#قرآن - ذکر عملی
سوره اسراء (همه چیز)
تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ. وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ؛ وَلَٰكِنْ لَاتَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ. إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا ﴿٤٤﴾
آسمان‌هاى هفتگانه و زمين و هر كس كه در آنهاست، او را تسبيح مى‌گويند؛ و هيچ چيزى نيست مگر اينكه همراه با ستايش، تسبيح او مى‌گويد؛ ولى شما تسبيح آنها را نمى‌فهميد. يقيناً او بردبار و بسيار آمرزنده است.
سوره حج (همه چیز)
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَن فِي الْأَرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبَالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ كَثِيرٌ مِّنَ النَّاسِ؟ وَ كَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُ؛ وَ مَن يُهِنِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن مُّكْرِمٍ. إِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ ﴿١٨﴾
آیا ندیدی که هر که در آسمان‌ها و هر که در زمین است، و خورشید و ماه و ستارگان و کوه‌ها و درختان و جنبندگان، و بسیاری از مردم، برای خدا سجده می‌کنند؟ و بسیاری [هم] عذاب بر آنان واجب شده است. و هر کس را که خدا خوار کند، هیچ گرامی‌دارنده‌ای برای او نخواهد بود. در حقیقت، خدا هر چه بخواهد می‌کند.
سوره نور (پرندگان)
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، وَ الطَّيْرُ صَافَّاتٍ؟ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ. وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ ﴿٤١﴾
مگر ندیدی که هرچه در آسمان‌ها و زمین است، حتی پرندگانِ در حال پرواز، مشغول ذکر خدایند؟! همۀ آنان آگاهانه از خدا حاجت می‌خواهند و ذکر می‌گویند. خدا هم می‌داند که چه کارهایی می‌کنند.
سوره رعد (رعد)
وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ، وَ الْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ. وَ يُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ، وَ هُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّهِ، وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ ﴿١٣﴾
برقِ آسمان و فرشتگان، از سرِ سپاس و ترس، او را به پاکی یاد می‌کنند. او صاعقه‌های آسمانی می‌فرستد و در گرماگرمِ چون‌وچرای بت‌پرست‌ها دربارۀ خدا، آنها را بر فرق هریک از آنها که مستحق بداند، می‌کوبد! آخر، مجازات خدا شدید است.
نکته:
- تمام موجودات (از آسمان‌ها و زمین تا پرندگان) به زبان خاص خود خدا را تسبیح می‌گویند.
- این تسبیح حقیقی و آگاهانه است («کُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ»).
- انسان‌ها به دلیل محدودیت‌های حسی و ادراکی، قادر به درک این تسبیح نیستند («لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِیحَهُمْ»).
- تکلیف انسان به عنوان موجودی مختار و آگاه، سنگین‌تر است.
ما سمیعیم و بصیر و باهُشیم
از شما نامحرمان، ما خامُشیم
#مولوی
#ذکر #تسبیح #کوه #پرنده #شعر #هوش #حیوان
شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۴
#قرآن - اگر عمل می‌کردند
- سوره اعراف (تقوای اجتماعی)
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ؛ وَلَٰكِن كَذَّبُوا فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿٩٦﴾
و اگر اهل شهرها و آبادی‌ها ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، قطعاً برکاتی از آسمان و زمین را بر آنان می‌گشودیم؛ ولی [آنان حق را] تکذیب کردند، پس آنان را به [سزای] آنچه انجام می‌دادند، گرفتار کردیم.
لَو: شرط بعید، محال.
- سوره مائده (یهودیان و مسیحیان)
وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِيلَ، وَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ، لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ. مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ، وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ ﴿٦٦﴾
قُلْ: يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ. وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَ كُفْرًا. فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿٦٨﴾
و اگر آنها به تورات و انجیل و کتاب‌های آسمانی که به سویشان فرستاده شده است، واقعاً عمل می‌کردند، از برکت‌های آسمان و زمین برخوردار می‌شدند. فقط گروهی از آنها میانه‌رو و گوش‌به‌فرمان‌اند؛ ولی خیلی‌هایشان بد رفتار می‌کنند! (۶۶)
بگو: «ای اهل‌کتاب، تا وقتی به تورات و انجیل و کتاب‌های آسمانی که به‌سویتان فرستاده شده است، واقعاً عمل نکنید، هیچ ارزش و اعتباری ندارید!» البته قرآنی که به‌سوی تو فرستاده شده، سرکشی و بی‌دینیِ خیلی‌هایشان را زیادتر می‌کند. بنابراین، تو دیگر به‌حال این جماعتِ بی‌دین افسوس نخور. (۶۸)
نکته:
۱. شرط نزول برکات الهی
- اقامه کتاب‌های آسمانی (تورات، انجیل، قرآن) → بهره‌مندی از برکات مادی و معنوی
- «لَأَکَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَ مِن تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ»:
- فوقهم: روزی آسمانی (باران، نور هدایت).
- تحت ارجلهم: روزی زمینی (محصولات کشاورزی، معادن).
۲. تقسیم‌بندی اهل کتاب
- أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ:
- گروهی میانه‌رو و پایبند به حق.
- کَثِیرٌ مِّنْهُمْ سَاءَ مَا یَعْمَلُونَ:
- اکثریتِ منحرف (تحریف‌کنندگان و دشمنان حق).
۳. هشدار به اهل کتاب
- «لَیْسْتُمْ عَلَیٰ شَیْءٍ»:
- بدون عمل به کتاب‌های آسمانی، ادعای دینداری بی‌اساس است.
- واکنش منفی برخی به قرآن:
- «طُغْیَانًا وَ کُفْرًا» → افزایش لجاجت در برابر حق.
۴. پیام‌های کلیدی
۱. برکات الهی مشروط به عمل صالح است (نه صرف ادعا).
۲. تحریف دین = محرومیت از نعمت‌ها
۳. تسلی نبوی:
- «فَلَا تَأْسَ» → پیامبر(ص) نباید برای کافران اندوهگین شود.
۵. تطبیق امروزی
- اهل کتاب امروز:
- اگر به اصول مشترک ادیان (عدالت، توحید، اخلاق) عمل کنند، از برکات بهره‌مند می‌شوند.
- اما بسیاری با تکیه بر نژاد یا تعصبات، از هدایت قرآن رویگردانند.
جمع‌بندی:
این آیات بیان می‌کنند که:
- عمل به دین = کلید برکات
- تکبر در برابر حق = افزایش گمراهی
»» تورات:
https://eitaa.com/iEslaam/445
#یهود #نصاری #مسیحی #ایمان #عمل #تقوی #تورات #انجیل
یکشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
#قرآن - انحرافات مسیحیت (۱)
سوره مائده
مسیح خدا نیست
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا: إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ؛ وَقَالَ الْمَسِيحُ: يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ، إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ، وَ مَأْوَاهُ النَّارُ، وَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ ﴿٧٢﴾
آنان که گفتند: خدا همان مسیح، فرزند مریم است، بی تردید کافر شدند؛ و حال آنکه مسیح گفت: ای بنی اسرائیل! خدای یکتا را که پروردگار من و پروردگار شماست بپرستید، مسلماً هر کس به خدا شرک ورزد، بی‌تردید خدا بهشت را بر او حرام کند، و جایگاهش آتش است، و برای ستمکاران هیچ یاوری نیست.
تثلیث (پدر، پسر، روح القدس)
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا: إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ. وَ مَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا إِلَٰهٌ وَاحِدٌ. وَ إِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿٧٣﴾
آنان که گفتند: خدا یکی از [این] سه تاست [پدر، پسر، روح] یقیناً کافر شدند، و حال آنکه هیچ معبودی جز خدای یکتا نیست. و اگر از آنچه می‌گویند بازنایستند، قطعاً به کسانی از آنان که کافر شدند، عذابی دردناک خواهد رسید.
مریم صدیقه
مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ، قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ؛ وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ، كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ. انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآيَاتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ ﴿٧٥﴾
مسیح، فرزند مریم جز فرستاده‌ای [از سوی خدا] نیست که پیش از او هم فرستادگانی گذشته‌اند. و مادرش زن بسیار راستگو [و درست کاری] بود. هر دو [مانند انسان های دیگر] غذا می‌خوردند. با تأمل بنگر چگونه نشانه‌ها را برای آنان بیان می‌کنیم؛ سپس با تأمل بنگر که آنان چگونه منحرف می‌شوند؟
وَ إِذْ قَالَ اللَّهُ: يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ؟ قَالَ: سُبْحَانَكَ، مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ. إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ. تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَ لَاأَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ؛ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ﴿١١٦﴾
و هنگامی که خدا به عیسی بن مریم می‌فرماید: آیا تو به مردم گفتی که من و مادرم را به عنوان دو معبود به جای خدا انتخاب کنید؟! می‌گوید: منزّه و پاکی، مرا چنین قدرتی نمی.باشد که آنچه را حقّ من نیست بگویم. اگر آن را گفته باشم یقیناً تو آن را می دانی. تو از آنچه در جان و روح من است آگاهی، و من از آنچه در ذات توست نمی‌دانم؛ زیرا تو بر نهان‌ها بسیار دانایی (۱۱۶)
نکته:
۱. انحرافات اعتقادی:
- تأله مسیح (آیه ۷۲):
- ادعای الوهیت حضرت عیسی(ع) در تضاد مستقیم با سخنان خود او («اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّی وَ رَبَّکُمْ»).
- عیسی(ع) در انجیل یوحنا (۱۷:۳) می‌گوید: «این است حیات جاودانی که تو را، تنها خدای حقیقی، بشناسند و عیسی مسیح را که فرستاده‌ای».
- تثلیث (آیه ۷۳):
- نقد صریح باور به «پدر، پسر و روح‌القدس» به عنوان سه اقنوم هم‌تراز.
- تأکید قرآن بر یگانگی خدا («مَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا إِلَٰهٌ وَاحِدٌ»).
۲. ادله نقض الوهیت مسیح:
- نیازهای بشری (آیه ۷۵):
- غذا خوردن عیسی(ع) و مریم(س) نشانه‌ی نیازمندی و عدم الوهیت است.
- در انجیل متی (۴:۲) آمده: «عیسی پس از چهل روز روزه، گرسنه شد».
- تاریخ‌مندی مسیح (آیه ۷۵):
- «قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ» → عیسی(ع) حلقه‌ای از زنجیره پیامبران است، نه خدا.
۳. عواقب این انحرافات:
- حرام شدن بهشت (آیه ۷۲):
- شرک، بزرگ‌ترین گناه و عامل محرومیت از رحمت الهی.
- عذاب دردناک (آیه ۷۳):
- هشدار به مسیحیانِ معتقد به تثلیث.
۴. موضع قرآن نسبت به حضرت عیسی(ع):
- تکریم مسیح و مریم(س):
- تأکید بر پیامبری عیسی(ع) و صداقت مریم(س).
- نقد رفتار مسیحیان، نه شخص عیسی(ع).
۵. پیام‌های کلیدی:
۱. تناقض در مسیحیت امروز:
- عیسی(ع) در اناجیل خود را بنده خدا می‌خواند، ولی مسیحیت او را خدا می‌داند!
۲. انحراف پس از عیسی(ع):
- تحریفاتی مانند تثلیث در شورای نیقیه (۳۲۵ م) رسمیت یافت.
۳. دعوت به توحید ناب:
- قرآن هم‌چنان مسیحیان را به بازگشت به توحید ابراهیمی دعوت می‌کند.
جمع‌بندی:
این آیات با منطق قوی:
- الوهیت مسیح و تثلیث را رد می‌کنند.
- از موضع احترام به عیسی(ع)، تحریف‌های پس از او را نقد می‌کنند.
- هشدار می‌دهند که نجات در گرو توحید است، نه باورهای ساختگی.
»» انحرافات مسیحیت (۲):
https://eitaa.com/iEslaam/359
#نصاری #مسیحیت #مسیح #مسیحی #مریم #کفر #انجیل
یکشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
#قرآن - استعاذه
سوره اعراف
وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ؛ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٢٠٠﴾ إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا، فَإِذَا هُمْ مُبْصِرُونَ ﴿٢٠١﴾
و هرگاه وسوسه‌ای از شیطان به تو رسد، به خدا پناه بر؛ که او شنونده و داناست. (۲۰۰) پرهیزگاران هنگامی که گرفتار وسوسه‌های شیطان شوند، به یاد (خدا) می‌افتند؛ و ناگهان بینا می‌گردند. (۲۰۱)
سوره فصلت
وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ؛ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿٣٦﴾
و هرگاه وسوسه‌هایی از شیطان متوجّه تو گردد، از خدا پناه بخواه که او شنوده و داناست.
»» شیطان:
https://eitaa.com/iEslaam/299
#شیطان #استعاذه
دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴
#حدیث (۵۲) - حلال و حرام؟
لطف آنچه تو اندیشی
حکم آنچه تو فرمایی
أَبِي جَعْفَرٍ علیه‌السلام:
إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَمْ يُحَرِّمْ ذَلِكَ عَلَى عِبَادِهِ وَ أَحَلَّ لَهُمْ مَا وَرَاءَ ذَلِكَ مِنْ رَغْبَةٍ فِيمَا أَحَلَّ لَهُمْ وَ لاَ زُهْدٍ فِيمَا حَرَّمَهُ عَلَيْهِمْ؛
وَ لَكِنَّهُ خَلَقَ اَلْخَلْقَ، فَعَلِمَ مَا تَقُومُ بِهِ أَبْدَانُهُمْ وَ مَا يُصْلِحُهُمْ، فَأَحَلَّهُ لَهُمْ وَ أَبَاحَهُ لَهُمْ؛ وَ عَلِمَ مَا يَضُرُّهُمْ، فَنَهَاهُمْ عَنْهُ. ثُمَّ أَحَلَّهُ لِلْمُضْطَرِّ، فِي اَلْوَقْتِ اَلَّذِي لاَ يَقُومُ بَدَنُهُ إِلاَّ بِهِ.
https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/191245/
راوی از امام باقر (علیه السلام) درباره علت و چرایی حرمت شراب، مردار، گوشت خوک و خون پرسید.
امام فرمودند: «خداوند متعال اگر چیزی را حلال کرده و چیزی را حرام، به خاطر رغبت و علاقه خودش یا بی‌میلی خودش نبوده؛
بلکه او خلایق را آفرید و دانست چه چیزهایی موجب قوام بدن‌شان است و چه چیزی به صلاحشان است، پس آنها را برایشان حلال و مباح گردانید. همچنین دانست چه چیزهایی به آنان ضرر می‌رساند، پس آنها را منع کرد.
اما برای مضطر (کسی که ناچار است) در زمانی که بدنش جز به آن (چیز حرام) قوام نمی‌یابد، حلال نمود.»
این سخن امام علیه‌السلام بیانگر فلسفه تشریع احکام الهی است که بر اساس مصالح و مفاسد واقعی بنا شده است.
#احکام #حلال #حرام #شعر
دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴
#قرآن - هنر خواستن (ادب دعا)
سوره مائده
إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ: يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ؟ قَالَ: اتَّقُوا اللَّهَ، إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿١١٢﴾ قَالُوا: نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْهَا وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَ نَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ ﴿١١٣﴾
قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ: اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ، تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَ آخِرِنَا، وَ آيَةً مِنْكَ؛ وَ ارْزُقْنَا، وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ﴿١١٤﴾ قَالَ اللَّهُ: إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ؛ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَاأُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ ﴿١١٥﴾
در آن هنگام که حواریون گفتند: «ای عیسی بن مریم! آیا پروردگارت می‌تواند مائده‌ای از آسمان بر ما نازل کند؟» او گفت: «از خدا بپرهیزید اگر با ایمان هستید!» (۱۱۲) گفتند: «می‌خواهیم از آن بخوریم، و دلهای ما مطمئن گردد؛ و بدانیم به ما راست گفته‌ای؛ و بر آن، گواه باشیم.» (۱۱۳) عیسی بن مریم عرض کرد: «خداوندا! پروردگارا! از آسمان مائده‌ای بر ما بفرست! تا برای اول و آخر ما، عیدی باشد، و نشانه‌ای از تو؛ و به ما روزی ده! تو بهترین روزی دهندگانی!» (۱۱۴) خداوند فرمود: «من آن را بر شما نازل می‌کنم؛ ولی هر کس از شما بعد از آن کافر گردد، او را مجازاتی می‌کنم که احدی از جهانیان را چنان مجازات نکرده باشم!» (۱۱۵)
نکته:
- در این آیات، سه جور دعا می‌بینیم. یک حاجته؛ ولی در سه نسخه و ورژن.
نسخه اول درخواست حواریون از حضرت عیسی (مادی). آیه ۱۱۲
نسخه دوم درخواست حواریون بعد از تذکر حضرت عیسی (نسخه اصلاح‌شده). آیه ۱۱۳
نسخه سوم درخواست حضرت عیسی از خداوند (نسخه کامل الهی). آیه ۱۱۴
- گاهی اوقات چیزی که از خدا می‌خواهیم حالت شرطی داره، و برای محک‌زدن و آزمایش خداست. ببینم خدا می‌تونه این کارو کنه یا نه؟ می‌تونه حاجات منو برآورده کنه یا نه؟ این نوع دعا کردن‌ها، به جای اینکه با تضرع و تواضع باشه، توهین‌آمیزه.
حواریون که از خواص هم بودند با لحن بی‌ادبانه‌ای به پیامبرشون گفتند آیا رب تو، ربک؛ نه ربنا. آیا خدای تو می‌تونه این کارو واسه ما کنه؟ برای خدا چالش اجابت دعا قرار دادند.
پیامبر خدا، حضرت عیسی در جا بهشون تذکر میده: اتقوا الله، مراقب حرف زدنتون باشید. ادبتون کجا رفته؟ شما مثلاً مؤمنید.
- بین دعای حواریون و دعای حضرت عیسی بن مریم مقایسه کن. چه تواضع و ادب و فروتنی در لحن حضرت مسیح وجود داره: اللهم ربنا ...
#دعا #عیسی #مسیح #حواریون #ادب #اخلاق
سه‌شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴
#قرآن - لطف دوست
سوره مائده
إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ، وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿١١٨﴾
«اگر آنان را عذاب کنی، بندگان تو هستند [و حق داری]؛ و اگر آنان را ببخشی، قطعاً تو توانایِ حکیمی.»
نکته:
۱. الگوی دعای انبیاء:
- این جمله بخشی از سخن حضرت عیسی در پاسخ به خداوند است که نشان‌دهنده ادبِ بندگی است:
- نه درخواست عذاب می‌کند («إِنْ تُعَذِّبْهُمْ» = اگر عذاب کنی)،
- نه اصرار بر بخشش دارد («وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ» = اگر ببخشی)،
- بلکه تمام امر را به خواستِ حکیمانهٔ خدا واگذار می‌کند.
۲. درس برای مؤمنان:
- در مواجهه با خطاکاران، به جای قضاوت یا نفرین، حکمت و عظمت الهی را یادآوری کنیم.
- این آیه به ما می‌آموزد که حتی در دعا برای دیگران، حق انتخاب را به خداوند بسپاریم، چرا که او به مصلحت بندگان آگاه‌تر است.
۳. توازن میان عدل و رحمت الهی:
- عبارت «فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ» اشاره به حاکمیت مطلق خداوند بر بندگان دارد؛ چه در مقام مجازات (به حق) و چه در مقام بخشش (به فضل).
- واژه‌های «الْعَزِيزُ» (توانا) و «الْحَكِيمُ» (حکیم) تأکید می‌کنند که هر تصمیمی از سوی خداوند، هم از روی قدرت است و هم بر اساس مصلحتِ حکیمانه.
عاشقان را،
گر در آتش می‌پسندد،
لطف دوست
تنگ چشمم،
گر نظر در چشمه کوثر کنم
#حافظ
#دعا #عذاب #بخشش #شعر
چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۴
#دعا - فقط تو
- مناجات راغبين
وَ هَا أَنَا ...
فَارٌّ مِنْ سَخَطِكَ إِلَى رِضَاكَ،
هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ ...
إِلَهِي اِسْتَشْفَعْتُ بِكَ إِلَيْكَ،
وَ اِسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْكَ.
و اینک من...
از خشم تو به سوی رضایتت می‌گریزم،
از تو به سوی تو می گریزم...
خدای من! به تو نزد تو شفاعت می‌جویم،
و به تو از تو پناه می برم.
- مناجات مطيعين
فَإِنَّا بِكَ وَ لَكَ، وَ لاَ وَسِيلَةَ لَنَا إِلَيْكَ إِلاَّ أَنْتَ.
ما هر چه هستیم به تو و از توایم، و وسیله‌ای به سوی تو جز تو نداریم.
- مناجات #كميل
وَ أَسْتَشْفِعُ بِكَ إِلَى نَفْسِكَ.
نکته:
۱. تضاد گریز و پناهندگی:
- «فارٌّ مِنْ سَخَطِكَ إِلَى رِضَاكَ»: گریز از خشم الهی به سوی رضای او، نشان‌دهنده‌ی دوگانگیِ بنده میان ترس از عدالت و امید به رحمت خداوند است.
- «هاربٌ مِنكَ إليك»: این جمله عمیق عرفانی بیانگر آن است که انسان حتی وقتی از قهر خدا می‌گریزد، در حقیقت به سوی ذات مهربان او پناه می‌برد. تنها پناهگاه از خدا، خودِ خداست.
۲. شفاعتِ بی‌واسطه:
- «استشفعتُ بِكَ إليكَ»: معمولاً شفاعت به معنای واسطه قرار دادن غیر است، اما در اینجا بنده خدا را به خودِ خدا شفیع قرار می‌دهد.
۳. پناه‌بردن به خدا از خدا:
- «استجرتُ بِكَ مِنكَ»: عذاب الهی ناشی از عدالت اوست، و نجات تنها از رحمتش میسر می‌شود.
پیام‌های کلیدی:
- رابطهٔ عاشقانهٔ بنده با معبود: مانند کودکی که از تنبیه پدر می‌ترسد، اما تنها در آغوش او آرام می‌گیرد.
- امیدواری پس از توبه: هیچ گناهکاری از دایرهٔ رحمت الهی خارج نیست، اگر به سوی او بازگردد:
قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ (زمر:۵۳)
ای بندگانِ خطاکار، از رحمت خدا ناامید نشوید.
این مناجات، نیایشِ دلهای شکسته‌ای است که جز به آغوش خدا پناه نمی‌برند.
#قرآن
سوره بقره
الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ﴿١٥٦﴾ أُولَٰئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ، وَ أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ﴿١٥٧﴾
#مناجات #خمسه‌عشر #عارفانه #توحید #شفاعت #رحمت
چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۴
#دعا - حق و باطل
#مناجات مطيعين
وَ أَزْهِقِ الْبَاطِلَ عَنْ ضَمَائِرِنَا، وَ أَثْبِتِ الْحَقَّ فِي سَرَائِرِنَا.
باطل را از دل‌هایمان بیرون کن و حق را در جان‌هایمان ثابت نما.
#قرآن
سوره اسراء
وَ قُلْ: جَاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْبَاطِلُ. إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا ﴿٨١﴾
و بگو: حق آمد و باطل نابود شد. بی‌گمان باطل همواره نابودشدنی است.
نکته:
- مناجات: درخواست پاکسازی درون از هرگونه انحراف و باطل، و تثبیت حقیقت در قلب.
- آیه: اعلام پیروزی نهایی حق بر باطل به عنوان سنتی الهی.
#خمسه‌عشر #حق #باطل #قلب
پنجشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۴
#قرآن - تو با منی اما (۱)
سوره ق
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ، وَ نَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ، وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ ﴿١٦﴾
و انسان را آفریدیم، و آنچه نفس او به او وسوسه می‌کند می‌دانیم، و از رگ گردن، ما به او نزدیک‌تریم.
وقتي يك شاعر عارف، مثل سعدی به قرآن نگاه مي‌كنه، ميشه اين:
دوست، نزديكتر از من، به من است
وين عجبتر كه من از وی دورم
چه كنم؟ با كه توان گفت كه او
در كنارِ من و من، مهجورم
(گلستان، باب دوم در اخلاق درويشان)
حافظ:
ميان عاشق و معشوق، هيچ حايل نيست
تو خود حجاب خودی، حافظ از ميان برخيز
شيخ ابوسعيد ابوالخير:
حجابِ ميان بنده و خدای، آسمان و زمين نيست؛ عرش و كرسی نيست. پنداشت و منی تو حجاب است. از ميان برگير و به خداي رسيدی.
(اسرار توحيد ۱، ۲۸۷)
قيصر امين پور:
تو با منی اما، من از خودم دورم
چو قطره از دريا، من از تو مهجورم
نکته:
۱. علم بی‌پایان الهی:
- خداوند به تمام وسوسه‌های درونی انسان آگاه است: "نَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ"
- این آگاهی شامل حتی اندیشه‌های پنهان و نیات درونی است
۲. قرب الهی:
- تشبیه زیبای قرب خداوند: "أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ"
- اشاره به حضور دائمی خداوند در تمام لحظات زندگی انسان
۳. پیام‌های اصلی:
- هرگز احساس تنهایی نکنیم؛ خدا همیشه حاضر است
- مراقب افکار و نیات خود باشیم؛ چرا که خدا از رگ گردن نزدیک‌تر است
۴. تأثیرات تربیتی:
- ایجاد حس مراقبت دائمی از اعمال و افکار
- تقویت رابطه قلبی با خداوند
- ایجاد اطمینان خاطر از حضور پروردگار
نتیجه‌گیری:
این آیه هم هشدار است و هم مایه آرامش:
- هشدار: مراقب وسوسه‌های نفس باش
- آرامش: شما تنها نیستی. خدا نزدیک‌تر از هر چیزی است
»» قرآن - تو با منی اما (۲):
https://eitaa.com/iEslaam/390
#شعر #گلستان #سعدی #حافظ #ابوسعید #عارفانه #غفلت #غافل #حجاب
پنجشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۴
#حدیث (۵۳) - سفر آخرت
کاین سفر
توشه همی خواهد و
این ره دور است
#نهج‌البلاغه، حکمت ۷۷
آهِ مِنْ قِلَّةِ اَلزَّادِ، وَ طُولِ اَلطَّرِيقِ، وَ بُعْدِ اَلسَّفَرِ، وَ عَظِيمِ اَلْمَوْرِدِ.
آه از توشه اندك، و درازى راه، و دورى منزل، و عظمت روز قيامت.
https://imamali.inoor.ir/nahj/text/motto/398
- مناجات راغبین
إِلَهِي إِنْ كَانَ قَلَّ زَادِي فِي الْمَسِيرِ إِلَيْكَ فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنِّي بِالتَّوَكُّلِ عَلَيْكَ.
خدایا! اگر توشه‌ام در راه رسیدن به تو کم است، اما توکل من به تو خوب است.
»» بهشتت را بساز:
https://eitaa.com/iEslaam/370
»» قرآن - بهترین توشه:
https://eitaa.com/iEslaam/388
#دنیا #آخرت #مرگ #سفر #شعر #خمینی
شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴