چقدر خوش‌خط (((:

چه قشنگ.

دل من در سَبَدی عشق به نیل تو سپرد نهگش دار به موسی شدنش می ارزد ..

از غم جدا مشو که غنا می‌دهد به دل، اما چه غم؟ غمی که "خدا" می‌دهد به دل!

گاهی گمان نمی کنی ولی خوب می شود گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود گاهی بساط عیش خودش جور می شود گاهی دگر، تهیه بدستور می شود گه جور می شود خود آن بی مقدمه گه با دو صد مقدمه ناجور می شود گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست گاهی تمام شهر گدای تو می شود… گاهی برای خنده دلم تنگ می شود گاهی دلم تراشه ای از سنگ می شود گاهی تمام آبی این آسمان ما یکباره تیره گشته و بی رنگ می شود گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود ازهرچه زندگیست دلت سیر می شود گویی به خواب بود جوانی‌ مان گذشت گاهی چه زود فرصت مان دیر می شود کاری ندارم کجایی چه می کنی بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود

ناگهان پرده برانداخته‌ای یعنی چه؟ مست از خانه برون تاخته‌ای یعنی چه؟ زلف در دستِ صبا، گوش به فرمان رقیب این چنین با همه درساخته‌ای یعنی چه؟ شاهِ خوبانی و منظورِ گدایان شده‌ای قدرِ این مرتبه نشناخته‌ای یعنی چه؟ نه سرِ زلفِ خود اول تو به دستم دادی بازم از پای درانداخته‌ای یعنی چه؟ سخنت رمزِ دهان گفت و کمر سِرِّ میان وز میان تیغ به ما آخته‌ای یعنی چه؟ هر کس از مُهرهٔ مِهر تو به نقشی مشغول عاقبت با همه کج باخته‌ای یعنی چه؟ حافظا در دلِ تنگت چو فرود آمد یار خانه از غیر نپرداخته‌ای یعنی چه؟

سلام عاااااشق این شعرم مخصوصا بیت اولش😍😍

👏🏻👏🏻

دست و پا بسته و رنجور، به چاه افتادن به از آن است که در دام نگاه افتادن

سلام ، واقعا زیباست 🥲✨

مظهر ِ لطف ِ الهی ؛ دوستت دارم حسین .

بر سرِ آتشِ تو سوختم و دود نکرد آب بر آتشِ تو ریختم و سود نکرد آزمودم دلِ خود را به هزاران شیوه هیچ چیزش به جُز از وصلِ تو خشنود نکرد