جز تماشای تو از دور چه راهی دارم؟ @Hoborr

[حالا که بابا آمده باید برایش همه چیز را بگویم تا مرا هم ببرد] در این ۳سال همه چیز ارام بود. شب ها سَر به روی پایت می‌گذاشتم و با آرامش نجوای آیاتِ قرآن برایم چون لالایی قرائت می‌کردی به خواب می‌رفتم، صبح ها با نوازش های برادرم علی‌اکبر نور را به آغوش میگرفتم. نقاشی‌هایم را میان دستانِ عمویم عباس می‌گذاشتم و پیشانی‌ام میهمانِ بوسه‌هایش می‌شد. @Hoborr

ء./ باباجان، عمه می‌گوید شب های اینجا فرق دارد خرابه شبیهِ خانه نیست! حالا سرِ تو به روی پاهای من است، با نوازش تازیانه و سیلی های زجر بیدار میشوم، نقاشی‌هایم برای عموعباس را هم سوزاندن. اما حالا که درآغوشِ منی سبُک شده‌ام دیگر پهلویم درد نمی‌کند.

ء./ از وقتی رقیه'س' سَر پدرش را بغل کرده بود، آرام شده بود ، آرامِ آرام! زینب'س' رفت سراغش و دید آرامش در چشم های دخترک موج می‌زند. حسین رقیه‌اش را برده بود(: @Hoborr

به احترامِ غمِ سه‌سالگی‌ات./💔 @Hoborr

قابل توجه بزرگوارانی که خطابه‌ی خوارج رو به ما مخالفان‌ توافق نسبت دادند باید بگم که: بنده علی‌الاصول نظر دیگری داشتم*

لابلای جهنم زندگی اومدم روضه؛ دنبالِ راز حالِ خوبِ بعدِ بکاء برای اباعبدالله بودم که آوینی درونم گفت: و اشک رحمتی است که همۀ تیرگی ها را از سینه می‌شوید .. ! @Hoborr

صبحِ روز دهم بود، پیر میخانه‌ی ما که پَر گشود سوی آغوش جدِّ غریبش همآن روز ما روضه‌ی "وَهذا یومُ فَرِحَت" را دیدیم و لمس کردیم...