یادداشت شماره ۲ استاد گرامی #سیدمهدی_حسینی_رکن_آبادی درباره نماهنگ #سلام_فرمانده
🔹#یک_نکته_از_این_معنی(۲)
#سلام_فرمانده،
یک سرود ساده و مردمی است؛
اما نباید آن را دست کم گرفت؛
هرچند ایرادهای فنی دارد..
در نوشته پیشین، از برخی شاعران و منتقدان گله داشتم؛
که چرا به جای توجه به اقبال عمومی و مردمی، ذرهبین به دست گرفته، به سراغ عیبیابی از آن رفتهاند...
و از آن عزیزان و گرامیان خواستم
به دنبال پاسخ به این سؤال باشند که:
چرا آثار ما مدعیان شاعری،
تناسبی با نیاز مردم ندارد؟
و چرا این اثر، چنین با اقبال عمومی مواجه شده است؟
به نظر می رسد،
مهمترین دلیل این اقبال عمومی،
ارائه پیامهایی است که تاکنون در اشعار مهدوی کمتر بدان پرداخته شده است... مضامینی چون:
* ادب گفتار در محضر امام،
* سنت عهد بستن با امام؛
( براین سنت در متون ادعیه شیعی، از جمله دعای عهد و زیارت دوم امام حسین علیهالسلام تأکید شده است.)
* حرکت به سمت امام؛
* اظهار وفاداری با وجود سن کوچک؛
* اعلام آمادگی برای یاری از امام؛
* شناخت اسوههای مقاومت و شهادت، مثل:
میرزا کوچکخان و شهید قاسم سلیمانی
و
الگوگیری از آنان...
واقعیت این است که جامعه ما تشنه پیامهای ناب شیعی و بویژه مهدوی است و بازتاب آن در اشعار ولایی؛
اما بسیاری از شاعران هنوز نتوانستهاند این پیامها را در شعرشان به زبان و بیانی شاعرانه و مردمی، بازآفرینی کنند.
امیدست، شاعران و سرودپردازان به این مهم،
بیش از همیشه توجه و عنایت داشته باشند.
@hosenih