زیر این بیرق قد کشیده ایم ؛

بیمه‌جُون !

نقطه سر خط .

-

[ تویِ فرشته ] ادمیزاد بنده ی عادت هاست عزیزم . ناچاره به عادت ، اصلا هر کجای این بشر دوپارو که بگردی عادته . عادت به نبودن ها و بودن ها ، به رفتن ها و ماندن ها ، به دیدن ها و ندیدن ها ، عادت به عادت کردن ها ؛ انسان عادت میکنه خاتون ، به محله ی جدید به خونه ی جدید به عطر های جدید به چشم های جدید به آدم های جدید . . انسان عادت میکنه به هرچیز جدید . مجبوره عادت کنه .. اجبار برخاسته از اختیار ! اجبار خود خواسته ! گفتم که عادت میکنه ولی ولی ولی ، ادمی‌زاد فراموش نمیکنه ماه‌دخت جان ! ولی تو که ادمیزاد نبودی . . تو فرشته بودی .. نه بنده ی عادت شدی نه به یاد نگه دار و من بودم که عادت کردم به جای خالیت و فراموش نکردم نبودنت رو . . [ نامه ی سی و دوم ساعت ۱۴:۰۳ دوازدهمین روز از شهریور چهارده صفر دو ]

صلی الله علیک یا ابا عبدالله 💔

‌در زمینه رعایت معیارهای اسلامی، سازش مصلحت جویانه را حرام می‌دانم ‌. - شهیدبهشتی ره

میگفت ، ما همیشه به نسخه بدلی رسیدیم ، مثل این پیاده روی ای که اسمشو گذاشتن اربعین تهران ! گفتم ، بابا مشتی ، راه حسین که اصل و بدل نداره . .

همیشه آن‌که نرفته است، بی‌قرارتر است همیشه آن‌که نرفته است، کم‌سعادت نیست . .

تویی که تو عمود ۷۰۰ و موکب دانشگاه امام صادق نشستی پای مداحی حاج مهدی ، خوشبختی چه حسی داره ؟