eitaa logo
یادداشت قرآنی
15 دنبال‌کننده
11 عکس
6 ویدیو
16 فایل
هذا ذِکر Admin: @tel_ir
مشاهده در ایتا
دانلود
- تدبیر الهی مناجات عرفه‌ إِلَهِي أَغْنِنِي بِتَدْبِيرِكَ لِي عَنْ تَدْبِيرِي، وَ بِاخْتِيَارِكَ عَنِ اخْتِيَارِي. خدای من، مرا با تدبیر خودت از تدبیرم و با انتخاب خودت از انتخابم، بی‌نیاز کن. نکته: - ذکری از این جامع‌تر و زیباتر داریم؟ مناجات عرفه‌ امام حسین علیه‌السلام پر از این زیبایی‌هاست. - این یعنی من تسلیمم و گاز و فرمون دست شما. هر جور و هر جا که خودت ببری، بی‌چون و چرا قبول. - و چقدرم این ذکر، و باور بهش، جوابه. - به قول امام صادق علیه‌السلام: وَ لايُدَبِّرُ الْعَبْدُ لِنَفْسِهِ تَدْبِيراً ... وَ إِذَا فَوَّضَ الْعَبْدُ تَدْبِيرَ نَفْسِهِ عَلَى مُدَبِّرِهِ، هَانَ عَلَيْهِ مَصَائِبُ الدُّنْيَا. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/368647/ بنده، برای خودش برنامه‌ریزی نمی‌کند. برنامه را می‌سپارد به دست مدیر و مدبّرش. آن گاه مصائب و مشکلات زندگی، برایش ساده و آسان می‌شود. - دعاي امام زمان عليه‌السلام عصر جمعه: حَتّيٰ لاأُحِبَّ تَعْجِيلَ ما أَخَّرْتَ، وَ لا تَأْخِيرَ ما عَجَّلْتَ، وَ لا كَشْفَ ما سَتَرْتَ، وَ لا الْبَحْثَ عَمّا كَتَمْتَ؛ وَ لاأُنازِعَكَ فِي تَدْبِيرِكَ. فکر خود و رأی خود، در عالَم رندی نیست کفر است در این مذهب، خودبینی و خودرایی »» قرآن - توکل: https://eitaa.com/iEslaam/710 سه‌شنبه ۵ خرداد ۱۴۰۵
- قربانی سوره صافات فَبَشَّرْناهُ بِغُلامٍ حَلِيمٍ ‌(١٠١) فَلَمّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قالَ: يا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ. فَانْظُرْ ماذا تَرىٰ؟ قالَ: يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ، سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللّٰهُ مِنَ الصّابِرِينَ ‌(١٠٢) فَلَمّا أَسْلَما وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ ‌(١٠٣) وَ نادَيْناهُ أَنْ: يا إِبْراهِيمُ ‌(١٠٤) قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيا، إِنّا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ‌(١٠٥) إِنَّ هٰذا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ ‌(١٠٦) وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ‌(١٠٧) وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ‌(١٠٨) سَلامٌ عَلىٰ إِبْراهِيمَ ‌(١٠٩) كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ‌(١١٠) او را به تولد پسری عاقل (اسماعیل) مژده‌اش دادیم. (۱۰۱) وقتی به سنّی رسید که می‌توانست همپای پدر کار کند، ابراهیم به او گفت: «پسرم، دائم در خواب می‌بینم که دارم قربانیت می‌کنم! نظر تو چیست؟» گفت: «پدرجان، هر کاری را که دستور می‌گیرید، انجام دهید. اِن‌شاءالله می‌بینید که صبورم.» (۱۰۲) وقتی هر دو تسلیم فرمان خدا شدند و پدر به پهلو خواباندش،... (۱۰۳) و صدایش زدیم: «ابراهیم! (۱۰۴) به خوابِ خود جامۀ عمل پوشاندی.» ما به درستکاران این‌طور پاداش می‌دهیم. (۱۰۵) این حادثه آزمایشی بود دشوار. (۱۰۶) و قربانیِ باارزشی فدای اسماعیل کردیم (۱۰۷) و نامی نیک از ابراهیم در میان آیندگان به یادگار گذاشتیم. (۱۰۸) سلام خدا بر ابراهیم. (۱۰۹) به درستکاران این‌طور پاداش می‌دهیم. (۱۱۰) نکته: - در قرآن چندبار اسم حضرت اسماعیل آمده. - از ایشان - هرچند مطالب زيادی گفته نشده - به خوبی ياد شده. سوره مريم: وَ اذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ، إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ، وَ كَانَ رَسُولًا نَبِيًّا (٥٤) وَ كَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ، وَ كَانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا (٥٥) - يک جا قصه ذبح و قربانی کردن توسط ابراهیم آمده، که آن هم اسمی از اسماعیل نيامده. فقط گفته شده غلام حليم. - از اين واقعه و آزمون بزرگ، تعبير به بلا شده: البلاء المبين. - فَلَمّا أَسْلَما وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ: درست وقتي که تسليم شدند و آماده براي اجراي امر خداوند. اين، نقطه اوج داستانه. برای درک بهترش، این یادداشت رو بخون: »» قرآن - رها کن: https://eitaa.com/iEslaam/577 چهارشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۵
معرفت، بالاتر از تشرف آيت الله بهجت: غرض صحیح انسان برای این‌که خدمت امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) برسد، باید این باشد که خدمت امام برسد و این سبب برای زیادی معرفت به او شود. نظر کردن به جمال مبارک حضرت صاحب (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خوب و فضیلت دارد؛ اما می‌دانیم که عده‌ای در زمان حضور پیغمبر (صلی الله علیه و آله) و یا ائمه (علیهم السلام) به جمال آنها نظر می‌کردند، ولی به مقام آنها معرفت نداشتند و از آنها اطاعت نمی‌کردند. بنابراین، قطعاً معرفت آنها و یقین به مقامات و عظمت و جلالت آنها، خیلی بالاتر از نظر به جمال ظاهری آنان است. بشارت از حضرت حجت ص ۳۱۰ نکته: - اين نکته مهم، شامل زيارت مشارف ائمه هم مي‌شود. - معمولا ما جوري به زيارت ائمه در مشهد و کربلا و نجف مي‌رويم، که خودمان دوست داريم. بهتر نيست جوري برويم که آنها دوست دارند؟ مثلا يکي از دوستان بازاري، عهد کرد هربار که به پياده‌روي اربعين مي‌رود يک گناه را کنار بگذارد، و از دروغ و بدقولي شروع کرد. - هربار يک گناه، يک اخلاق بد، يک عادت ناجور را کنار بگذاريم. يا يک کار خوب را شروع کنيم. اين طوري ائمه هم از زيارت ما خوشحال مي‌شوند. - ظاهرا اين پيام امام زمان است که شما خودتان را درست کنيد، ما به ديدنتان مي‌آييم. »» حدیث - امام‌شناس باش: https://eitaa.com/iEslaam/417 »» حدیث - تنها راه رسیدن: https://eitaa.com/iEslaam/615 جمعه ۸ خرداد ۱۴۰۵
حشر با ائمه استاد فاطمی‌نیا: یکی از راه‌های عمدۀ حشر با ائمه، «اصلاح اخلاق» است. این مطلب، مادرِ تمام طریق‌هاست. یعنی انسان محاسبة النفس داشته باشد. حضرت امام موسی کاظم می‌فرماید: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ فِي كُلِّ يَوْمٍ. فَإِنْ عَمِلَ حَسَناً اسْتَزَادَ اللَّهَ، وَ إِنْ عَمِلَ سَيِّنَا اسْتَغْفَرَ اللَّهَ مِنْهُ وَ تَابَ إِلَيْهِ. از ما نیست کسی که هر روز از نفس خود حساب نکشد. ببیند اگر کار نیکی انجام داده است از خداوند توفیق انجام بیشتر آن را بخواهد و خدا را بر آن سپاس گوید، و اگر کار بدی انجام داده است از خدا آمرزش بخواهد و توبه کند. مؤمن باید با تامل در وجود خود، نقائصش را بر طرف کند. نگاه کن اگر خدای نکرده تکبر داری، بخیل، حسود و تندخو هستی، اینها را اصلاح کن. بسیاری از ضربه‌هایی که می‌خوریم، سیاهی دل و قساوت قلب پیدا می‌کنیم، عمده‌اش از ناحیه بداخلاقی و غضب است. طبیب نفوس امیرالمؤمنین می‌فرماید: الْغَضَبُ عَدُوٌّ، فَلَا تُمَلًِكُهُ نَفْسَكَ. «خشم دشمن توست پس او را بر خود مسلط مگردان.» امام صادق می فرماید: الْغَضَبُ مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٌّ. «خشم، کلید هر بدی است.» انسان، در هر دو جهان در جهنم است. کاری می‌کند که مبتلا به عذاب وجدان می‌شود. انسان باید نقطه خشم را کور کند و از همین جا شروع کند. نکته‌ها از گفته‌ها ج ۲ ص ۱۹۷ »» معرفت، بالاتر از تشرف: https://eitaa.com/iEslaam/743 شنبه ۹ خرداد ۱۴۰۵
شفاعت و شباهت استاد فاطمی‌نیا: چرا امام صادق در آخرین ساعت‌های عمر شریفشان دستور فرمودند که همۀ خویشان و اقرباء حضرت نزدشان حضور پیدا کنند و فرمودند: إِنَّ شَفَاعَتَنَا لَنْ تَنَالَ مُسْتَخِفّاً بالصَّلَاةِ. هرگز شفاعت ما به کسی که نماز را سبک بشمارد، نمی‌رسد. این سفارش فراوان به نماز مربوط به همان ربط و سنخیت است. انسان بی‌نماز رابطه و سنخیت را قطع نموده است. حتی در ارتباط با خدای متعال داریم که فرمودند: تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللهِ. به اخلاق خدایی متخلق شوید. یکی از محققین می‌فرماید: هر کس یکی از اسماء و صفاتی را که میان خلق و خالق مشترک است به اندازۀ طاقت بشری در خود تحقق بدهد، نور آن اسم به او داده می‌شود. این مطلب بسیار دقیق است. اولاً فرمود: اسماء مشترک؛ زیرا بعضی از اسماء و صفات، مختص ذات حق است؛ مثل الله، احد، صمد، خالق و ... اما بعضی دیگر از اسماء مشترک است؛ یعنی مخلوق هم می‌تواند ولو به مقدار ضعیفی، مظهریت برای آن صفت داشته باشد. مثل اسم کریم، رئوف، رحیم، جواد، ستار، و امثال اینها. ثانیاً فرمود: به قدر طاقت بشری؛ زیرا هیچ مخلوقی نمی‌تواند صفات خدا را به طور کامل در خود تحقق دهد؛ بلکه به مقدار امکان و به اندازه توانایی که خداوند در بشر قرار داده می‌تواند سنخیت و مظهریتی پیدا کند. یکی از اسماء خداوند، ستار العیوب است. ما می‌توانیم به اندازه قدرت و توانایی خویش عیوب افراد را بپوشانیم. یکی از راه‌های بهره بردن از ائمه، پرهیز از عیب‌جویی و کنترل زبان است. یکی از اسماء خداوند عفو است. خداوند بخشنده است. انسان از لغزش‌های مؤمنان بگذرد، گذشت داشته باشد. اگر عطری از اسماء خداوند داشته باشیم، نور آن اسم در ما ایجاد می‌شود. بهره بردن از انوار و فیوضات خداوند متعال و ائمه اطهار، از طریق اخلاق می‌باشد. وقتی سنخیت بین علت و معلول پیدا شد دیگر افاضه حتمی است. اگر ذره‌ای با ائمه، سنخیت و ارتباط پیدا کنیم، فیض و نور حتمی است. نکته‌ها از گفته‌ها ج ۲ ص ۲۰۱ نکته: شفاعت اولیای خدا، شامل کسی می‌شود که به آنها شباهت داشته باشد. یکشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۵
امام هادی عليه‌السلام لاتَطْلُبِ اَلصَّفا مِمَّنْ كَدَرْتَ عَلَيْهِ، وَ لا اَلْوَفاءَ لِمَنْ غَدَرْتَ، وَ لا اَلنُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّكَ إِلَيْهِ؛ فَإِنَّما قَلْبُ غَيْرِكَ كَقَلْبِكَ لَهُ. توقع صفا و پاكدلى نداشته باش از كسى كه با او بدرفتارى كرده‌اى، و نه وفا از كسى كه به او خيانت كرده‌اى، و نه خيرخواهى از كسى كه بدگمان به او شده‌اى. بدان دل ديگران با تو مشابه دل تو هست با ديگران. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/270062/ دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵
آداب زیارت (۲) اذن خروج استاد فاطمی‌نیا: همان‌گونه که در هنگام تشرف به حرم مطهر امام رضا علیه‌السلام یا سایر مشاهد مشرفه، باید طهارت ظاهری و وضو یا غسل یا تیمم داشته باشیم؛ مهم‌تر از آن این است که «طهارت باطنی» داشته باشیم. اگر در وقت تشرّف، دست و یا سایر اعضایمان به شیء متنجسی برخورد کند، آن را می‌شوییم و پاک می‌کنیم؛ سپس وارد حرم می‌شویم. اگر قبل از تشرف ـ خدای ناکرده ـ غیبت کرده باشیم، یا دلی را شکسته باشیم، نیش زبانی به کسی زده باشیم، طهارت باطنی ما از بین رفته و باید در صدد تطهیر باطن باشیم و راه علاج و طهارت از این نجاست باطنی و کدورت‌های معنوی را، که به مراتب از نجاست و کثافات مادی و ظاهری قبیح‌تر و زشت‌تر و آلوده‌کننده‌تر و ظلمانی‌تر است، پیدا کنیم. در اذن دخول زیارت امام رضا علیه‌السلام می‌خوانیم: وَ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَک وَ خلفاءک عَلَيْهِمُ السَّلامُ، أَحْيَاءٌ عِنْدَک يُرْزَقُونَ، يَرَوْنَ مَقَامِي وَ يَسْمَعُونَ كَلامِي وَ يَرُدُّونَ سَلامِي. «می‌دانم که رسول تو و خلفای تو که رحمت و درود بر آنان باد، زندگان هستند در نزد تو، روزی داده می‌شوند؛ آنان محل و مقام مرا می‌بینند، و سخن مرا می‌شنوند، و سلام مرا جواب می‌دهند.» و در ضمنِ زیارت حضرت سید الشهدا علیه‌السلام وارد است: يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكَ تَشْهَدُ مَقَامِي وَ تَسْمَعُ كَلامِي. «یا اباعبدالله؛ من گواهی می‌دهم که تو مشاهده می‌کنی مقام مرا و سخن مرا می‌شنوی.» مراد از این مقام و جایگاه که حضرت علیه‌السلام می‌بیند، فقط جایگاه حسی نیست. جایگاه حسی، همان مکانی است که در آن ایستاده و مشغول زیارت می‌باشیم؛ اما جایگاه غیر حسی عبارت است از مقام و درجه ایمان و اعمال زائر، و کردار و رفتاری که در شبانه روز از او سر می‌زند. حضرت از همه اینها باخبر است. امام به همه زائرانش اشراف دارد، همه را می‌بینند و از احوال و رفتار همه باخبر است. خیلی باید مواظب بود که زائر حضرت، مورد اذیت قرار نگیرد؛ به هیچ زائری نباید بی‌احترامی کرد. یک چشم‌زدن، غافل از آن ماه نباشید شاید که نگاهی کند آگاه نباشید در هنگام خروج از منزل باید با سکینه و وقار حرکت کرد و به حرم مطهر مشرف شد. در حقیقت، زیارت انسان از همان ابتدای قصد تشرف و حرکت به سوی حرم شروع می‌شود. نکته‌ها از گفته‌ها ج ۲ ص ۲۰۲ نکته: بعضي از خونه، اذن خروج مي‌گيرند و پاک و آماده، به زيارت مي‌رند. »» آداب زیارت (۱) https://eitaa.com/iEslaam/711 سه‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵
آتش و دود استاد فاطمی‌نیا: گاهی به دوستان می‌گوییم: اگر ما بدانیم حضرت سجاد یک پیراهنی داشته و یقین کنیم آن را به تن مبارکشان نموده‌اند و بدانیم که در کدام کشور و در کدام گوشه دنیاست، به هر طریقی شده دوست داریم فرسنگ‌ها راه سفر کنیم آن را ببینیم و ببوسیم. اما کتاب و صحیفه‌ای که از میان دو لب گهربار آن حضرت بیرون آمده و در دسترس ماست چقدر ارزش آن را می‌دانیم؟! نکته‌ها از گفته‌ها ج ۱ ص ۱۲۱ نکته: کرامات علماء و اولیاء، و معجزات ائمه و انبیاء، دودی است که از دور دیده می‌شود. چیزهای خارق‌العاده و عجیب و جذابی که از آنها نقل شده، حکایت نوری است که مردم را جذب خود کرده و به سمتش می‌روند. قصه حضرت خضر و کارهای عجیبی که می‌کرد، یا جناب آصف که در چشم‌به‌هم‌زدنی تخت سلطنت ملکه سبا را پیش حضرت سلیمان آورد، همه دود است. متاسفانه ممکن است مردم با شنیدن آنها، و حتی خواندن داستان‌های ملاقات با امام زمان، اشتباه بزرگی کنند و به انحراف کشیده شوند. اگر عالم و عارفی کار خاصی می‌کند، این مهم نیست. این یک فعل موقتی است. اگر به دیدن امام زمان هم رفت، چیزی نیست. مهم این است که چطور این حال را پیدا کرد و به این مقام رسید. حقیقت این است که آتش بزرگی درون آنهاست که گه‌گاه، نور و دودی از آن بیرون می‌زند. چیزی که به شکل اجابت دعا و شفای مریض و خبر از غیب، می‌بینیم، لحظه کوتاه و موقتی است که بر حسب ضرورت، ظاهر می‌شود. باید ببینی آن چیزی که بهجت را بهجت کرد چه بود. آن چیزهایی که علامه را علامه کرد چه هستند. سید بَحرالعلوم چطور بحرالعلوم شد، و ما یه سطل العلوم هم نشدیم. حضرت يوسف پيامبر بوده، اما قرآن تمرکزش را روي معجزاتش نگذاشته. روي اين فوکوس کرده که يوسف چطور يوسف شد. معجزه يوسف، اين بود که در اوج جواني و شهوت، مقابل وسوسه‌هاي زليخا نه گفت. قرآن وقتي از حضرت ابراهيم مي‌گويد، نمي‌خواهد داستان تعريف کند. مي‌خواهد بگويد ابراهيم چطور ساخته شد. اینها را گفتم تا برسم به ائمه معصومین. آتش دل امام سجاد، در صحیفه و مناجات خمسه‌عشر و ابوحمزه ثمالی قرار گرفته. اگر به آتش مولا علی می‌خواهی برسی، برو سراغ نهج‌البلاغه. اسرار آتش امام، در کلام اوست. سوزی که در کلام‌شونه، از آتشیه که در دل‌شونه. بیان شوق چه حاجت، که سوز آتش دل توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد چهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۵
- تهنيت عيد غدير الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّكِينَ بِوِلاَيَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ. این عید عزیز رو به همه تبریک می‌گم؛ مخصوصا سیدها. الهی همون طور که مِهر مولا علی در دل‌هامون هست، مُهرش هم پایه نامه عمل‌مون باشه. پنجشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۵
- زندگی و مرگ علی اَللَّهُمَّ أَحْيِنِي عَلَى مَا أَحْيَيْتَ عَلَيْهِ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، وَ أَمِتْنِي عَلَى مَا مَاتَ عَلَيْهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عليه السلام. خدایا مرا زنده بدار بر آنچه علیّ بن ابی طالب را زنده داشتی، و بمیران بر آنچه که علیّ بن ابی طالب بر آن مرد که بر او درود باد. نکته: اين دعا در کتاب مفاتيح در تعقيب نماز صبح اومده. يعني دعاي هر روز صبح شيعه و محب علي اينه من اونجوري زندگي کنم که علي زندگي کرد، و براي چيزي بميرم که علي براش مرد. اين حرف خود امامه که شما نمي‌تونيد علي بشيد؛ سعي کنيد شبيه من بشيد. به راه باديه رفتن، به از نشستن باطل وگر مراد نيابم، به قدر وسع بكوشم سعدی پنجشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۵