یعنی امسالم قسمت مون میشه که بریم؟

رسیدم به قسمت اول فصل ۳ (فصل آخر) و یه جوووری طوفانی شروع شد که سردرد گرفتم و نتونستم قسمت بعدی رو ببینم. نه به خاطر دراما های مسخره سریال های ترکی! بلکه به خاطر پیچیدگی و جذابیتِ واقعی سناریو. حالا این فصل رو هم تموم میکنم اگر این فصل هم خوب بود و پایانش قشنگ بود به شمام میگم. (فقط دلم میخواد آخرش قشنگ نباشه و آبکی سر هم شده باشه و تمام هیجان و زحمتی که این مدت به خرج دادم رو به فنا بده تا از بالا تا پایین ترکیه رو یکی کنم🔪💔)

حالا از اینا بگذریم امروز بعد از مدت ها اولین روزی بود که تمام کارهایی که تو لیست روزانه‌م نوشته بودم تیک خوردن🥲 عمیقا افتخار کردم به خودم. یعنی همه اون چیزهایی که نوشته بودم اعم از کار خونه و مراقب به خودم و دعا خوندن و... همه‌ش انجام شد و تیکِ سبز خورد🌝

بخدا که همین الان که اینو گفتم خودمو چشم زدم. الان از فردا مثل کوالا میچسبم به تخت تکون نمی‌خورم🦦

https://eitaa.com/himayejan/20972 نه بذار خیالم ازش راحت بشه بعد. داری لیلا رو می‌بینی که دو هفته ست نیومده؟ من لیلا رو از اون قسمتی که پسره مرد دیگه ندیدم اعصاب نداشتم😂 ولی در‌کل اگه میخوای سریال ترکی ببینی اینارو بهت معرفی میکنم: همه جا تو یک شخص دیگر بازی بخت اینا قشنگن، کلیشه های همیشگی رو هم ندارن. البته بازی بخت یکم تهش آبکی شد ولی باز خوب بود.

ویدیو مسیج فرستادن واقعا یکی از قوی ترین زبانِ عشق های منه. و واقعا تا با یکی راحت نباشم و دوسش نداشته باشم براش نمیفرستم.

عا البته همون تعداد اندکی هم که برای اون افرادِ اندک‌تر می‌فرستم رو خودم ۵۶۳۸۹ بار می‌بینم.🤝

دوستان ما لزوما شابلون و الگوی مناسبی برای زندگی نیستیم. بیاید بیخیال چپوندن آدم ها در شابلون و مسیرِ مخصوص خودمون بشیم. لزوما اون چیزی که ما میگیم درست نیست‌. لزوما کاری که ما می‌کنیم عاقلانه نیست. لزوما راهی که ما انتخاب می‌کنیم راهِ گل و بلبلی نیست. لزوما روشی که برای زیستن انتخاب می‌کنیم، عالی‌ترین نیست. اگر هم باشه، برای خودمونه! اینکه برای ما درست و مناسبه دلیل نمیشه واسه یه نفر دیگه هم اینجوری باشه. آدم ها خمیر بازی نیستن که ما هرجوری دلمون بخواد شکل شون بدیم. بیاید همدیگه رو اول همون شکلی که هستیم بپذیریم، بعدا اگر کسی نیاز به تغییر داشت، باور کنیم که زندگی روشِ تغییر اون ویژگی منفی رو جلوی پاش میذاره. ما فقط می‌تونیم به آدم ها برای تغییرِ مثبت کردن کمک کنیم‌. نه اینکه زورشون کنیم.

اول از همه مخاطبم خودمم. به عنوان آدمی که تقریبا اکثر زندگی‌ش رو پای این گذاشت که آدم هارو تغییر بده و بهشون بفهمونه که اشتباه میکنن. و با این کار پدر خودش رو در آورد.

ببیند. نمیگم به کسی کمک نکنیم. اگر داشت کار اشتباهی کرد جلوش رو نگیریم. اگه داشت مسیر کج می‌رفت دستشو نگیریم و برش نگردونیم. دارم میگم به انسان های اطراف مون اجازه‌ بدیم خودشون باشن. انقدر تلاش نکنیم که دقیقا و مو به مو، همونجوری به زندگی نگاه کنن که ما می‌کنیم! اصلا مگه ما کی هستیم؟ مگه من کی ام؟ که بخوام درست و غلط زندگی یه آدم دیگه رو مشخص کنم؟ بازم تاکید می‌کنم منظور من در مورد جاهایی که آدم ها دارن مرتکب خطا یا گناه میشن نیست! من دارم در مورد شرایط عادی حرف میزنم. شرایطی در اون هر آدمی حق داره روش منحصر به فرد خودش رو داشته باشه.

واقعا اینارو دارم میگم که اول از همه خودم متوجه شون بشم. متوجه بشم و دست از تلاش و حتی فکر کردن به تغییر دیگران بردارم. بخدا اون زمانی رو که برای فهموندن اشتباهاتِ دیگران بهشون میکنم رو اگر برای خودم خرج کنم، سرعت رشدم میره رو ۲x

امیدوارم تونسته باشم منظورمو درست انتقال بدم و سوتفاهمی پیش نیاد👈👉