eitaa logo
یادداشت قرآنی
15 دنبال‌کننده
11 عکس
6 ویدیو
16 فایل
هذا ذِکر Admin: @tel_ir
مشاهده در ایتا
دانلود
- بلای حسَن سوره انفال فَلَمْ‌تَقْتُلُوهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ، وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ، وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى‌، وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً. إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿۱۷﴾‌ شما نبودید که دشمن را تار‌و‌مار کردید؛ بلکه خدا تارومارشان کرد. و تو، پیامبر! وقتی مشتی خاک به‌طرفشان پاشیدی، خودت نپاشیدی؛ بلکه خدا پاشید. خدا این کار را کرد تا مسلمانان را با این پیروزیِ شیرین، امتحان کند و...؛ چون خدا شنوایی داناست. جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳
- ثابت قدم دعاى روز جمعه اللَّهُمَّ ثَبِّتْنِي عَلَى دِينِكَ مَا أَحْيَيْتَنِي، وَ لاَتُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِي، وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً. إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ. سوره آل‌عمران رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا، وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً. إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ﴿٨﴾‌ جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳
- موسی و خضر (آزمون صبر) سوره کهف فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا، آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِّنْ عِندِنَا، وَ عَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا ﴿٦٥﴾‏ قَالَ لَهُ مُوسَىٰ: هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا؟ ﴿٦٦﴾‏ قَالَ: إِنَّكَ لَن‌تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا ﴿٦٧﴾‏ وَ كَيْفَ تَصْبِرُ عَلَىٰ مَا لَمْ‌تُحِطْ بِهِ خُبْرًا؟ ﴿٦٨﴾‏ قَالَ: سَتَجِدُنِي إِن شَاءَ اللَّهُ صَابِرًا وَ لَاأَعْصِي لَكَ أَمْرًا ﴿٦٩﴾‏ قَالَ: فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي فَلَاتَسْأَلْنِي عَن شَيْءٍ، حَتَّىٰ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ﴿٧٠﴾‏ ۶۵: پس (موسی و همراهش) بنده‌ای از بندگان ما را یافتند که رحمتی از جانب خود به او داده بودیم و از نزد خود به او دانشی آموخته بودیم. ۶۶: موسی به او گفت: «آیا از تو پیروی کنم تا از آنچه به تو آموخته شده است، به من راه درست بیاموزی؟» ۶۷: او گفت: «تو هرگز نخواهی توانست با من شکیبایی کنی!» ۶۸: «و چگونه بر چیزی شکیبایی می‌کنی که به حقیقت آن آگاهی نداری؟» ۶۹: موسی گفت: «به خواست خدا، مرا شکیبا خواهی یافت و در هیچ چیزی نافرمانی‌ات نخواهم کرد.» ۷۰: او گفت: «پس اگر از من پیروی کنی، از هیچ چیز از من مپرس تا خودم از آن برای تو سخن بگویم.» نکته: . شخصیت خضر (ع) و موسی (ع): خضر (ع): بنده‌ای ویژه که خداوند به او «رحمت خاص» و «علم لدنی» (دانش بی‌واسطه الهی) داده است. علم او بر اساس مصلحت‌های پنهان است که موسی (ع) از آن آگاه نیست. موسی (ع): پیامبری عظیم‌الشأن که در جستجوی کمال علم است. با وجود مقام نبوت، فروتنانه نزد خضر می‌آید تا بیاموزد. . درس‌های کلیدی این گفت‌وگو: - فروتنی در یادگیری: موسی (ع) با وجود مقام بالا، حاضر می‌شود شاگردی کند. ("هَلْ أَتَّبِعُكَ...") نشان می‌دهد علم بی‌پایان است و حتی پیامبران نیز در پی دانش بیشترند. - علم الهی: علم خضر (ع) "مِن لَّدُنَّا" (از جانب خدا) است، نه از راه تحصیل معمولی. برخی حقایق فقط با ادراک الهی قابل فهم است، نه با عقل محدود بشری. - شرط همراهی با اولیای خدا: صبر بر نادانسته‌ها! خضر به موسی هشدار می‌دهد که "لَن تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا" (نخواهی توانست با من صبر کنی). زیرا حکمت برخی اعمال برای انسان‌های عادی غیرقابل درک است. - تسلیم در برابر اراده خدا: موسی (ع) قول می‌دهد که "لَا أَعْصِي لَكَ أَمْرًا" (نافرمانی‌ات نکنم). اما بعداً در آزمایش‌های سخت، صبرش تمام می‌شود! (کهف: ۷۱-۸۲) - پیروی بی‌چون‌وچرا از مربی الهی: شرط خضر این است: "فَلَا تَسْأَلْنِي عَن شَيْءٍ" (هیچ‌چیز نپرس!). یعنی حکمت برخی امور بعداً روشن می‌شود، نه در لحظه. . پیام‌های کاربردی برای زندگی: - در برابر امور غیرمنتظره: مانند موسی (ع) گاهی علت وقایع را نمی‌فهمیم، اما باید به حکمت خدا توکل کنیم. - در تعامل با استادان و راهنمایان: گاهی دستورات مربیان الهی برخلاف عقل ظاهری است، اما باید صبر پیشه کرد. - در مواجهه با آزمایش‌های سخت: مثل کشتن نوجوان (کهف:۷۴) یا سوراخ کردن کشتی (کهف:۷۱)، ممکن است خیر پنهانی در کار باشد. . این آیات به ما می‌آموزند: - علم واقعی از خداست و گاهی اسرار الهی برای ما پنهان می‌ماند. - صبر بر نادانسته‌ها شرط رسیدن به حقیقت است. - اولیای خدا بر اساس مصلحت‌هایی عمل می‌کنند که ما درک نمی‌کنیم. - داستان موسی و خضر نماد رابطه شاگرد و استاد حقیقی است که در آن، توکل، صبر و اطاعت شرط اصلی رشد است. - ظاهرا در حديثی پیامبر (ص) فرمود: اگر موسی (ع) صبر می‌کرد، خداوند حقایق شگفت‌انگیزی به او نشان می‌داد. »» انسان عجول: https://eitaa.com/iEslaam/300 جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳
دعاي عافيت - M02.pdf
حجم: 424.4K
دعای عافیت به روایت ابوحمزه ثمالی از امام سجاد علیه‌السلام (نسخه موبایل) شنبه ۶ بهمن ۱۴۰۳
عافيت - ثمالي.pdf
حجم: 210.7K
دعای عافیت به روایت ابوحمزه ثمالی از امام سجاد علیه‌السلام شنبه ۶ بهمن ۱۴۰۳
دعای عافیت به روایت ابوحمزه ثمالی از امام سجاد علیه‌السلام وَ تُلْبِسَنِي الْعَافِيَةَ حَتَّى تُهَنِّئَنِي الْمَعِيشَةَ؛ وَ اَلْحَظْنِي بِلَحْظَةٍ مِنْ لَحَظَاتِكَ الْكَرِيمَةِ الرَّحِيمَةِ الشَّرِيفَةِ، تَكْشِفْ بِهَا عَنِّي مَا قَدِ ابْتُلِيتُ بِهِ. فَقَدْ ضَعُفَتْ قُوَّتِي، وَ قَلَّتْ حِيلَتِي، وَ نَزَلَ بِي مَا لَاطَاقَةَ لِي بِهِ؛ فَرُدَّنِي إِلَى أَحْسَنِ عَادَاتِكَ. فَقَدْ آيَسْتُ مِمَّا عِنْدَ خَلْقِكَ، فَلَمْ يَبْقَ إِلَّا رَجَاؤُكَ فِي قَلْبِي. إِلَهِي ذِكْرُ عَوَائدِكَ يُؤْنِسُنِي وَ رَجَاءُ إِنْعَامِكَ يُقَرِّبُنِي. فَإِنِّي لَاأَقْدِرُ عَلَى ذَلِكَ إِلَّا بِكَ وَحْدَكَ، لَاشَرِيكَ لَكَ، وَ لَاأَعْتَمِدُ فِيهِ إِلَّا عَلَيْكَ. شنبه ۶ بهمن ۱۴۰۳
بیدارشدن برای نماز شب سوره کهف قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‏ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ. فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لايُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً ﴿۱۱۰﴾‏ بگو: «من هم آدمیم، مثل شما؛ با این فرق که به من وحی می‌شود: «معبودتان معبودی یگانه است.» آنانی که دیدار خدا را آرزو می‌کنند، باید برای انجام‌دادن کار خوب دست‌به‌کار شوند و کسی را به جای او نپرستند.» شنبه ۶ بهمن ۱۴۰۳
(۲۶) - اثر گناه (نماز شب) امام صادق عليه‌السلام إِنَّ اَلرَّجُلَ يُذْنِبُ اَلذَّنْبَ فَيُحْرَمُ صَلاَةَ اَللَّيْلِ. وَ إِنَّ اَلْعَمَلَ اَلسَّيِّئَ أَسْرَعُ فِي صَاحِبِهِ مِنَ اَلسِّكِّينِ فِي اَللَّحْمِ. آدم گناهى ‌می‌كند و بر اثر آن از نماز شب محروم ‌مي‌گردد. تاثير كار بد از اثر كارد در گوشت سريع‌تر است. http://noo.rs/2gxyh »» اثر گناه (تعویق دعا): https://eitaa.com/iEslaam/91 یکشنبه ۷ بهمن ۱۴۰۳
- عمل بی‌وزن سوره کهف قُلْ: هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا؟ ﴿١٠٣﴾‏ الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا، وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿١٠٤﴾‏ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَ لِقَائِهِ، فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ؛ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا ﴿١٠٥﴾‏ بگو: ورشکسته‌ترین گروه را به شما معرفی کنم؟ (۱۰۳) همان‌هایی که تمام تلاششان، در زندگی دنیا بر باد رفته است و باز هم خیال می‌کنند خیلی هنر کرده‌اند. (۱۰۴) آنها کسانی‌اند که آیه‌ها و نشانه‌های خدا و دیدار با او را باور نکرده‌اند؛ در نتیجه، اگر احیاناً کارهای خوبی هم از آنها سر زده باشد، به‌هدر می‌رود. در قیامت هم قدروقیمتی برایشان قائل نیستیم. (۱۰۵) یکشنبه ۷ بهمن ۱۴۰۳
(۲۷) - گناه خوب، صواب بد (۱) رسول الله صلي الله عليه و آله يَا أَبَاذَرٍّ إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيَعْمَلُ اَلْحَسَنَةَ، فَيَتَّكِلُ عَلَيْهَا وَ يَعْمَلُ اَلْمُحَقَّرَاتِ، فَيَأْتِي اَللَّهَ وَ هُوَ مِنَ اَلْأَشْقِيَاءِ. وَ إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيَعْمَلُ اَلسَّيِّئَةَ فَيَفْرَقُ مِنْهَا فَيَأْتِي اَللَّهَ آمِناً يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ. يَا أَبَاذَرٍّ إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيُذْنِبُ فَيَدْخُلُ بِذَنْبِهِ ذَلِكَ اَلْجَنَّةَ. قُلْتُ: وَ كَيْفَ ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اَللَّهِ؟ قَالَ: يَكُونُ ذَلِكَ اَلذَّنْبُ نُصْبَ عَيْنَيْهِ، تَائِباً مِنْهُ، فَارّاً إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، حَتَّى يَدْخُلَ اَلْجَنَّةَ. «ای ابوذر! شخصی کار نیکی انجام می‌دهد و به آن تکیه می‌کند [و مغرور می‌شود]، سپس کارهای کوچک [گناه] را مرتکب می‌شود تا آنکه در حالی که از اهل شقاوت است، نزد خدا می‌آید. و شخصی گناهی مرتکب می‌شود، اما از آن می‌ترسد [و توبه می‌کند] تا آنکه در روز قیامت در حالی که ایمن است، نزد خدا می‌آید. ای ابوذر! بنده‌ای گناهی می‌کند، اما به سبب همان گناه وارد بهشت می‌شود.» عرض کردم: «پدر و مادرم فدایت ای رسول خدا! این چگونه ممکن است؟» فرمود: «آن گناه همواره پیش چشمانش است [و از آن پشیمان است]، توبه‌کننده و به سوی خدا فرارکننده است، تا آنکه وارد بهشت می‌شود.» http://noo.rs/vaZNE نکته: - خطر اعتماد به اعمال نیک: اعتماد به حسنات و غفلت از محقرات (گناهان کوچک) می‌تواند به شقاوت بینجامد. - ارزش ترس از گناه: ترس از گناه و توبه، حتی پس از ارتکاب سیئات، موجب نجات است. - توبه واقعی: گناهی که موجب بیداری و فرار به سوی خدا شود، خود می‌تواند وسیله نجات باشد. - پیام‌های کاربردی: پرهیز از غرور به اعمال نیک اهمیت توجه به گناهان کوچک امیدواری به رحمت الهی برای توبه‌کنندگان یکشنبه ۷ بهمن ۱۴۰۳
- خودسازی سوره اعلی قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾‌ وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾‌ خوشبخت كسى است كه خودش را اصلاح كند (١٤) و نام خدا را ببرد و نمازش را بخواند (١٥) سوره شمس قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا ﴿٩﴾‌ وَ قَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا ﴿١٠﴾‌ خوشبخت شد هركه خود را ساخت (٩) و بدبخت شد هركه خود را باخت (١٠) نکته: در سوره شمس، پس از ۱۱ قسم اين جمله را مي‌فرمايد. یکشنبه ۷ بهمن ۱۴۰۳