چند وقتیه زیاد نمیام گوشیم رو روشن کنم و بچرخم توش. ولی خب چون تو این‌روزا قاطیِ دنیای توی گوشیم شدی، مجبورم. دوست داشتن و خبر گرفتن از حالت مجبورم می‌کنه این ماسماسَک رو بگیرم دستم و با وجود کیلومترها فاصله، آروم‌تر شم و لبخند رو لبم بیاد. راستش خیلی عجیب غریبه.. این‌که حس کنم تو ده سال پیش، عینِ الان من بودی.

-

مرد با گام‌های لرزان به دنبال معشوقه می‌گردد.

-

-

کاش یکی بزنه تو سرم که به خودم بیام و مجبور نباشم امروز حجم خیلی خیلی زیادِ کارامو تحمل کنم و دعا کنم روزِ خدا یه سی چهل ساعتی می‌بود. به خودت بیا موجودِ بی‌خرد(عقل). به خودت بیا.

کم‌خوابی واقعا داره باقیِ روانمو ازم می‌گیره.

کسی نمی‌شنوند ما را اگر که رویِ سخن داری و درد حرف زدن داری اگر دهانِ خودت هستی اگر زبان خودت هستی به گوش هایِ خودت رو کن.

این‌جا چقدر خاک گرفته چقدر حسِ غریبگی می‌ده

لبخند‌های قشنگ، نگاه‌های طولانی. -[هجدهِ آبان‌‌ماه، چهارصد و سه.]