم طی این نامه، ضمن توبیخ شدید،اون رو از سِمتش عزل کردن و به مرکز خلافت احضارش کردند. پدر منذر ابتداء مسیحی بود . در سال نهم و یا دهم هجرت مسلمان شد و انسان با وجاهت و خوبی بود .‌اون در شهر بصره زندگی میکرد و عاقبت هم در فارس و یا نهاوند به شهادت رسید .

نامه رو ان شاء الله فردا واستون میذارم

سلام صبح جمعتون نورانی و خوش دعای امام زمان پشت سر همّتون❤️

قرار شد نامه 71 رو واستون بگم ولی قبلش بد نیست آخر عاقبت این « منذر خان» رو واستون تعریف کنم که شاید درس عبرتی باشه واسه خیلی هامون

گفتم که پدر منذر شخصی بوده به نام جارود که واقعا آدم حسابی بوده و امام در همین نامه 71 به صالح بودن پدرش تصریح می کنند . امام روی حساب پدرش و ظاهر الصلاح بودن خود این منذر ، اون رو والی یه بخش از خوزستان و اهواز می کنند .

اما متاسفانه منذر در بیت المال خیانت می کنه و مقدار 4000 درهم از خراج ها رو واسه خودش بر می داره .امام هم وقتی گزارشش به دستشون می رسه با همین نامه اون رو به کوفه احضار می کنن و ضمن اینکه از مقامش عزلش می کنن اون رو به پرداخت 30000( سی هزار) درهم جریمه و زندان محکوم می کنند . اون جریمه ها رو پرداخت می کنه و بعد از یه مدتی با کفالت شخصی به نام « صعصة بن صوحان » از زندان آزاد میشه . و تا پایان حکومت امام علی علیه السلام منصبی نداشته .